สวัสดีค่ะ เพื่อนๆชาวพันทิป นี้เป็นกระทู้แรก ที่เรามาเขียน เรามีเรื่องจะมาแชร์เกี่ยวกับประสบการณ์ความรักของเรากับผู้ชายคนๆนึง ที่เราไม่เคยคิดว่าเขาจะสำคัญจนวันนึงที่เราต้องเสียเขาไป ถ้าอ่านดูจะรู้ว่าเราไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีอะไรแต่กลับโชคดีเจอคนดีๆแต่เราโง่ที่จะไม่รักษาไว้เอง
#เรื่องมีอยู่ว่า เรากับเขาเจอกันในบีทอค ซึ่งตอนนั้นเรามีแฟนอยู่แล้วแต่เราอยู่ไกลกันนะค่ะ เราไม่ได้คิดอะไรกับเขามากมาย คุยก็ได้ไม่คุยก็ได้ ก็มีแอบคุยอยู่เรื่อยๆแต่ไม่บ่อย เคยให้ไลด์เขาไป แต่พอไปเจอแฟนก็ลบทิ้ง และเราก็คุยกันแค่ในบีทอคเหมือนเดิม ช่วงแรกๆที่คุยเขาไม่ซีเรียสอะไรมากมายในสิ่งที่เราทำเพราะเขารู้ว่าเรามีแฟนอยู่แล้ว มีคุยมีห่าง จนวันนึงความรักของเรากับแฟนเราจบลง เพราะช่วงนั้นแฟนเราติดเที่ยว เราขอเลิกและก็เหมือนจะกลับมาคืนดีกันแต่แฟนเราดันไปทำผู้หญิงอีกคนท้อง 555 น่าเสียใจดี...
ช่วงนั้นเราเสียใจหนักมาก จนมันทำให้เราไม่คุยกับใครจริงจรัง แต่ก็มีเขาคอยคุยอยู่ มีห่างมีใกล้บ้างแต่ไม่หายไป เรามีทั้ง เฟสบุ๊ค ไลด์ บีทอค เราคุยกะเขามาได้สักระยะ ช่วงศึกษากันครั้งแรกทุกอย่างก็ดูมีความสุขดี เราไม่รุ้ตอนนั้น เราเหงา หรือรู้สึกกับเขาจริงๆ ช่วงเดือนธันวาคมปี58เราคุยกันเหมือนเป็นแฟนเลยก็ว่าได้ แต่พอเดือนมกราคม59มันมีเหตุการณ์บ้างอย่างทำให้เรารู้สึกไม่โอเคกับเขา(ไม่ใช่เรื่องผู้หญิง) เราเลยห่างๆจากเขา เขาก็มีทักมาบ้าง ออกแนวสงสัยว่าทำไมเราถึงห่างจากเขา แต่เราก็ไม่อธิบายอะไร เพราะในใจลึกๆเขาคงรู้ดีอยู่แล้ว ตอนนั้นเรามีคนมาจีบๆเลยไม่สนใจเขาเท่าไร แต่พอคุยกับคนใหม่ไปก็รุ้สึกไม่ใช่ก็เลยเลิกคุย คือทุกครั้งที่เราไม่มีใคร ก็จะมีเขาอยู่ข้างๆเสมอ เราเลยรู้สึกว่า เขาดีจัง ทำไมโดนเราทำลายความรู้สึกซ้ำๆแต่ก็ยังอยู่กับเราเสมอ มีครั้งหนึ่งที่เราอยากไปเมาเขาก็หนีเวรพาเราไปดื่ม3-4ชม. ก็มี555+ ทุกครั้งที่เราต้องการเขา ถ้าเขามาได้เขาก็จะมาเสมอ แต่จุดที่มันเริ่มทำให้เรารู้สึกดีกับเขา มันเริ่มมีโอกาสทำให้เราได้อยู่ใกล้ชิดกับเขาคือเราไปดื่มกับเขาและกลุ่มเพื่อนๆเขาและเราเมา แต่เขาก็มาส่งเราที่บ้านโดยที่ไม่ทำอะไรเราเลย แม้แต่มือยังไม่จับ ก็ยิ่งทำให้เราแน่ใจว่าเขาเป็นคนดี เราจึงตัดสินใจคุยกับเขาอีกรอบ รอบนี้รอบที่3ล่ะนะ พอคุยครั้งนี้คือแบบเขาดีมาก วันวาเลนไทด์ซื้อดอกกุหลาบมาให้เขาบอกว่ากลัวเราไม่มีถ่ายรูปลงเฟส555 ตอนนั้นยังไม่ได้คบกันจริงจรังนะ ทุกอย่างกำลังไปได้ดี ตอนเช้าเราตื่นมาเขาก็ทำข้าวใส่กล้องมาส่งให้เราที่บ้านและกลับไปทำงานต่อ เรายิ่งโครตรู้สึกดีอยากคบกับเขามาก แค่รอเขาขอคบ และวันนั้นมันก็มาถึง....คือเราไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนและเราก็เมา เขาก็มารับเราไปส่งบ้าน เราเมาและง้อแง่เราถามเขาว่าเมื่อไรจะขอเป็นแฟน เราอึดอัดที่เป็นแบบนี้ แต่ดูท่าทางเขากลัว เขาอยากให้ศึกษากันไปให้นานกว่านี้ แต่เราคงใจร้อนอยากคบกับเขาเพราะคิดว่าเราเริ่มรักเขา เขาใช่ เขาดีมาก เขาเลยตกลงเป็นแฟนกับเราโดยที่เราเป็นคนถาม555 และคืนนั้นเรากับเขาก็ลึกซึ้งกัน พอมาคบกันจริงจรังซึ่งยังไม่มีใครรู้ว่าเราคบกันมีแต่คนที่สนิทๆที่รู้ ตอนนั้นเรารุ้สึกโอเคมากกกกกก เราเอาแต่ใจมากกกกก คือเขาเข้าเวรก็ซื้อกาแฟมาแวะให้เรา ซื้อข้าวเย็นมาให้เรา เขาเป็นห่วงเรามากทุกอย่างกำลังไปได้สวย ถ้าดูตอนนั้นคือเรานิสัยแย่มากอยากถามเขาเหมือนกันนะ ว่าเขาเหนื่อยไหมที่ต้องมาตามเอาใจดูแลเราแบบนี้ ช่วงนั้นเราขึ้นเวรหนัก และก็เหนื่อยๆ เคยเป็นกันไหมแบบ จะคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาคงไม่ไปไหนหรอก ละเลย ตอบแชทช้า โทรมาไม่รับ จนมาถึงจุดแตกหักเขาคงเบื่อที่จะทนเรา เขาปิดเฟสตัวเอง ลบไลด์ตัวเอง ปิดกลั้นทุกอย่างที่จะติดต่อกับเรา ตอนนั้นเขาเตรียมตัวสอบนิติบรรจุนายร้อยตำรวจ เราก็คิดนะว่าเขาคงไม่อยากมีเรื่องเราไปกวนใจ และเราคิดว่าเดียวเขาก็มาง้อเรา แต่พอเวลาเริ่มผ่านไป เราเริ่มรู้สึกว่าเหมือนอะไรมันขาดหายไปเขาไม่ติดต่อหรือโทรกลับมา มีเพิ่มมาในไลด์ชื่อเขาเด้งขึ้นและสักพักเขาก็ลบบัญชีออกอีก เราก็เริ่มมาคิดทบทวนกับตัวเอง ตอนนั้นเราเสียใจมากกกกก เราพยายามจะติดต่อเขาแต่เราติดต่อไม่ได้ เราเคยลบเบอร์เขาทิ้งไป ก็นั่งย้อนดูในประวัติการโทร พระเจ้า!เราจำเบอร์หลังเขาได้เลยส่งข้อความไปขอโทษ และเขาก็ตอบกลับมาว่าเขาก็ขอโทษแต่ในข้อความนั้นคือเรารับรู้ได้เลยว่าเขาไม่เหลือใจให้เราแล้ว เราส่งข้อความไปทุกวัน เขาไม่ตอบกลับเรามาเลย เราไม่กล้าโทรไปเพราะรู้สึกละอายใจตัวเองมาก ใครจะไปรู้ว่าสิ่งที่เราเคยทำกับเขามันย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราแล้ว จนมาถึงวันเกิดเราก็อยู่ในช่วงเดือนมีนาคม เราฝัน ฝันว่าเขาส่งข้อความมาHBD.เราและให้อภัยเรา ในฝันเราร้องไห้ดีใจมากคิดว่าเป็นของขวัญที่ดีที่สุดในวันเกิดแล้ว แต่เราก็ต้องตื่นขึ้นมาพบกับความจริง หยิบโทรศัพท์มาดู ไม่มีข้อความของเขา 555+มันก็เป็นแค่ความฝันจริงๆ วันเกิดเราเขาเดินทางไปสอบพอดี เรารอข้อความเขาทั้งวัน จน5ทุ่มก็มีเสียงข้อความเข้าเราดีใจมากเพราะข้อความที่ส่งมาคือเขา เขามาบอกHBD. และฉลองก็ดูแลตัวเองดีๆด้วย เราดีใจมากแต่ไม่เหมือนกับความฝันตรงที่เขาไม่ได้กลับมา เขาไม่ได้ให้อภัยเรา แต่ในใจเราก็คิดนะว่าทำเขามาเยอะ ใครเขาจะยอมโง่กลับมา จริงไหม? เราคิดว่าจะรอให้เขาสอบเสร็จจะโทรไปถามว่าเขาเป็นไหงบ้าง ก็รอผ่านไป1วันเขาสอบเสร็จก็เลยตัดสินใจโทรไปถาม เขาขับรถกลับอยู่เขาเลยขอวางก่อน ผ่านไปสัก1ชม. เขาก็โทรกลับมาคุยกับเรา คุยดีนะ ถึงบ้านเขาก็ส่งข้อความมาบอก ช่วงนั้น1อาทิตย์รอผลสอบออกเราได้มีโอกาสคุยกับเขาหน่อยเราโทรไปปรึกษาปัญหาส่วนตัวเราพอจบปัญหาก็เข้าเรื่องที่เราค้างคาที่อยู่ดีๆเขาหายไป เราบอกว่าที่ผ่านมา1เดือนคือเรารอเขามาเสมอแต่ไม่รุ้จะติดต่อเขาอย่างไง เขาเงียบสักพักฟังเราร้องไห้และพูดว่า"เขาลืมไปหมดแล้วสิ่งไม่ดีเหลือแต่ความทรงจำดีๆเรายังเป็นพี่น้องกันได้ เขาไม่อยากกลับมาเพราะกลัวจะเสียใจอีก" ตอนแรกที่ฟังดีใจนะแต่จบท้ายประโยคนี้จุกสุดๆ เราเตรียมใจกับคำตอบไว้แล้ว ก็ร้องไห้เสียใจเขาก็เสียใจนะ แล้วเราขอวางโทรศัพท์เขาก็ไม่โทรกลับมานะแต่ช่วงเช้าเขาก็ส่งข้อความมาบอกว่าเขาขอโทษเขาไม่อยากกลับมาเจ็บอีกเราก็ตอบกลับไปว่าเรารู้คำตอบแต่เมื่อคืนแล้วคืนนั้นผลสอบเขาก็ออก เขาสอบติดนายร้อยตำรวจ และเขาก็ต้องย้ายไปบรรจุอยู่ใต้ในอีก1เดือนข้างหน้า เราไม่รู้ลายระเอียดอะไรมากเพราะต่อจากนั้นมาก็ไม่ได้คุยกับเขา คือจากที่จะขอให้เขากลับมามันยากอยู่แล้วเจอแบบนี้มันยิ่งไกลออกไปอีก เขากับเราตอนนี้คือจบจริงๆ เราลบเบอร์เขา บล็อคไลด์เขาเพราะเราคิดว่าเราคงต้องยอมรับความจริงได้แล้ว ตอนนี้เรารู้สึกสมน้ำหน้าตัวเองมาก เราเหมือนโดนเวรกรรมตามทัน โดยที่ตัวเขาเองไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ทำในสิ่งที่เขาต้องทำ...
#สุดท้ายก็อย่างจะบอกว่าสมัยนี้คนรักดีๆสักคนหายากมาก คนดีๆที่มีอยู่ข้างกายจงรักษาไว้ให้ดี เราไม่อยากให้มาเจอเหตุการณ์แบบเรา โอกาสคนที่เขารักเราเขามีให้เสมอแต่อยู่ที่ว่าใครจะโชคดีได้รับมากหรือน้อยแค่นั้นเอง แต่สำหรับเราที่เขามีมาให้ก็มากเกินพอแล้ว อนาคตสำหรับเรากับเขาก็ไม่รู้จะอย่างไงต่อไปปป
###ถ้าเขาได้มีโอกาสอ่านกระทู้นี้เราอยากจะบอกเขาว่าเราขอโทษจริงๆในสิ่งต่างๆไม่ดีที่เราทำลงไป เมื่อก่อนเราไม่แน่ใจว่าเขาใช่ความรักรึป่าว แต่ตอนนี้ตอนที่เราเสียเขาไปเรารู้แล้วว่าเขาคือความรักถ้ามีโอกาสให้ผู้หญิงโง่ๆคนนี้อีกเราสัญญาว่าเราจะรักและซื่อสัตย์ จะไม่ทำให้เขาเสียใจอีกT-T แต่เรารู้ว่าโอกาสนั้นมันหมดไปนานแล้ว ซึ่งเรากับเขาคงเป็นไปได้ยากที่จะเป็นเหมือนเดิม### ขอบคุณที่อ่านจนจบ เขียนครั้งแรกผิดพลาดประการณ์ใดขออภัยด้วยนะค่ะ
คนรักดีๆที่มีอยู่กลับไม่เห็นค่า มารู้ว่าสำคัญในวันที่สายไป
#เรื่องมีอยู่ว่า เรากับเขาเจอกันในบีทอค ซึ่งตอนนั้นเรามีแฟนอยู่แล้วแต่เราอยู่ไกลกันนะค่ะ เราไม่ได้คิดอะไรกับเขามากมาย คุยก็ได้ไม่คุยก็ได้ ก็มีแอบคุยอยู่เรื่อยๆแต่ไม่บ่อย เคยให้ไลด์เขาไป แต่พอไปเจอแฟนก็ลบทิ้ง และเราก็คุยกันแค่ในบีทอคเหมือนเดิม ช่วงแรกๆที่คุยเขาไม่ซีเรียสอะไรมากมายในสิ่งที่เราทำเพราะเขารู้ว่าเรามีแฟนอยู่แล้ว มีคุยมีห่าง จนวันนึงความรักของเรากับแฟนเราจบลง เพราะช่วงนั้นแฟนเราติดเที่ยว เราขอเลิกและก็เหมือนจะกลับมาคืนดีกันแต่แฟนเราดันไปทำผู้หญิงอีกคนท้อง 555 น่าเสียใจดี...
ช่วงนั้นเราเสียใจหนักมาก จนมันทำให้เราไม่คุยกับใครจริงจรัง แต่ก็มีเขาคอยคุยอยู่ มีห่างมีใกล้บ้างแต่ไม่หายไป เรามีทั้ง เฟสบุ๊ค ไลด์ บีทอค เราคุยกะเขามาได้สักระยะ ช่วงศึกษากันครั้งแรกทุกอย่างก็ดูมีความสุขดี เราไม่รุ้ตอนนั้น เราเหงา หรือรู้สึกกับเขาจริงๆ ช่วงเดือนธันวาคมปี58เราคุยกันเหมือนเป็นแฟนเลยก็ว่าได้ แต่พอเดือนมกราคม59มันมีเหตุการณ์บ้างอย่างทำให้เรารู้สึกไม่โอเคกับเขา(ไม่ใช่เรื่องผู้หญิง) เราเลยห่างๆจากเขา เขาก็มีทักมาบ้าง ออกแนวสงสัยว่าทำไมเราถึงห่างจากเขา แต่เราก็ไม่อธิบายอะไร เพราะในใจลึกๆเขาคงรู้ดีอยู่แล้ว ตอนนั้นเรามีคนมาจีบๆเลยไม่สนใจเขาเท่าไร แต่พอคุยกับคนใหม่ไปก็รุ้สึกไม่ใช่ก็เลยเลิกคุย คือทุกครั้งที่เราไม่มีใคร ก็จะมีเขาอยู่ข้างๆเสมอ เราเลยรู้สึกว่า เขาดีจัง ทำไมโดนเราทำลายความรู้สึกซ้ำๆแต่ก็ยังอยู่กับเราเสมอ มีครั้งหนึ่งที่เราอยากไปเมาเขาก็หนีเวรพาเราไปดื่ม3-4ชม. ก็มี555+ ทุกครั้งที่เราต้องการเขา ถ้าเขามาได้เขาก็จะมาเสมอ แต่จุดที่มันเริ่มทำให้เรารู้สึกดีกับเขา มันเริ่มมีโอกาสทำให้เราได้อยู่ใกล้ชิดกับเขาคือเราไปดื่มกับเขาและกลุ่มเพื่อนๆเขาและเราเมา แต่เขาก็มาส่งเราที่บ้านโดยที่ไม่ทำอะไรเราเลย แม้แต่มือยังไม่จับ ก็ยิ่งทำให้เราแน่ใจว่าเขาเป็นคนดี เราจึงตัดสินใจคุยกับเขาอีกรอบ รอบนี้รอบที่3ล่ะนะ พอคุยครั้งนี้คือแบบเขาดีมาก วันวาเลนไทด์ซื้อดอกกุหลาบมาให้เขาบอกว่ากลัวเราไม่มีถ่ายรูปลงเฟส555 ตอนนั้นยังไม่ได้คบกันจริงจรังนะ ทุกอย่างกำลังไปได้ดี ตอนเช้าเราตื่นมาเขาก็ทำข้าวใส่กล้องมาส่งให้เราที่บ้านและกลับไปทำงานต่อ เรายิ่งโครตรู้สึกดีอยากคบกับเขามาก แค่รอเขาขอคบ และวันนั้นมันก็มาถึง....คือเราไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนและเราก็เมา เขาก็มารับเราไปส่งบ้าน เราเมาและง้อแง่เราถามเขาว่าเมื่อไรจะขอเป็นแฟน เราอึดอัดที่เป็นแบบนี้ แต่ดูท่าทางเขากลัว เขาอยากให้ศึกษากันไปให้นานกว่านี้ แต่เราคงใจร้อนอยากคบกับเขาเพราะคิดว่าเราเริ่มรักเขา เขาใช่ เขาดีมาก เขาเลยตกลงเป็นแฟนกับเราโดยที่เราเป็นคนถาม555 และคืนนั้นเรากับเขาก็ลึกซึ้งกัน พอมาคบกันจริงจรังซึ่งยังไม่มีใครรู้ว่าเราคบกันมีแต่คนที่สนิทๆที่รู้ ตอนนั้นเรารุ้สึกโอเคมากกกกกก เราเอาแต่ใจมากกกกก คือเขาเข้าเวรก็ซื้อกาแฟมาแวะให้เรา ซื้อข้าวเย็นมาให้เรา เขาเป็นห่วงเรามากทุกอย่างกำลังไปได้สวย ถ้าดูตอนนั้นคือเรานิสัยแย่มากอยากถามเขาเหมือนกันนะ ว่าเขาเหนื่อยไหมที่ต้องมาตามเอาใจดูแลเราแบบนี้ ช่วงนั้นเราขึ้นเวรหนัก และก็เหนื่อยๆ เคยเป็นกันไหมแบบ จะคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาคงไม่ไปไหนหรอก ละเลย ตอบแชทช้า โทรมาไม่รับ จนมาถึงจุดแตกหักเขาคงเบื่อที่จะทนเรา เขาปิดเฟสตัวเอง ลบไลด์ตัวเอง ปิดกลั้นทุกอย่างที่จะติดต่อกับเรา ตอนนั้นเขาเตรียมตัวสอบนิติบรรจุนายร้อยตำรวจ เราก็คิดนะว่าเขาคงไม่อยากมีเรื่องเราไปกวนใจ และเราคิดว่าเดียวเขาก็มาง้อเรา แต่พอเวลาเริ่มผ่านไป เราเริ่มรู้สึกว่าเหมือนอะไรมันขาดหายไปเขาไม่ติดต่อหรือโทรกลับมา มีเพิ่มมาในไลด์ชื่อเขาเด้งขึ้นและสักพักเขาก็ลบบัญชีออกอีก เราก็เริ่มมาคิดทบทวนกับตัวเอง ตอนนั้นเราเสียใจมากกกกก เราพยายามจะติดต่อเขาแต่เราติดต่อไม่ได้ เราเคยลบเบอร์เขาทิ้งไป ก็นั่งย้อนดูในประวัติการโทร พระเจ้า!เราจำเบอร์หลังเขาได้เลยส่งข้อความไปขอโทษ และเขาก็ตอบกลับมาว่าเขาก็ขอโทษแต่ในข้อความนั้นคือเรารับรู้ได้เลยว่าเขาไม่เหลือใจให้เราแล้ว เราส่งข้อความไปทุกวัน เขาไม่ตอบกลับเรามาเลย เราไม่กล้าโทรไปเพราะรู้สึกละอายใจตัวเองมาก ใครจะไปรู้ว่าสิ่งที่เราเคยทำกับเขามันย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราแล้ว จนมาถึงวันเกิดเราก็อยู่ในช่วงเดือนมีนาคม เราฝัน ฝันว่าเขาส่งข้อความมาHBD.เราและให้อภัยเรา ในฝันเราร้องไห้ดีใจมากคิดว่าเป็นของขวัญที่ดีที่สุดในวันเกิดแล้ว แต่เราก็ต้องตื่นขึ้นมาพบกับความจริง หยิบโทรศัพท์มาดู ไม่มีข้อความของเขา 555+มันก็เป็นแค่ความฝันจริงๆ วันเกิดเราเขาเดินทางไปสอบพอดี เรารอข้อความเขาทั้งวัน จน5ทุ่มก็มีเสียงข้อความเข้าเราดีใจมากเพราะข้อความที่ส่งมาคือเขา เขามาบอกHBD. และฉลองก็ดูแลตัวเองดีๆด้วย เราดีใจมากแต่ไม่เหมือนกับความฝันตรงที่เขาไม่ได้กลับมา เขาไม่ได้ให้อภัยเรา แต่ในใจเราก็คิดนะว่าทำเขามาเยอะ ใครเขาจะยอมโง่กลับมา จริงไหม? เราคิดว่าจะรอให้เขาสอบเสร็จจะโทรไปถามว่าเขาเป็นไหงบ้าง ก็รอผ่านไป1วันเขาสอบเสร็จก็เลยตัดสินใจโทรไปถาม เขาขับรถกลับอยู่เขาเลยขอวางก่อน ผ่านไปสัก1ชม. เขาก็โทรกลับมาคุยกับเรา คุยดีนะ ถึงบ้านเขาก็ส่งข้อความมาบอก ช่วงนั้น1อาทิตย์รอผลสอบออกเราได้มีโอกาสคุยกับเขาหน่อยเราโทรไปปรึกษาปัญหาส่วนตัวเราพอจบปัญหาก็เข้าเรื่องที่เราค้างคาที่อยู่ดีๆเขาหายไป เราบอกว่าที่ผ่านมา1เดือนคือเรารอเขามาเสมอแต่ไม่รุ้จะติดต่อเขาอย่างไง เขาเงียบสักพักฟังเราร้องไห้และพูดว่า"เขาลืมไปหมดแล้วสิ่งไม่ดีเหลือแต่ความทรงจำดีๆเรายังเป็นพี่น้องกันได้ เขาไม่อยากกลับมาเพราะกลัวจะเสียใจอีก" ตอนแรกที่ฟังดีใจนะแต่จบท้ายประโยคนี้จุกสุดๆ เราเตรียมใจกับคำตอบไว้แล้ว ก็ร้องไห้เสียใจเขาก็เสียใจนะ แล้วเราขอวางโทรศัพท์เขาก็ไม่โทรกลับมานะแต่ช่วงเช้าเขาก็ส่งข้อความมาบอกว่าเขาขอโทษเขาไม่อยากกลับมาเจ็บอีกเราก็ตอบกลับไปว่าเรารู้คำตอบแต่เมื่อคืนแล้วคืนนั้นผลสอบเขาก็ออก เขาสอบติดนายร้อยตำรวจ และเขาก็ต้องย้ายไปบรรจุอยู่ใต้ในอีก1เดือนข้างหน้า เราไม่รู้ลายระเอียดอะไรมากเพราะต่อจากนั้นมาก็ไม่ได้คุยกับเขา คือจากที่จะขอให้เขากลับมามันยากอยู่แล้วเจอแบบนี้มันยิ่งไกลออกไปอีก เขากับเราตอนนี้คือจบจริงๆ เราลบเบอร์เขา บล็อคไลด์เขาเพราะเราคิดว่าเราคงต้องยอมรับความจริงได้แล้ว ตอนนี้เรารู้สึกสมน้ำหน้าตัวเองมาก เราเหมือนโดนเวรกรรมตามทัน โดยที่ตัวเขาเองไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ทำในสิ่งที่เขาต้องทำ...
#สุดท้ายก็อย่างจะบอกว่าสมัยนี้คนรักดีๆสักคนหายากมาก คนดีๆที่มีอยู่ข้างกายจงรักษาไว้ให้ดี เราไม่อยากให้มาเจอเหตุการณ์แบบเรา โอกาสคนที่เขารักเราเขามีให้เสมอแต่อยู่ที่ว่าใครจะโชคดีได้รับมากหรือน้อยแค่นั้นเอง แต่สำหรับเราที่เขามีมาให้ก็มากเกินพอแล้ว อนาคตสำหรับเรากับเขาก็ไม่รู้จะอย่างไงต่อไปปป
###ถ้าเขาได้มีโอกาสอ่านกระทู้นี้เราอยากจะบอกเขาว่าเราขอโทษจริงๆในสิ่งต่างๆไม่ดีที่เราทำลงไป เมื่อก่อนเราไม่แน่ใจว่าเขาใช่ความรักรึป่าว แต่ตอนนี้ตอนที่เราเสียเขาไปเรารู้แล้วว่าเขาคือความรักถ้ามีโอกาสให้ผู้หญิงโง่ๆคนนี้อีกเราสัญญาว่าเราจะรักและซื่อสัตย์ จะไม่ทำให้เขาเสียใจอีกT-T แต่เรารู้ว่าโอกาสนั้นมันหมดไปนานแล้ว ซึ่งเรากับเขาคงเป็นไปได้ยากที่จะเป็นเหมือนเดิม### ขอบคุณที่อ่านจนจบ เขียนครั้งแรกผิดพลาดประการณ์ใดขออภัยด้วยนะค่ะ