เข้าเรื่องเลยล่ะกันเนอะ กระทู้นี้ตั้งเพื่อระบายนะ
เรื่องมีอยู่ว่า จขกท แอบชอบ ผญ คนนึง ชอบมาหลายเดือนมากๆล่ะ แอดเฟซบุ๊กเค้าไปเค้าก้อรับปกติ ส่วนไอ้เราดีใจชิบ... ก้อคุยกันบ้างนิดนึง นานๆเราจะเข้าไปบอกฝันดีเค้า เพราะไม่รู้จะคุยไรกัน เราไม่เก่งภาษานี่เนอะ จนเวลาผ่านไปสองเดือนเราก้อรู้ความจริงบางอย่าง ทำเอาช๊อคมาก เค้ามีครอบครัวแล้ว แอบร้องไห้ในใจ
เอ้ย 555 แต่ก็คุยนะเริ่มหัดพูดหัดเขียนจริงๆจังๆ แต่ก็ยังไม่ได้เก่งขึ้นเลย แต่ก้อพอรุ้เรื่องบ้างว่าเค้าตอบไรเรามา ทุกครั้งที่คุยกันมันมีความสุขมากๆ สุขอยู่ฝ่ายเดียว แต่ก็ชอบคิดเข้าข้างตัวเองนะว่าเค้าก้อคงมีใจให้เราบ้าง แอบมโนนิดหน่อย555 ความสุขนี่เนอะ วันนึงเรารวบรวมความกล้าชวนเค้าไปกินข้าว ลุ้นอยู่สองชั่วโมงกว่าเค้าจะตอบกลับมา พอเค้าตอบมาคือแบบ
หน้าบานจ้า ตอนนั้นเค้าคงไม่รู้ว่าเราคิดอะไรเพราะคุยกันปกติ ฝันดีอาทิตย์ละสองสามครั้ง เนื่องจากเราไม่รู้จะคุยอะไร เพราะไม่เก่งภาษาเลยคุยไปกลัวใช้ผิดไวยากรณ์ เลยฝันดีอย่างเดียว เค้าตอบตกลงจ้า เรานี่แบบโอ้ยอยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆ พอไปกินข้าวกันเสร็จกลับมาเราก้อเริ่มศึกษาภาษาจิงจังเพื่อให้คุยกะเค้ารู้เรื่อง ตอนนี้ก้อคุยกันได้ประมาณสามอาทิตย์ล่ะ แบบจิงๆจังๆเราเคยบอกรักเค้านะครั้งนึง แต่ก้อมีแต่สติกเกอร์ส่งกลับมาแทน 555 เราแอบคิดนะรู้ว่าเค้ามีครอบครัวแล้วยังหน้าด้านอีกเนอะ แต่หลังจากวันนั้นเค้าก้อคุยกะเราปกตินะ ไม่มีไรมากมายกว่าเดิมหรือน้อยลง เราเคยตั้งเตตัสในเฟซ เค้ามาเมนต์ในโพสต์ ว่า ฉันรักคุณ555 ทีนี่คิดไปไกลเลยจ้า จนผ่านมาสักอาทิตย์เรานัดเจอเค้าอีกรอบ เค้าก้อตอบตกลงยอมเจอ แต่มันก้อไม่ได้มีความสุขเหมือนครั้งแรกที่นัดเจอกัน (เพราะความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ)
เค้า : ชอบพี่หรอ?
เรา : ไม่ขอบอกนะ 555ขำกลบเกลื่อนความอายไม่คิดว่าจะถามแบบนี้ ตรงไปนะ
เค้า: พี่เป็นเพื่อนเราได้ แต่เป็นแฟนเราไม่ได้หรอกนะ
เรา:.....(แต่คิดในใจ ไม่อยากได้คำตอบเลยเป็นแบบนี้ก้อดีอยู่แล้ว)
เค้า: แล้วไม่มีแฟนหรอ?
เรา: ไม่อ่ะ ทำไม พรุ่งนี้เจอกันอีกไหม?
เค้า:ได้สิ สบายมากๆ
เรา:ยิ้มอ่อน (คิดในใจควรพักก่อนไหมความรู้สึกเนี้ยยัง ยังไม่หยุดการกระทำอีกปากไวจังนะ)
เค้า: โอเค พรุ่งนี้เจอกัน
เรา: อื้ม กลับล่ะ ส่งยิ้มเบาๆให้อีกหนึ่งที
พอกลับถึงห้อง มานั่งคิด นี่กำลังทำอะไรอยู่เล่นสนุกบนความรู้สึกตัวเองทำไม คำตอบก้อชัดเจนดีมากๆล่ะ ยังไม่หยุดอีก5555 นั่งขำตัวเอง พอวันรุ่งขึ้นเราส่งข้อความไปว่าไม่ว่างเจอนะ ขอโทษด้วย เค้าก้อตอบไม่เป็นไร ไว้เจอกันใหม่ เราแอบเสียดายนิดหน่อย แต่ก็ต้องสร้างภูมิคุ้มกันให้ตัวเองก่อนเนอะ หลังจากวันนั้นมาเราไม่ทักหาเค้าเลยได้แต่นั่งมองจุดเขียวๆเวลาออนพร้อมกันหรือไม่ก็ดูว่าเค้าเล่นเฟซบ้างไหมมันจะขึ้นใช้งานเมื่อ..... อย่างน้อยก็รู้ว่าเค้ายังมีความเคลื่อนไหว ทุกวันนี้ก้อคิดถึงเค้านะ คิดถึงมากๆ แต่มันผิดที่เรารักคนมีครอบครัว แต่แอบกลัวใจตัวเองว่าจะทนความคิดถึงเค้าไม่ไหวล่ะจะทักไปหาเค้า ทรมานอะไรขนาดนี้ แอบเข้าข้างตัวเองบ่อยๆว่าไม่ผิดหรอกที่เรารักเค้าแต่ผิดแน่ถ้าเรายังคุยกะเค้า
ทั้งทีผิดก็ยังรัก!!! ความรักไม่ผิด ผิดที่เรารัก ใช่ไหม?
เรื่องมีอยู่ว่า จขกท แอบชอบ ผญ คนนึง ชอบมาหลายเดือนมากๆล่ะ แอดเฟซบุ๊กเค้าไปเค้าก้อรับปกติ ส่วนไอ้เราดีใจชิบ... ก้อคุยกันบ้างนิดนึง นานๆเราจะเข้าไปบอกฝันดีเค้า เพราะไม่รู้จะคุยไรกัน เราไม่เก่งภาษานี่เนอะ จนเวลาผ่านไปสองเดือนเราก้อรู้ความจริงบางอย่าง ทำเอาช๊อคมาก เค้ามีครอบครัวแล้ว แอบร้องไห้ในใจ
เค้า : ชอบพี่หรอ?
เรา : ไม่ขอบอกนะ 555ขำกลบเกลื่อนความอายไม่คิดว่าจะถามแบบนี้ ตรงไปนะ
เค้า: พี่เป็นเพื่อนเราได้ แต่เป็นแฟนเราไม่ได้หรอกนะ
เรา:.....(แต่คิดในใจ ไม่อยากได้คำตอบเลยเป็นแบบนี้ก้อดีอยู่แล้ว)
เค้า: แล้วไม่มีแฟนหรอ?
เรา: ไม่อ่ะ ทำไม พรุ่งนี้เจอกันอีกไหม?
เค้า:ได้สิ สบายมากๆ
เรา:ยิ้มอ่อน (คิดในใจควรพักก่อนไหมความรู้สึกเนี้ยยัง ยังไม่หยุดการกระทำอีกปากไวจังนะ)
เค้า: โอเค พรุ่งนี้เจอกัน
เรา: อื้ม กลับล่ะ ส่งยิ้มเบาๆให้อีกหนึ่งที
พอกลับถึงห้อง มานั่งคิด นี่กำลังทำอะไรอยู่เล่นสนุกบนความรู้สึกตัวเองทำไม คำตอบก้อชัดเจนดีมากๆล่ะ ยังไม่หยุดอีก5555 นั่งขำตัวเอง พอวันรุ่งขึ้นเราส่งข้อความไปว่าไม่ว่างเจอนะ ขอโทษด้วย เค้าก้อตอบไม่เป็นไร ไว้เจอกันใหม่ เราแอบเสียดายนิดหน่อย แต่ก็ต้องสร้างภูมิคุ้มกันให้ตัวเองก่อนเนอะ หลังจากวันนั้นมาเราไม่ทักหาเค้าเลยได้แต่นั่งมองจุดเขียวๆเวลาออนพร้อมกันหรือไม่ก็ดูว่าเค้าเล่นเฟซบ้างไหมมันจะขึ้นใช้งานเมื่อ..... อย่างน้อยก็รู้ว่าเค้ายังมีความเคลื่อนไหว ทุกวันนี้ก้อคิดถึงเค้านะ คิดถึงมากๆ แต่มันผิดที่เรารักคนมีครอบครัว แต่แอบกลัวใจตัวเองว่าจะทนความคิดถึงเค้าไม่ไหวล่ะจะทักไปหาเค้า ทรมานอะไรขนาดนี้ แอบเข้าข้างตัวเองบ่อยๆว่าไม่ผิดหรอกที่เรารักเค้าแต่ผิดแน่ถ้าเรายังคุยกะเค้า