แบกเป้ หิ้วกล้อง ทริปนี้ที่ #คีรีวง

#บ้านคีรีวง อ.ลานสกา จ.นครศรีธรรมราช  เชื่อว่าเพื่อนๆทุกคนคงได้ยินชื่อของสถานที่แห่งนี้นะคะ วันนี้ จขกท.เลยจะมาขออาสา แชร์ประสบการณ์ไปเที่ยวในไสตล์ Bag Pag กับระยะเวลา 2 กับ 1 คืน ให้ฟังกันะคะ.... ไปอ่านกันได้เลยจ้าาาาาาาา

บ้านคีรีวง เดิมทีเป็นหมู่บ้านที่เก่าแก่กว่า 300 ปี ซึ่งจะมีประชาชนกลุ่มแรกในสมัยราชการที่ 1 ได้อพยพเข้ามาอาศัยตั้งถิ่นฐานรกราก อยู่บริเวณที่ราบระหว่างหุบเขาหลวง ซึ่เป็นทางต้นน้ำเรียกว่า "หมู่ 5 บ้านขุนน้ำ" และหลังจากนั้น ก็ได้มีการขยายหมู่บ้านกว้างขวางมากขึ้น จะประกอบไปด้วย 4 หมู่บ้านด้วยกัน ซึ่งทั้งหมดจะอยู่อยู่ในพื้นที่ 8,173 ไร่ และจึงได้มีการเปลี่ยนชื่อ เป็นหมู่บ้าน "คีรีวง" ซึ่งหมายถึง หมู่บ้านที่อยู่ในวงล้อมภูเขา ห้อมรอมไปด้วยธรรมชาติ วิถีการใช้ชีวิตของชาวบ้านในระแวกนั้น จะอยู่อาศัยกันแบบญาติพี่น้อง พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน และจะยึดหลักอาชีพทำสวนยางพารา หรือสวนผลไม้ เป็นอาชีพหลัก และมีกลุ่มผลิตภัณฑ์สินค้า OTOP  ของการร่วมกลุ่มจากชาวบ้านด้วยคะ...ข้อมูลที่ กล่าวมาข้างต้นนี้ เป็นประวัติที่ศึกษาไว้พอสังเขป และได้สอบถามจากชาวบ้าน ที่ได้ไปสัมผัสมาเล็กน้อยด้วยค่ะ...หากข้อมูลที่กล่าวมามีข้อผิดพลาดตรงไหน ต้องขออภัยไว้ ณ ตรงนี้ ด้วยนะคะ

สำหรับการเดินทางไปเที่ยวหรือไปพักผ่อนที่ คีรีวงนั่น ง่ายมากเลยคะ ไม่ว่าจะเป็นรถส่วนตัวหรือรถโดยสารประจำทาง...สำหรับรถส่วนตัว ก็ขับตรงไปจากตัวเมืองนครไปตามทางหลวงหมายเลข 4016 และเลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 4015 พอถึงบริเวณกิโลเมตรที่ 9 ก็เลี้ยวขวาเข้าหมู่บ้าน ตรงไปอีกประมาณ 9 กิโลเมตร ก็จะเจอกับหมู่บ้านคีรีวงคะ....แต่วันนี้ จขกท.และเพื่อนๆได้เลือกการเดินทางโดยรถไฟจาก สถานีชุมทางหาดใหญ่ (รถไฟฟรี) อิอิ  

รถไฟจะออกจากชานชลาหาดใหญ่-นครศรีธรรมราช ในเวลา 9.20 จขกท.และเพื่อนๆ (ทั้งหมด 7 คน) ก็มุ่งหน้าไปหาตั๋วกันที่ช่องขายตั๋ว (แอบกระซิบนิหนึ่งนะคะ จนท.ของสถานีหาดใหญ่ บริการดีมากๆ พูดจาเพราะมากๆ)   (นึกว่าล็อตตารี่เสี่ยงโชค ใช่ป่าว) ฮ่าๆๆๆๆ หลังจากที่ได้ตั๋วกันมาเรียบร้อยแล้วนั่น  กลุ่มของเราก็ได้ร่วมตัวกันไปหาเสบียงรองท้องกัน เพราะสมาชิกในกลุ่ม  มีส่วนหนึ่งที่เดินทางมาจากสงขลา รถตู้ สงขลา-หาดใหญ่ จะส่งผู้โดยสารไว้แค่ตลาดกิมหยง ทำให้พวกเขาต้องใช้วิธีเดินเท้าเข้ามาที่สถานีรถไฟนั่นเอง...(ปล.สำหรับคนไม่เคยออกกำลังกาย จะเหนื่อยมาก) ฮ่าๆๆๆ แต่สำหรับ จขกท.และเพื่อนอีก 2 คนนั้น เดินทางจากที่พักโดยวินมอไซต์รับจ้าง จากหน้า มอ.-สถานีรถไฟ ค่าโดยสารของวินมอไซต์อยู่ที่ 60 บาท จ้าาาาาา  หลังจากที่อัดเสบียงลงท้องกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วนั่น  เดอะแก๊งของเรา ก็ได้ร่วมตัวกันถ่ายรูปเล่นๆ เพื่อเป็นการฆ่าเวลาไปในตัว ในขณะที่รอรถไฟ.....ถ่ายกันเองและ รบกวนเจ้าหน้าที่ ที่นั้นถ่ายให้บ้างและ ฮ่าๆๆ (ทำตัวหน้าสงสาร+น่าเอ็นดูเข้าไว้)  
    


ถ่ายกันเยอะมาก แต่ขอลงไว้บางส่วนและกันเนอะ!  อิอิ.......รถไฟมาแว้ววววว (เกือบ 10 โมง เลย) ปู๊น ปู๊น ชึกกะฉักๆๆ บ๊ายๆ หาดใหญ่ ปลายทางของเราคือ เมืองนครศรีดี๊ดี  "หมู่บ้านคีรีวง" อากาศดีที่สุดในประเทศไทย LetGo!! ... เราใช้เวลาในการนั่งอยู่บนรถไฟ ราวๆ 5 ชั่วโมงด้วยกัน ถามว่าเหนื่อยไหม? ตอบเลยว่า เหนื่อยมากๆจ้า ลุ้นตลอดการเดินทาง ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมาชิกในแก๊งบางคน อยากลงไปนั่งรถตู้ตั่งแต่สถานีที่ 2 ซะด้วยซ้ำ! 555+++ แต่เหมือนที่บอกไว้ ทริปนี้ เราจะไปกันแบบลุยๆ แบบผจญภัย และจะเก็บเกี่ยวทุกๆประสบการณ์ไว้เป็นประสบการณ์ชีวิต อิอิ  



อันนี้เป็นรูปสมาชิกในกลุ่มบางส่วน นะคะ เกรงว่าถ้าลงหมด เดี่ยวพื้นที่จะเต็ม อิอิ เรานั่งกันไปเรื่อยๆ รถไฟผ่านสถานีแล้วสถานีเล่า ก็ยังไม่ถึงปลายทางของเราสักที 5555+++ อ่อ! จะบอกว่า นับว่าเป็นความโชคดีของพวกเรานิดหนึ่งนะคะ เพราะเหมือนที่รู้ๆกันว่า รถไฟฟรี จะมีประชาชน มากหน้าหลายตา ทุกเพศ ทุกวัย ทุกฐานะ ทุกกลุ่ม ที่เลือกใช้บริการ ดังนั้นก็ไม่แปลกใจใช่ไหมคะ ถ้าเราจะเจอคนที่เรารู้สึกกลัว หรือรู้สึกหวาดระแวงต่างๆ แต่ในความโชคดีของเราคือ คุณป้าที่นั่งๆเก้าอี้ข้างๆเรา ใจดีมาก เหมือนเขาจะรู้ว่าพวกเราไม่เคยนั่งรถไฟ เขาก็จะชวนน้องๆในกลุ่มคุย แนะนำ พูดปลอบใจทุกอย่าง มันเลยทำให้พวกเรารู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลยคะ (อย่าว่ากันเลยนะคะ ว่าพวกเรามโนความกลัวไปเอง เพราะสมาชิกในกลุ่มเราจะเป็นผู้หญิงซะเยอะ เนอะ!)
แต่ตลอดระยะเวลา 5 ชั่วโมงกว่าๆนั่น เราได้นั่งตลอดเลย ไม่มีใครต้องยืนเบียดกันเลย นอกจากจะลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายตามประสา เด็กๆ เพราะมันเข็ดมากๆ อีกอย่างสภาพรถไฟก็นับว่าใหม่ พอสมควรคะ ณ บัดนี้ เวลา ประมาณ 15.35  ถึงแล้วจ้า ปลายทางของเรา สถานีนครศรีธรรมราช (อันนี้ไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้เลย เพราะทุกคนเหนื่อยมาก ลงรถปุ๊ป ป้ายแรกก็คือห้องน้ำเลยจ้า).......พอเราลงจากรถปุ๊ป ก็จะมีเจ้าหน้าที่ของสถานีนคร เดินเข้ามาหาแล้วถามพวกเราว่า ไปคีรีวงใช่ไหม? หลังจากนั้นเขาก็พาเราไปขึ้นรถพ่วงข้าง (ซาเล้ง) เพื่อที่จะให้ไปส่งที่คิวรถสองแถวที่จะต่อเข้าหมู่บ้านคีรีวง แต่จริงๆแล้ว จากสถานีรถไฟไปที่คิวรถสองแถว อยู่ไม่ไกลกันเลย ถ้าเราจะเลือกใช้วิธีเดินเท้าก็ได้นะคะ แต่เจ้าหน้าที่เค้าคงเห็นว่าเรามีสมาชิกผู้หญิงเยอะ เขาเลยไม่อยากให้เดินมั่งคะ! (สงสัยกลัวเดินไปชนรถใครเข้า) 555+++   เราเลยขอแช๊ะๆรูป กับพี่ จนท. เขาไว้เป็นที่ระทึกสักรูปและกันเนอะ! อิอิ ส่วนนี้คือรถพ่วงข้างที่ บรรทุกพวกเราไปส่ง หรือถ้าภาษาใต้บ้านเรา จะเรียกว่ารถ "ซาเล้ง"  5555+++ ดูจากในรูปแล้ว คงไม่สามารถรับใครเพิ่มได้แน่ๆ ฮ่าๆๆๆๆ.....ถึงแล้ว สองแถวของเรา  อิอิ สังเกตให้ดีนะค่ะ จะมีสองแถวที่เขียนว่า นครศรี-จันดี กับ นครศรี-คีรีวง เล็งเป้าหมายให้ดีนะค่ะ ว่าจะไปไหน อิอิ   เหมือนที่กล่าวไว้ข้างต้นนั่นแระค่ะ ว่าขับรถตรงไปจากตัวเมืองนครตามทางหลวงหมายเลข 4016 และเลี้ยวซ้ายตามทางหลวง 4015 พอถึงหลักกิโลเมตรที่ 9 ตรงไปอีกประมาณ 9 กิโลเมตร ก็จะถึงหมู่บ้านคีรีวง ใช้เวลาในการเดินทาง จากตัวเมืองนครเข้าหมู่บ้าน ประมาณครึ่งชั่วโมง  ถึงแว้วววววววววววว "คีรีวง"  จุดนี้ในภาพคือ สะพานคีรีวง จะเรียกว่าเป็นตัวท็อปของหมู่บ้านเลยก็ว่าได้ เพราะทุกคนที่มาที่นี้จะต้องเก็บภาพกับเจ้าสะพานนี้ไว้เป็นที่ระลึก

****สำหรับวันนี้ ขอเบรคไว้เท่านี้ก่อนนะค่ะ เพื่อนๆ เดี่ยวพรุ้งนี้จะหาเวลามาต่อให้เสร็จเลยจ้าาาาาา

------มาอ่านต่อกันเถอะค่ะ! โดยรวมจากเวลาแล้ว กลุ่มของเราจะมาถึงที่พัก ประมาณ 4 โมงเย็นนิดๆคะ (ภาษาใต้บ้าน จขกท.คือ ล่อซะเกือบค่ำ) 555++ พอมาถึงที่พักปุ๊ป สิ่งแรกที่คิดไว้คือ ไปเล่นน้ำให้ร่างกายสดชื่นกันเถอะ! อ่อ! ขอแวะมากล่าวถึงเรื่องที่พักนิดหนึ่งนะคะ ที่พักของเราคือ "เพชรคีรีโฮมเสตย์" พวกเราได้ทำการจับจองจากที่พักจากทาง Facebook ซึ่งเจ้าของที่พักชื่อ พี่วิ หรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่เอาเป็นว่าใจดีและเป็นกันเองมากๆ คะ ดูแลพวกเราเหมือนน้องๆลูกๆ ที่พักของเราที่ได้นั่นจะเป็นรูปแบบบ้านทรงไทย 2 ชั้น (เต็มไปด้วยธรรมชาติ) ซึ่งชั้นบนจะถูกดัดแปลงไว้เพื่อรองรับลูกค้า ส่วนชั้นล่างเจ้าของเขาจะอยู่เอง พื่อคอยดูแลความเรียบร้อยให้กับลูกค้า สำหรับค่าที่พักนั่นจะอยู่ที่คนละ 350.- รวมกับอาหารมื้อค่ำ 1 มื้อนะคะ แต่สมาชิกของเรา เลือกที่จะทำปิ้งย่าง อาหารทะเล เพิ่มเติม กันในตอนกลางคืน เล็กๆน้อยๆ ตามประสา วัยรุ่นเนอะ!     นี้คือภาพบางส่วนของที่พักเล็กน้อยนะคะ เพราะตอนนั้นทุกคนรีบไปเล่นน้ำกันมาก เลยไม่ทันได้เก็บภาพไว้จ้า อ้าวๆๆ ฟังเรื่องที่พักกันเสร็จแล้ว ไปฟังวีกรรมของพวกเรากันต่อเลยจ้าาาาา หลังจากที่จัดแจงสัมภาระเข้าที่พักเรียบร้อยแล้วนั่น พวกเราทุกคนก็ได้ มุ่งหน้าไปหาเช่าจักรยานคนละคันเพื่อที่จะปั่นไปเล่นน้ำตกกัน ค่าเช่าจักรยานจะอยู่ที่ คันละ 50.- (ราคาโดยทั่วๆไปก็ประมาณี้นะคะ) อ่อ! จะบอกว่าสถานที่ ที่เราไปเล่นน้ำนั่น ไม่ใช่ตรงเจ้าสะพานตัวท็อปนั่นนะค่ะ แต่มันคือ คลองต้นน้ำ ซึ่งจะต้องปั่นขึ้นไปทางเขา ห่างจากที่พักประมาณ 1 กิโลเมตร จะสวนทางกับทางที่ไปสะพานคะ ชาวบ้านแถวนั่นจะเรียกกันว่า "คลองน้ำลึก" ซึ่งจะเป็นทางที่น้ำไหลลงมาสู่เจ้าสะพานนั่นแหละคะ ท่านผู้ชม!   

ภาพกลุ่มจักรยานตรงนี้ ก็ไม่ได้เก็บไว้เช่นเดิมคะ เพราะทุกคนรีบปั่นๆๆ เพื่อให้ถึงไอ้เจ้าน้ำตกนี้ให้เร็วที่สุด เพราะเดี่ยวมันจะค่ำซะก่อน บวกกับความเหนื่อยหล้า ความเพลียในร่างกาย ที่นั่งรถมา เลยอยากจะกระโดดน้ำให้สดชื่นนนน แต่ แต่ แต่ แต่ คงลืมไปว่า แต่ละคนไม่เคยออกกำลังกายกันเลยก็ว่าได้ 5555++ ยังไม่ทันถึงครึ่งทาง ขอให้คำนี้และกันนะค่ะว่า "ลิ้นล่อ" จ้าาาาา เหนื่อยโฮกกกกก  ฮ่าๆๆๆ แต่ เราทุกคนก็ไม่หยุดปั่นกันนะค่ะ ปั่น ปั่น ปั่น ต่อกันค้า 34! ลุย ตลอด 2 ข้างทาง มีชาวบ้านคอยส่งแรงเชียร์ เป็นกำลัง และคอยชี้บอกทางให้ตลอด พูดได้เลยว่า ชาวบ้านแถวนั่น ใจดีมากๆค่ะ และ 2 ข้างทางแถวๆนั่นก็จะเต็มไปด้วยธรรมชาติ และสวนผลไม้นานาชนิด จขกท.แอบคิดในใจ น่าจะมีเงาะ หรือมังคุด ทุเรียน เล็ดลอดออกมาบ้างเนอะ 555+++ ถึงแว้ววววววววว น้ำตก ของข้า หึหึ! (หัวเราะเหมือนตัวโกงในละคร) อยากจะบอกให้เป็น จุดฮา นิดหนึ่งคะ จขกท. และสมาชิกทุกคน ในกลุ่ม ต้องแบกจักรยานขึ้นไปเล่นน้ำตกด้วยจ้าาา อันนี้สัมผัสกับความรู้สึกมาเองเลยจ้า เพราะอะไหร่รู้ไหมคะ เพราะกลัวว่าถ้าลงมา จักรยานเขาจะหายจ้าาาาา (เดี่ยวทริปมันจะไม่สนุกเนอะ) อิอิ มาถึงจุดนี้ ขอลงรูปแบบรัวๆ และกันนะคะ กับภาพที่ได้ถ่ายไว้ตอนเล่นน้ำ มีทั้งตั้งใจบ้าง ไม่ตั้งใจบ้าง เผลอบ้าง แกล้งบ้าง ก็ว่ากันไปนะ