ไม่ได้โทษในโชคชะตาเลยที่พ่อแม่เป็นเกษตรกร ยอมรับว่าเราเป็นลูกเกษตรกร และเป็นลูกคนหนึ่งที่ตั้งใจเรียนเรียนให้จบ เพื่อจะได้มีงานดีๆทำเพื่อให้พ่อแม่สบาย ไม่อยากให้พ่อแม่ทำงานหนัก เราเรียนคณะบริหาร มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง จบมาเกรดก็ 3 กว่า ตอนเรียนเราอยากทำงานเกี่ยวกับหลักทรัพย์ เราเลยสอบ single License ตอนนั้นเราดีใจมากน่ะที่ได้ใบนี้ พอจบมา เราสมัครงานธนาคาร และบริษัทหลักทรัพย์ไป พอรู้ระบบงานคืองานพวกนี้ต้องขายต้องรู้จักคนเยอะๆ อย่างเช่นงานธนาคารต้องขายประกันขายบัตรเครดิต พ่อแม่เราเกษตรกรจนๆ จะไปหาใครได้ล่ะ จะไปขายประกันให้ใคร จะขายบัตรเครดิตให้ใคร ถ้าขายให้ลูกค้าที่มาใช้บริการแล้วกว่าจะได้ยอดล่ะ เห็นเค้าบอกมาว่ายอดไม่ขึ้นก็จะถูกกดดัน สาระพัดซึ่งเราคิดว่ามันไม่โอเคเลย อย่างที่ 2 เราไปสมัครงานบริษัทหลักทรัพย์ด้วยความที่ว่ามี IC สมัครไปเลยผู้แนะนำการลงทุน พอไปสัมภาษเค้าบอกว่า Marketig ต้องหาลูกค้าเอง เทรดอย่างน้อย 1 ล้าน แล้วตรูลูกชาวนาจะหาใครมาเทรดหุ้นนนน  คิดแล้วก็รู้สึกว่ามันช่างโหดร้ายจริงๆ ถ้าจะไป กทม เงินเดือน 15000 ไม่พอแน่ๆไหนจะ กยศ ส่งให้พ่อแม่
็