สวัสดีค่ะ. เราเพิ่งหัดตั้งกระทู้อาจจะยังเล่าเรื่องไม่เก่ง. ขออภัยด้วยนะค่ะ. เข้าเรื่องเลยนะค่ะ. เราขอใช้นามสมมุติว่า. หมานะค่ะ (มันคงดูน่ารักกว่าควาย)
เรากับแฟนรู้จักกันผ่านโซเซี่ยลแอพหนึ่ง. ซึ่งก็ผ่านมาห้าปีแล้วครั้งแรกที่เราได้รู้จักเขา. ต้องบอกก่อนนะค่ะว่าแฟนเป็นคนหน้าตาดีหลบใน. ต้องมองด้วยใจจริงๆถึงจะเห็นความหล่อ ครั้งแรกที่เราได้รู้จักเขา. เขาดูแตกต่างจากคนอื่น. ต้องบอกก่อนว่าเราเป็นคนไม่สนใจเรื่องหน้าตา. เราก็ทักไปคุยกับเขาก่อน. พอได้คุยกับเขาเรายิ่งรู้สึกว่าเขาน่าสนใจ. หลังจากนั้นเราก็แลกเบอร์กัน. และก็คุยกันทุกวันเป็นเดือน. จนวันนึงเราก็ต้องช๊อค. เรานั่งทำงานอยู่ก็มีเบอร์เขาโทรเข้ามา. เราก็รับสาย. แต่เสียงปลายสายเป็นผู้หญิง. พอเรารับเท่านั้นแระ. กระหน่ำด่าเราไม่ฟังเราเลย. เราก็ให้เขาด่าจนสาสมใจ. พอเขาใจเย็นลง. เราก็เลยถามว่า พวกเขาเป็นอะไรกัน. เขาบอกว่า. เขาเป็นเมียของผู้ชายคนนี้. พอเรารู้แบบนั้นเราก็เลยบอกว่า. เราขอโทษเราไม่รู้ว่าผู้ชายมีเมียแล้วเพราะ ผช บอกเราว่าเขาโสด. แล้วเราก็ไม่ได้เอ๊ะใจเพราะเราคุยกันทุกวัน.วันละหลายชั่วโมง. บางวันก็คอลกันจนหลับไปเราเลยเชื่อว่าเขาโสด. หลังจากนั้นผญ. ก็เลยเล่าเรื่องทุกอย่างให้เราฟังว่า. เขาสองคนแยกกันอยู่ คือช่วงที่ผช คุยกับเรานั้นแระ. แต่ตอนนี้กลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว. เราเลยบอกว่าเราขอโทษและเราจะไม่ติดต่อกับ. ผช อีก. เรายอมรับนะว่าก็รู้สึกผิดหวังแต่เรายังมีสำนึกว่าเราจะไม่แย่งของใคร. เราก็ไม่ได้ติดต่อกับ. ผช อีก. จนผ่านไปเป็นปี. ก็มีเบอร์โทรแปลกโทรเข้ามือถือเรา. เราก็รับสาย ปลายสายนั้นคือ. เราขอใช้นามสมมุติ ผชคนนี้ว่า. เหน่ง. แล้วกันนะค่ะ. เราก็ถามว่าโทรมามีอะไรหรือเปล่า. เหน่งก็บอกเราว่า. เหน่งเลิกกับแฟนแล้ว. เราเลยถามว่านึกยังไงถึงโทรมาหาเรา. เหน่งบอกว่ายังคิดถึงเราเสมอ (แต่เราคิดว่าเขาคงโทรไปหาคนอื่นก่อนนี้แล้ว) เพราะเราไม่เหมือนใคร เพราะเราพูดอะไรเราก็ทำแบบนั้น. บอกว่าจะไม่ติดต่อไม่โทรเราก็ทำแบบที่พูด. แต่คนอื่นที่เหน่งเจอมา. พูดอะไรก็ทำไม่ค่อยได้. จริงๆเราไม่ได้ดีเด่อะไรหรอก. แต่เราสงสารผญด้วยกันแค่นั้นเอง. เหน่งบอกว่าเลิกกับแฟนแล้วตอนแรกเราก็ไม่เชื่อนะ. แต่จนเขาก็พิสูจน์ให้เราเห็นว่าเขาเลิกกันจริง. เขาย้ายกลับไปอยู่บ้านเขา. ให้แม่เขาคุยกับเรา. ให้น้องสาวเขาคุยกับเรา. เราก็เลย. เอาว่ะ. เราเองก็ไม่มีใคร. ก็เลยคุยกันต่อคุยกันมาเป็นปีๆเราเลยตัดสินใจที่จะอยู่ด้วยกัน. แล้วเราก็ตัดสินใจหางานใหม่เพื่อที่จะได้ไปอยู่ไกล้เขา. เราได้งานใหม่. เราก็เลยย้ายไปอยู่ที่นุ. ไปตอนแรกเราก็พักกับเพื่อนร่วมงานเพราะที่ทำงานเรามีสวัสดิการที่พักให้. อยู่ไปสักพักเขาเลยขอให้เราออกมาอยู่กับเขา. เราก็ย้ายมา แรกๆที่อยู่ด้วยกันก็มีความสุขดีไปไหนไปด้วยกันตลอด. พอเวลาผ่านไป. เขาก็เริ่มเปลี่ยนไปหรืออาจจะเป็นตัวตนที่แท้จริงเขาเริ่มเปิดเผย. เขาก็คุยกับผญคนอื่นผ่านแอพออนไลน์แอพนึง. ทั้งที่เราก็นอนอยู่ในห้อง. เราก็แกล้งทำเป็นไม่รู้อะไร ก็คอยดูไปเรื่อยๆ ยิ่งนานวันยิ่งหนักขึ้น. มีครั้งนึงเราตื่นมาเข้าห้องน้ำกลางดึกเราไม่เห็นเขาอยู่ในห้อง. อ้อครั้งนี้เราไปนอนบ้านแม่เขา เราก็เลยเดินออกมาหาเขาข้างนอก. แต่ก็ไม่เจอ. เราเลยไปเปิดดูหน้าคอมเหน่ง. สิ่งที่เราเห็น. จากที่เราง่วงๆ. เราตาค้างเลย. เราเจอช่องแชทที่เปิดค้างอยู่. ในช่องแชทมีใจความว่า. "ตังในมือถือเหน่งหมดเดี่ยวเหน่งออกไปเติมตังแปปนะจะได้คุยกันต่อ ตัวเองอย่าเพิ่งนอนนะรอเหน่งก่อน. เหน่งคิดถึง" และมีคำหนึ่งที่มันบาดหัวใจเราเลือเกิน. "เหน่งรัก.......มากนะ" เราตัดสินใจเดินกลับห้องพักเลยตอนนั้เวลาน่าจะประมาณตีหนึ่งได้. ระยะทางประมาณ เกือบสิบกิโล. เราเดินไม่รู้สึกกลัวเลย. เราโกรธจนตัวสั่นไปหมด. มีแต่คำถามอยู่ในหัวเราตลอดเลาว่า. เราผิดอะไร ทำไมเหน่งถึงทำกับเราแบบนี้. เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงเหน่งถึงได้โทรหาเรา. เพราะคงเพิ่งวางสายจากสาวคนนั้น. แล้วเดินเข้าห้องไม่เจอเรา. ตอนนั้นเราถึงห้องพอดี. เขาก็โทรมาถามว่าเราไปไหน. เราเลยบอกว่าเหน่งสนใจด้วยหรอว่าเราจะไปไหน. เราเลยขอเลิกกับเหน่งวันนั้น. แต่เหน่งก็ไม่ยอม. แล้วก็ขับรถตามกลับมาที่ห้อง. เราก็ได้แต่ร้องไห้. เหน่งก็ขอโทษเราและสัญญาจะไม่ทำอีก. เขาแค่สนุกๆไม่ได้คิดอะไร. เราไม่คุยกับเหน่งไปหลายวันในหัวคิดวนแต่เรื่องที่เจอ. เครียดเพราะเพิ่งเปลี่ยนงานใหม่ ถ้าจะลาออกเราเองก็มีภาระเยอะ เราเลยอดทนอยู่ต่อไปและก็ดูว่าเหน่งจะเปลี่ยนตัวเองเหมือนที่สัญญามั้ย!!! เหน่งเอาใจเรา. ตามใจทุกอย่าง ใส่ใจเรามากขึ้น. แต่!!!!ก็ไม่นาน. ก็มีอีก. เรื่องเดิม ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า. เหน่งเป็นคนหน้าตาไม่หล่อ ดูไม่สดุดตา แต่เหน่งมีเสน่ห์ ยิ่งคุยยิ่งมีเสน่ห์ใครที่ได้คุยด้วยชอบทั้งนั้น. แล้วที่สำคัญเหน่งเป็นคนขยันทำงาน. และทำงานเก่งมีความรู้มาก. งานทุกงานที่เหน่งทำลูกค้าจะติดใจในผลงานตลอดและจะมีงานเข้ามาให้ทำไม่ขาด. เหน่งทำงานเฉพาะทางเกี่ยวกับระบบบำบัดน้ำ. แก้ไขระบบน้ำ. ลูกค้าเหน่งแต่ละรายเป็นระดับ ผู้บริหาร. รร.ห้าดาว ทั้งนั้น. เรารักเหน่งมากเพราะเหน่งเป็นคนเก่งฉลาดและจะสอนเราให้คิดหลายมุมเสมอ. เหน่งมีหลายอย่างที่น่าสนใจ เหน่งชอบรถ แต่งรถ แข่งรถ มีทีมแข่งประจำจังหวัด เป็นนักแข่งมือระดับต้นๆ ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันก็ทำงานช่วยกันสร้างครอบครัว. จนทุกวันนี้เรามีรถ 2คัน. มีงาน มีเงิน แต่ยิ่งอยู่ด้วยกันนานวัน. เรายิ่งรู้สึกว่าเหมือนเราไม่ได้รักกัน เหน่งเฉยชา. เราเองก็ไม่คุยถ้าไม่จำเป็น เรากลัวว่าเหน่งจะหงุดหงิด จะเหนื่อย. เราก็ไม่ค่อยคุย. วันนึงในห้องแทบไม่มีเสียงคุยกัน. ต่างคนต่างอยู่ ตื่นก็ต่างคนต่างไปทำงาน. มีครั้งหนึ่งเราไม่คิดว่าเราจะมีชีวิตรอดจากเหตุการณ์นั้นมาได้จนวันนี้. เรื่องคือ. มีเด็กผญ คนนึงมาติดเหน่ง อาจจะเขาไปคุยกันยังไงเราไม่รู้. เด็กผญคนนี้รู้ว่าเหน่งมีเมียแล้ว แต่ก็ไม่สนใจ. ก็ยังมาเจอมาหากันบ่อยครั้ง ทุกครั้งที่เด็กคนนี้มา. เหน่งก็จะไปนอนกับเด็กคนนั้น ผญอยู่อีก จังหวัดแต่ด้วยงานต้องมาทำงานทางนี้. เลยเช่าห้องไว้อยู่ด้วยกัน. เราก็ปล่อยให้เหน่งไปอยู่กับคนอื่น. เราเจ็บปวดมาก ทรมานมากนอนร้องไห้แทบขาดใจทุกคืน. เราเคยคิดฆ่าตัวตาย จนต้องหันหน้าเข้าวัดไปนั่งสนทนาธรรมกับแม่ชี ไปนั่งระบายความทุกข์กับแม่ชีเกือบทุกวัน ใจเราก็สงบลงบ้างแต่มันยังเจ็บปวดอยู่. เราคงรักเหน่งมากเกินไป เราอยากเลิกกับเหน่งแต่เราทำไม่ได้. เราอดทนจนเวลาล่วงผ่านไปเป็นปี. เขาสองคนก็เลิกกันไป. ผญคงทนไม่ไหวหรือเหตุผลอะไรเราไม่รู้. แต่ที่เรารู้มาคือ. เหน่งบอกกับ ผญคนนั้นว่า เหน่งจะไม่ทิ้งเรา ใครทนได้ก็อยู่ไป. เพราะเหน่งก็ไม่เคยโกหกว่าโสดกับผญคนนั้น. แต่เราก็ไม่ได้ดีใจหรอกนะที่เขาบอกแบบนั้น. ทเราก็เจ็บปวดอยู่ดี. ทุกวันนี้เรายังรักเหน่งนะ. แต่คงน้อยลงบ้าง แต่เราก็ยังอยู่ด้วยกัน ด้วยเหตุผลที่เราบอกใครไม่ได้. แต่วันไดที่ทุกอย่างมันจบลง เราอาจจะเดินออกจากตรงนี้. หรืออาจจะยังอยู่ตรงนี้ต่อไป. คำว่าเจ็บจนชิน. เราเข้าใจอย่างลึกซึ้งจริงๆ. ใจเรามันเจ็บจนชาไปหมดแล้ว. เราอยู่แค่วันไหนหมดเวรกรรมต่อกัน. เราก็ต้องจากกันแน่นอน. เราอยู่กับเหน่งทุกวันนี้. เราทำหน้าที่เราเต็มที่ทุกอย่าง ไม่เคยบกพร่อง ตื่นเช้าเราจะตื่นก่อนทุกวัน ชงกาแฟไว้ให้เหน่ง ให้อาหารหมา รีดผ้า ถูบ้าน ปลุกเหน่งอาบน้ำไปทำงานทุกวัน. เสร็จแต่งตัวไปทำงาน เย็นเลิกงาน ก็เตรียมกับข้าวรอเหน่งทุกวัน เตรียมกับข้าวไว้ที่โต๊ะกินข้าว เหน่งกลับมาก็กินได้เลย. กินเสร็จเราก็จะเก็บ ล้างเรียบร้อย เราก็จะนอน เราจะนอนก่อนเหน่งทุกวัน. เพราะเหน่งจะทำนุทำนี้ แต่งรถ ดูรถ เรื่องของเขาไป. เราไม่ค่อยคุยกัน. วันนึงเราจะไลน์หากัน คุยกันแค่สองสามคำก็จบ แต่ไม่เคยมีใครรู้เลยว่าเราเป็นแบบนี้. คนอื่นจะมองว่าเรารักกันดี ไม่ค่อยทะเลาะกัน เราอึดอัดนะ. ทุกครั้งที่เรารู้สึกแบบนั้นเราก็จะชอบเก็บตัวอยู่คนเดียว ร้องไห้ แล้วมันก็ดีขึ้น. ไม่รู้ว่าในโลกใบนี้จะมีสักกี่คนที่เป็นแบบเราอยู่มั้ย
มีใครที่เจอเรื่องแย่กว่านี้อีกมั้ย???
เรากับแฟนรู้จักกันผ่านโซเซี่ยลแอพหนึ่ง. ซึ่งก็ผ่านมาห้าปีแล้วครั้งแรกที่เราได้รู้จักเขา. ต้องบอกก่อนนะค่ะว่าแฟนเป็นคนหน้าตาดีหลบใน. ต้องมองด้วยใจจริงๆถึงจะเห็นความหล่อ ครั้งแรกที่เราได้รู้จักเขา. เขาดูแตกต่างจากคนอื่น. ต้องบอกก่อนว่าเราเป็นคนไม่สนใจเรื่องหน้าตา. เราก็ทักไปคุยกับเขาก่อน. พอได้คุยกับเขาเรายิ่งรู้สึกว่าเขาน่าสนใจ. หลังจากนั้นเราก็แลกเบอร์กัน. และก็คุยกันทุกวันเป็นเดือน. จนวันนึงเราก็ต้องช๊อค. เรานั่งทำงานอยู่ก็มีเบอร์เขาโทรเข้ามา. เราก็รับสาย. แต่เสียงปลายสายเป็นผู้หญิง. พอเรารับเท่านั้นแระ. กระหน่ำด่าเราไม่ฟังเราเลย. เราก็ให้เขาด่าจนสาสมใจ. พอเขาใจเย็นลง. เราก็เลยถามว่า พวกเขาเป็นอะไรกัน. เขาบอกว่า. เขาเป็นเมียของผู้ชายคนนี้. พอเรารู้แบบนั้นเราก็เลยบอกว่า. เราขอโทษเราไม่รู้ว่าผู้ชายมีเมียแล้วเพราะ ผช บอกเราว่าเขาโสด. แล้วเราก็ไม่ได้เอ๊ะใจเพราะเราคุยกันทุกวัน.วันละหลายชั่วโมง. บางวันก็คอลกันจนหลับไปเราเลยเชื่อว่าเขาโสด. หลังจากนั้นผญ. ก็เลยเล่าเรื่องทุกอย่างให้เราฟังว่า. เขาสองคนแยกกันอยู่ คือช่วงที่ผช คุยกับเรานั้นแระ. แต่ตอนนี้กลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว. เราเลยบอกว่าเราขอโทษและเราจะไม่ติดต่อกับ. ผช อีก. เรายอมรับนะว่าก็รู้สึกผิดหวังแต่เรายังมีสำนึกว่าเราจะไม่แย่งของใคร. เราก็ไม่ได้ติดต่อกับ. ผช อีก. จนผ่านไปเป็นปี. ก็มีเบอร์โทรแปลกโทรเข้ามือถือเรา. เราก็รับสาย ปลายสายนั้นคือ. เราขอใช้นามสมมุติ ผชคนนี้ว่า. เหน่ง. แล้วกันนะค่ะ. เราก็ถามว่าโทรมามีอะไรหรือเปล่า. เหน่งก็บอกเราว่า. เหน่งเลิกกับแฟนแล้ว. เราเลยถามว่านึกยังไงถึงโทรมาหาเรา. เหน่งบอกว่ายังคิดถึงเราเสมอ (แต่เราคิดว่าเขาคงโทรไปหาคนอื่นก่อนนี้แล้ว) เพราะเราไม่เหมือนใคร เพราะเราพูดอะไรเราก็ทำแบบนั้น. บอกว่าจะไม่ติดต่อไม่โทรเราก็ทำแบบที่พูด. แต่คนอื่นที่เหน่งเจอมา. พูดอะไรก็ทำไม่ค่อยได้. จริงๆเราไม่ได้ดีเด่อะไรหรอก. แต่เราสงสารผญด้วยกันแค่นั้นเอง. เหน่งบอกว่าเลิกกับแฟนแล้วตอนแรกเราก็ไม่เชื่อนะ. แต่จนเขาก็พิสูจน์ให้เราเห็นว่าเขาเลิกกันจริง. เขาย้ายกลับไปอยู่บ้านเขา. ให้แม่เขาคุยกับเรา. ให้น้องสาวเขาคุยกับเรา. เราก็เลย. เอาว่ะ. เราเองก็ไม่มีใคร. ก็เลยคุยกันต่อคุยกันมาเป็นปีๆเราเลยตัดสินใจที่จะอยู่ด้วยกัน. แล้วเราก็ตัดสินใจหางานใหม่เพื่อที่จะได้ไปอยู่ไกล้เขา. เราได้งานใหม่. เราก็เลยย้ายไปอยู่ที่นุ. ไปตอนแรกเราก็พักกับเพื่อนร่วมงานเพราะที่ทำงานเรามีสวัสดิการที่พักให้. อยู่ไปสักพักเขาเลยขอให้เราออกมาอยู่กับเขา. เราก็ย้ายมา แรกๆที่อยู่ด้วยกันก็มีความสุขดีไปไหนไปด้วยกันตลอด. พอเวลาผ่านไป. เขาก็เริ่มเปลี่ยนไปหรืออาจจะเป็นตัวตนที่แท้จริงเขาเริ่มเปิดเผย. เขาก็คุยกับผญคนอื่นผ่านแอพออนไลน์แอพนึง. ทั้งที่เราก็นอนอยู่ในห้อง. เราก็แกล้งทำเป็นไม่รู้อะไร ก็คอยดูไปเรื่อยๆ ยิ่งนานวันยิ่งหนักขึ้น. มีครั้งนึงเราตื่นมาเข้าห้องน้ำกลางดึกเราไม่เห็นเขาอยู่ในห้อง. อ้อครั้งนี้เราไปนอนบ้านแม่เขา เราก็เลยเดินออกมาหาเขาข้างนอก. แต่ก็ไม่เจอ. เราเลยไปเปิดดูหน้าคอมเหน่ง. สิ่งที่เราเห็น. จากที่เราง่วงๆ. เราตาค้างเลย. เราเจอช่องแชทที่เปิดค้างอยู่. ในช่องแชทมีใจความว่า. "ตังในมือถือเหน่งหมดเดี่ยวเหน่งออกไปเติมตังแปปนะจะได้คุยกันต่อ ตัวเองอย่าเพิ่งนอนนะรอเหน่งก่อน. เหน่งคิดถึง" และมีคำหนึ่งที่มันบาดหัวใจเราเลือเกิน. "เหน่งรัก.......มากนะ" เราตัดสินใจเดินกลับห้องพักเลยตอนนั้เวลาน่าจะประมาณตีหนึ่งได้. ระยะทางประมาณ เกือบสิบกิโล. เราเดินไม่รู้สึกกลัวเลย. เราโกรธจนตัวสั่นไปหมด. มีแต่คำถามอยู่ในหัวเราตลอดเลาว่า. เราผิดอะไร ทำไมเหน่งถึงทำกับเราแบบนี้. เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงเหน่งถึงได้โทรหาเรา. เพราะคงเพิ่งวางสายจากสาวคนนั้น. แล้วเดินเข้าห้องไม่เจอเรา. ตอนนั้นเราถึงห้องพอดี. เขาก็โทรมาถามว่าเราไปไหน. เราเลยบอกว่าเหน่งสนใจด้วยหรอว่าเราจะไปไหน. เราเลยขอเลิกกับเหน่งวันนั้น. แต่เหน่งก็ไม่ยอม. แล้วก็ขับรถตามกลับมาที่ห้อง. เราก็ได้แต่ร้องไห้. เหน่งก็ขอโทษเราและสัญญาจะไม่ทำอีก. เขาแค่สนุกๆไม่ได้คิดอะไร. เราไม่คุยกับเหน่งไปหลายวันในหัวคิดวนแต่เรื่องที่เจอ. เครียดเพราะเพิ่งเปลี่ยนงานใหม่ ถ้าจะลาออกเราเองก็มีภาระเยอะ เราเลยอดทนอยู่ต่อไปและก็ดูว่าเหน่งจะเปลี่ยนตัวเองเหมือนที่สัญญามั้ย!!! เหน่งเอาใจเรา. ตามใจทุกอย่าง ใส่ใจเรามากขึ้น. แต่!!!!ก็ไม่นาน. ก็มีอีก. เรื่องเดิม ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า. เหน่งเป็นคนหน้าตาไม่หล่อ ดูไม่สดุดตา แต่เหน่งมีเสน่ห์ ยิ่งคุยยิ่งมีเสน่ห์ใครที่ได้คุยด้วยชอบทั้งนั้น. แล้วที่สำคัญเหน่งเป็นคนขยันทำงาน. และทำงานเก่งมีความรู้มาก. งานทุกงานที่เหน่งทำลูกค้าจะติดใจในผลงานตลอดและจะมีงานเข้ามาให้ทำไม่ขาด. เหน่งทำงานเฉพาะทางเกี่ยวกับระบบบำบัดน้ำ. แก้ไขระบบน้ำ. ลูกค้าเหน่งแต่ละรายเป็นระดับ ผู้บริหาร. รร.ห้าดาว ทั้งนั้น. เรารักเหน่งมากเพราะเหน่งเป็นคนเก่งฉลาดและจะสอนเราให้คิดหลายมุมเสมอ. เหน่งมีหลายอย่างที่น่าสนใจ เหน่งชอบรถ แต่งรถ แข่งรถ มีทีมแข่งประจำจังหวัด เป็นนักแข่งมือระดับต้นๆ ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันก็ทำงานช่วยกันสร้างครอบครัว. จนทุกวันนี้เรามีรถ 2คัน. มีงาน มีเงิน แต่ยิ่งอยู่ด้วยกันนานวัน. เรายิ่งรู้สึกว่าเหมือนเราไม่ได้รักกัน เหน่งเฉยชา. เราเองก็ไม่คุยถ้าไม่จำเป็น เรากลัวว่าเหน่งจะหงุดหงิด จะเหนื่อย. เราก็ไม่ค่อยคุย. วันนึงในห้องแทบไม่มีเสียงคุยกัน. ต่างคนต่างอยู่ ตื่นก็ต่างคนต่างไปทำงาน. มีครั้งหนึ่งเราไม่คิดว่าเราจะมีชีวิตรอดจากเหตุการณ์นั้นมาได้จนวันนี้. เรื่องคือ. มีเด็กผญ คนนึงมาติดเหน่ง อาจจะเขาไปคุยกันยังไงเราไม่รู้. เด็กผญคนนี้รู้ว่าเหน่งมีเมียแล้ว แต่ก็ไม่สนใจ. ก็ยังมาเจอมาหากันบ่อยครั้ง ทุกครั้งที่เด็กคนนี้มา. เหน่งก็จะไปนอนกับเด็กคนนั้น ผญอยู่อีก จังหวัดแต่ด้วยงานต้องมาทำงานทางนี้. เลยเช่าห้องไว้อยู่ด้วยกัน. เราก็ปล่อยให้เหน่งไปอยู่กับคนอื่น. เราเจ็บปวดมาก ทรมานมากนอนร้องไห้แทบขาดใจทุกคืน. เราเคยคิดฆ่าตัวตาย จนต้องหันหน้าเข้าวัดไปนั่งสนทนาธรรมกับแม่ชี ไปนั่งระบายความทุกข์กับแม่ชีเกือบทุกวัน ใจเราก็สงบลงบ้างแต่มันยังเจ็บปวดอยู่. เราคงรักเหน่งมากเกินไป เราอยากเลิกกับเหน่งแต่เราทำไม่ได้. เราอดทนจนเวลาล่วงผ่านไปเป็นปี. เขาสองคนก็เลิกกันไป. ผญคงทนไม่ไหวหรือเหตุผลอะไรเราไม่รู้. แต่ที่เรารู้มาคือ. เหน่งบอกกับ ผญคนนั้นว่า เหน่งจะไม่ทิ้งเรา ใครทนได้ก็อยู่ไป. เพราะเหน่งก็ไม่เคยโกหกว่าโสดกับผญคนนั้น. แต่เราก็ไม่ได้ดีใจหรอกนะที่เขาบอกแบบนั้น. ทเราก็เจ็บปวดอยู่ดี. ทุกวันนี้เรายังรักเหน่งนะ. แต่คงน้อยลงบ้าง แต่เราก็ยังอยู่ด้วยกัน ด้วยเหตุผลที่เราบอกใครไม่ได้. แต่วันไดที่ทุกอย่างมันจบลง เราอาจจะเดินออกจากตรงนี้. หรืออาจจะยังอยู่ตรงนี้ต่อไป. คำว่าเจ็บจนชิน. เราเข้าใจอย่างลึกซึ้งจริงๆ. ใจเรามันเจ็บจนชาไปหมดแล้ว. เราอยู่แค่วันไหนหมดเวรกรรมต่อกัน. เราก็ต้องจากกันแน่นอน. เราอยู่กับเหน่งทุกวันนี้. เราทำหน้าที่เราเต็มที่ทุกอย่าง ไม่เคยบกพร่อง ตื่นเช้าเราจะตื่นก่อนทุกวัน ชงกาแฟไว้ให้เหน่ง ให้อาหารหมา รีดผ้า ถูบ้าน ปลุกเหน่งอาบน้ำไปทำงานทุกวัน. เสร็จแต่งตัวไปทำงาน เย็นเลิกงาน ก็เตรียมกับข้าวรอเหน่งทุกวัน เตรียมกับข้าวไว้ที่โต๊ะกินข้าว เหน่งกลับมาก็กินได้เลย. กินเสร็จเราก็จะเก็บ ล้างเรียบร้อย เราก็จะนอน เราจะนอนก่อนเหน่งทุกวัน. เพราะเหน่งจะทำนุทำนี้ แต่งรถ ดูรถ เรื่องของเขาไป. เราไม่ค่อยคุยกัน. วันนึงเราจะไลน์หากัน คุยกันแค่สองสามคำก็จบ แต่ไม่เคยมีใครรู้เลยว่าเราเป็นแบบนี้. คนอื่นจะมองว่าเรารักกันดี ไม่ค่อยทะเลาะกัน เราอึดอัดนะ. ทุกครั้งที่เรารู้สึกแบบนั้นเราก็จะชอบเก็บตัวอยู่คนเดียว ร้องไห้ แล้วมันก็ดีขึ้น. ไม่รู้ว่าในโลกใบนี้จะมีสักกี่คนที่เป็นแบบเราอยู่มั้ย