พ่อรักแม่เกลียด ?

ผมเป็นลูกชายคนโตมีน้องสาว1คนอายุห่างกัน3เดือน มีบ้าน2หลัง ผมอยู่กับพ่อหลังไกล้ๆที่ทำงานพ่อ และแม่อยู่กับน้องหลังไกล้ๆวิลัย ทุกวันผมจะรับน้องไปด้วยถ้าแม่ไม่เห็นนะ เพราะแม่ไม่อยากให้ผมเข้าไกล้น้องไม่รู้เหตุผลที่ชัดเจนหรอก แต่รวมๆว่าแม่เกลียดผมมากและก็ไม่รู้อีกแหละว่าทำไมเป็นไปได้ว่าผมไม่ใช่ลูกของแม่คนปัจจุบันเพราะพ่อมีเมียมา3คนแล้ว แต่ก็ไม่มีอะไรยืนยันและผมก็ไม่กล้าถามพ่อเพราะกลัวจะผิดใจกันเพราะมีแต่พ่อที่ดูแลผมมาตลอด บางทีแม่เขาก็พูดจาดูถูกผมไปต่างๆนาๆ (บ่น) ไม่เคยมองข้อดีผมเลย คุณคงรู้นะว่าเด็กที่อยู่ในบ้านที่พ่อแม่ไม่รักกันจะเป็นยังไง และยิ่งถ้าเป็นเพราะลูกด้วยยิ่งหนักเลยครับ ผมก็เคยคิดนะว่าต้องอยู่แบบนี้ไปอีกนานไหม จะมีสักวันที่แม่จะพูดดีด้วยสักคำไหม ตั้งแต่จำความได้ก็ไม่เคยได้ยิน การที่มีครอบครัวแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าต้องการใครสักคนที่เข้าใจผมจริงๆ สามารถคุยกับผมได้ทุกเรื่อง เพราะพ่อก็ไม่ได้ทุกเรื่อง แม่ยิ่งไม่ได้สักเรื่อง น้องนี่ไม่ต้องพูดถึงสักเรื่องจะดีกว่า วันๆไม่มีอะไรทำผมก็หาเพื่อนคุยตามเว็บแชทสดบ้างเล่นเกม co-op บ้างแชทกับเพื่อนบ้างหาคนคุยแก้เหงาไปเรื่อยแต่ก็ไม่มีใครสนิทพอจะคุยเรื่องครอบครัวได้จริงๆ ผมเคยคิดว่าจะรวบรวมความกล้า พาพ่อกับแม่มาคุยเรื่องนี้แบบจริงจัง แต่ก็ยังไม่กล้าพอสักที และก็เคยคิดไว้อีกอย่างว่าจะไปอยู่ที่อื่นที่ไม่ต้องเจอครอบครัวและลืมไปให้หมดเลย หรือใครมีวิธีหรือเทคนิคอะไรที่พอจะช่วยได้ก็แชร์กันหน่อยนะครับ ผมรู้สึกไม่เหมือนเด็กปกติและจะทำให้ผมทำอะไรได้ไม่เหมือนคนอื่น เหมือนตัวเองเป็นตัวประหลาดในกลุ่มเพื่อนที่ครอบครัวรักกันดี