ความรู้สึกจากคนโสดคนนึง

สวัสดีครับ เพื่อนๆ ผมมีเรื่องจะปรึกษาครับคือตอนนี้ผมเป็นโสด ผมมองความโสดของผมว่าเป็นเรื่องที่ดี  ทำอะไรไปไหนมาไหนจะได้ลำบากเดินทางฉบับผมคนเดียว (รถเมล์ ลงเรือ สองแถว เดินยาวๆ) มันก็มีอิสระดีแต่พอผ่านมาได้ซักพักนึงความรู้สึกก็เปลี่ยนไป ผมเริ่มรู้สึกว่ามันเคว้งคว้าง ชีวิตเดิมๆ ตื่นแต่เช้าตรู่เดินไปขึ้นรถเมล์ไปทำงาน เลิกงานมุ่งหน้ากลับบ้าน มันรฟุ้สึกเบื่อๆกะชีวิตที่เป็นอยู่มันคงจะดีถ้ามีคนหนึ่งคนคอยทักคอยถามเป็นห่วงเรามันคงจะดีถ้ามีใครซักคนที่เป็นเพื่อนคู่ใจเดินทางไปกับเราในทุกๆที่ มันคงจะดีถ้าได้นั่งกินข้าวด้วยกัน จับมือกัน ดูแลกันและกัน คอยไปรับไปส่งบ้างในบางครั้ง ความรู้สึกแบบนี้มันเกิดขึ้นกับผมบ่อย เวลาที่ได้เห็นคนที่เขารักกัน เดินด้านหน้า นั่งด้านหน้า เดินสวนกัน  4555555 #อารมณ์ตัวคนเดียวก็งี้แหละ แค่อยากระบายไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง  ขอบคุณสำหรับพื้นที่ส่วนนี้ครับ