Smart Search
หน้าแรกเลือกห้อง ▼แท็กกิจกรรมNอื่นๆ ▼ ตั้งกระทู้สมาชิกหมายเลข 2896611บัญชีผู้ใช้ ▼
ตั้งกระทู้ » เลือกประเภทกระทู้ » ใส่รายละเอียดกระทู้ข่าว
แก้ไข
เรื่องจริง ของเด็กหญิงคนหนึ่ง
แก้ไข
ดิฉันเติบโตมา กับครอบครัวที่ฐานะ ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากมาย แค่พอมีพอกิน ดิฉันเป็นเด็กใต้ พ่อแม่ของฉันทำอาชีพกรีดยาง ตอนนี้ดิฉันอายุ 17 ปี ย้อนไปตอน 10 ปีที่แล้ว ดิฉันมีความสุขมาก ไม่รู้จักเฟสบุ๊ค ไลน์ ไอจี ดิฉันรู้จักแค่ตุ๊กตาบาร์บี้ กับการกระโดดยาง ของเล่นที่ดิฉันเล่นแล้วสนุกมากที่สุด ดิฉันชอบเวลามีเพื่อนมากๆ แล้วเพื่อนก็หัวเราะเพราะฉัน ฉันดีใจมาก แต่ฉันไม่ชอบการไปรร.ประถมเลย เพราะรร.ที่ฉันอยู่ น้อยมากที่ได้เรียน เวลาส่วนใหญ่คือต้องขุดดินเพื่อทำแปลงเกษตร ผอ.ทั้งยัน ทั้งตี ถ้าเด็กคนไหนไม่ทำ เมื่อตอนนั้นฉันอายุ 11 ปี ฉันก็อายที่จะกล้าแสดงออก และไม่กล้าที่จะทำอะไรเพราะฉันอยู่รร.นั้นมันเห็นภาพติดตา และโดนกระทำร้ายๆทุกวัน แต่พอโตขึ้น พออยู่ช่วงม.1 ฉันก็ถูกส่งให้อยู่ รร.ประจำอำเภอ รร.ที่คิดว่าดีที่สุด แต่จริงๆมันไม่ใช่ ฉันพบทั้งเพื่อนใหม่ สังคมใน รร.ใหม่ อยู่ ๆ ไป ตอนแรกๆก็ดี แต่สักพัก รร.ก็เริ่มเปลี่ยน ผอ. และเริ่มมีกฏระเบียบมากมาย ดิฉันกลับถึงบ้าน น้อยมากที่จะได้นั่งดู นั่งคุยต่อหน้ากับครอบครัว เพราะกลับมาถึงสิ่งที่ต้องทำคือ การบ้าน ทำจนถึง 23:00 น. ของทุกคืน การบ้านก็ไม่มีอะไรมาก แต่ละวิชา แค่ให้เขียน รายงาน ห้ามต่ำกว่า 20 หน้า ประมาณ 10 กว่าวิชา และไม่ใช่แค่นร้นะงานกลุ่ม ยังต้องทำคนเดียวอีก จนถึงม.6ทุกวันนี้ และมันก็แย่เรื่อยๆในสังคม รร. เพื่อนในห้องก็แตกกัน โดนใส่ร้ายให้เกลียดอย่างมากมาย ครูก็เข้าข้างคนผิด วันนั้นเราโดนตบ เข้าห้องปกครอง ครูมาว่าเรา อยู่ยังไงให้เพื่อนตบ ทั้งที่เราพยายามเข้าไปช่วยเพื่อนเรา แต่เรากลับโดนลูกหลง และคำขอโทด จากคนที่ตบเรายังไม่เคยได้ยินเลย เราไม่เคยทำอะไรให้ใครเจ็บเลย มีอะไรเราจะช่วยเพื่อนตลอด ใครด่าเรา เราจะไม่ว่ากลับใดๆทั้งสิ้น เราไม่อยากมีปัญหา แต่กลับถึงบ้าน พ่อแม่ กลับมาซ้ำเติม เราบอกพ่อกับแม่ว่า เราไม่อยากอยู่รร.นี้แล้ว แม่ว่าทนๆไปเหอะอีกไม่นาน ก็เรียนจบแล้ว เราก็ว่า อืม.. (แล้วก้มหน้าร้องไห้อยู่ทุกสันพร้อมนั่งทำการบ้านอยู่ ซ้ำๆประจำ) ตอนนี้ปิดเทอมนะเราคิดว่าเราจะสนุก จะสุขสบายขึ้น ที่ไหนได้ น้ำประปาไม่ไหล อากาศร้อน พ่อแม่ติดเฟส ทะเลาะกัน เราเหนื่อยมากแต่ละวัน ตื่นขึ้นมา เห็นแม่จิ้มเฟส กับกิ๊กแม่ พ่อก็เล่นเฟส กับกิ๊กพ่อแล้วพอจะอาบน้ำให้ชื่นใจ น้ำก็ไม่มีอาบ อากาศก็ร้อน คือ เหตุการณ์นี้มันอึดอัดว่ะ จากเมื่อก่อน พ่อแม่ สนใจเรามากกว่านี้ตื่นมามีอาหารอร่อยให้ทาน ตอนนี้มีแต่มาม่ากับปลากระป๋องทั้งอยู่บนโต๊ะอาหาร แล้วก่อนจะนอนนะ แม่ก็ มักจะเล่นโทรศัพท์ก่อนนอน ส่วนพ่อเราเป็นคนชอบคิดมาก พ่อเราทะเลาะกับแม่ทุกคืนหนวกหูมากกกก (พ่อด่าแม่ว่า อาจยั่วผช. ) คิดดูดิ่ จากเมื่อก่อนไม่เคยได้ยินคำแบบนี้จากพ่อตอนนี้ได้ยินทุกคืน แต่แม่เราไม่เคยทำแบบนั้นนะ แม่เราจะบอกเราตลอดเวลาทำอะไรเพราะแม่เราทำไม่เป็น คือทุกๆวันชีวิตเราตอนนี้ก็เป็นอยู่แบบนี้ น่าเบื่อมากกก อีกไม่นานเข้ามหาลัยแล้ว เราอยาก จะหางานทำไปด้วยเรียนไปด้วยไม่อยากขอ พ่อแม่อีกแล้ว ตอนนี้เราเคลียดหลายอย่าง ไม่รู้ทำไมตอนเด็กน่าตาน่ารักแต่พอโตขึ้นหน้าสั้น ดั้งหาย สิวขึ้น เตี้ย ดำ แย่มาก ตังค์ ตัวเองก็หาไม่ได้ เครียดมากกกก มีอีกหลายเรื่องนะที่แย่ๆในชีวิต แต่ที่เล่าแค่นี้เพราะมันเยอะมากพิมพ์คงพิมพ์ไม่หมดหรอก วันนี้มาเล่าแค่นี้ก่อนนะ
มีเรื่องมาเล่า ให้คอมเม้นต์ !
หน้าแรกเลือกห้อง ▼แท็กกิจกรรมNอื่นๆ ▼ ตั้งกระทู้สมาชิกหมายเลข 2896611บัญชีผู้ใช้ ▼
ตั้งกระทู้ » เลือกประเภทกระทู้ » ใส่รายละเอียดกระทู้ข่าว
แก้ไข
เรื่องจริง ของเด็กหญิงคนหนึ่ง
แก้ไข
ดิฉันเติบโตมา กับครอบครัวที่ฐานะ ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากมาย แค่พอมีพอกิน ดิฉันเป็นเด็กใต้ พ่อแม่ของฉันทำอาชีพกรีดยาง ตอนนี้ดิฉันอายุ 17 ปี ย้อนไปตอน 10 ปีที่แล้ว ดิฉันมีความสุขมาก ไม่รู้จักเฟสบุ๊ค ไลน์ ไอจี ดิฉันรู้จักแค่ตุ๊กตาบาร์บี้ กับการกระโดดยาง ของเล่นที่ดิฉันเล่นแล้วสนุกมากที่สุด ดิฉันชอบเวลามีเพื่อนมากๆ แล้วเพื่อนก็หัวเราะเพราะฉัน ฉันดีใจมาก แต่ฉันไม่ชอบการไปรร.ประถมเลย เพราะรร.ที่ฉันอยู่ น้อยมากที่ได้เรียน เวลาส่วนใหญ่คือต้องขุดดินเพื่อทำแปลงเกษตร ผอ.ทั้งยัน ทั้งตี ถ้าเด็กคนไหนไม่ทำ เมื่อตอนนั้นฉันอายุ 11 ปี ฉันก็อายที่จะกล้าแสดงออก และไม่กล้าที่จะทำอะไรเพราะฉันอยู่รร.นั้นมันเห็นภาพติดตา และโดนกระทำร้ายๆทุกวัน แต่พอโตขึ้น พออยู่ช่วงม.1 ฉันก็ถูกส่งให้อยู่ รร.ประจำอำเภอ รร.ที่คิดว่าดีที่สุด แต่จริงๆมันไม่ใช่ ฉันพบทั้งเพื่อนใหม่ สังคมใน รร.ใหม่ อยู่ ๆ ไป ตอนแรกๆก็ดี แต่สักพัก รร.ก็เริ่มเปลี่ยน ผอ. และเริ่มมีกฏระเบียบมากมาย ดิฉันกลับถึงบ้าน น้อยมากที่จะได้นั่งดู นั่งคุยต่อหน้ากับครอบครัว เพราะกลับมาถึงสิ่งที่ต้องทำคือ การบ้าน ทำจนถึง 23:00 น. ของทุกคืน การบ้านก็ไม่มีอะไรมาก แต่ละวิชา แค่ให้เขียน รายงาน ห้ามต่ำกว่า 20 หน้า ประมาณ 10 กว่าวิชา และไม่ใช่แค่นร้นะงานกลุ่ม ยังต้องทำคนเดียวอีก จนถึงม.6ทุกวันนี้ และมันก็แย่เรื่อยๆในสังคม รร. เพื่อนในห้องก็แตกกัน โดนใส่ร้ายให้เกลียดอย่างมากมาย ครูก็เข้าข้างคนผิด วันนั้นเราโดนตบ เข้าห้องปกครอง ครูมาว่าเรา อยู่ยังไงให้เพื่อนตบ ทั้งที่เราพยายามเข้าไปช่วยเพื่อนเรา แต่เรากลับโดนลูกหลง และคำขอโทด จากคนที่ตบเรายังไม่เคยได้ยินเลย เราไม่เคยทำอะไรให้ใครเจ็บเลย มีอะไรเราจะช่วยเพื่อนตลอด ใครด่าเรา เราจะไม่ว่ากลับใดๆทั้งสิ้น เราไม่อยากมีปัญหา แต่กลับถึงบ้าน พ่อแม่ กลับมาซ้ำเติม เราบอกพ่อกับแม่ว่า เราไม่อยากอยู่รร.นี้แล้ว แม่ว่าทนๆไปเหอะอีกไม่นาน ก็เรียนจบแล้ว เราก็ว่า อืม.. (แล้วก้มหน้าร้องไห้อยู่ทุกสันพร้อมนั่งทำการบ้านอยู่ ซ้ำๆประจำ) ตอนนี้ปิดเทอมนะเราคิดว่าเราจะสนุก จะสุขสบายขึ้น ที่ไหนได้ น้ำประปาไม่ไหล อากาศร้อน พ่อแม่ติดเฟส ทะเลาะกัน เราเหนื่อยมากแต่ละวัน ตื่นขึ้นมา เห็นแม่จิ้มเฟส กับกิ๊กแม่ พ่อก็เล่นเฟส กับกิ๊กพ่อแล้วพอจะอาบน้ำให้ชื่นใจ น้ำก็ไม่มีอาบ อากาศก็ร้อน คือ เหตุการณ์นี้มันอึดอัดว่ะ จากเมื่อก่อน พ่อแม่ สนใจเรามากกว่านี้ตื่นมามีอาหารอร่อยให้ทาน ตอนนี้มีแต่มาม่ากับปลากระป๋องทั้งอยู่บนโต๊ะอาหาร แล้วก่อนจะนอนนะ แม่ก็ มักจะเล่นโทรศัพท์ก่อนนอน ส่วนพ่อเราเป็นคนชอบคิดมาก พ่อเราทะเลาะกับแม่ทุกคืนหนวกหูมากกกก (พ่อด่าแม่ว่า อาจยั่วผช. ) คิดดูดิ่ จากเมื่อก่อนไม่เคยได้ยินคำแบบนี้จากพ่อตอนนี้ได้ยินทุกคืน แต่แม่เราไม่เคยทำแบบนั้นนะ แม่เราจะบอกเราตลอดเวลาทำอะไรเพราะแม่เราทำไม่เป็น คือทุกๆวันชีวิตเราตอนนี้ก็เป็นอยู่แบบนี้ น่าเบื่อมากกก อีกไม่นานเข้ามหาลัยแล้ว เราอยาก จะหางานทำไปด้วยเรียนไปด้วยไม่อยากขอ พ่อแม่อีกแล้ว ตอนนี้เราเคลียดหลายอย่าง ไม่รู้ทำไมตอนเด็กน่าตาน่ารักแต่พอโตขึ้นหน้าสั้น ดั้งหาย สิวขึ้น เตี้ย ดำ แย่มาก ตังค์ ตัวเองก็หาไม่ได้ เครียดมากกกก มีอีกหลายเรื่องนะที่แย่ๆในชีวิต แต่ที่เล่าแค่นี้เพราะมันเยอะมากพิมพ์คงพิมพ์ไม่หมดหรอก วันนี้มาเล่าแค่นี้ก่อนนะ