ลืมแฟนเก่าไม่ได้ และไม่มีวี่แววว่าจะลืม

เราพึ่งเขียนกระทู้นะ อาจจะดูน่าเบื่อ แต่ช่วยหน่อยเหอะ
คือก่อนหน้าที่เราจะเลิกกันขอเล่าตั้งแต่เริ่มเลยละกันว่าเจอกันยังไงผ่านอะไรมา

เราขอแทนผู้ชายว่า T เราก็ทักกันในเฟสเหมือนหลายๆคู่ทั่วไป เราอยู่โรงเรียนเดียวกัน อายุเท่ากัน เราอะแอบมองเขามาตั้งนานแล้วแต่ก็ไม่ได้ปลื้มขนาดนั้นก็แค่เวลาเจอก็จะแซวๆกับเพื่อน เห้ยคนนี้ของกูอะไรประมาณนี้ แต่พอเริ่มขุ้นม.ปลายมา เราก็ไปเจอเฟสเขาแล้วก็ไลค์ให้เขาทุกโพสทุกวัน เป็นไลค์แรกและไลค์เดียว จนวันนึงเขาทักเรามาว่า "เห้ย(ชื่อเรา) เล่นฮอนป่าว" แล้วเขาก็ชวนคุย พอTทักมาเท่านั้นแหละเรานี่โอ้โหดีใจสุดๆอะ เราก็คุยกันมาได้สักพัก ตอนนั้นก็ปิดเทอมอยู่ คุยกันไปนานๆ Tก็เริ่มเบื่อเราหรืออะไรก็ไม่แน่ใจ คือขอบอกเลยว่าTเป็นคนขี้เบื่อ และไม่จริงจังกับชีวิต แล้วเราก็โดนเบื่อ จนTพูดว่า "เฉยๆกับเราแล้ว" เราก็ได้แต่ยอมรับความจริง ยังไม่ทันได้เป็นแฟนกันก็โดนเทสะแล้ว แต่ในวันที่ T บอกแบบนั้นกับเรา ตกเย็น ก็เหมือนมีคนจะมาดามใจ และแน่นอนเขาจีบเรา เราขอแทนคนที่เข้ามาใหม่ว่า U เขาดีกับเราทุกๆอย่าง ทำให้เราหัวเราะชวนเราเล่นเกมคือเรากับเขาติดเกมเหมือนกัน มันเป็นเกมออดิชั่น เราก็เล่นกับเขา เขาก็จะส่งหัวใจให้เราทุกวัน เพราะถ้าเราได้รับหัวใจครบ 5 ดวง เราก็จะแต่งงานได้ (ใช่หรือเปล่าไม่ร็นะเราก็ไม่ค่อยเข้าใจ) เราก็เล่นกับ U ทุกวันคอลกันทุกวัน แต่เรายอมรับเลยว่าก็ยังลืม T ไม่ได้อยู่ดี มันจะมีอยู่ช่วงนึงที่ T เพ้อถึงเราประมาณว่าอยากกลับมา เราก็อยากให้เขากลับมาเลยเพ้อไปเรื่อยในเฟส แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าทักกันสักที จนวันนึงเราทะเลาะกับครอบครัววันนั้นมันหนักมากจริงๆ เราเลยโพสประมาณว่า "แกไปอยู่ไหนกูกำลังแย่นะเว้ย กลับมาช่วยกูก่อน" พิมทั้งน้ำตา ตอนนั้นให้ใครปลอบก็ไม่หาย ให้ U ปลอบ ก็ไม่หาย แต่พอมีสติ้กเกอร์เด้งขึ้นมามันเป็นแชทของ T ทันทีที่เห็น น้ำตาคือไหลหนักกว่าเดิม ประมาณว่าขอบคุณสวรรค์ เขาเป็นคนเดียวที่ปลอบเราได้ แล้วเราก็เริ่มกลับมาคุยกัน จนถึงเปิดเทอม เราอะคุยซ้อน เรายอมรับผิด คุยทั้ง T และ U เพราะยังสับสนว่าถ้ากลับไปหาคนเก่าเขาจะทิ้งเราอีกมั้ย แล้ว U ละ เขาจะจริงจังรึเปล่า วันแรกเราก็เดินไปกับ U ให้ U พาไปโรงอาหารนู่นนี่นั่น แต่ก็พยายามไม่ให้ T รู้ จนวันนึง T ดูแปลกๆไป ไม่ทักเราเหมือนเคย เจอก็ไม่มองหน้ากัน เดินผ่านเราไปเฉยๆ เรามองในสายตาเขาทำให้รู้ว่าเขาต้องมีอะไรอย่ในใจ วันนั้น เราร้องไห้ทั้งวันซึมทั้งวันตั้งแต่ T ดูแปลกไป พอเรากลับมาคุยกับเขาในแชทเขาก็บอกประมาณว่าวันนี้ยังไม่พร้อมคุย พรุ่งนี้ค่อยคุย และอาจจะเป็นวันสุดท้าย เราได้แต่อึ้งกับคำพูดของ T น้ำตาไหลพรากกเลยจ้าาา คิดมากไปอีก จนถึงตอนเช้า เราก็ถามเขาว่ามีอะไรรึเปล่า T ก็ตอบว่า"กูแกล้งเล่น"แล้วก็ทำตัวปกติ แต่ก็มีหลุดว่า " มีเด้กเยอะนี่" เราก็เริ่มเอะใจแล้วว่าไปรู้อะไรมารึเปล่า หลังจากที่เราร้องไห้เราก็เริ่มรู้แล้วว่าเราแคร์ใครมากกว่ากัน เราจึงตัดสินใจเลือก T แล้วไปบอกกับบาส วันนั้นกำลังจะส่งหัวใจครบ 5 ดวง ขาดไปแค่ดวงเดียวก็จะได้แต่งงาน ก้แอบเสียดายนิดๆนะ ขาดไปแค่ดวงเดียวเอง คือที่เราสับสนเนี้ยจะบอกว่า U เนี้ยเป็นคนที่ทำให้เราหัวเราะได้ดีเลยละ ชอบคอลกับเราบ่อยๆ แต่ติดตรงที่เวลาอยู่ด้วยกันจะไม่ค่อยสนใจกัน นั่นแหละเราเลือก T ตอนเข้าค่ายเราก็ต้องเข้าค่ายด้วยกัน ทำกิจกรรมร่วมกัน เขาก็ดูใส่ใจเราดีมากๆเลยแหละ เจอเราก็มาโอบคอเรา หยอดมุขใส่เรา เราคุยกันมาได้ไม่นาน ประมาณสองเดือน เขาจะฝึกเล่นดนตรีเราเลยไปเฝ้าT เล่นดนตรี แล้วก็เป็นวันนั้นที่ T ขอเราเป็นแฟน เขาเดินมาจับมือเรา แล้วบอกว่า "เป็นแฟนกันนะ" เราก้ดีใจมากเลยแหละที่เขาพูดออกมาเพราะตลอดเวลาที่คุยกับ T เราลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย เพราะที่เป็นอยู่มันก้ดีแล้ว เราก็ตกลงคบกันเป็นแฟน ทุกๆเช้าเค้าจะชอบรัวแชทมาหา พอไปถึงโรงเรียนก็จะมานั่งด้วยตอนเช้า ตอนเย็นวันไหน ถ้าT เอารถไปโรงเรียนเขาก็จะ มารอรถกับเรา บางทีก็ไส่งเราที่บ้าน มีวันนึงที่เรามานั่งเฝ้าเขาซ้อมดนตรี แล้วคุยกันเรื่องคนคุยเก่าของ T เขาสัญญากับเราว่าถ้าคนคุเก่ากลับมาจะไม่ไปหาแน่นอน จะไม่ทิ้งเราแน่นอน ตอนนั้นเรายิ้มโคตรมีความสุขอะ แววตา ท่าทาง จำได้ยิ้มหมดอะ มีวันนึงที่เรางอล แล้วเราต้องไปสอบตอนเช้า เขาเลยอาสาไปส่งเราสอบ คือการที่เขามาส่งเป็นเรื่องที่ดีมากเพราะ T เป็นคนขี้เกียจออกจากบ้าน T ก็นั่งรอจนเราสอบเสร็จประมาณ 2 ชั่วโมง ก็แอบปลื้มเหมือนกันนะ แล้วเขาจะไปซ้อมดนตรีต่อ เราเลยไปเฝ้าเขาด้วยก็รอห้องซ้อมว่าง เขาก็นั่งเล่นกับเรานั่งมัดผมให้เรา แล้วเขาก็ค้นโทรศัพเราแล้วไปค้นแชท U เขาก็เล่าให้เราฟังว่าวันนั้นที่เป็นแบบนั้นอะ ที่ดูแปลกๆไป เพราะเขารู้เรื่องที่เราคุยซ้อน เพราะมีคนไปบอก เราก้อ๋ออที่แท้ก็หึงนี่เอง วันนั้นกลายเป็นว่าเราต้องง้อเขาทั้งวัน มีความทรงจำอะไรหลายๆอย่างร่วมกัน คุยกันมาได้สักพัก มันก็ถึงจุดที่เขาเริ่มเบื่อเราอีกแล้ว เราเป็นคนมีเซ้นถ้าเขาเปลี่ยนไปเราจะรับรู้ได้ เราก็รู้นะว่าเขาเบื่อเราแล้ว แต่ก็ได้แต่เก็บเอาไว้ ไม่กล้าบอกไม่อยากให้เรื่องมันจบเร็ว แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว เลยถามออกไปว่าเบื่อกันรึยัง ยังรักกันอยู่รึเปล่า เราก้ได้คำตอบเดิมกลับมาว่า "เฉยๆกับแล้ววะ แต่กูจะไม่เลิกกับ จะรักษาสัญญา" ในใจตอนนั้นเราไปแล้วละทรุดอีกรอบแล้วละ ถึง T จะไม่ทิ้งเราไปไหน แต่เขาก้เบื่อเราอยู่ดี เรารู้สึกได้ว่า T เบื่อที่ต้องมานั่งกับเราทุกเช้า เราเลยบอกว่าไปนั่งกับเพื่อนก็ได้นะ ตอนเช้าอะ กูไม่เป็นไร T ก็บอกว่าไม่เป็นไร พอตอนเช้า T ก็มาหาเราเหมือนเดิม เราก็เดินไปซื้อของกันที่โรงอาหาร ตอนที่เรามองหน้า T น้ำตาเราก็กลั้นไม่อยู่ ร้องไห้จนหยุดไม่ได้ T เห็น เขาก็ถามว่าเป็นอะไร เราก็พูดตามที่เรารู้สึกว่า "ก็เบื่อกูแล้วอะ" T ก็ได้แต่ยื่นมือมาปาดน้ำตา แต่สุดท้ายเราก็ทำตัวปกติ มันจะมีวันนึงที่เราน้อยใจเพื่อนเรา แล้วเราร้องไห้ซบอกเพื่อนอยู่ แต่พอเงยหน้าขึ้นมาไม่รู้ว่า T มาจากไหน เห็นอีกทีก็มายืนเช็ดน้ำตาให้เราอีกแล้ว แล้วเขาก็บอกว่า ร้องไห้เป็นเด็กเลย ในสมองตอนนั้นคือสบายใจที่ได้เห็น T ทุกๆเช้าก็เหมือนๆเดิม ทุกวันๆ เหมือนจะไปได้ดี แต่พอเราเริ่มไม่มีเวลาว่างให้กันและกันเหมือนอะไรๆมันก็เริ่มแย่ลง เพราะตัวเราเอง เราก็มีฝึกพูดนู่นนี่นั่น ตอนเย็นก็ไปซ้อมดนตรีเพราะอยากมีวงบ้าง กลับอีกทีก้ดึกๆ กว่าจะได้คุยกัน เวลาก็เริ่มไม่ตรงกัน แต่พอเรากลับมาเราก็รีบกลับมาคุยกลับเขา พยายามหาเวลามาคุยกับเขา ไม่ว่า จะยุ่งแค่ไหนก็ตาม แต่เหมือนจะพยายามอยู่ฝ่ายเดียว เพราะในขณะที่เราหาเวลาว่างมาคุย T ก็พยายามทำตัวไม่ว่าง เพื่อที่จะไม่คุยกับเรา เขาเคยบอกว่า เราทำให้เขาเลิกติดเกมได้ แต่พอมาตอนนี้ เขาติดเกมทุกวัน ดูแต่การ์ตูน เรามาคุยด้วย ก็ดูแต่การ์ตูน มันเป็นแบบนี้จนเราทนไม่ไหว เราเลยระเบิดไปว่ายังเห็นกูเป็นแฟนอยู่มั้ย T ก็บอกว่า "ไม่รู้ดิ" เราก็เลยพูดไปว่า จะบอกเลิกก็พูโมาดิวะ มาเคลียกันให้รู้เรื่อง เราก็เจอประโยคเดิม " กูเฉยๆกับละวะ ขอโทดนะ เลิกกันเหอะ" ในใจตอนนั้นยิ้มแตกสลายอะสัส เจอกับนี้มาหลายรอบแล้วอะ ร้องไห้หนักมากก ในหัวคือแล้วตอนนั้นขอกูคืนดีทำไม แล้วความทรงจำที่มีละวะ เราได้แต่ส่งแชทไปรั้งเขา มีประโยคนึงที่เขาบอกว่า "ถ้าไม่มี T เราคงดีกว่านี้" ไอเราคนใจร้อนก็เลยตอบกลับไปว่า "ไม่ต้องพูดหรอกคำนี้อะ พูดว่าถ้าไม่มีกู T คงดีกว่านี้จะดีกว่า ไม่ต้องกลัวว่ากูจะเจ็บหรอกนะ เพราะที่บอกเลิกกูมันเจ็บมากกว่า" เราได้แต่รั้งเขาทั้งคืน ส่งแชทที่เคยแคปไว้ตอนคุยกับ T ไปไห้ทีแรกกะทำเซอไพรซ์ครบรอบ แต่ไม่มีโอกาศเลยส่งไปไห้ทั้งแบบนั้น  ในใจมีแต่น้ำตา วันที่เขาบอกเลิกเป็นวันศุกร์ จากนั้นเราก็ร้องยาวเลยจ้า ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ แต่พอวันจันทร์มาเจอเพื่อน ก็ไม่ได้คิดไรมากก็ทำตัวปกติเฮฮาได้ แต่พอกลับมาถึงบ้าน ได้แต่แอบนั่งร้องไห้คนเดียว ปาดน้ำตาคนเดียว เป็นแบบนี้มาจนถึงวันปัจจุบัน เป็นทุกวัน นึกถึงแต่วันที่เคยหัวเราะด้วยกัน แต่เอาจริงๆ เราแอบมองเขา แล้วคิดว่า ทำไมเวลาเขาอยู่กับคนอื่นมีความสุขมากกว่าอยู่กับเราอีกนะ ควรพิจารณาตัวเองได้แล้ว ได้แต่มองเขาอยู่ไกลๆ ทุกวันนี้ทุกครั้งที่คิดถึงก็จะร้องไห้ขึ้นมา ก็รู้นะว่าไม่ควรจมอยู่กับอดีตแ่ถ้าใครไม่มาเจอจริงๆคงไม่ร็
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่