จะบอกน้องชายยังไงดี

คือผมมีหลานชายอยู่คนหนึ่งครับพ่อแม่เขาแยกทางกัน พ่อเขาก็เสียชีวิตได้4ปีละครับ ผมอาศัยอยู่กับตากับหลานครับส่วนยายกับแม่กับพ่อผมอยู่ กทม ครับ ปกติผมก็ไม่ค่อยได้กลับมาบ้านครับ เพราะผมเรียนอยู่มหาลัย แต่พอปิดเทอมผมกลับมาอยู่กับตากับหลานครับที่บ้านครับ หลานของผมอยู่ ม.6 ละครับคือเราอายุห่างกันแค่2ปี จากที่เขาเคยเป้นเด็กดีมาก่อน แต่ตอนนี้ ไปโรงเรียนตอนเช้าพอกลับบ้านก็1ทุ่ม พอถึงบ้านวางกระเป๋าได้ก็ขับรถออกไปอีกไม่รู้ไปไหนกลับเข้าบ้านก็ตี1ตี2 บางวันก็นอนค้างบ้านเพื่อน เสาร์อาทิตย์ก็นอนตื่นเที่ยง พอตื่นแล้วก็ขี่รถออกไปอีกกว่าจะเข้าบ้านก็ตี1ตี2 งานบ้านก็ไม่ช่วยทำ หนังสือก็ไม่อาน ตังก็ใช้เปลือง อ้างเหตุผลว่าไปเตะบอลตลอด แอบได้ยินมาว่าน้องชอบแทงบอล เพื่อนของน้องแต่ละคนนี้ก็เป็นรุ่นพี่และจิกโก๋แถวบ้าน และมีคนเห็นน้องไปซื้อบุหรี่ด้วย พอกลับบ้านมาผมก็ถามว่าไปแอบดูดบุหรี่หรอ น้องก้บอกว่า ''เอ่อใช่ อยากดูด มีไรป่าว'' แล้วก็เข้าห้องไปเลย ผมไม่กล้าบอกแม่ไม่กล้าบอกยายผมอีก เคยบอกไปแล้วก็มีแต่บอกว่า "อย่าไปว่าน้อง น้องมันไม่มีพ่อมีแม่สงสารมัน มีอะไรก็ช่วยกัน รักกัน'' (แม่กับยายชอบปกป้องน้องตลอด) ยายกับแม่ก็รูนิสัยน้องคนนี้ดีนะ แต่ก็ยังพูดแบบนี้ ผมละเหนื่อยใจ และเหนื่อยกายเพราะทั้งทำงานบ้านทุกอย่าง ทำกับข้าวทุกอย่างในบ้านตกเป้นภาระของผมหมด ร้องไห้ มีใครแนะนำผมได้ไหมครับควรทำอย่างไร จะบอกน้องยังไงดี

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
เอาจริงๆนะครับ เมื่อบอกกล่าวตักเตือนแล้ว ไม่ฟังก็ควรจะปล่อย เพราะชีวิตเป็นของเขา ประสบการณ์จะสอนเขาเอง ทำได้ดีที่สุดคือ ทำใจครับ แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ การไม่รับรู้ไม่สนใจ น่าจะช่วยได้บ้างครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่