เราเคยอยู่กับพ่อแม่ที่จังหวัดนึงของภาคใต้ค่ะ ที่บ้านเราทำธุรกิจเล็กๆของครอบครัว แต่ด้วยปัญหาหลายๆอย่างเราเลยต้องมาอยู่กับน้าที่จังหวัดหนึ่งทางภาคเหนือ การใช้ชีวิตมันแตกต่างจากที่เราเคยใช้มากๆ เราต้องตื่นเช้ามากๆทั้งๆที่ปิดเทอมแบบว่าตื่น6โมงมันก้ยังเช้าไม่พอ แบบว่าต้องตื่นตี4ค่ะเพราะปกติบ้านเราเขาตื่นตี5กัน แต่เราเป็นผู้อาศัยพวกญาติผู้ใหญ่เลยชอบพูดกันว่าเราควรตื่นตี4เพื่อมาก่อไฟนึ่งข้าวเหนียว เก็บผักไปจ่ายตลาดและทำกับข้าวค่ะ อาหารที่ท◌ำส่วนใหญ่ก้เป็นอาหารพ◌ื◌้นบ้านเราก็ไม่ค่อยชิน เราอยู่กับน้าและน้าสะใภ้และต้องดุแลยายที่อายุ90กว่าปีอีกคนนึงค่ะ ด้วยความที่เป็นชนบทบ้านมันก้จะตั้งอยู่ในรั้วเดียวกันถ้าเป้นญาติกันเลยไปมาหาสู่กันได้ง่ายเรารู้สึกไม่มีความเป็นส่วนตัวเลยเพราะปกติอยู่ที่ใต้เราแทบไม่ออกจากบ้านเลยถ้าเราคิดว่าวันนั้นมันเป้นวันพักผ่อน เรื่องสิ่งอำนวยความสะดวกด้วยค่ะอย่างเรื่องซักผ้าเราเคยซักร้านสะดวกซักแต่อยู่ที่นี่ต้องซักมือแล้วก็ไปหาบน้ำที่ป้าเปิดใส่ตุ่มไว้มาซักเอาค่ะ ต้องหอบเสื้อผ้าจากบ้านน้าไปบ้านป้าอีกแล้วญาติผู้ใหญ่เราค่อนข้างประหยัดมากจะเปิดน้ำก็ต้องเปิดให้ไหลทีละนิดค่ะอย่างพรุ่งนี้จะใช้น้ำก็ต้องเปิดใส่ตุ่มไว้ตั้งแต่กลางวันวันนี้เปิดให้มันไหลแค่นิดเดียวเขาบอกมันจะประหยัดค่าน้ำค่ะ อย่างเรื่องแบบเราจะอ่านหนังสือมันก้ไม่ค่อยมีเวลาด้วยค่ะเราเรียนวิท-คณ◌ิตแล้วกำลังจะขึ้นม.ปลายปกติเราชอบอ่านหนังสือมากเวลามีสอบแข่งขันอะไรเราก้จะสอบตลอดแต่เราแทบไม่มีเวลาเลย ญาติเราไม่เข้าใจด้วยค่ะว่าสอบมันไม่ได้มีแค่ในรร. เราต้องรอทุกคนนอนก่อนเราถึงจะได้อ่านหนังสือเราก้อ่านตอน4ทุ่มแล้วเราก้นอนประมาณตี1ตี2เรานอนเฝ้ายายค่ะยายเราเดินไม่ได้เราต้องพายายเข้าห้องน้ำคืนละ2-3ครั้งบางครั้งแกก้ฉี่ใส่กางเกงเราก้ต้องมาจัดการเราแทบจะไม่ได้นอนเลย เราเหนื่อยมากเราตื่นเช้ามาก้ต้องทำงานบ้านแทบทุกอย่าง ต้องดูแลยายจริฃๆมันเหนื่อยนะคะ แล้วน้าสะใภ้เราเปิดร้านชำแต่น้ายกของหนักไม่ค่อยได้ค่ะเราก้ต้องลงไปดูทุกเย็น ถ้ามีใครเป้นอะไรไปทุกคนก้จะมาโทษเราหมดเลยค่ะ จะสั่งของก็ต้องเกรงใจน้า เราจะไปซื้อของก้ยากค่ะเพราะบ้านไม่ได้อยู่ในเมืองแกรปก้มาไม่ถึง แอปสั่งอาหารก้มาส่งไม่ได้ เราก้พยายามจะปรับตัวแล้วแต่มันเหนื่อยมากเลย
อยู่ที่บ้านมา2เดือนแต่ยังปรับตัวไม่ได้แปลกมั้ย