แบบพี่น้องทำงานที่อื่นแล้วเราค้าขายอยู่บ้าน แต่ละคนทำงานเงินเดือนคนล่ะ3-4หมื่นให้พ่อแม่กันคนละหมื่น คุยกันซะใหญ่โตว่าลูกมาให้เงินเยอะแยะเราอยู่บ้านไม่เคยให้แกใช้ แล้วที่กินอยู่ล่ะใครหา ข้าวสารค่าน้ำค่าไฟอีก คนแก่ไปหาหมอผมก้พาไป ให้แม่ติดกระเป๋าไปจ่ายตลาดวันละสี่ห้าร้อยแล้วแต่ยะซื้อมากิน พาไปห้างอยากได้อะไรก้ซื้อให้ซักผ้าก้ใช้เครื่อง ดูละครพ่อชอบการเมืองก้ติดจานให้ บ่นร้อนก้ติดแอร์ให้ สองคนตายายไม่ต้องทำงานรัยแล้วคอยเลี้ยงหลานไม่ใช่ลูกผมนะครับ ลูกของน้องสาว ตัวเองไปทำงานกรุงเทพเงินเดือนสามหมื่นแต่ส่งมาให้ลูกเดือนล่ะสามพัน ที่เหลือผมทั้งนั้น ค่าเทอมค่าเรียนพิเศษคอยรับคอยส่ง
แล้วที่ทำมานี่มันยังไม่ดีอีกเหรอ มาถึงกินๆๆๆของที่ผมซื้อผมหามา แล้วทิ้งให้เมียผมล้างจานตัวเองไปนั่งประจบพ่อแม่กัน คุยข่มซะหาว่าค้าขายไม่มั่นคงเงินไม่ดี เงินเดือนแค่นั้นลำพังร้านค้าของผมหาได้ไม่กี่วันหรอก พ่อแม่ก้อือออด้วยเออคนมันไม่ดีทำไรก้ไม่ดี
ใครที่ช่วงสงกราน์พี่น้องกลับมาแล้วตัวเองเป็นหมาหัวเน่าบ้างครับ
แล้วที่ทำมานี่มันยังไม่ดีอีกเหรอ มาถึงกินๆๆๆของที่ผมซื้อผมหามา แล้วทิ้งให้เมียผมล้างจานตัวเองไปนั่งประจบพ่อแม่กัน คุยข่มซะหาว่าค้าขายไม่มั่นคงเงินไม่ดี เงินเดือนแค่นั้นลำพังร้านค้าของผมหาได้ไม่กี่วันหรอก พ่อแม่ก้อือออด้วยเออคนมันไม่ดีทำไรก้ไม่ดี