ก่อนอื่นขอเริ่มต้นแบบนี้นะคะ ลูกชายคนเดียว หลานคนเดียวของบ้าน พ่อแม่ฐานะ ค่อนไปทางดีลูกไม่ลำบากและขาดเหลืออะไร ได้ทุกอย่างที่ต้องการแต่ก็อยู่ในพื้นฐานที่เหมาะสมค่ะ
ที่คุณแม่กลุ้มใจคือ ตั้งแต่เด็กมาจนโต อายุ 18 ปีนี้แล้วค่ะ นิสัยของลูก คือเงียบๆ กับคนที่ไม่คุ้นเคย ก็จะไม่คุยไม่เริ่มคุยก่อนค่ะ ญาติๆมาก็สวัสดี ถามก็ตอบ จนญาติๆรับรู้ว่าเป็นเด็กไม่ค่อยพูด แต่ในส่วนกับครอบครัว เช่น คุณยาย กับ พ่อ ก็จะคุยแบบมีอะไรที่ โรงเรียนก็มาเล่าให้ฟัง คุยโน้น นี่ ทั่วไป ส่วนแม่จะคุยด้วยเยอะที่สุด ชอบแกล้งแม่ชอบทำให้แม่ขำ ( ลืมไปค่ะ ทุกวันนี้ยังนอนกับพ่อแม่ ให้ย้ายห้องก็ไม่เอา ) กลางคืนก่อนจะหลับ สองคนแม่ลูกจะชอบคุยกัน
แต่เค้าเป็นเด็กติดเกมส์ค่ะ ดื้อเงียบ เลิกเรียนไม่เคยไปไหนกลับบ้านตรงเวลาตลอดตั้งแต่ประถมต้น ยัน มัธยมปลาย เพื่อนชวนไม่ไปถ้าไม่จำเป็น กลับบ้านอาบน้ำเล่นเกมส์ ชีวิตจะเป็นแบบนี้ตลอด จนบางทีก็บอกให้ไปกับเพื่อนบ้าง ก็น้อยครั้งค่ะที่จะไปกับเพื่อนๆถ้าไปกับเพื่อนจะเป็นคนแรกที่แยกตัวกลับบ้านก่อน ไม่เคยขอไปค้างบ้านเพื่อนหรือไปเที่ยวต่างจังหวัด เหมือนเค้ามีความสุขที่อยู่บ้านเล่นเกมส์แค่นี้ แต่เท่าที่แม่แอบดูทางเฟสบ้างทางมือถือบ้างก็มีกิจกรรมกับเพื่อนที่ โรงเรียนตามปกติ คือก็ไม่ได้เป็นอากาศสำหรับเพื่อนๆ อีกอย่างที่แปลกใจคือ เด็กวัยนี้ ก็จะเล่นเฟส เล่นไลนกันใช้มั้ยคะ ลุกก็มีแต่ในไลนกลุ่ม ลูกแทบไม่ได้เค้าไปคุยเล่นกับเพื่อนๆเลย มีจะคุยก็น้อยมากจะประมาณ มีธุระถึงคุย แถมในเฟสนี่ไม่เคยลงรูปอะไรที่วัยรุ่นเค้าลงกันเลยค่ะ ก็มีแต่เพื่อนแทคมาให้ แต่ก็ดีหน่อยที่พอวันเกิดมีคนเข้ามาอวยพร ลูกก็เข้าไปขอบคุณทุกคน คือบางทีการที่เค้าไม่ออกไปไหนเล่นแต่เกมส์อยู่แต่บ้าน คนเป็นแม่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้กลัวการเข้าสังคมของเค้า แต่อีกมุมนึงก็ดูเค้าก็ปกติไม่มีอารมย์เครียดหรือมีปัญหากับเพื่อนแต่อย่างใด คนเป็นแม่สับสนค่ะ
เรื่องที่แปลกอีกอย่างคือ ลูกเป็นเด็กที่ไม่ได้อยากได้อยากดีอะไร บางที ก็มองว่าเป็นคนไม่กระตือรือร้นหรือเปล่า 18 ปีนี่ก็วัยรุ่นใช้มั้ยคะ แต่ลูกไม่แต่งตัว คือ ชุดอยู่บ้านก็ไปห้างได้เลย ไม่อยากได้อะไร ไม่เคยร้องขออะไร มือถือรุ่นใหม่ๆจะซื้อให้ก็ไม่เอา เสื้อผ้าไม่เคยขอให้ซื้อ ซื้อมาให้ยังไม่สนใจเลย บังคับใส่แต่งตัวหล่อๆยังรำคาญแม่อีก เงินทองไม่เคยขอนอกจากเรื่องเรียนหรือที่ต้องทำกิจกรรม คือเราเป็นแม่บางทีก็แอบเปรียบเทียบกับลูกคนอื่น ( แต่ไม่เคยพูดกับลูกนะคะ ) คือจะบอกว่า เห็นเด็กวัยนี้หลายคน มีลูกเราที่เป็นแบบนี้คนเดียว อย่างที่บอกน่ะค่ะไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไงดี แบบปล่อยเค้าไป หรือ ควรทำยังไงดีคะ
เนื่องจากติดเกมส์ หนังสือก็ไม่ค่อยอ่าน ตอนนั้นก็กลุ้มเลยปล่อย พูดก็เข้าหูซ้าย ออกหูขวา แต่ก็โชคดีที่ปีนี้เค้าเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย ลูกสอบติดค่ะเป็นลูกพระจอม ต้องไปเรียนต่างจังหวัด 4 ปีค่ะ ก็แอบดีใจที่เค้าจะได้ช่วยตัวเองแยกจากบ้านจะได้ดูแลตัวเอง แต่คนเป็นแม่นะคะ แอบดูไลนกลุ่มลูกอีกแล้วค่ะ เพื่อนๆใหม่ที่เค้าจะต้องเรียนกันเดือนสิงหานี้ เค้าคุยกันทุกวัน แต่ลูกชายไม่เข้าไปคุยกับเค้าเลยหรือคุยน้อยมากกก ก็แอบเป็นห่วงอีกแต่ก็มีแกล้งถามนะคะว่า เจอเพื่อนใหม่ได้คุยกันบ้างมั้ย คุณลูกก็บอกได้คุย พูดมากก็ทำหน้าแบบ แม่เป็นอะไรเนี่ย
ยาวเลยค่ะ อย่าว่ากันนะคะ คือเก็บความรู้สึกสับสนไว้นานแล้วคะ ห่วงไปถึงอนาคตของเค้าเลยกลัวว่าจะอยู่ในสังคมยาก หรือเราเป็นแม่ที่คิดมากไปเองคะ
ขอบคุณทุกคำแนะนำ ล่วงหน้าเลยค่ะ
//. ปรึกษาเรื่องลูกชายคนเดียว วัย 18ปี นิสัยแบบนี้ แม่ควรวางตัวและคิดยังไงคะ
ที่คุณแม่กลุ้มใจคือ ตั้งแต่เด็กมาจนโต อายุ 18 ปีนี้แล้วค่ะ นิสัยของลูก คือเงียบๆ กับคนที่ไม่คุ้นเคย ก็จะไม่คุยไม่เริ่มคุยก่อนค่ะ ญาติๆมาก็สวัสดี ถามก็ตอบ จนญาติๆรับรู้ว่าเป็นเด็กไม่ค่อยพูด แต่ในส่วนกับครอบครัว เช่น คุณยาย กับ พ่อ ก็จะคุยแบบมีอะไรที่ โรงเรียนก็มาเล่าให้ฟัง คุยโน้น นี่ ทั่วไป ส่วนแม่จะคุยด้วยเยอะที่สุด ชอบแกล้งแม่ชอบทำให้แม่ขำ ( ลืมไปค่ะ ทุกวันนี้ยังนอนกับพ่อแม่ ให้ย้ายห้องก็ไม่เอา ) กลางคืนก่อนจะหลับ สองคนแม่ลูกจะชอบคุยกัน
แต่เค้าเป็นเด็กติดเกมส์ค่ะ ดื้อเงียบ เลิกเรียนไม่เคยไปไหนกลับบ้านตรงเวลาตลอดตั้งแต่ประถมต้น ยัน มัธยมปลาย เพื่อนชวนไม่ไปถ้าไม่จำเป็น กลับบ้านอาบน้ำเล่นเกมส์ ชีวิตจะเป็นแบบนี้ตลอด จนบางทีก็บอกให้ไปกับเพื่อนบ้าง ก็น้อยครั้งค่ะที่จะไปกับเพื่อนๆถ้าไปกับเพื่อนจะเป็นคนแรกที่แยกตัวกลับบ้านก่อน ไม่เคยขอไปค้างบ้านเพื่อนหรือไปเที่ยวต่างจังหวัด เหมือนเค้ามีความสุขที่อยู่บ้านเล่นเกมส์แค่นี้ แต่เท่าที่แม่แอบดูทางเฟสบ้างทางมือถือบ้างก็มีกิจกรรมกับเพื่อนที่ โรงเรียนตามปกติ คือก็ไม่ได้เป็นอากาศสำหรับเพื่อนๆ อีกอย่างที่แปลกใจคือ เด็กวัยนี้ ก็จะเล่นเฟส เล่นไลนกันใช้มั้ยคะ ลุกก็มีแต่ในไลนกลุ่ม ลูกแทบไม่ได้เค้าไปคุยเล่นกับเพื่อนๆเลย มีจะคุยก็น้อยมากจะประมาณ มีธุระถึงคุย แถมในเฟสนี่ไม่เคยลงรูปอะไรที่วัยรุ่นเค้าลงกันเลยค่ะ ก็มีแต่เพื่อนแทคมาให้ แต่ก็ดีหน่อยที่พอวันเกิดมีคนเข้ามาอวยพร ลูกก็เข้าไปขอบคุณทุกคน คือบางทีการที่เค้าไม่ออกไปไหนเล่นแต่เกมส์อยู่แต่บ้าน คนเป็นแม่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้กลัวการเข้าสังคมของเค้า แต่อีกมุมนึงก็ดูเค้าก็ปกติไม่มีอารมย์เครียดหรือมีปัญหากับเพื่อนแต่อย่างใด คนเป็นแม่สับสนค่ะ
เรื่องที่แปลกอีกอย่างคือ ลูกเป็นเด็กที่ไม่ได้อยากได้อยากดีอะไร บางที ก็มองว่าเป็นคนไม่กระตือรือร้นหรือเปล่า 18 ปีนี่ก็วัยรุ่นใช้มั้ยคะ แต่ลูกไม่แต่งตัว คือ ชุดอยู่บ้านก็ไปห้างได้เลย ไม่อยากได้อะไร ไม่เคยร้องขออะไร มือถือรุ่นใหม่ๆจะซื้อให้ก็ไม่เอา เสื้อผ้าไม่เคยขอให้ซื้อ ซื้อมาให้ยังไม่สนใจเลย บังคับใส่แต่งตัวหล่อๆยังรำคาญแม่อีก เงินทองไม่เคยขอนอกจากเรื่องเรียนหรือที่ต้องทำกิจกรรม คือเราเป็นแม่บางทีก็แอบเปรียบเทียบกับลูกคนอื่น ( แต่ไม่เคยพูดกับลูกนะคะ ) คือจะบอกว่า เห็นเด็กวัยนี้หลายคน มีลูกเราที่เป็นแบบนี้คนเดียว อย่างที่บอกน่ะค่ะไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไงดี แบบปล่อยเค้าไป หรือ ควรทำยังไงดีคะ
เนื่องจากติดเกมส์ หนังสือก็ไม่ค่อยอ่าน ตอนนั้นก็กลุ้มเลยปล่อย พูดก็เข้าหูซ้าย ออกหูขวา แต่ก็โชคดีที่ปีนี้เค้าเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย ลูกสอบติดค่ะเป็นลูกพระจอม ต้องไปเรียนต่างจังหวัด 4 ปีค่ะ ก็แอบดีใจที่เค้าจะได้ช่วยตัวเองแยกจากบ้านจะได้ดูแลตัวเอง แต่คนเป็นแม่นะคะ แอบดูไลนกลุ่มลูกอีกแล้วค่ะ เพื่อนๆใหม่ที่เค้าจะต้องเรียนกันเดือนสิงหานี้ เค้าคุยกันทุกวัน แต่ลูกชายไม่เข้าไปคุยกับเค้าเลยหรือคุยน้อยมากกก ก็แอบเป็นห่วงอีกแต่ก็มีแกล้งถามนะคะว่า เจอเพื่อนใหม่ได้คุยกันบ้างมั้ย คุณลูกก็บอกได้คุย พูดมากก็ทำหน้าแบบ แม่เป็นอะไรเนี่ย
ยาวเลยค่ะ อย่าว่ากันนะคะ คือเก็บความรู้สึกสับสนไว้นานแล้วคะ ห่วงไปถึงอนาคตของเค้าเลยกลัวว่าจะอยู่ในสังคมยาก หรือเราเป็นแม่ที่คิดมากไปเองคะ
ขอบคุณทุกคำแนะนำ ล่วงหน้าเลยค่ะ