สวัสดีค่ะ คือเรามีเรื่องไม่สบายใจเกี่ยวกับค่ะ ตอนนี้เราอยู่ ม. 4 นะคะ เดียวเราจะเริ่มเล่าตั้งแต่ม.ต้นเลยค่ะ
ม.1 เราได้เข้ามารร แห่งหนึ่ง(ขอไม่เอ่ยนามนะคะ) ต้องสอบเข้ามเท่านั้น คือเข้ามาทุกคนก็เรียนกันเก่งมากจริงๆ เราได้เจอเพื่อนคนหนึ่งค่ะ สุดท้ายก็เลยสนิทกันเราก็อยู่กับเพื่อนเราสองคน ไปๆมาๆ คนมันน้อยค่ะ เลยไปอยู่กับคนอื่นๆด้วยกลายเป็น 6 คนค่ะ 6 คนนี้ครั้งแรกก็รักกันดีเราไว้ใจทุกคนค่ะไปๆมาๆ ก็มีคนมาเพิ่มอีก 11 คนค่ะ เยอะมาก(บางคยอาจจะมามองว่าน้อย สำหรับว่าเยอะค่ะเพราะ คบกันด้วยความสนุกเฮฮา ต่างกันก็เห็นแก่ตัวกันบาง อย่างเช่น มาอยู่ด้วยเพราะหวังประโยชน์) ในกลุ่ม 11 คน เราเฉยๆค่ะเราก็รักทุกคน เออแบบเป็นเพื่อนกัน รักกันดี วันหนึ่งเรามีเรื่องไม่สบายใจ เพราะเพื่นในกลุ่มคนหนึ่งเห็นแก่ตัวมาก เราทำงานที่อาจารย์สั่งคนเดียว *อาจารย์ให้จับคู่ทำค่ะ เราเลยไปเล่าให้เพื่อนในกลุ่ม คนหนึ่งฟังเพราะไว้ใจทุกคนค่ะ พออีกวันหนึ่งเพื่อนคนนั้นมาด่าเราเฉย ว่าเราไปเล่าให้อีกคนว่าเราว่าเขาเห็นแก่ตัว เราคิดเลยค่ะว่ามีคนเดียวที่ไปบอก หลังจากนั้นเราก็รู้สึกเกลียดมากค่ะ เกลียดๆ ว่าทำไมทำแบบนี้ แต่เรากับคนที่ เห็นแก่ตัวสุดท้ายก็ปรับความเข้าใจกันได้ค่ะเลยดีกัน กลุ่มเรามีคนเยอะก็จริงใช่ว่าจะรักกันจริงๆ ทุกต่างก็นินทรากันไปกันมา ส่วนเพื่อนสนิทเราก็ไปสนิทกับอีกคนหนึ่งค่ะ เพราะว่าคนนั้นเขาบ้านรวย มีเทคโนโลยีมากมาย แบบอย่างไอโฟน งี้สำหรับกลุ่มเราแล้ว ใครมีเพื่อนในกลุ่มก็รักค่ะ เราจนค่ะไม่มีบอกเลย เราก็เป็นพวกห่วงเพื่อนค่ะที่เพื่อนสริทไปสนิทกับคนอื่น ตั้งแต่ม.2 3 เราก็จะชอบนอยบ่อยมาก เพื่อนในกลุ่มก็สนใจเราบ้างไม่สนใจบ้าง(แต่จริงเพื่อนที่เคยสนิทกับเราก็นั่งกับเราเวลาเรียนนะคะ แต่สุดยอดก็ตุยกับเพื่อนอีกคนมากกว่า ในเฟสไลน์นี่ไม่เคยคุย ไม่เคยเม้น หรือไลท์เลยค่ะ เคยแอบดูโทรศัพท์นะคะ เพื่อนสนิทในเฟสยังไม่ตั้งเราเลยค่ะ แต่ตั้งคนนั้น) เพื่อนคนนั้นอย่างที่บอกว่าบ้านรวย แน่นอนค่ะ ไม่ใช่แค่เพื่อนสนิทเราที่สนใจ มันก็มีคฝเพื่อนในกลุ่มคนอื่นด้วยค่ะ อวยกันมากเลย ต่อให้คนนั้นทำไรก็ไม่มีผิด เหมือนมีเราคนเดียวที่มองเห็นความเลวของคนนั้นคนเดียวค่ะ นิสัยส่วนตัวเราเป็นคนเฮฮา พูดเยอะมากค่ะ เราชอบไปเล่นกับกลุ่มอื่นบ้างเพราะคนอื่นสนใจเราค่ะ แบบชอบไปเป็นเพื่อนเข้าห้องน้ำ ชอบรอเราเวลาทำไรช้า เวลาเราเป็นไรก็ถามคือแคร์เรามากกว่าคนในกลุ่มค่ะแต่ตอนนั้นมัน ม.3 แล้วย้ายก็คงไม่ได้ จะจบแล้ว กลุ่มเรานะคะ เวลาเราทำไร ถูกเมินตลอดค่ะร้องไห้ที่บ้านคนเดียวหลายครั้งมาก เวลาจับคู่ทำงานนะคะ เราไม่มารร แทนที่เพื่อนสนิทเราจะรอเราเพื่อคู่กับเราค่ะ ไม่มีค่ะ สุดท้ายก็ต้องอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าเรานิสัยไม่ดีตรงไหนรึป่าว แต่ก็คิดนะคะ ถ้านิสัยไม่ดีเพื่อนคนอื่นก็คงไม่สนใจหรอกค่ะ ล่ะเดียวคนอื่นสงสัยว่าทำไมถึงคิดว่าเพื้อนอวยคนนั้น เพราะวันเกิดมีเพื่อนคนหนึ่งซื้อเค้กวันเกิดให้ตั้ง 1200 บาท ทั้งที่เพื่อนในกลุ่มคนอื่น แม้แต่ของขวัญก็ไม่มีคะ อวยพอยังค่ะ ยังไม่รวมเรื่องอื่นๆอีกค่ะ
พอจบม.3 เราก็ต้องสอบเข้ารร เดิมอีก ก็ติดอีกค่ะ พอมาดูห้งปรากฏว่าได้อยู่กับเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งค่ะคือคนที่เป็นนกสองหัว ที่เาเรื่องของเราไปบอกคนนั้นค่ะเราแบบ ก็ต้องนั่งด้วยไปก่อนเพราะเป็นเพื่อนเก่าที่เคยอยู่ห้องเดียวกัน เวลานั่งด้วยกันก็ไม่ค่อยได้คุยกันนะคะ เพราะเราเองก็ไม่อยากจะพูดกับคนแบบนั้นค่ะ (ในห้องก็มีเพื่อนใหม่จาก รร อื่นด้วยนะคะ) เราเข้ากับคนง่ายอยู่แล้วค่ะ ส่วนอีกคนเข้ากับใครไม่ได้เลยค่ะเวลากินข้าวก็อยู่กับเพื่อนเก่า เราเองก็ขอแยกกับเขาไปกินกับเพื่อนใหม่ เพื่อนใหม่เราดีมากค่ะ เราทำไรก็รอ แคร์เรามากเช่นกัน เรามีไรก็แคร์เขาเช่นกัน เรารู้สึกทันทีว่าเราต้องไปอยู่กลุ่มเพื่อนใหม่แล้วล้ะ แต่เราไม่รู้จะออกห่างเพื่อนเก่าคนนี้ยังไงดี เราอยู่กับเพื่อนเก่าคนนี้รู้สึกแบบไม่ดีเลยค่ะ แล้วเขาก็ไปเล่าให้เพื่อนเก่ากลุ่มเก่านะคะฟังว่าเราไม่สนใจค่ะ นั่งในห้องยังกับเขาสนใจเราอ่าค่ะ แล้วคือแบบ.. แค่นี้ก็ยังนินทราเราอีกอ่าค่ะ เราทนไม่ไหวแล้วค่ะ เราพยายามออกห่างแล้ว แต่ก็กลัวเพื่อนในห้องหสว่าเรา เทเพื่อนเก่า เราควรทำไงดีค่ะ เราเครียดมากค่ะ เวลาเรียนชุมนุมได้อยู่กับเพื่อนเก่าก็ทิ้งเรา เวลาไม่มีใครก็มาหาเรา เราทนไม่ไหวค่ะ
เราควรออกห่างยังไงดีค่ะ?
#ช่วยด้วยนะคะ
#สอบถามก็เม้นมาได้นะคะ
เพื่อนเก่า เพื่อนใหม่
ม.1 เราได้เข้ามารร แห่งหนึ่ง(ขอไม่เอ่ยนามนะคะ) ต้องสอบเข้ามเท่านั้น คือเข้ามาทุกคนก็เรียนกันเก่งมากจริงๆ เราได้เจอเพื่อนคนหนึ่งค่ะ สุดท้ายก็เลยสนิทกันเราก็อยู่กับเพื่อนเราสองคน ไปๆมาๆ คนมันน้อยค่ะ เลยไปอยู่กับคนอื่นๆด้วยกลายเป็น 6 คนค่ะ 6 คนนี้ครั้งแรกก็รักกันดีเราไว้ใจทุกคนค่ะไปๆมาๆ ก็มีคนมาเพิ่มอีก 11 คนค่ะ เยอะมาก(บางคยอาจจะมามองว่าน้อย สำหรับว่าเยอะค่ะเพราะ คบกันด้วยความสนุกเฮฮา ต่างกันก็เห็นแก่ตัวกันบาง อย่างเช่น มาอยู่ด้วยเพราะหวังประโยชน์) ในกลุ่ม 11 คน เราเฉยๆค่ะเราก็รักทุกคน เออแบบเป็นเพื่อนกัน รักกันดี วันหนึ่งเรามีเรื่องไม่สบายใจ เพราะเพื่นในกลุ่มคนหนึ่งเห็นแก่ตัวมาก เราทำงานที่อาจารย์สั่งคนเดียว *อาจารย์ให้จับคู่ทำค่ะ เราเลยไปเล่าให้เพื่อนในกลุ่ม คนหนึ่งฟังเพราะไว้ใจทุกคนค่ะ พออีกวันหนึ่งเพื่อนคนนั้นมาด่าเราเฉย ว่าเราไปเล่าให้อีกคนว่าเราว่าเขาเห็นแก่ตัว เราคิดเลยค่ะว่ามีคนเดียวที่ไปบอก หลังจากนั้นเราก็รู้สึกเกลียดมากค่ะ เกลียดๆ ว่าทำไมทำแบบนี้ แต่เรากับคนที่ เห็นแก่ตัวสุดท้ายก็ปรับความเข้าใจกันได้ค่ะเลยดีกัน กลุ่มเรามีคนเยอะก็จริงใช่ว่าจะรักกันจริงๆ ทุกต่างก็นินทรากันไปกันมา ส่วนเพื่อนสนิทเราก็ไปสนิทกับอีกคนหนึ่งค่ะ เพราะว่าคนนั้นเขาบ้านรวย มีเทคโนโลยีมากมาย แบบอย่างไอโฟน งี้สำหรับกลุ่มเราแล้ว ใครมีเพื่อนในกลุ่มก็รักค่ะ เราจนค่ะไม่มีบอกเลย เราก็เป็นพวกห่วงเพื่อนค่ะที่เพื่อนสริทไปสนิทกับคนอื่น ตั้งแต่ม.2 3 เราก็จะชอบนอยบ่อยมาก เพื่อนในกลุ่มก็สนใจเราบ้างไม่สนใจบ้าง(แต่จริงเพื่อนที่เคยสนิทกับเราก็นั่งกับเราเวลาเรียนนะคะ แต่สุดยอดก็ตุยกับเพื่อนอีกคนมากกว่า ในเฟสไลน์นี่ไม่เคยคุย ไม่เคยเม้น หรือไลท์เลยค่ะ เคยแอบดูโทรศัพท์นะคะ เพื่อนสนิทในเฟสยังไม่ตั้งเราเลยค่ะ แต่ตั้งคนนั้น) เพื่อนคนนั้นอย่างที่บอกว่าบ้านรวย แน่นอนค่ะ ไม่ใช่แค่เพื่อนสนิทเราที่สนใจ มันก็มีคฝเพื่อนในกลุ่มคนอื่นด้วยค่ะ อวยกันมากเลย ต่อให้คนนั้นทำไรก็ไม่มีผิด เหมือนมีเราคนเดียวที่มองเห็นความเลวของคนนั้นคนเดียวค่ะ นิสัยส่วนตัวเราเป็นคนเฮฮา พูดเยอะมากค่ะ เราชอบไปเล่นกับกลุ่มอื่นบ้างเพราะคนอื่นสนใจเราค่ะ แบบชอบไปเป็นเพื่อนเข้าห้องน้ำ ชอบรอเราเวลาทำไรช้า เวลาเราเป็นไรก็ถามคือแคร์เรามากกว่าคนในกลุ่มค่ะแต่ตอนนั้นมัน ม.3 แล้วย้ายก็คงไม่ได้ จะจบแล้ว กลุ่มเรานะคะ เวลาเราทำไร ถูกเมินตลอดค่ะร้องไห้ที่บ้านคนเดียวหลายครั้งมาก เวลาจับคู่ทำงานนะคะ เราไม่มารร แทนที่เพื่อนสนิทเราจะรอเราเพื่อคู่กับเราค่ะ ไม่มีค่ะ สุดท้ายก็ต้องอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าเรานิสัยไม่ดีตรงไหนรึป่าว แต่ก็คิดนะคะ ถ้านิสัยไม่ดีเพื่อนคนอื่นก็คงไม่สนใจหรอกค่ะ ล่ะเดียวคนอื่นสงสัยว่าทำไมถึงคิดว่าเพื้อนอวยคนนั้น เพราะวันเกิดมีเพื่อนคนหนึ่งซื้อเค้กวันเกิดให้ตั้ง 1200 บาท ทั้งที่เพื่อนในกลุ่มคนอื่น แม้แต่ของขวัญก็ไม่มีคะ อวยพอยังค่ะ ยังไม่รวมเรื่องอื่นๆอีกค่ะ
พอจบม.3 เราก็ต้องสอบเข้ารร เดิมอีก ก็ติดอีกค่ะ พอมาดูห้งปรากฏว่าได้อยู่กับเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งค่ะคือคนที่เป็นนกสองหัว ที่เาเรื่องของเราไปบอกคนนั้นค่ะเราแบบ ก็ต้องนั่งด้วยไปก่อนเพราะเป็นเพื่อนเก่าที่เคยอยู่ห้องเดียวกัน เวลานั่งด้วยกันก็ไม่ค่อยได้คุยกันนะคะ เพราะเราเองก็ไม่อยากจะพูดกับคนแบบนั้นค่ะ (ในห้องก็มีเพื่อนใหม่จาก รร อื่นด้วยนะคะ) เราเข้ากับคนง่ายอยู่แล้วค่ะ ส่วนอีกคนเข้ากับใครไม่ได้เลยค่ะเวลากินข้าวก็อยู่กับเพื่อนเก่า เราเองก็ขอแยกกับเขาไปกินกับเพื่อนใหม่ เพื่อนใหม่เราดีมากค่ะ เราทำไรก็รอ แคร์เรามากเช่นกัน เรามีไรก็แคร์เขาเช่นกัน เรารู้สึกทันทีว่าเราต้องไปอยู่กลุ่มเพื่อนใหม่แล้วล้ะ แต่เราไม่รู้จะออกห่างเพื่อนเก่าคนนี้ยังไงดี เราอยู่กับเพื่อนเก่าคนนี้รู้สึกแบบไม่ดีเลยค่ะ แล้วเขาก็ไปเล่าให้เพื่อนเก่ากลุ่มเก่านะคะฟังว่าเราไม่สนใจค่ะ นั่งในห้องยังกับเขาสนใจเราอ่าค่ะ แล้วคือแบบ.. แค่นี้ก็ยังนินทราเราอีกอ่าค่ะ เราทนไม่ไหวแล้วค่ะ เราพยายามออกห่างแล้ว แต่ก็กลัวเพื่อนในห้องหสว่าเรา เทเพื่อนเก่า เราควรทำไงดีค่ะ เราเครียดมากค่ะ เวลาเรียนชุมนุมได้อยู่กับเพื่อนเก่าก็ทิ้งเรา เวลาไม่มีใครก็มาหาเรา เราทนไม่ไหวค่ะ
เราควรออกห่างยังไงดีค่ะ?
#ช่วยด้วยนะคะ
#สอบถามก็เม้นมาได้นะคะ