โดยปกติแล้วคนที่เดินทางบ่อยที่สุดในบ้าน เรียกได้ว่าชีพจรลงเท้ายิกๆ คือพี่สาว.
แป๊บๆบิน แป๊บๆหาย. ไปหลายประเทศ ไปมาหลายสายการบิน
ในครั้งนี้ด้วยการสนับสนุนหลักด้านการเงินจากท่านพ่อและแรงกระตุ้นจากพี่สาว
ทำให้ไปสอยได้ตั๋วเครื่องบินราคาโดนใจไปญี่ปุ่นจากงานท่องเที่ยวไทยทั้งครอบครัว.
ช่วงปลายมีนาคม-ต้นเดือนเมษายน ที่ผ่านมานี่เองค่ะ 2016
#ก่อนอื่นขอเรียนให้ทราบก่อนว่า ด้วยเกียรติของเนตรนารีสำรองรุ่นใหญ่
ขอสาบานว่าการตั้งกระทู้นี้ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับทางสายการบินแต่อย่างใด
ถ้าจะได้คือ ได้ความประทับใจอย่างรุนแรง ส่วนที่เสียคือ เสียเงินนี่ล่ะค่ะ (แต่ก็รู้สึกว่าคุ้มค่ามากจริงๆ)
ขาไป...(ช่วงสิ้นเดือนมีนาคม 2016)
พอเครื่องบินขึ้นได้ไม่นาน
พี่สาวแอร์โฮสเตสก็เริ่มแจกผ้าร้อน.
ตามด้วยเสิร์ฟ ขนมธัญพืชรสชาติเค็มๆดี กินกับเบียร์น่าจะอร่อย
แต่ด้วยความง่วงสะสมกับที่นั่งสบาย
สองสตรีพี่น้องก็สลบเหมือดแบบหมดสภาพกันยาวจนพี่แอร์เค้ามาเสิร์ฟจานหลัก
แม่แอบกระซิบว่า ตอนพวกแกหลับอยุ่ เค้าแจกเค้กกล้วยหอม เนื้อเนียนนุ่มละมุนลิ้นรสชาติเข้มข้นด้วย.
(อ้าว.อดเลย)
อาหารจานหลักมีให้เลือกระหว่าง
ข้าวกะเพราหมู กับ ไก่กระเทียม(มั้ง)
รสชาติออกไปทางกลางๆ จะขอน้ำปลาพริกก็เกรงใจ เลยนั่งจกสลัดไปอย่างมีความสุข
แล้วหลับต่อ...
(ตอนกินสติยังกลับมาไม่ครบเลยไม่ได้ถ่ายรูปมา ขอโทษด้วยนะคะ.)
แต่ที่พีคชวนฟินแบบแทบจะเต้น ฮูลาฮูล่าได้ สามสิบรอบคือ.
ของหวานค่ะ.
ฟังไม่ผิด.
ใช่แล้ว ท๊าดา~ ของหวานค่ะ!
ของหวานที่ปกติสายการบินอื่นจะไม่มี แต่ JAL แจก ไอศกรีม Haagen-Dazs!!!
คุณพระ อยากจะกระโดดลง ตู้มมมม กลายเป็นโกโก้ครันช์ (อันนี้ก็แอบเว่อร์ไปนิดนึงเนาะ)
ขาไปได้รสวานิลลา ขากลับคุ้กกี้แอนด์ครีมมมมมมมนะจ๊ะะะะะะะะ
ชนะเลิศค่ะ!!!
#มีใครไม่ทานมั้ยคะพี่หนูขอ
พอไอติมเริ่มหมด ก็จะค่อยๆเดินสวยๆยิ้มหวานเดินเสิร์ฟด้วยชาเขียวญี่ปุ่นหอมกรุ่นเป็นระยะ
ส่วนแม่ก็นั่งจิบเบียร์ Asahi กินไปกับขนมธัญพืช.
นอกจากเรื่องปากท้องแล้ว...
(เอ๊ะ?!)
สิ่งที่ทำให้ประทับใจในJAL มากจนถึงขั้นต้องกลับมาสมัคร JMB ตามหลังคือ
การบริการของพี่แอร์โฮสเตสค่ะ.
คือจะมีพี่สาวแอร์อยู่คนนึงที่เป็นสตรีมีอายุชาวญี่ปุ่นที่ไม่ได้สวยจัดแต่พอยิ้มแล้วสดใสดูจริงใจพร้อมให้บริการ
(ตรงจุดนี้ชาวญี่ปุ่นเค้าชนะเลิศจริงๆนะคะ)
เค้าดูอินเลิฟกับทุกวินาทีที่ทำงานมาก คือมากจริงๆ
ตอนเครื่องลงจอดระหว่างรอคนหยิบของลงจะเดินออกจากเครื่องบิน
พี่แอร์คนนั้นเค้าก็เข้ามาคุยด้วย จนรู้ว่าเรามาชมดอกซากุระ.
ซึ่งภาษาอังกฤษพี่ญี่ปุ่นแกก็ไม่ได้คล่องมาก พูดได้เท่าที่จำเป็นต้องใช้.
พอพี่แกรู้เท่านั้นแหละ โห...มาช่วงนี้ซากุระกำลังบานสวยเลยค่ะ แนะนำใหญ่เลย ลองไปที่นี่นะ "CHIDORIGAFUCHI"
จะมีจัด LIGHT UP ให้ดูวิวซากุระบานสะพรั่งยามกลางคืน แสงไฟสวยมากมีน้ำพุด้วย
เค้าชอบที่นี่ที่สุด ถ้ามีโอกาสเค้าจะหาเวลาไปดูทุกปี. ไปให้ได้นะ
บอกกระทั่งวิธีการเดินทางไป ถาม AREA ที่พัก แล้วก็บอกวิธีการเดินทาง พอนึกภาษาอังกฤษไม่ออก ก็หันไปถามแอร์คนไทยที่อยู่ข้างๆ.
ภาษาไม่เป็นปัญหา ไม่ละความพยายาม เลยจริงๆ
คือต้องได้เห็นสีหน้า กับวิธีการพูดของพี่เค้า แล้วจะเข้าใจ คือ จุดจุดนั้น เค้าเต็มที่มาก...
#ถามว่าใช่หน้าที่มั้ยบอกเลยว่าไม่
#เค้าดูเต็มใจให้บริการแนะนำสุดติ่งกระดิ่งแมวจริงๆ
#พิมพ์ละไม่ได้เซฟไปสองรอบขออภัยสำหรับความเวิ้งว้างว่างเปล่าในตอนแรกนะคะ
ในที่สุดก็ได้ลงเต็มๆซักที ขอบคุณมากนะคะ ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้หรอกว่า แก้ไขรอบสองแล้วมันยังไม่ขึ้น ^ ^
ครั้งหนึ่งในชีวิตกับ JAL... และมั่นใจว่าไม่ใช่ครั้งสุดท้ายแน่ๆ
แป๊บๆบิน แป๊บๆหาย. ไปหลายประเทศ ไปมาหลายสายการบิน
ในครั้งนี้ด้วยการสนับสนุนหลักด้านการเงินจากท่านพ่อและแรงกระตุ้นจากพี่สาว
ทำให้ไปสอยได้ตั๋วเครื่องบินราคาโดนใจไปญี่ปุ่นจากงานท่องเที่ยวไทยทั้งครอบครัว.
ช่วงปลายมีนาคม-ต้นเดือนเมษายน ที่ผ่านมานี่เองค่ะ 2016
#ก่อนอื่นขอเรียนให้ทราบก่อนว่า ด้วยเกียรติของเนตรนารีสำรองรุ่นใหญ่
ขอสาบานว่าการตั้งกระทู้นี้ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับทางสายการบินแต่อย่างใด
ถ้าจะได้คือ ได้ความประทับใจอย่างรุนแรง ส่วนที่เสียคือ เสียเงินนี่ล่ะค่ะ (แต่ก็รู้สึกว่าคุ้มค่ามากจริงๆ)
ขาไป...(ช่วงสิ้นเดือนมีนาคม 2016)
พอเครื่องบินขึ้นได้ไม่นาน
พี่สาวแอร์โฮสเตสก็เริ่มแจกผ้าร้อน.
ตามด้วยเสิร์ฟ ขนมธัญพืชรสชาติเค็มๆดี กินกับเบียร์น่าจะอร่อย
แต่ด้วยความง่วงสะสมกับที่นั่งสบาย
สองสตรีพี่น้องก็สลบเหมือดแบบหมดสภาพกันยาวจนพี่แอร์เค้ามาเสิร์ฟจานหลัก
แม่แอบกระซิบว่า ตอนพวกแกหลับอยุ่ เค้าแจกเค้กกล้วยหอม เนื้อเนียนนุ่มละมุนลิ้นรสชาติเข้มข้นด้วย.
(อ้าว.อดเลย)
อาหารจานหลักมีให้เลือกระหว่าง
ข้าวกะเพราหมู กับ ไก่กระเทียม(มั้ง)
รสชาติออกไปทางกลางๆ จะขอน้ำปลาพริกก็เกรงใจ เลยนั่งจกสลัดไปอย่างมีความสุข
แล้วหลับต่อ...
(ตอนกินสติยังกลับมาไม่ครบเลยไม่ได้ถ่ายรูปมา ขอโทษด้วยนะคะ.)
แต่ที่พีคชวนฟินแบบแทบจะเต้น ฮูลาฮูล่าได้ สามสิบรอบคือ.
ของหวานค่ะ.
ฟังไม่ผิด.
ใช่แล้ว ท๊าดา~ ของหวานค่ะ!
ของหวานที่ปกติสายการบินอื่นจะไม่มี แต่ JAL แจก ไอศกรีม Haagen-Dazs!!!
คุณพระ อยากจะกระโดดลง ตู้มมมม กลายเป็นโกโก้ครันช์ (อันนี้ก็แอบเว่อร์ไปนิดนึงเนาะ)
ขาไปได้รสวานิลลา ขากลับคุ้กกี้แอนด์ครีมมมมมมมนะจ๊ะะะะะะะะ
ชนะเลิศค่ะ!!!
#มีใครไม่ทานมั้ยคะพี่หนูขอ
พอไอติมเริ่มหมด ก็จะค่อยๆเดินสวยๆยิ้มหวานเดินเสิร์ฟด้วยชาเขียวญี่ปุ่นหอมกรุ่นเป็นระยะ
ส่วนแม่ก็นั่งจิบเบียร์ Asahi กินไปกับขนมธัญพืช.
นอกจากเรื่องปากท้องแล้ว...
(เอ๊ะ?!)
สิ่งที่ทำให้ประทับใจในJAL มากจนถึงขั้นต้องกลับมาสมัคร JMB ตามหลังคือ การบริการของพี่แอร์โฮสเตสค่ะ.
คือจะมีพี่สาวแอร์อยู่คนนึงที่เป็นสตรีมีอายุชาวญี่ปุ่นที่ไม่ได้สวยจัดแต่พอยิ้มแล้วสดใสดูจริงใจพร้อมให้บริการ
(ตรงจุดนี้ชาวญี่ปุ่นเค้าชนะเลิศจริงๆนะคะ)
เค้าดูอินเลิฟกับทุกวินาทีที่ทำงานมาก คือมากจริงๆ
ตอนเครื่องลงจอดระหว่างรอคนหยิบของลงจะเดินออกจากเครื่องบิน
พี่แอร์คนนั้นเค้าก็เข้ามาคุยด้วย จนรู้ว่าเรามาชมดอกซากุระ.
ซึ่งภาษาอังกฤษพี่ญี่ปุ่นแกก็ไม่ได้คล่องมาก พูดได้เท่าที่จำเป็นต้องใช้.
พอพี่แกรู้เท่านั้นแหละ โห...มาช่วงนี้ซากุระกำลังบานสวยเลยค่ะ แนะนำใหญ่เลย ลองไปที่นี่นะ "CHIDORIGAFUCHI"
จะมีจัด LIGHT UP ให้ดูวิวซากุระบานสะพรั่งยามกลางคืน แสงไฟสวยมากมีน้ำพุด้วย
เค้าชอบที่นี่ที่สุด ถ้ามีโอกาสเค้าจะหาเวลาไปดูทุกปี. ไปให้ได้นะ
บอกกระทั่งวิธีการเดินทางไป ถาม AREA ที่พัก แล้วก็บอกวิธีการเดินทาง พอนึกภาษาอังกฤษไม่ออก ก็หันไปถามแอร์คนไทยที่อยู่ข้างๆ.
ภาษาไม่เป็นปัญหา ไม่ละความพยายาม เลยจริงๆ
คือต้องได้เห็นสีหน้า กับวิธีการพูดของพี่เค้า แล้วจะเข้าใจ คือ จุดจุดนั้น เค้าเต็มที่มาก...
#ถามว่าใช่หน้าที่มั้ยบอกเลยว่าไม่
#เค้าดูเต็มใจให้บริการแนะนำสุดติ่งกระดิ่งแมวจริงๆ
#พิมพ์ละไม่ได้เซฟไปสองรอบขออภัยสำหรับความเวิ้งว้างว่างเปล่าในตอนแรกนะคะ
ในที่สุดก็ได้ลงเต็มๆซักที ขอบคุณมากนะคะ ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้หรอกว่า แก้ไขรอบสองแล้วมันยังไม่ขึ้น ^ ^