***เหมือนนกผกผิน.....จากถิ่นแดนไกล***

o สีสันพันธุ์สวยกล้วยไม้ เพ่งพิศคราใด หัวใจคล้ายดังผลิบาน o ขาวนิดชิดม่วงตระการ ชูช่อสราญ ดุจเหินเดินฟ้าท้าดิน o ร่ายร่อนก่อนนกผกผิน ดุจจะโบยบิน เยือนถิ่นปักษานภาจร o บ้างใช้ใบป้องซุกซอน คลอเคลียคา

เรียงคำคร่ำครวญ..........รัญจวนหวั่นไหว ชะตากระไร...................โหดร้ายเสียจัง ชีวิตผ่านมา....................คล้ายว่าสิ้นหวัง แทบจะภินท์พัง...............ประดังประดา มากมายพบพาน.............ร

แม่น้ำกว้าง ทางคด ที่ลดหลั่น กางปีกมั่น พลันเหิน เพลินโผผิน มีเมฆา ฟ้าสวย อำนวยจินต์ สองปีกบิน ผินหน้า พายินยล กาลเวลา พาเห็น เน้นทุกสิ่ง ความเป็นจริง อิงเจตน์ มองเหตุผล ทำความดี มีจิต ลิขิตตน ฝ่าผจญ

มองเห็นนกผกผินบินจากฝั่ง เพลินพลังเริงร่าท้าวิถี ทั้งปัดป่ายสายสวาทลัดนที หมดแรงคลี่ปีกลู่สู่ท้องธาร เรไรรานเร่ร้อง ระงม รักท่วมจิตจ่อมจม หม่นไหม้ ไพรเพรียกกู่แกมลม รินกล่อม หนาวดั่งนี้หวังได้ แนบเน

...แซงแซวจับไซ้ขน ซุ่มซ่อนบนต้นมะขาม ชูหางกางปีกงาม เมื่อยามบินผินอัมพร เป็นบทชมนก ปฐม ก กา โดยพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกรู) ที่ได้ท่องสมัยเรียนประถม และยังจำได้จนทุกวันนี้ พยายามหาคำจำกัดความ

Www?youtube.com/watch?v=tjzsN_d1gJg Thank YouTube manager fb ห้องสมุดเพื่อการฯ