สวัสดีครับ นี้เป็นกระทู้ที่สองของผมแล้ว ว่าด้วยเรื่องแฟนคนที่สองของผม ผิดพลาดประการใดอภัยให้ผมด้วยยยยยย
เรื่องนี้จะมีบทเพื่อนด้วยนะครับ มันอยู่ช่วงเรียน รด. พอคิดถึงแล้วสนุกมากมายเลย
นี่คือมุมมองจากผช.คนนึงครับ(ถ้าเพื่อนผมมันรู้ว่ามาตั้งกระทู้แบบนี้ หาหลุมเตรียมฝังผมได้เลยครับ)อยากให้ลองอ่านลองติชมกันได้นะครับ
ตอนนั้นน่าจะประมาณ17-18ครับ(ตอนนี้22แล้ว แฮร่ๆ)
หลังจากที่ผมอกหักจากแฟนคนแรก(m.pantip.com/topic/35295647?) จากที่ไม่ได้เป็นเด็กดีอะไรมากอยู่แล้ว กลับแย่ลงไปอีกครับ ผมเที่ยวเก่งขึ้น จีบสาวเก่งขึ้น เกเรขึ้น ชกต่อยบ่อยขึ้น(จากที่คบกะแฟนคนแรก แทบไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เลย) ผมเที่ยว เมา แล้วก็เมา เข้าเรียนมั้งไม่เข้ามั่ง คบกะสาวๆ เจ้าชู้ไปเลื่อยครับ(ผมไม่นับคนพวกนี้ว่าแฟนหรอกนะ เข้ามาเพราะบางอย่าง ออกไปเมื่อได้หรือเบื่อแล้ว) ด้วยความที่ผมไม่ใช่คนน่าตาแย่มากอะไร ทำให้ผมเป็นที่รู้จักในหลาย รร. ผมไปไหนมาไหนมักจะมีคนทักทาย หรือไม่ก็หาเรื่อง เป็นแบบนั้นศักพักนึงครับ จนผมเริ่มเบื่อ(แต่ก็ยังทำ) ในวันนึงขณะที่ไป รร.(เป็นเป็นเด็กช่างนะครับบอกเลย)ที่ไม่ค่อยได้เข้าเท่าไร ช่วงนี้นเป็นช่วงว่างเยอะครับ ผทและกลุ่มเพื่อน ถ้าไม่เล่นบาสกันที่น่าแผนก ก็จะชวนกันเที่ยว ทะเล น้ำตก ผมไปมาหมดแล้วครับในจ.ผมน่ะนะ
ผมมีเพื่อนสนิดจริงๆ3-4คน เพื่อน
เพื่อนเกรียน เลยครับ ทุกวันนี้ยังคบกันอยู่เลย ช่วงนั้นเป็นช่วงโดนทิ้ง เลยเฮิทๆครับ แต่ไอ้เพื่อนกลุ่มนี้ไม่เคยช่วยห่านไรเลยครับ มันรอจนกระทั่งผมพร้อมจะบอกเองครับ
"ในวันที่พร้อม" ผมก็ได้เล่าให้เพื่อนๆกลุ่มนี้ฟังว่า(m.pantip.com/topic/35295647?)
สุดท้ายแล้วทุกคนต่างตอกย้ำ ทุกคนรุมกันด่าผม แต่ผมกลับู่้สึกดีกว่าโดนปลอบซะอีกครับ ผมรักเพื่อนๆกลุ่มนี้มาก มันเป็นเหมือน ของสด ที่ไร้การปรุงแต่ใดๆครับ จริงแท้ ที่สุดไนพวกเนี๊ยยย
ต่อมาผมก็ทำตัวเกเรเหมือนเดิม ไม่คิดว่าจะหยุด จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์นั้น
...วันนึง เป็นวันรายงานตัว รด.ปี2ครับ เหมือนไปสมัคร รายงายตัว ซื้อชุด เอาไปทหารกองเกินไปยื่น ไรพวกนี้ครับ ผมลงจากรถพร้อมเพื่อนๆด้วยความหงุดหงิด(คืนนั้นเที่ยว ยังแฮงค์อยู่เลย) ผมก็ยังไม่ตัด หัวเข็มขัดก็ไม่เงา รองเท้าก็ไม่มัน แขนเสื้อก็ยังพับไม่เส็ด ผมจึงตัดสินใจถอดเสื้อนอกเดินตามเพื่อนเพื่อพับไปเลื่อยๆ ขณะที่เพื่อนมันก็บ่นสาระพัด จนความอดทนหมดครับตัดสินใจเดินหนีแม่ งเลย ด้วยความที่มันก็บ่นๆๆๆๆๆ ตามตูดมา ซึ้งช่วงที่หันไปเถียงพวกมันนั้นผมก็เดินไปเลื่อย(เดินถอยหลัง)
จนเกิดเหตุการณ์นึงเกิดขึ้น ด้วยความที่เห็นสีน่าเพื่อนแปลกๆ กำลังอ้าปากเหมือนจะพูดอะไร ผมจึงหันกลับไปดูเอง นะหว่างหันกลับไปนั้น ก็มีความรู้สึกหนักที่แขน ผมคงชนใครเค้าแล้วมั้ง ด้วยความตกใจผมก็เอื่อมมือไปจับไว้ไม่ให้ฝ่ายถูกชนล้มลง แล้วกำลังจะพูดขอโทษครับ
ว.: (แทนตัวเองนะครับไม่ผม ก็ ว. ถ้าใครได้อ่านเรื่องก่อนคงรู้) ขอโทษที..
อึ้งนิดๆว่าคนที่ผมชนมันเป็นเด็กรึป่าวตัวสูงแต่น่าอกผมเองมั้ง แต่ แขนนิ่มจัง -///-
อ้อแค่จับแขนก็รู้แล้วว่าเธอเป็นผู้ ญ. ทำไมวัน เสาร์ อาทิตย์ ยังมีนักเรียนว้าเนี่ย (คือที่ที่ รายงายตัวและเรียน รด.เป็น รร.มัธยมชื่อดังในจ. ซึ่งแต่ก่อนเป็น รร.ชายล้วน แต่ตอนนั้นเป็นสห มาหลายปีแล้ว จนปัจจุบัณมี ผญ.มากกว่า ผช.อีกมั้ง)
ขอแทนเธอคนนี้ว่า ย. นะครับ
ผม: อ้าว ย. โทดทีๆๆ
ย. เงิยน่ามามองผมก่อนจะทำน่ามึนๆ แล้วก็ อือ ออ เพื่อจบการสนทนา แล้วก็เดินจากไปปปปป
(เล่าสะหน่อยผมรู้จักเธอได้ไงนะหรอ เธอคือ เพื่อนบ้านผมเอง อายุเท่ากัน เห็นน่ากันบ่อย แต่ไม่เคยคุยกัน คือละแวกบ้านเราจะเป็นแบบ อยู่กันมาตั้งแต่รุ่น(บ้านผม) ก๋ง ทวด ไรงี้ แล้วย้านนั้นก็คือๆกัน คนระแวกนั้นเลยนับถือกันแบบพี่น้อง แต่ผมไม่เคยสนิด กับใครแถวนั้นหรอกนะ ปัญญาอ่อน!!!)
แต่วันนี้ผมกลับอยากลองสนิดดู
ก่อนจะเรียกรวมตัว ผมและเพื่อนๆก็นั่งเล่นกันในศาลา รร.
เพื่อนรวมผมก็มีกัน4คน คนแรก ขอใช้ชื่อ บ. มัน้ป็นคนบ้าครับ ซึ้งในรร.ผมมันฮอตพอตัวเลยไม่มีใครในแผนกไม่รูจักมัน มันฉลาดด้วยนะ
คนต่อไป อ. ละกัน ไอ้บ้านี่ ต้องเป็นลูกดีเด่นไรประมาณนี้ครับ มันตั้งใจเรียนเกิ๊น มันบอกว่าบ้านมันไม่ใช่ว่าจะรวย มันต้องอยู่ในเมืองพ่อแม่อยู่ต่างอ. มันเลยต้องขยันให้คุ้มที่ท่านส่งเงินมาให้ใช้
อีกคน ไอ้ ด.ละกัน มันเป็นคุณหนูสุดในกลุ่ม ขับรถเก๋ง บ้านรวย แต่ดูเป็นเด็กที่สุดในกลุ่ม ขี้อายเกินไป ทุกครั้งที่จะจีบสาว ไม่ผม ก็ไอ้ บ. ต้องคอยช่วยตลอดครับจนถึงปัจจุบัน(จบการแะนำตัว)
ด: รู้จัก ย.ด้วยหรอ??
ผม: บ้านติดกัน ??
ด: เรียนด้วยกันตอนม.ต้น
จบการสนทนา ทันทีที่ได้ยินเมียงนกหวีด วิ่งกันแบบไม่เคยวิ่งมาก่อน วันนั้นผมก็ไม่ได้ตัว มีไอ้ บ. กับ อ. ตัดอยู่สองคน พวกผมเลยโดน แดรก(โดนทำโทษ)กันตามระเบียบ
..หลังจากจบเรื่องเย็นวันนั้น ผมก็กลับบ้านตามปกติรู้สึกจะตายครับ เพลียมาก แต่พออยู่คนเดียวก็อดคิดถึงณ.ไม่ได้() แต่ไม่มากขนาดฟูมฟายแล้วครับ แค่นู้สึกเสียใจปกติ ผมเลยว่านอนซะหน่อย คืนนี้จะไปเที่ยวแก้เซ็ง
ระหว่างกำลังเพ่งสมาธิตั้งจิตให้คิดแค่ว่าอยากจะนอน ผมก็รู้สึกแปลกครับ มันคิดถึงน่าย.ขึ้นมาอย่างประหลาด ผมเป็นบ้าอะไร...
..นี่คือจุดเริ่มเล็กๆที่ทำให้ผมสนใจ และเข้าหาเธอ
เด๋วมาอัพต่อนะครับ
อีกครั้ง รักครั้งใหม่ ~~%€¥><//\\::
เรื่องนี้จะมีบทเพื่อนด้วยนะครับ มันอยู่ช่วงเรียน รด. พอคิดถึงแล้วสนุกมากมายเลย
นี่คือมุมมองจากผช.คนนึงครับ(ถ้าเพื่อนผมมันรู้ว่ามาตั้งกระทู้แบบนี้ หาหลุมเตรียมฝังผมได้เลยครับ)อยากให้ลองอ่านลองติชมกันได้นะครับ
ตอนนั้นน่าจะประมาณ17-18ครับ(ตอนนี้22แล้ว แฮร่ๆ)
หลังจากที่ผมอกหักจากแฟนคนแรก(m.pantip.com/topic/35295647?) จากที่ไม่ได้เป็นเด็กดีอะไรมากอยู่แล้ว กลับแย่ลงไปอีกครับ ผมเที่ยวเก่งขึ้น จีบสาวเก่งขึ้น เกเรขึ้น ชกต่อยบ่อยขึ้น(จากที่คบกะแฟนคนแรก แทบไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เลย) ผมเที่ยว เมา แล้วก็เมา เข้าเรียนมั้งไม่เข้ามั่ง คบกะสาวๆ เจ้าชู้ไปเลื่อยครับ(ผมไม่นับคนพวกนี้ว่าแฟนหรอกนะ เข้ามาเพราะบางอย่าง ออกไปเมื่อได้หรือเบื่อแล้ว) ด้วยความที่ผมไม่ใช่คนน่าตาแย่มากอะไร ทำให้ผมเป็นที่รู้จักในหลาย รร. ผมไปไหนมาไหนมักจะมีคนทักทาย หรือไม่ก็หาเรื่อง เป็นแบบนั้นศักพักนึงครับ จนผมเริ่มเบื่อ(แต่ก็ยังทำ) ในวันนึงขณะที่ไป รร.(เป็นเป็นเด็กช่างนะครับบอกเลย)ที่ไม่ค่อยได้เข้าเท่าไร ช่วงนี้นเป็นช่วงว่างเยอะครับ ผทและกลุ่มเพื่อน ถ้าไม่เล่นบาสกันที่น่าแผนก ก็จะชวนกันเที่ยว ทะเล น้ำตก ผมไปมาหมดแล้วครับในจ.ผมน่ะนะ
ผมมีเพื่อนสนิดจริงๆ3-4คน เพื่อน
"ในวันที่พร้อม" ผมก็ได้เล่าให้เพื่อนๆกลุ่มนี้ฟังว่า(m.pantip.com/topic/35295647?)
สุดท้ายแล้วทุกคนต่างตอกย้ำ ทุกคนรุมกันด่าผม แต่ผมกลับู่้สึกดีกว่าโดนปลอบซะอีกครับ ผมรักเพื่อนๆกลุ่มนี้มาก มันเป็นเหมือน ของสด ที่ไร้การปรุงแต่ใดๆครับ จริงแท้ ที่สุดไนพวกเนี๊ยยย
ต่อมาผมก็ทำตัวเกเรเหมือนเดิม ไม่คิดว่าจะหยุด จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์นั้น
...วันนึง เป็นวันรายงานตัว รด.ปี2ครับ เหมือนไปสมัคร รายงายตัว ซื้อชุด เอาไปทหารกองเกินไปยื่น ไรพวกนี้ครับ ผมลงจากรถพร้อมเพื่อนๆด้วยความหงุดหงิด(คืนนั้นเที่ยว ยังแฮงค์อยู่เลย) ผมก็ยังไม่ตัด หัวเข็มขัดก็ไม่เงา รองเท้าก็ไม่มัน แขนเสื้อก็ยังพับไม่เส็ด ผมจึงตัดสินใจถอดเสื้อนอกเดินตามเพื่อนเพื่อพับไปเลื่อยๆ ขณะที่เพื่อนมันก็บ่นสาระพัด จนความอดทนหมดครับตัดสินใจเดินหนีแม่ งเลย ด้วยความที่มันก็บ่นๆๆๆๆๆ ตามตูดมา ซึ้งช่วงที่หันไปเถียงพวกมันนั้นผมก็เดินไปเลื่อย(เดินถอยหลัง)
จนเกิดเหตุการณ์นึงเกิดขึ้น ด้วยความที่เห็นสีน่าเพื่อนแปลกๆ กำลังอ้าปากเหมือนจะพูดอะไร ผมจึงหันกลับไปดูเอง นะหว่างหันกลับไปนั้น ก็มีความรู้สึกหนักที่แขน ผมคงชนใครเค้าแล้วมั้ง ด้วยความตกใจผมก็เอื่อมมือไปจับไว้ไม่ให้ฝ่ายถูกชนล้มลง แล้วกำลังจะพูดขอโทษครับ
ว.: (แทนตัวเองนะครับไม่ผม ก็ ว. ถ้าใครได้อ่านเรื่องก่อนคงรู้) ขอโทษที..
อึ้งนิดๆว่าคนที่ผมชนมันเป็นเด็กรึป่าวตัวสูงแต่น่าอกผมเองมั้ง แต่ แขนนิ่มจัง -///-
อ้อแค่จับแขนก็รู้แล้วว่าเธอเป็นผู้ ญ. ทำไมวัน เสาร์ อาทิตย์ ยังมีนักเรียนว้าเนี่ย (คือที่ที่ รายงายตัวและเรียน รด.เป็น รร.มัธยมชื่อดังในจ. ซึ่งแต่ก่อนเป็น รร.ชายล้วน แต่ตอนนั้นเป็นสห มาหลายปีแล้ว จนปัจจุบัณมี ผญ.มากกว่า ผช.อีกมั้ง)
ขอแทนเธอคนนี้ว่า ย. นะครับ
ผม: อ้าว ย. โทดทีๆๆ
ย. เงิยน่ามามองผมก่อนจะทำน่ามึนๆ แล้วก็ อือ ออ เพื่อจบการสนทนา แล้วก็เดินจากไปปปปป
(เล่าสะหน่อยผมรู้จักเธอได้ไงนะหรอ เธอคือ เพื่อนบ้านผมเอง อายุเท่ากัน เห็นน่ากันบ่อย แต่ไม่เคยคุยกัน คือละแวกบ้านเราจะเป็นแบบ อยู่กันมาตั้งแต่รุ่น(บ้านผม) ก๋ง ทวด ไรงี้ แล้วย้านนั้นก็คือๆกัน คนระแวกนั้นเลยนับถือกันแบบพี่น้อง แต่ผมไม่เคยสนิด กับใครแถวนั้นหรอกนะ ปัญญาอ่อน!!!)
แต่วันนี้ผมกลับอยากลองสนิดดู
ก่อนจะเรียกรวมตัว ผมและเพื่อนๆก็นั่งเล่นกันในศาลา รร.
เพื่อนรวมผมก็มีกัน4คน คนแรก ขอใช้ชื่อ บ. มัน้ป็นคนบ้าครับ ซึ้งในรร.ผมมันฮอตพอตัวเลยไม่มีใครในแผนกไม่รูจักมัน มันฉลาดด้วยนะ
คนต่อไป อ. ละกัน ไอ้บ้านี่ ต้องเป็นลูกดีเด่นไรประมาณนี้ครับ มันตั้งใจเรียนเกิ๊น มันบอกว่าบ้านมันไม่ใช่ว่าจะรวย มันต้องอยู่ในเมืองพ่อแม่อยู่ต่างอ. มันเลยต้องขยันให้คุ้มที่ท่านส่งเงินมาให้ใช้
อีกคน ไอ้ ด.ละกัน มันเป็นคุณหนูสุดในกลุ่ม ขับรถเก๋ง บ้านรวย แต่ดูเป็นเด็กที่สุดในกลุ่ม ขี้อายเกินไป ทุกครั้งที่จะจีบสาว ไม่ผม ก็ไอ้ บ. ต้องคอยช่วยตลอดครับจนถึงปัจจุบัน(จบการแะนำตัว)
ด: รู้จัก ย.ด้วยหรอ??
ผม: บ้านติดกัน ??
ด: เรียนด้วยกันตอนม.ต้น
จบการสนทนา ทันทีที่ได้ยินเมียงนกหวีด วิ่งกันแบบไม่เคยวิ่งมาก่อน วันนั้นผมก็ไม่ได้ตัว มีไอ้ บ. กับ อ. ตัดอยู่สองคน พวกผมเลยโดน แดรก(โดนทำโทษ)กันตามระเบียบ
..หลังจากจบเรื่องเย็นวันนั้น ผมก็กลับบ้านตามปกติรู้สึกจะตายครับ เพลียมาก แต่พออยู่คนเดียวก็อดคิดถึงณ.ไม่ได้() แต่ไม่มากขนาดฟูมฟายแล้วครับ แค่นู้สึกเสียใจปกติ ผมเลยว่านอนซะหน่อย คืนนี้จะไปเที่ยวแก้เซ็ง
ระหว่างกำลังเพ่งสมาธิตั้งจิตให้คิดแค่ว่าอยากจะนอน ผมก็รู้สึกแปลกครับ มันคิดถึงน่าย.ขึ้นมาอย่างประหลาด ผมเป็นบ้าอะไร...
..นี่คือจุดเริ่มเล็กๆที่ทำให้ผมสนใจ และเข้าหาเธอ
เด๋วมาอัพต่อนะครับ