ครั้งแรกกับชิวิตแรกเปลี่ยน ต่อ1

สวัสดีเราชื่อมิน เราเป็นตุ๊ดที่กำลังจะโกอินเตอร์ (สวยๆค่ะ ตุ๊ดโกอินเตอร์) วันนี่จะมาเล่าประสบการณ์กว่าที่จะมาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน เราเป็นเด็กบ้านนอกคนนึงที่มีฝันอยากเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนสักครั้ง แต่ตอนนั้นที่เราคิดมันไกลเกินฝัน เราว่าเราไม่ได้รวยหรือเก่งอะไรเบอร์นั้น เราเรียนประถมโรงเรียนวัดธรรมดา ครูก็ไม่ค่อยพอสอน ไม่ค่อยมีครูสอนภาษาอังกฤษ ฉันเลยเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบเรียนภาษาอังกฤษเท่าที่ควร เมื่อมีเรียนอังกฤษฉันมักจะไม่ค่อยไปโรงเรียน(แย่จริงๆ) แต่ก็จบป.6มาด้วยเกรดเฉลี่ยนที่ดีพอสมควร แต่แบบอ่านอังกฤษยังไม่ออกเลยไม่รู้ว่าสระในอังกฤษมีตัวอะไรบ้าง ไม่สามารถที่จะแยกตัวอังกฤษให้มีเป็นตัวไทยได้ คือรวมๆแล้วก็คือโง่นั้นเอง5555555 และเราก็ตัดสินใจเขาโรงเรียนใกล้บ้านตอนเรียนมัธยมต้น โรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียนมัธยมค่อนข้างใหญ่ มีนักเนียนประมาณ1000-1500คนการเรียนการสอนของโรงเรียนแบ่งเป็น8ห้องตอนม.ต้น ฉันได้ตัดสินใจไปสอบคัดเลือกห้องเรียนพิเศษ(น่าจะพิเศษนะ55555) ซึ่งตอนนั้นฉันคิดว่าฉันเรียนเก่งมาก แต่พอวันสอบมาถึงฉับกลับทำข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษไม่ได้เลย(มั่วๆทุกข้อ😢😢😢😢) ฉันกลัวที่จะสอบไม่ติดมากเพราะฉันทำอังกฤษไม่ได้เลย ณ ตอนนี้คือไม่คิดถึงเลยว่าจะได้เป็นนรลป.อีกต่อไปเพราะเป็นคนที่โง่อิ้งมาก แต่เราก็สามารถติดโรงเรียนนั้นมาด้วยลำดับที่น่าพอใจเลยทีเดียว แต่พอย้อนกลับไปดูคะแนนบนบอร์ด มันทำให้ฉันดีใจมากแต่ก็แอบเสียใจกับคะแนนอังกฤษที่ค่อนข้างแย่ (ไปตายซะ)55555 ฉันเรียนอยู่โรงเรียนนี้เป็นเวลา3ปีแต่ฉันก็ยังโง่อังกฤษดี แต่ก็ดีกว่าตอนประถม55555เพราะรู้เกี่ยวกับโครงสร้างและตัวอังษรภาษาอังกฤษมาบ้างซึ่งในเวลา3ปีที่ผ่านมาฉันไม่เคยได้เกรดวิชาภาษาอังกฤษ4เลย เอ้ยยยย เคยได้อยู่2ปีตอนม.2และคะแนนต่ำสุดที่ได้คือ2.5จะร้องไห้ๆๆๆ😅😅😅😅 แต่ฉันก็จบม.3มาด้วยเกรด3.8เลยที่เดียวและยังได้รับโล่ห์เกียรติยศจากทางโรงเรียน ฉันจึงตัดสินใจย้ายออกจากโรงเรียนนั้นและไปเข้าโรงเรียนเองกชนแห่งหนุ่งในพัทยาซึ่งเป็นโรงเรียนที่สอนดีและหนักมากกก(สำหรับเราคิดเองนะ)เพราะว่าเรียนตั้งแต่วันจันทร์-เสาร์ เรียนพิเศษตอนเย็น เรียน summer และ winter แต่เป็นโรงเรียนที่สอนดีและการบ้านไม่เยอะๆๆชอบตรงนี้55555 มีอยู่วันหนึ่งโรงเรียนได้แจกวารสารประจำปี พอฉันกลับถึงบ้านได้เปิดอ่านและได้เห็นรุ่นพี่2คนไปแลกเปลี่ยนที่ประเทศอเมริกา คือ ณ จุดๆนั้นคืออิจมากค่ะ วันต่อมาได้ไปสอบถามข้อมูลกับพี่เค้าพี่เค้าก็แนะนำให้และบอกให้ฉันไปสอบดู ตอนนั้นในใจพูดกับตัวเองว่า โง่ดักดานอิ้งขนานี้จะติดหรอ เฮ้ออออ แอบท้ออ555 ฉันลองสมัครสอบโครงการหนึ่งคือEF ฉันเลือกไปประเทศอังกฤษ และวันนั้นเองเป็นวันที่ฉันต้องเข้ากทม.คนเดียวและเป็นครั้งแรกคือแบบ ตื้นเต้นเว้ยยยย5555 เราไปสอบที่จุฬา ผลปรากฎว่าเราติด555555 ดีใจแบบสุดๆๆๆ ลืมบอกไปว่าก่อนสอบ2วันนี้เราแถบไม่ได้นอนเลยอ่านหนักสือหนักมากกกกกกกกกกกก และก็ต้องเสียใจในครั้งแรกแบบร้องไห้เลยเพราะว่าค่าใช้จ่ายมันสูงมากเกือบๆล้านเลย พ่อเราเลยไม่ให้ไป5555เสียดายเนอะ เราก็พยายามหาโครงการอื่นจนได้มาเจอSEA เราเลยลองสมัครดู ต้องบอกก่อนนะว่าเราทำและหาข้อมูงเองทุกอย่าง ลำบากจริงๆๆ อิอิ5555 และก็ต้องเดินทางเข้ากทม.คนเดียวอีกตามเคย คราวนี้ไปโรงเรียนสตรีวิท2 คือเอาๆจริงๆม่ะข้อสอบยากสัสรัสเซีย ทำแถบไม่ได้ แต่พอเค้าประกาศผลกลับติด 555555 บนไว้เยอะ5555 แล้วก็สมหวังตามที่เราฝันไว้ซึ่งตอนนี้เราก็เหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้วก็จะบินไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ประเทศสหรัฐอเมริกา กลัวเวอออร์ เราต้องขอขอบคุณพ่อแม่เราที่สนับสนุน แม่เราพูดกับเราว่า ไปเถอะลูกโอกาสมาแล้วอย่าปล่อยให้มันผ่านไป ทำให้ดีที่สุดและกลับมาเราจะได้มีความเป็นผู้ใหญ่และมีความเจริญในชีวิต จะร้องไห้ๆๆๆๆๆ แม่เป็นคนน่ารัก55555
**เราจะบอกว่าไม่ว่าเราจะโง่หรือไม่ชอบอะไรแต่ารามีความฝันแบบนั้นเราต้องกล้าที่จะเผชิญกับมันให้รู้แพ้รู้ชนะไปเลย ความฝันอยู่แค่เอื้อมเอามันมาให้ได้555 เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ***
*****เดี่ยวันที่เราบินและใช้ชิวิตอยู่ในอเมริกามาเล่าให้ฟังนะ (ที่สำคัญบินครั้งแรกเว้ยยยย)จะตื่นเต้นเร้าใจขนาดไหนติดตามอ่านและชมในยูทูปและพันทิปน้าาาา
ชอบก็ไลค์ใช่ก็แชร์ก็น้าา ฝากติดตามด้วย จากตุ๊ดบ้านนอก