ผู้หญิงที่ไม่เคยมีแฟนเลยจนถึงอายุ20 นี่มันแปลกมั้ยคะ? แล้วคนที่คุยกันจนได้เป็นแฟนกันนี่เค้าทำยังไง?

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ สงสัยจริงๆ เพราะตัวเราเองอ่ะ ยังไม่เคยมีแฟนเลยสักคน มีแต่สิ่งมีชีวิตที่เรียกตัวเองว่าเป็นคนคุย พอคุยๆกันไปคุยๆกันมามันบอกเป็นเพื่อน เป็นพี่ กันดีกว่าซะงั้น ไม่ถึงขั้นคบเป็นแฟนสักที คุยก็แค่คุยจริงๆ หรือมันเป็นเพราะบุคลิก นิสัยของเราด้วยอ่ะ เราเป็น ผญ.ห้าวๆ ลุยๆ หวานไม่ค่อยเป็นไรงี้ ผช.ถึงไม่ชอบกันคะ? อยากรู้จริงๆค่ะ คู่อื่นเค้าคุยกันยังไงให้ได้เป็นแฟนกัน แล้วจะมีมั้ยคะ คนที่เข้ามาคุยกับเรา แล้วจริงใจจริงๆ อยู่จนคบกันไม่หายไปเนี้ย คนแบบนี้หาได้ที่ไหนมั่งคะ?  เอาตรงๆนะคือข้องใจอ่ะ คือมาบอกว่าเราเข้ากันไม่ได้ แล้วทำไมไม่เอาสิ่งที่เราเข้ากันไม่ได้มาคุยกัน มาปรับเข้าหากัน คุยกัน คือเราก็เป็นคนนึงนะ ที่คิดว่าถ้าได้คุยกับใครแล้วก็อยากจะจริงจังอ่ะ หรือเดี๋ยวนี้ไม่มีคนคิดแบบเราแล้ว แค่คุยไปเล่นๆ ใช่ก็โอเค ไม่ใช่ก็ทิ้งอย่างงี้เหรอคะ? สำหรับคู่ที่คุยกันจนได้เป็นแฟนนี่เราอิจฉามากเลยนะ ทำยังไงอ่ะ บอกหน่อยสิคะ
ปล. ไม่ต้องการแล้วคนคุย ต้องการคนที่มาทดลองคบแล้วเป็นแฟนเลยจะมีบ้างมั้ย?
ปล.2 กระทู้นี้เป็นกระทู้ระบายค่ะ ใครหลงเข้ามากราบขออภัยไว้ ณ.ที่นี้ด้วย