หนูรู้สึกเครียดเเละท้อแท้ในชีวิตมากตอนนี้ ฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีมากนัก และหนูอยู่ในช่วงที่ต้องเรียนต่อและค่าใช้จ่ายเยอะ หนูสอบได้ในที่ดีๆมากมาย มหาวิทยาลัยชื่อดัง แต่หนูรู้ถึงฐานะครอบครัวและทางบ้านไม่ให้ไปเรียน หนูเลยรอแอดและช่วยทางบ้านทำงานบ้างอะไรบ้าง แม่หนูไม่ได้ทำงานอะไรเลยและไม่ได้อยู่กับหนูและน้องชาย เข้ามาหาบ้างเป็นครั้งคราว คนที่ส่งหนูเรียนก็มีแต่พ่อ หนูเอาเงินที่ได้จากการทำงานมาใช้จ่ายในบ้านแบ่งเบาภาระพ่อบ้าง แต่ก็คงไม่พอ พอถึงวันประกาศผลแอดหนูก็ได้มหาลัยที่ดีๆอีกเหมือนเดิม หนูอยากเรียนมากแต่หนูก็รู้อีกว่าพ่อคงไม่ให้เรียนแน่ๆ และหนูยอมสละที่นี่ไปอีกเหมือนเดิม หนูเสียใจมากพยายามเข้มเเข็งไม่ร้องไห้ เเล้วหนูก็ไปสอบราชภัฏหวังว่าจะได้เรียนเพราะยังไงหนูก็จะกู้เรียนต่อ แต่พอผลออกหนูต้องจ่ายค่าเทอมอีก1หมื่น และเสียค่าหออีกประมาณ7พัน (รวมประกันแล้ว) พ่อก็ไม่สามารถส่งหนูได้ คนในครอบครัวทั้งน้าอาใครต่อใครก็ไม่สามารถช่วยเหลือหนุได้จริงๆ หนูท้อและสู้จนสุดๆแล้ว ตอนนี้ก็ถึงวันรายงานตัวเเล้วหนูยังไม่สามารถไปรายงานตัวได้เพราะไม่มีค่าเทอม เครียดมากค่ะ รู้สึกเป็นภาระหลายๆอย่างของบ้าน รู้สึกน้อยใจที่ตัวเองเกิดมาได้แค่นี้ ความตั้งใจความพยายามมันส่งผลแล้วแต่บุญวาสนาไม่เอื้อจริงๆค่ะ
คนที่เคยเครียดท้อแท้ในชีวิต มีวิธีจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงคะ