คนกรุงเทพ ทำงานมากกว่าคนญี่ปุ่น เกาหลีใต้ แต่ทำไมยังเจริญสู้เขาไม่ได้

"ชั่วโมงงาน" มากกว่า ... แต่ "ชั่วโมงที่ตั้งใจทำงาน" น้อยกว่า

สมมติเข้างาน 09:00 - 18:00
09:00 ตอกบัตร
09:00-09:30   ชงกาแฟ เดินทักทาย
09:30-11:30   นั่งทำงาน (แอบดูไลน์ ดูเฟส เป็นระยะ)
11:30-11:45   เดินไปปรึกษากันว่าเที่ยงจะไปกินข้าวไหนกันดี
11:45-13:15   ไปทานข้าว
13:15-13:30   แปรงฟัน
13:30-15:00   นั่งทำงาน (แอบดูไลน์ ดูเฟส เป็นระยะ)
15:00-15:30   ทานกาแฟ
15:30-17:30   นั่งทำงาน (แอบดูไลน์ ดูเฟส เป็นระยะ)
17:30-17:45   เริ่มเก็บของ / วางแผนไปหาที่เที่ยว
17:45-18:00   เดินคุย
18:00            ตอกบัตร

ค่านิยมแตกต่างกัน ของเรา "ใครขยัน ใครทุ่มเท=โง่  / งานต้องสบาย ๆ เงินดี ๆ / เล่นพรรคเล่นพวกมากกว่าดูผลประโยชน์ขององค์กร / ..."
อีกอย่างที่ต่างกันมาก คือ
ของเรา "จ่ายค่าจ้างเยอะ ๆ สิ แล้วฉันจะทำงานให้เต็มที่(มั้ง)"
แต่ของเขา "ฉันทำงานเต็มที่แล้ว เขาจึงยินดีจ่ายค่าจ้างเยอะ ๆ"

ผมเคยสัมภาษณ์คนสมัครงานมาพอสมควร ร้อยละ 90 เมื่อให้ถามว่ามีอะไรจะสอบถาม
จะถามว่า หยุดได้กี่วัน ลาได้กี่วัน โอที โบนัส สวัสดิการ ... ไม่ค่อยมีใครถามลักษณะงาน