สวัสดีครับ ผมเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่โตมาไม่ได้สวยหรู่เหมือนใครเค้า
ผมก็เป็นเหมือนทุกคนเป็นเด็กที่เอาแต่สนุก ไม่สนใจใคร ใช้ชีวิตแบบ ตัวเองเป็นใหญ่
ผมแค่คบผู้หญิงมาเยอะนะตังแต่ ม.3 แต่ผม็ไม่เคยมีอะไรกับใครเลย จริงๆๆ (อันนี้พูดจริงๆ)
แล้วมีอยู่ช่วงหนึ่ง ผมอายุได้ 17 ตอนนั้นผมเรียน ปวช .1 ที่วิทยาลัยแห่งหนึ่ง แต่ผม ขี้เกียจมาก กลางคืนเที่ยว กลางวันนอน ไไม่ค่อยได้ไป โรงเรียนหรอก จนโดนเชิญผู้ปกครองมาพบ แต่ผมก็เป็นแบบเดิม พอมาถึงวันเริ่มปี 2 ผมก็โดนรีทาย ผมก็ไม่ติดต่อกับที่บ้านเลย ก็ใช่ชีวิตเที่ยวอยู่เหมือนเดิม กินเหล้า กับบเพื่อนตลอด จนถึงวันหนึงผมก็เบื่อ เลยโทรบอกแม่ให้มารับกลับบ้าน แต่ก่อนกลับผมไปเที่ยว เป็นการส่งท้าย (ขอบอกเลยนะว่าชีวิตแบบนี้มันไม่มีอะไรดีเลย อย่าทำกันเลย เคยผ่านมันมาละ)
ต่อเลย คืนนั้นเป็นเหมือนคืนส่งท้ายก่อนกลับบ้าน ผมก็ไปเที่ยวที่ผับ วคืนนั้นเป็นคืนวันเสาร์ ผมก็ไม่ได้อะไไรมาก นัดกับเพื่อนๆไปตามปกติ จนมีคนเรียก
คนที่ผมเห็นนั้นเป็นรุ่นพี่ โรงเรียนเก่าผม ซึ่งผมก็เคยชอบ แต่มันนานมากละ เรียกผม แล้วมีอยู่คำหนึงผมบอกเค้าไปว่า "อย่าบอกพี่ผมนะ" (จังหวะนั้นแบบอืมมม โดนแน่ๆๆ) แต่พี่เค้าบอกไม่ทันละ 55555 แล้วผมก็ยืนอยู่ที่โต๊ะพี่เค้าตลอดเพราะเป็นห่วงพี่เค้าเพราะเพื่อนผมแต่ละคน ดูๆอยู 555 ผมก็กะไม่เมาแต่ที่ไหนได้คนที่ทำให้ผมเมากลับเป็นพี่เค้า ส่งมาให้ซะไม่เกรงใจเราเลย55555
จนแบบผมไปละ โลกมันหมุดได้ แล้วที่นี้ผมก็เห็นเพื่อนผมโดนต่อยด้วยความที่รักเพื่อนมาก จะเข้าไปต่อยละ แต่พี่เค้าเป็นคน กอดเพื่อห้ามผมไว้ มันคือกอดแรกสำหรับผมที่รู้สึกอบอุ่นมาก4
แล้วพอผับเลิก เราก็แยกย้าย ผมก็ไปต่ออีกทีหนึง บังเอิญเราเจอกันอีกในสภาพที่ผมเมาแต่ยังไหว 5555
พี่เค้าก็ถามผมนอนไหน ผมก็บอกไม่มีที่นอน นอนร้านคอม พี่เค้าก็บอกงั้นไไปนอนกับพี่ ผมนี้แบบหะ แต่ผมก็ไปนะ 55
เราก็ไปนั้งสูบบุหรี่ (ผมสูบคนเดียวนะ) พี่เค้าก็บอกว่าพี่เค้าสนิทกับพี่ผมมาก เคยมานั้งสูบบุหรี่แบบนี้เหมือนกับผมตอนนี้ แล้วเราก็ไปนอน พี่เค้าให้ผมกอด ผมก็งงในจังหวะนั้น พี่เค้าบอกเป็นน้องเพื่อนสนิทพี่ไม่เป็นไรหรอก ด้วยความที่ผมเมา...........(ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ จริงๆ).........
พอวันรุ่งขึ้นพี่เค้าก็มาดูที่คอว่าเมื่อคืนพี่เค้าฝันหรือป่าว แต่มันดันเป็นความจริง คอผมแดงยาวเลย5555555555 แล้วผมดนต้องกลับบ้านด้วย สบายใจเลย
ตั้งแต่นั้นเราก็คุยกันไปเรื่อย พี่เค้าใช่คำว่าพี่ เรียกผมว่าแก มันเป็นไอารมที่น่ารักมาก สักพักก็เรื่อง แห้ง อ้วน ตัวเอง อะไรแบบนี้
แรกๆพี่เค้าพูดถูกมันคงเป็นแค่ช่วงโปรโมชั้น รักอันแสนหวาน ทุกอย่างดี พี่เค้าตามผมตลอด แต่เป็นผมที่ทำให้มันแย่ มันคงเป็นโปรโมชั่นจริงๆ
เดือนสองเดือนแรกพี่เค้าก็ตามนะ พอหลังๆ พี่เค้าไม่ค่อยตามละ ผมก็คิด ว่าอืมเราเองแหละที่ผิด พอเดือนที่ 4 ผมกำลังพยายามปรับปรุงตัวเอง แต่ดันต้องช็อค เมื่อรู้ว่าพี่เค้า เราไปคุยกับแฟนเก่า โดยที่ผมไม่รู้อะไรเลย ตอนนั้นผมคือร้องให้หนักมากกกก สูบุหรี่วันละ 2 ซอง เป็นอะไรที่เหี๊ยมากกกก แต่ผมเริ่มรู้ว่าผมรักเค้า มันเป็นความจริงนะกับคำว่า "เราจะรู้ว่าเรารักใครก็ตอนที่เสียเค้าไป" เป็นอะไรที่ผมไม่อยากนึกถึงเลย ผมกับพี่เค้าก็มาคุยกันนะ
พี่เค้าก็บอกว่ารู้สึกดี ไม่ได้รัก ผมก็ถามแล้วที่บอกว่ารักละ พี่เค้าก็แค่ตอบว่ารู้สึกดีเท่านั้น กินข้าวกับน้ำตาเลย
แต่เราก็คุยกันดีนะแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เป็นฝังผมที่ รู้อยู่ว่าเค้ากลับไปคบกันแล้ว ตอนนั้นผมอยู่แค่ในสถานะน้อง อืมมมมม
ผมก็อยากได่เค้ากลับมานะ ผมทำทุกทาง จู้จี้เค้าไไไ หาเรื่องตลอด จนพี่เค้ารำคาน บอกว่าพอเถอะ พี่ไม่ไหวแล้ว แฟนพี่เค้าก็จับได้นะไไบางครั้ง แต่มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น พี่เค้าบอกจะเลลิกยุ่งกับผม แต่ผมก็ง้อได้ทุกครั้ง เป็นแบบนี้ประมาณ 2 เดือน จนวันหนึง วันวาเลนไทน์ ผมไปรับเค้าที่สนามบิน วันนั้นผมเอารถยนไปรับ เราก็ขับไปกินนู้นกินนี้ ตั้งแต่เที่ยง จนเย็นผมก็ไปส่งพี่เค้าหอใน วันนั้นเราก็คุยกันดีนะเป็นวันที่มีความสุขมาก
แต่พอมาถึงวันที่ 15 กุมภาพันธ์ วันทีผมไม่อยากให้มันมี
ผมทักพี่เค้าไปบอกสู้ๆ วันนั้นพี่เค้าสอบ ตอนเช้าก็ไม่มีอะไร แต่พอตอนเที่ยงพี่เค้าบอกพี่เค้าพอแล้วไม่ไหวแล้ว เราเลิกยุ่งกันเถอะ ของที่น้องฝากถ้าน้องไม่เอาเดียวพี่ทิ้งมันเอง ผมช็อคมากในรอบ 10 ปีเลย ทุกอย่างก็จบ พี่เค้าลบเพื่อนในเฟส บล็อคไลน์ บล็อคเบอร์ ผมก็ไม่มีทางติดต่ออะไรได้เลย จนผมนึกได้มาทางหนึ่ง IG ผมแชททางไอจี บอกทุกสิ่งทุกอย่าง ว่าพี่คือคนแรกและเป็นครังแรกของผม ทุกอย่างบอกไปทั้งหมด พี่เค้าก็ยอมกลับมาคุยกับผมอีกครั้งแต่น้อยลงมากกก นานๆจะตอบผมก็ไม่อะไร แต่รอเค้าตอบทั้งน้ำตา พอเค้าตอบเราก็ดีใจยิ้มเลย แต่ต้องกลับไปร้องต่อ 5555
พอหลังจากนั้น ผมก็ไม่อะไรมากแล้ว แค่รอพี่เค้าอย่างเดียว ตอนนี้จากที่พี่เค้าเคยตามผม กลับเป็นผมที่ต้องตามพี่เค้า
แล้วเราก็เริ่มคุยกันมาเหมือนเดิม จากที่พี่เค้าไม่ค่อยอยากเจอผม พี่เค้าก็ยอมมาเจอผมจนได้ แล้วเราก็ได้เจอกันบ่อยๆๆ
แล้วผมก็ถามพี่เค้า ว่าตอนนี้ผมอยู่ในสถานะอะไร ผมก็ถามมาตลอดนะแต่พี่เค้าบอกว่าพี่น้องมาตลอด แต่พอมาถึงวันนี้ พี่เค้าบอกว่า มากกว่าพี่น้อง
ผมนี้ดีใจเลย
แต่ผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เปลี่ยนชีวิตผมมากนะ
จากคนที่ขี้เกียจ กลับมาขยันหาตังเพื่อไปอยู่กับเค้า
คนที่ไม่เรีน ก็กลับมาเรียน
นที่วันๆไม่ช่วยแม่เลย กลับมาช่วย
วันๆเอาแต่เที่ยวขอตัง แต่หาตังเที่ยวเอง เที่ยวน้อยลงด้วย
เปลี่ยนทุกอย่างในชีวิตเรามากกกก
จนมาถ้าวันนี้ ผมว่าคนนี้แหละ อนาคตของผมคู่ชีวิตที่แท้จริง ผมก็ได้แต่รอรอวันที่เค้าจะกลับมา ถ้าเค้ากลับมาจริงๆ วันนั้นเราคงไม่ใช่ในสถานะแฟนแล้ว แต่มันมากกว่านั้นแล้ว เธอคือผู้หญิงคนแรก ครั้งแรก รักแรก ที่ทำให้เราไม่อยากพบเจอผู้หญิงคนไหนเลย
พาไปเจอที่บ้านหมดทุกคนแล้ว ญาติก็ด้วยยย น่ารักไหมละ5555
**มีอะไรจะถามถามได้นะเดียวมาตอบให้**
สำหรับคนที่มีแฟนอยู่แล้วรักเค้าให้มากๆแสกงออกให้มากๆ ไม่งั้นจะเสียใจในวันที่เค้าจากไป
คนที่ทำให้เรารู้จักคำว่ารัก
ผมก็เป็นเหมือนทุกคนเป็นเด็กที่เอาแต่สนุก ไม่สนใจใคร ใช้ชีวิตแบบ ตัวเองเป็นใหญ่
ผมแค่คบผู้หญิงมาเยอะนะตังแต่ ม.3 แต่ผม็ไม่เคยมีอะไรกับใครเลย จริงๆๆ (อันนี้พูดจริงๆ)
แล้วมีอยู่ช่วงหนึ่ง ผมอายุได้ 17 ตอนนั้นผมเรียน ปวช .1 ที่วิทยาลัยแห่งหนึ่ง แต่ผม ขี้เกียจมาก กลางคืนเที่ยว กลางวันนอน ไไม่ค่อยได้ไป โรงเรียนหรอก จนโดนเชิญผู้ปกครองมาพบ แต่ผมก็เป็นแบบเดิม พอมาถึงวันเริ่มปี 2 ผมก็โดนรีทาย ผมก็ไม่ติดต่อกับที่บ้านเลย ก็ใช่ชีวิตเที่ยวอยู่เหมือนเดิม กินเหล้า กับบเพื่อนตลอด จนถึงวันหนึงผมก็เบื่อ เลยโทรบอกแม่ให้มารับกลับบ้าน แต่ก่อนกลับผมไปเที่ยว เป็นการส่งท้าย (ขอบอกเลยนะว่าชีวิตแบบนี้มันไม่มีอะไรดีเลย อย่าทำกันเลย เคยผ่านมันมาละ)
ต่อเลย คืนนั้นเป็นเหมือนคืนส่งท้ายก่อนกลับบ้าน ผมก็ไปเที่ยวที่ผับ วคืนนั้นเป็นคืนวันเสาร์ ผมก็ไม่ได้อะไไรมาก นัดกับเพื่อนๆไปตามปกติ จนมีคนเรียก
คนที่ผมเห็นนั้นเป็นรุ่นพี่ โรงเรียนเก่าผม ซึ่งผมก็เคยชอบ แต่มันนานมากละ เรียกผม แล้วมีอยู่คำหนึงผมบอกเค้าไปว่า "อย่าบอกพี่ผมนะ" (จังหวะนั้นแบบอืมมม โดนแน่ๆๆ) แต่พี่เค้าบอกไม่ทันละ 55555 แล้วผมก็ยืนอยู่ที่โต๊ะพี่เค้าตลอดเพราะเป็นห่วงพี่เค้าเพราะเพื่อนผมแต่ละคน ดูๆอยู 555 ผมก็กะไม่เมาแต่ที่ไหนได้คนที่ทำให้ผมเมากลับเป็นพี่เค้า ส่งมาให้ซะไม่เกรงใจเราเลย55555
จนแบบผมไปละ โลกมันหมุดได้ แล้วที่นี้ผมก็เห็นเพื่อนผมโดนต่อยด้วยความที่รักเพื่อนมาก จะเข้าไปต่อยละ แต่พี่เค้าเป็นคน กอดเพื่อห้ามผมไว้ มันคือกอดแรกสำหรับผมที่รู้สึกอบอุ่นมาก4
แล้วพอผับเลิก เราก็แยกย้าย ผมก็ไปต่ออีกทีหนึง บังเอิญเราเจอกันอีกในสภาพที่ผมเมาแต่ยังไหว 5555
พี่เค้าก็ถามผมนอนไหน ผมก็บอกไม่มีที่นอน นอนร้านคอม พี่เค้าก็บอกงั้นไไปนอนกับพี่ ผมนี้แบบหะ แต่ผมก็ไปนะ 55
เราก็ไปนั้งสูบบุหรี่ (ผมสูบคนเดียวนะ) พี่เค้าก็บอกว่าพี่เค้าสนิทกับพี่ผมมาก เคยมานั้งสูบบุหรี่แบบนี้เหมือนกับผมตอนนี้ แล้วเราก็ไปนอน พี่เค้าให้ผมกอด ผมก็งงในจังหวะนั้น พี่เค้าบอกเป็นน้องเพื่อนสนิทพี่ไม่เป็นไรหรอก ด้วยความที่ผมเมา...........(ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ จริงๆ).........
พอวันรุ่งขึ้นพี่เค้าก็มาดูที่คอว่าเมื่อคืนพี่เค้าฝันหรือป่าว แต่มันดันเป็นความจริง คอผมแดงยาวเลย5555555555 แล้วผมดนต้องกลับบ้านด้วย สบายใจเลย
ตั้งแต่นั้นเราก็คุยกันไปเรื่อย พี่เค้าใช่คำว่าพี่ เรียกผมว่าแก มันเป็นไอารมที่น่ารักมาก สักพักก็เรื่อง แห้ง อ้วน ตัวเอง อะไรแบบนี้
แรกๆพี่เค้าพูดถูกมันคงเป็นแค่ช่วงโปรโมชั้น รักอันแสนหวาน ทุกอย่างดี พี่เค้าตามผมตลอด แต่เป็นผมที่ทำให้มันแย่ มันคงเป็นโปรโมชั่นจริงๆ
เดือนสองเดือนแรกพี่เค้าก็ตามนะ พอหลังๆ พี่เค้าไม่ค่อยตามละ ผมก็คิด ว่าอืมเราเองแหละที่ผิด พอเดือนที่ 4 ผมกำลังพยายามปรับปรุงตัวเอง แต่ดันต้องช็อค เมื่อรู้ว่าพี่เค้า เราไปคุยกับแฟนเก่า โดยที่ผมไม่รู้อะไรเลย ตอนนั้นผมคือร้องให้หนักมากกกก สูบุหรี่วันละ 2 ซอง เป็นอะไรที่เหี๊ยมากกกก แต่ผมเริ่มรู้ว่าผมรักเค้า มันเป็นความจริงนะกับคำว่า "เราจะรู้ว่าเรารักใครก็ตอนที่เสียเค้าไป" เป็นอะไรที่ผมไม่อยากนึกถึงเลย ผมกับพี่เค้าก็มาคุยกันนะ
พี่เค้าก็บอกว่ารู้สึกดี ไม่ได้รัก ผมก็ถามแล้วที่บอกว่ารักละ พี่เค้าก็แค่ตอบว่ารู้สึกดีเท่านั้น กินข้าวกับน้ำตาเลย
แต่เราก็คุยกันดีนะแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เป็นฝังผมที่ รู้อยู่ว่าเค้ากลับไปคบกันแล้ว ตอนนั้นผมอยู่แค่ในสถานะน้อง อืมมมมม
ผมก็อยากได่เค้ากลับมานะ ผมทำทุกทาง จู้จี้เค้าไไไ หาเรื่องตลอด จนพี่เค้ารำคาน บอกว่าพอเถอะ พี่ไม่ไหวแล้ว แฟนพี่เค้าก็จับได้นะไไบางครั้ง แต่มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น พี่เค้าบอกจะเลลิกยุ่งกับผม แต่ผมก็ง้อได้ทุกครั้ง เป็นแบบนี้ประมาณ 2 เดือน จนวันหนึง วันวาเลนไทน์ ผมไปรับเค้าที่สนามบิน วันนั้นผมเอารถยนไปรับ เราก็ขับไปกินนู้นกินนี้ ตั้งแต่เที่ยง จนเย็นผมก็ไปส่งพี่เค้าหอใน วันนั้นเราก็คุยกันดีนะเป็นวันที่มีความสุขมาก
แต่พอมาถึงวันที่ 15 กุมภาพันธ์ วันทีผมไม่อยากให้มันมี
ผมทักพี่เค้าไปบอกสู้ๆ วันนั้นพี่เค้าสอบ ตอนเช้าก็ไม่มีอะไร แต่พอตอนเที่ยงพี่เค้าบอกพี่เค้าพอแล้วไม่ไหวแล้ว เราเลิกยุ่งกันเถอะ ของที่น้องฝากถ้าน้องไม่เอาเดียวพี่ทิ้งมันเอง ผมช็อคมากในรอบ 10 ปีเลย ทุกอย่างก็จบ พี่เค้าลบเพื่อนในเฟส บล็อคไลน์ บล็อคเบอร์ ผมก็ไม่มีทางติดต่ออะไรได้เลย จนผมนึกได้มาทางหนึ่ง IG ผมแชททางไอจี บอกทุกสิ่งทุกอย่าง ว่าพี่คือคนแรกและเป็นครังแรกของผม ทุกอย่างบอกไปทั้งหมด พี่เค้าก็ยอมกลับมาคุยกับผมอีกครั้งแต่น้อยลงมากกก นานๆจะตอบผมก็ไม่อะไร แต่รอเค้าตอบทั้งน้ำตา พอเค้าตอบเราก็ดีใจยิ้มเลย แต่ต้องกลับไปร้องต่อ 5555
พอหลังจากนั้น ผมก็ไม่อะไรมากแล้ว แค่รอพี่เค้าอย่างเดียว ตอนนี้จากที่พี่เค้าเคยตามผม กลับเป็นผมที่ต้องตามพี่เค้า
แล้วเราก็เริ่มคุยกันมาเหมือนเดิม จากที่พี่เค้าไม่ค่อยอยากเจอผม พี่เค้าก็ยอมมาเจอผมจนได้ แล้วเราก็ได้เจอกันบ่อยๆๆ
แล้วผมก็ถามพี่เค้า ว่าตอนนี้ผมอยู่ในสถานะอะไร ผมก็ถามมาตลอดนะแต่พี่เค้าบอกว่าพี่น้องมาตลอด แต่พอมาถึงวันนี้ พี่เค้าบอกว่า มากกว่าพี่น้อง
ผมนี้ดีใจเลย
แต่ผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เปลี่ยนชีวิตผมมากนะ
จากคนที่ขี้เกียจ กลับมาขยันหาตังเพื่อไปอยู่กับเค้า
คนที่ไม่เรีน ก็กลับมาเรียน
นที่วันๆไม่ช่วยแม่เลย กลับมาช่วย
วันๆเอาแต่เที่ยวขอตัง แต่หาตังเที่ยวเอง เที่ยวน้อยลงด้วย
เปลี่ยนทุกอย่างในชีวิตเรามากกกก
จนมาถ้าวันนี้ ผมว่าคนนี้แหละ อนาคตของผมคู่ชีวิตที่แท้จริง ผมก็ได้แต่รอรอวันที่เค้าจะกลับมา ถ้าเค้ากลับมาจริงๆ วันนั้นเราคงไม่ใช่ในสถานะแฟนแล้ว แต่มันมากกว่านั้นแล้ว เธอคือผู้หญิงคนแรก ครั้งแรก รักแรก ที่ทำให้เราไม่อยากพบเจอผู้หญิงคนไหนเลย
พาไปเจอที่บ้านหมดทุกคนแล้ว ญาติก็ด้วยยย น่ารักไหมละ5555
**มีอะไรจะถามถามได้นะเดียวมาตอบให้**
สำหรับคนที่มีแฟนอยู่แล้วรักเค้าให้มากๆแสกงออกให้มากๆ ไม่งั้นจะเสียใจในวันที่เค้าจากไป