สวัดดีครับกระทู้แรกของผมเลยและปวดใจมาก

ผมมีแฟนครับแต่ผมเกลียดเพื่อนแฟนมากๆ ตอนแรกก็ดีๆนี้แหละครับแต่หลังๆเริ่มไม่ไหวครับพาแฟนผมเถลไถลแฟนผมเป็นเด็กเรียนแต่ไม่เชิงเรียบร้อยเป็นผู้หญิงห้าวๆแต่ประเด็นคือเพื่อนแฟนครับตอนแรกผมไม่คิดไรมากรักแฟนไม่ได้รักเพื่อนแฟนสักหน่อยแต่หลังๆผมเริ่มทนไม่ได้แล้วครับหนักขึ้นเยอะยุให้แฟนเลิกกับผมเวลาแฟนเจอผมก็ดึงแฟนออกจากผมทั่งๆที่ยืนคุยกันอยู่วันนี้ผมนั่งอยู่กับเพื่อนผู้ชายเพื่อนชอบผู้หญิงคนนั้นก็เปิดๆรูปดูครับแต่แฟนผมมาจากไหนไม่รุ้มาเปิดเห็นที่นี้แหละครับเรื่องใหญ่เพื่อนของแฟนก็พาขึ้นไปเรียนเลยครับหลังเลิกเรียนผมรอเพื่อจะอธิบายโทรไปตัดสายโทรไปไม่รับยาวเลยครับงานนี้ มีเพื่อนแฟนในกลุ่มเดินออกมาจากโต้ะที่ผมนั่งรอเดินผ่านสวนแบบคนไม่รู้จักแม้แต่หน้าผมน้องยิ้ม...ยังไม่มองไม่ถามเลยมารอ....หรอเดี้ยวคงลงมาไม่มีครับจนตอนนี้ผมเริ่มไม่ไหวแล้วครับผมเริ่มล้างความคิดว่ารักแฟนไม่ได้เกี้ยวกับเพื่อนสักหน่อยผมเริ่มทนไม่ไหวแล้วครับบอกเลยตอนนี้ผมม.ปลายปีสุดท้ายแล้วครับจริงจังกับน้องแฟนผมคนนี้มากๆแต่น้องเขาแบบเหมือนเพื่อนยิ้ม....ครับผมต้องทำไงดีครับพี่ๆ....

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
น้องค่ะ ชีวิตน้องอีกยาวไกลค่ะ น้องอาจจะได้เจอใครอีกมากมาย  เพิ่งม.ปลายเอง เดี๋ยวเข้ามหาลัยก็อาจไปเจอใครอีกเยอะแยะ ไม่ต้องไปคาดหวังหรือสนใจอะไรมากดีกว่าค่ะ  บางทีสิ่งที่พี่พูดน้องอาจจะไม่เข้าใจ  แต่อนาคตเมื่อโตมากกว่านี้จะเข้าใจเอง
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่