เห็น กาย โดย ความ เป็น ของ สูญ ขั้น สุดท้าย ของ การ ฝึก มี สติ อยู่ กับ กาย มหาสติปัฏฐานสูตร โดยดังตฤณ ค่ะ

เห็น กาย โดย ความ เป็น ของ สูญ

ขั้น สุดท้าย ของ การ ฝึก มี สติ อยู่ กับ กาย


มหาสติปัฏฐานสูตร โดยดังตฤณ ค่ะ

จาก หนังสือธรรมะใกล้ตัว ฉบับที่ 29 ค่ะ


           การ ฝึก เห็น กาย โดย ความ เป็น ธาตุ นั้น ละ ความ รู้สึก ว่า มี ตัว ตน อยู่ ใน กาย ได้ ก็ จริง แต่
เรา ยัง อาจ หลง เข้าใจ ผิด อยู่ ว่า เหล่า ธาตุ มีค วาม ตั้ง มั่น ทั้งนี้ ก็ เพราะ โดย ธรรมชาติ ของ ดิน
น้ำ ไฟ ลม นั้น รวม กัน คง รูป อยู่ ได้ และ คุม ไว้ ใน สภาพ น่า จดจำ ว่าเป็น มนุษย์ คนหนึ่ง
เกือบ ร้อย ปี ยาว นาน พอ จะ หลอก ให้ เรา หลง นึก ว่า กาย มีค วาม ตั้ง มั่น ได้ ฉะนั้น แม้ ไม่
รู้สึก ถึง ความ มี บุคคล ใน กาย แล้ว จิต ก็ อาจ เผลอ หลง ไป ยึด กาย เป็น หลัก ที่พึ่ง ได้ อยู่

           เพื่อให้ จิต เลิก ยึด กาย ให้ ถึงที่ สุด ขั้น สุดท้าย ของ การ ฝึก มี สติ อยู่ กับ กาย จึง ควร เห็น
กาย โดย ความ เป็น ของ สูญ ไม่ ต่าง อะไร กับ ฟอง สบู่ ที่ พร้อม แตก ออก พอ รู้ ซึ้ง ว่าที่ แท้
กาย นี้ ต้อง ดับ ไป เป็น ธรรมดา ความ รู้สึก ว่า กาย นี้ เป็น หลัก ที่พึ่ง ที่มั่น คง ก็ ย่อม ดับ
ลง สนิท เช่น กัน

           เพื่อ ทราบ ชัด ว่า กาย เป็น ของ สูญ ก่อน อื่น เรา ต้อง ทำความ เข้าใจ ผ่าน ความ จริง ที่
เห็น ด้วย ตา เปล่า นั่น คือ คน เรา ต้อง ตาย เกิด เท่าไร ตาย เท่านั้น ความ รู้ ที่ น่า สนใจ เกี่ยว
กับ ธรรมชาติ ของ การ ตาย ก็ คือ ร่างกาย จะ กลาย เป็น ซากศพ หาก ไม่ มี การ ขัดขวาง
กระบวนการ ทาง ธรรมชาติ ด้วย วิธี ฉีดยา กัน ศพ เน่า ศพ จะ ต้อง เน่า เปื่อย ผุ พัง
ในไม่ช้า

           การ ใช้ ตา เปล่า มอง ศพ ของ จริง ใน ระยะ ต่างๆ ตั้งแต่ สภาพ คล้าย คน นอน หลับ
ธรรมดา แล้ว เริ่ม ทื่อ เพราะ การ แข็งตัว ของ กล้าม เนื้อ ชนิด ไม่ อาจ กลับ ยืดหยุ่น ได้ อีก
ไป จนกระทั่ง น้ำ เลือด น้ำ หนอง ไหล เยิ้ม แล้ว จบ ลง ด้วย การ เปื่อย ป่น ผุ พัง ไป ไม่ เหลือ
แม้แต่ โครง กระดูก นับ ว่าเป็น เครื่อง กระตุ้น ความ รับ รู้ และ เหนี่ยว นำ จิต ให้ เกิด นิมิต
เทียบเคียง เข้า มา ใน กาย ตน ได้ อย่าง รวดเร็ว หาก มี โอกาส ดู ศพ สภาพ ต่างๆ ได้ จึง ควรดู
แต่ หาก ยัง รู้สึก สยดสยอง เกิน จะ รับ ก็ อาจ ฝึก มี สติ อยู่ กับ กาย จน จิต เห็น ทะลุ ทะลวง
เข้าไป เห็น สิ่ง ที่ ซ่อน เร้น อยู่ ใต้ ผิวหนัง เสีย ก่อน แล้ว จะ ไม่ ต้อง อาศัย ความ ใจถึง ใน การ
ฝึก ขั้น สุดท้าย อีก ต่อ ไป

           นัก เจริญ สติ ที่ มีค วาม รู้สึก ตัวดี นั้น เพียง การ สดับ รับ รู้ ว่าความ จริง สุดท้าย ของ กาย
เป็น อย่างไร ก็ เพียงพอ ที่ จะ เหนี่ยว นำ ให้ จิต เห็น จริง ตาม นั้น แล้ว โดย ไม่ จำเป็น ต้อง
เค้นนึก ให้ เหนื่อย แต่ อย่าง ใด ผู้ ฝึก ย่อม ทราบ ว่า กระบวนการ เน่า เปื่อย ผุ พัง ไม่ ได้ เกิด
ขึ้นจริง กับ กาย หยาบ สิ่ง ที่ เห็น เป็น เพียง การ แสดง ของ ‘กาย ละเอียด ’ หรือ นิมิต
เหนือจริง ซึ่ง บันดาล ขึ้น ด้วย อำนาจ ทาง ใจ หน้าที่ สำคัญ ของ นิมิต คือ แสดง ‘ความจริง
ขั้น สูงสุด’ เกี่ยว กับ กาย ให้ เรา ประจักษ์ และ คลาย ความ ถือ มั่น เสีย ได้