พอดีมีโอกาสได้คุยกับหลาย ๆ คนในเรื่องราวของความรัก ก็จะเห็นได้ว่าแต่ละคนก็เจอปัญหาและเหตุการณ์ต่าง ๆ กันไป
แต่ก็มาหยุดคิดเมื่อได้ยินคนพูดว่า คุยหลายคนไม่ผิดนะ ในเมื่อเรายังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกับใคร เรามีสิทธิ์ที่จะคุยได้
ในมุมมองของเรา เราว่ามันดูจะเห็นแก่ตัว และเล่นกับความรู้สึกของคนที่คุยด้วยเกินไป เหมือนเราไม่แคร์ความรู้สึกของคนที่เราคุยอยู่
ถ้าในกรณีที่ต่างฝ่ายต่างคุยหลายคน อันนี้ก็อาจจะดูแฟร์ ๆ นะ แต่ถ้าคนที่คุยด้วยเค้าคุยแค่คนเดียวล่ะ ถ้าเค้าจริงใจล่ะ?
หรือเป็นเพราะยุคสมัยนี้มันเปลี่ยนไปแล้วที่การคบซ้อน คุยหลายคนที่ใคร ๆ ก็ทำกันกลายเป็นเรื่องธรรมดา
แล้วถ้าเป็นแบบนั้นจริงเราจะหาความจริงใจ ไว้ใจ เชื่อใจได้จากที่ไหน?
หรือถ้าใครจริงจัง รู้สึกมากไป หรือรับไม่ได้กับเรื่องแบบนี้ ก็ต้องเป็นฝ่ายที่แพ้ไปอย่างนั้นหรือ?
หรือสุดท้ายแล้วเราจะต้องเปลี่ยนมุมมอง และทัศนคติในเรื่องนี้ใหม่ และยอมรับมัน ...
มาแชร์ความเห็น มุมมอง หรือประสบการณ์ที่เคยเจอกันมานะคะ
คิดยังไงกับคำพูดที่ว่า "คุยหลายคนไม่ผิด ในเมื่อยังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกับใคร"
แต่ก็มาหยุดคิดเมื่อได้ยินคนพูดว่า คุยหลายคนไม่ผิดนะ ในเมื่อเรายังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกับใคร เรามีสิทธิ์ที่จะคุยได้
ในมุมมองของเรา เราว่ามันดูจะเห็นแก่ตัว และเล่นกับความรู้สึกของคนที่คุยด้วยเกินไป เหมือนเราไม่แคร์ความรู้สึกของคนที่เราคุยอยู่
ถ้าในกรณีที่ต่างฝ่ายต่างคุยหลายคน อันนี้ก็อาจจะดูแฟร์ ๆ นะ แต่ถ้าคนที่คุยด้วยเค้าคุยแค่คนเดียวล่ะ ถ้าเค้าจริงใจล่ะ?
หรือเป็นเพราะยุคสมัยนี้มันเปลี่ยนไปแล้วที่การคบซ้อน คุยหลายคนที่ใคร ๆ ก็ทำกันกลายเป็นเรื่องธรรมดา
แล้วถ้าเป็นแบบนั้นจริงเราจะหาความจริงใจ ไว้ใจ เชื่อใจได้จากที่ไหน?
หรือถ้าใครจริงจัง รู้สึกมากไป หรือรับไม่ได้กับเรื่องแบบนี้ ก็ต้องเป็นฝ่ายที่แพ้ไปอย่างนั้นหรือ?
หรือสุดท้ายแล้วเราจะต้องเปลี่ยนมุมมอง และทัศนคติในเรื่องนี้ใหม่ และยอมรับมัน ...
มาแชร์ความเห็น มุมมอง หรือประสบการณ์ที่เคยเจอกันมานะคะ