ความรู้สึกของใจ(ตัวภพ) มันมี3กาลเวลา
1. รู้สึกในอดีต(ภพในอดีต)
2.รู้สึกในอนาคต(ภพในอนาคต)
3.รู้สึกในปัจจุบัน(ภพในปัจจุบัน)
นักปฏิบัติผู้มีปัญญา ย่อมปล่อยวางความรู้สึกของใจในอดีต และ ปล่อยวางความรู้สึกของใจในอนาคต แล้วอยู่กับความรู้สึกของใจในปัจจุบัน
กล่าวคือ ไม่ปรุงแต่งไปในอดีต และ อนาคต แต่รู้สึกอยู่กับปัจจุบัน อาทิ รู้สึกสงบ รู้สึกว่าง รู้สึกเบา รู้สึกหนัก เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ยังไม่ใช่ที่สุดแห่งทุกข์ เป็นเพียงความรู้สึกของใจ กล่าวคือยังเป็นตัวภพ เพราะต้องคอยระวัง คอยรักษา ความรู้สึกในปัจจุบัน ไม่ให้ไหลไปในอดีตและอนาคต จึงเป็นภาระยังไม่ใช่ที่สุดแห่งทุกข์
เมื่อถึงที่สุดแห่งทุกข์จริงๆ ต้องปล่อยวางความรู้สึกในปัจจุบัน ไม่ต้องสงวน ไม่ต้องความคุม ไม่ต้องรักษา เพราะเมื่อฝึกฝนอบรมดีแล้ว ย่อมไม่ไหลไปในความรู้สึกอดีต และ ไม่ไหลไปในความรู้สึกอนาคต มันจะเหลือเพียงความรู้สึกของใจในปัจจุบัน เมื่อฝึกฝนอบรมดีแล้ว ก็ปล่อยวางความรู้สึกของใจในปัจจุบันนั้นไปเสีย อย่าหมายมีเราในกาลทั้ง3เลย เมื่อปล่อยวางความรู้สึกของใจในปัจจุบัน จะมีรู้อีกชนิดหนึ่ง เป็นธรรมชาติรู้ ที่ไม่ต้องควบคุม ไม่ต้องรักษา มันจะเป็นเองของมันอัตตโนมัติ ตื่นรู้ขึ้นมา ซึ่งธรรมชาติรู้นี้ ไม่มีกาลเวลาทั้ง3 ไม่มีอดีต ไม่มีปัจจุบัน ไม่มีอนาคต สว่างโร่งอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน ครอบโลกธาตุ นี้คือที่สุดแห่งทุกข์อย่างแท้จริง ถ้าปฏิบัติไม่ถึง ย่อมรังเลสงสัยเป็นเรื่องธรรมดา
หมายเหตุ...ธรรมมะวันนี้แสดงใว้ให้พระอนาคามี มาพิจารณา ถ้าไครปฏิบัติไม่ถึงจุดนี้ก็ปล่อยผ่านไปเสีย เจตนา จขกท แสดงใว้สำหรับพระอนาคามี เพื่อให้ท่านปล่อยผู้รู้ ที่ท่านแบกใว้!!!
ธรรมชาติรู้ ไม่มีอดีต ไม่มีปัจจุบัน ไม่มีอนาคต หลุดพ้นจากกาลเวลาโดยสิ้นเชิง!!! ธรรมมะขั้นสูง!!!
1. รู้สึกในอดีต(ภพในอดีต)
2.รู้สึกในอนาคต(ภพในอนาคต)
3.รู้สึกในปัจจุบัน(ภพในปัจจุบัน)
นักปฏิบัติผู้มีปัญญา ย่อมปล่อยวางความรู้สึกของใจในอดีต และ ปล่อยวางความรู้สึกของใจในอนาคต แล้วอยู่กับความรู้สึกของใจในปัจจุบัน
กล่าวคือ ไม่ปรุงแต่งไปในอดีต และ อนาคต แต่รู้สึกอยู่กับปัจจุบัน อาทิ รู้สึกสงบ รู้สึกว่าง รู้สึกเบา รู้สึกหนัก เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ยังไม่ใช่ที่สุดแห่งทุกข์ เป็นเพียงความรู้สึกของใจ กล่าวคือยังเป็นตัวภพ เพราะต้องคอยระวัง คอยรักษา ความรู้สึกในปัจจุบัน ไม่ให้ไหลไปในอดีตและอนาคต จึงเป็นภาระยังไม่ใช่ที่สุดแห่งทุกข์
เมื่อถึงที่สุดแห่งทุกข์จริงๆ ต้องปล่อยวางความรู้สึกในปัจจุบัน ไม่ต้องสงวน ไม่ต้องความคุม ไม่ต้องรักษา เพราะเมื่อฝึกฝนอบรมดีแล้ว ย่อมไม่ไหลไปในความรู้สึกอดีต และ ไม่ไหลไปในความรู้สึกอนาคต มันจะเหลือเพียงความรู้สึกของใจในปัจจุบัน เมื่อฝึกฝนอบรมดีแล้ว ก็ปล่อยวางความรู้สึกของใจในปัจจุบันนั้นไปเสีย อย่าหมายมีเราในกาลทั้ง3เลย เมื่อปล่อยวางความรู้สึกของใจในปัจจุบัน จะมีรู้อีกชนิดหนึ่ง เป็นธรรมชาติรู้ ที่ไม่ต้องควบคุม ไม่ต้องรักษา มันจะเป็นเองของมันอัตตโนมัติ ตื่นรู้ขึ้นมา ซึ่งธรรมชาติรู้นี้ ไม่มีกาลเวลาทั้ง3 ไม่มีอดีต ไม่มีปัจจุบัน ไม่มีอนาคต สว่างโร่งอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน ครอบโลกธาตุ นี้คือที่สุดแห่งทุกข์อย่างแท้จริง ถ้าปฏิบัติไม่ถึง ย่อมรังเลสงสัยเป็นเรื่องธรรมดา
หมายเหตุ...ธรรมมะวันนี้แสดงใว้ให้พระอนาคามี มาพิจารณา ถ้าไครปฏิบัติไม่ถึงจุดนี้ก็ปล่อยผ่านไปเสีย เจตนา จขกท แสดงใว้สำหรับพระอนาคามี เพื่อให้ท่านปล่อยผู้รู้ ที่ท่านแบกใว้!!!