คิดถึงพ่อแม่แฟนเก่า เขาดีต่อเราและครอบครัวของเรามาก ดีอะไรเบอร์นั้น คิดถึงง

สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเราเลย เราจะมาแบ่งปันเรื่องราวของเรา เผื่อใครที่กำลังเผชิญคล้ายๆเรา(ในอดีต) เผื่อเป็นแนวในการตัดสินใจ

           ย้อนหลังไปเมื่อหลายปีก่อน.. เราเคยคบหากับแฟนเก่าเรา (อายุห่างกัน4ปีเราเป็นน้อง) ขอสมมุติว่าชื่อ อาท นะ อาทดูแลเราดี  สุภาพน่ารัก  มีเงินทองให้ใช้ คือร่ำรวยอ่ะ พูดง่ายๆ และเราก็รักกันดี แต่ที่ดีกว่านั้น คือพ่อแม่ของอาท ที่ดีกับเรามากๆ รักเราเหมือนเป็นลูกคนหนึ่งจริงๆ เสื้อผ้าเราเอาไปซักให้ ทั้งๆที่เราเอาไปแอบแล้วนะกะว่าจะเอากลับไปซักที่บ้าน (ส่วนใหญ่เรานอนบ้านอาท 5 วัน เพราะใกล้มหาลัยมากกว่า) กับข้าวแม่อาทเตรียมไว้ให้ เวลากลับมาบ้าน บางทีเราเรียนเหนื่อยโน่นนี่เผลอนอนตื่นสายในวันหยุด ตื่นเกือบบ่ายโมง!!! ไม่มีคำว่าอะไรสักคำ แต่ถามเราว่าไม่สบายหรือเปล่า แม่เตรียมกับข้าวไว้ให้แล้วนะ
ค่าเทอมเรา (ขณะนั้นเรายังเรียนอยู่ ปวช ปี1)  พ่อแม่อาท บอกกับพ่อแม่เราว่า ไม่ต้องยุ่งนะ เรื่องค่าเทอม ค่าเรียน ค่ากิน เขารับผิดชอบเอง จ่ายค่าเทอมค่าอะไรต่างๆให้เองทั้งหมด  ซื้อเสื้อผ้า ซื้อรถให้ ดีกับเรามากๆ เราก็ตอบแทนท่านนะทำตัวน่ารักกับท่านเช่นกัน เพราะท่านดีกับเรา เราก็ดีตอบท่าน เพราะท่านรักเราแบบจริงใจ
          พ่อแม่แฟนเก่าจะหมั่นไปหาพ่อแม่เราตลอด คุยเรื่องแต่งงาน ดูแลทางบ้านเรา ซื้อบ้านให้พ่อแม่เรา และซื้อบ้านเตรียมไว้ให้เป็นเรือนหอ ถ้าเราพร้อมแต่งงานก็เข้าอยู่ได้เลย มีพร้อมให้หมด คอยอุดหนุนเราในทุกๆเรื่องเลย ขนาดประชุมผู้ปกครอง พ่อแม่แฟนเก่าเราก็ไปเอง เรามีเรื่องวิวาทท่านก็จัดการให้ คอยตามจัดการให้หมด มีเรื่องอะไรก็เข้าข้างเรา อยู่ข้างเราตลอด...  ส่วนแฟนเก่าเรามาพักหลังๆเริ่มทะเลาะกัน เพราะเริ่มเป็นตัวเองมากขึ้น เราก็ไม่ยอมคนด้วย ทะเลาะกันเริ่มบ่อย แถมมาเจอเขามีแอบคุยกับหญิงอื่นในแชท หลายครั้ง เราจับได้ ก็ทะเลาะกันหนัก แม่แฟนก็เข้าข้างเรา จนแฟนเก่าเราไม่เข้าบ้านเป็นอาทิตย์ๆ หลังจากนั้นก็คบๆกันไปต่อ จนทำไมไม่รู้สิ มันต้องมาจุดที่เลิกกันเมื่อตอนจบปวชแล้วได้สัก 5-6เดือน...  

                ณ ตอนที่เลิกกัน เราโอเคนะ เดินออกมาและตัดขาด แต่พ่อกับแม่เค้าไม่โอเคที่เราจะไป เราเข้าไปกราบลาท่าน . เราร้องไห้ ท่านก็ร้องและกอดเรา. บอกไม่ต้องไปไหน. ให้อยู่ที่นี่แหล่ะอยู่กับแม่ ในฐานะลูกสาวแม่นะ ไม่เกี่ยวอะไรกับไอ้อาทมัน นี่แม่ก็ไล่มันไปแล้ว ให้อยู่ที่นี่กับแม่นะลูก แต่เรายืนยันขอไป... เราหายไป....
               แม่อาทมาหาแม่เรา มาร้องไห้กับแม่เราอยู่หลายเดือน มาหาทุกวัน ซื้อขนมนี่นั่นมาฝากที่บ้านเราทุกวัน จนแม่เราเครียดมาก แม่อาทขอเบอร์ติดต่อเรา (เราเปลี่ยนเบอร์หนี) แต่แม่เราไม่ได้ให้เพราะเราบอกแม่ไว้ว่าอย่าให้เลย ขออยู่เงียบๆ และให้ทางแม่อาทได้ทำใจ
เราสงสารพ่อแม่แฟนเก่ามากๆ เราได้แต่โทรไปขอโทษผ่านตู้สาธารณะ. คุยไม่กี่คำก็รีบวาง เรารู้สึกแย่ที่ทำให้ท่านผิดหวัง ที่อนาคตที่วางไว้ให้เรื่องแต่งงาน เรื่องบ้านที่เตรียมไว้ให้ก็พังลงหมด เราทิ้งหมด...แต่เราไม่ได้เสียดายนะ
      เวลาก็ผ่านล่วงเลยไป.. เราปิดการรับรู้ข่าวคราวของพ่อแม่แฟนเก่าเพื่อให้ท่านลืมเรา เราก็ใช้ชีวิตหนุกหนานไปเรื่อย เพื่อนฝูง เงินที่มี ก็ใช้จ่ายไปเต็มที่แบบไม่มีแผนชีวิต เที่ยวสนุกสนานใช้ชีวิตโสดบ้างมีหนุ่มคุยบ้าง ไปเรื่อยๆอยู่แบบนี้ 5-6 ปี ก็มาขายรถที่พ่อแม่แฟนเก่าซื้อให้ ... ใช้ชีวิตสนุกสนานต่อไป.... เวลาผ่านไป เงินหมด งานก็ไม่มีทำ ก็แย่ไปพักใหญ่เลยต้องไปอยู่ับพวกเพื่อนๆเรา แล้วก็หางาน (ส่วนพ่อแม่เรา เราไม่ได้กลับไปอยู่บ้านกับพ่อแม่ตั้งแต่ ปวช แล้ว เราใช้ชีวิตนอกบ้าน นานๆกลับไปหาที พ่อแม่ไม่ค่อยรู้เรื่องเราเท่าไหร่ว่าเราเป็นไงบ้าง)
  
....     .. ต่อมา เราก็ได้คบผู้ชายคนนึง เป็นผู้ชายสุภาพ นิสัยดี เรารักเขามากๆ (แก่กว่าเรา 7 ปี) พี่เขามีลูกติด1คน ส่วนลูกก็อยู่กับทางบ้านแฟน ขอสมมุติเป็นชื่อ พี่อ้น นะ เรื่องลูกติด ตอนแรกเรารับไม่ได้นะ เพราะเราไม่ชอบ อะไรที่มันจุกจิกกวนใจ เรากลัวปัญหาตามมา แต่ด้วยความที่พี่อ้นเป็นคนดีมากๆ และพี่เขาแสดงความจริงใจจีบเราอยู่พักใหญ่ เราเลยคิดจะใช้ชีวิตอยู่ด้วย และจะเป็นคนสุดท้ายของชีวิต พี่อ้นเข้าหาพ่อแม่เรา พ่อแม่เราก็ไม่ได้ชอบหรอก ไม่ชอบพ่อม่าย คือไม่เห็นด้วยเลย เดี๋ยวปัญหาจะเยอะ  แต่สุดท้ายก็คบกัน พอคบได้เกือบปี ก็ได้ไปเจอกับทางบ้านพี่อ้น รู้สึกเหมือนทางบ้านเค้าไม่ค่อยชอบเรา  ไม่ว่าจะทำอะไรเหมือนมองเราเป็นคนอื่นอยู่ตลอด  ไม่ต้อนรับ เขามักคุยกันแต่เรื่องของพวกเขา คุยเรื่องที่เราไม่เกี่ยวและไม่รู้เรื่องด้วย ไม่สนใจใยดี แต่ต่อหน้าพี่อ้นทำเป็นดี แต่ลับหลังร้ายยจ้าาา   พูดจากระแทกเสียดสีเราทางอ้อมบ่อยๆ  เราต้องแอบมาร้องไห้บ่อย  มีหลายเรื่องแหล่ะ เล่าไม่ค่อยเป็นด้วย ไม่ลงลึกละกัน ส่วนตัวเราก็ทำดีต่อไป ก็เข้าหานะ ไม่ใช่ไปร้ายใส่หรือไรเลย เพราะอยากให้ดีต่อกันไว้ เมื่อเราเลือกจริงจังตรงนี้แล้วก็อยากให้มันดี และเดินหน้าต่อ .....
          เหอะๆๆๆ แต่ๆๆๆ พวกเค้าเวลาทำอะไร มันเหมือนเราเป็นส่วนเกิน แม่แฟนชอบคุยถามถึงแฟนเก่าของพี่อ้น (แม่ของลูก) อย่างงั้นอย่างงี้  ต่อหน้าเราตลอดดดด และเขาไปมาหาสู่กันตลอด  อืมมมมม  กับแม่เด็กอ่ะคะ เราเริ่มแบบไม่โอเค  (แม่เด็กดีกรี ป.โท ผจก บริษัทดังๆเกี่ยวกับค่ายมือถือตัวนีง แต่เรามันแค่ ปวช) มันเป็นอะไรที่จุกจิกกวนจิตใจเราตลอดมา เดี๋ยวนู่นนี่นั่นอยู่ตลอด  แต่เราก็ไม่ได้เล่าให้แฟนฟัง ไม่อยากเล่าค่ะ มันเหนื่อย เหนื่อยหลายเรื่อง เรื่องแม่ของลูก เรื่องเค้าคุยกันเรื่องลูกเค้า เรื่องความรู้สึกต่อแม่แฟนอีก มันแย่นะ  ตอนนั้นมันยิ่งทำให้เราคิดถึงพ่อแม่อาท(แฟนเก่าคนแรก) มากๆ อยากกลับไปไหว้ท่าน ไปทำสิ่งดีๆให้ อยากขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ให้หนูมา ทุกอย่างเลย ขอบคุณที่ดีต่อพ่อแม่ของหนู ซื้อบ้านให้พ่อแม่หนู รักหนูเหมือนลูก เราได้แต่พึมพำในใจอยู่อย่างนั้น ทุกข์ใจ เสียใจ  เหมือนเดินกลับไปก็ไม่ได้ จะเดินต่อไปก็ไม่มีแรงสักนิด... พึ่งพาตัวเองไม่ได้เลย. เราอ่อนแอมาก...

           พอมันนานเข้า จนได้วางแพลนแต่งงานกันไว้ ในไม่กี่เดือน แต่ใจเราเริ่มถอยแล้ว
         เราคิดว่าอยู่ต่อไปก็เป็นสภาพนี้ ไม่รู้ว่าจะอยู่ให้อึดอัดต่อไปเพื่อไร ถึงแม่แต่งกันไปก็แยกไปคนละบ้านก็จริง แต่มันก็ไม่พ้น เราคิดอยากจะเลิกหลายครั้ง แต่ไม่กล้า ไม่รู้จะหาผัวดีๆได้อีกมั้ย 555555 เลิกแล้วจะไปแย่กว่าเดิมรึป่าว กลัวๆๆ คิดไปเองมากมาย คิดเยอะ ไม่เหมือนตอน 18-19 อิอิ หุนหันพลันแล่นมากข่าาา สตรองมากกตอนนั้น5555  แต่มาตอนนี้เราคงไม่ไหว  เพราะไม่รู้จะไปต่อตรงไหน จะเป็นยังไง อายุก็เยอะขึ้นแล้ว แต่แล้วเมื่อเจอแบบนี้บ่อยๆ
เลยตัดใจทีเดียวฉึบบบ!!!! เลิกซะเลย ช่างแม่มมมม !!!!
    
         ส่วนแฟนเราเมื่อเราขอเลิก แน่นอนว่าเขาไม่ยอม เราก็เลยเล่าเรื่องอึดอัดใจทั้งหมด ที่ผ่านมาตลอดให้เขาฟัง ถ้าเขาเป็นเรา เขาจะเข้าใจ ไรงี้ เค้าก็ตามง้อ บอกว่าเขาอยู่ข้างเรานะ แต่เราบอกตัวเราเองแล้วว่าเราไม่ไหวอ่ะ เราไม่ทน ไม่ใช่ความผิดเขาก็จริง แต่สภาพแวดล้อมมันผิด มันไม่ใช่ ก็ขอลาดีกว่า

            มาตอนนี้... ปัจจุบันแต่งงานได้ผัวใหม่ หล่อด้วยคร้า เด็ดตรงเนี๊ยย 5555เด็กกว่าปีนึง แถมรวยอีก ดี๊ดี  เงินเข้าบัญชีเราทั้งหมด ตรงทุกเดือน. ทุกอย่างที่มีที่ซื้อ เขาก็ให้เป็นชื่อเราทั้งหมด แสนดีตามแบบฉบับสามีมาตรฐานค่าคุณขาาา ชีวิตสดใส แถมแม่ผัวแสนดีอีกด้วยยยย  รักเลยจ้าาา เป็นภรรยาที่ดี รักมา ก็รักตอบไปสิคะรออะไรอยู่..

           สิ่งที่อยากจะบอกคุณสาวๆๆๆๆสมัยนี้นะคะ อยู่แล้วมันอึดอัด ไม่ดีกับเราก็อย่าไปดีตอบค่ะ เสียแรงเปล่า ก้าวเท้าถอยออกมาโลดคร่าา อย่ามัวคิดว่าออกมาแล้วจะไปทางไหน ไม่มีทางจะไป เพราะจริงๆแล้ว เมื่อเราก้าวออกมาหันหลังแล้วเดินไปในที่ๆเราสบายใจ. เดี๋ยวอะไรๆ. มันก็มีมาให้เราเลือกเดินเองแหล่ะค่ะ. มันต้องมีแน่นอน อย่าไปกลัว!!!!

         โลกนี้มีอะไรอีกมากกกสำหรับสาวๆอย่างเรานะคะ มันอยู่ทึ่เราเลือกจะเป็น เราเลือกได้ ก็ต้องเลือกที่สบายใจ สบายกายด้วยนะคะ แบบฉบับสาวสมัยใหม่!!!! หมดยุคนั่งทนนะจ้าา หาที่ดีๆ ที่สบายใจเราทุกเรื่องเป็นพอนะคะ !!!!

          ไม่เอานะ ห้ามทน ไม่ชอบ ไม่ไหว อยู่ตรงนั้นแล้วฝืน ต้องเดินออกมานะคะ สู้ๆ กับโลกที่สดใสใบใหญ่ใบนี้นะคะ ^_____^

ไปล๊าาาา...... แม่ผัวเรียกทานะข้าว