ถามถึงคนที่เลี้ยงสุนัขและไม่เลี้ยงและคนที่กลัวแบบเรานะคะ

คือเราเป็นคนนึงนะคะที่กลัวสุนัขมาก คือไม่ได้มีความทรงจำที่ไม่ดีกับมันนะคะ แต่เรากลัวไปเอง ที่บ้านก็ไม่เลี่ยงค่ะ คือเราอยากถามค่ะ ว่าคนที่เลี้ยงสุนัขเนี่ย ปล่อยออกมาเดินเพ่นพ่านหรือเปล่าคะ
เรื่องมันเริ่มจากที่เราปิดเทอม เราต้องไปทำงานขายของกับน้อง แล้วตอนกลับบ้านเราก็อยากเดินเข้าซอยเอง ไม่อยากเสียค่าวิน ซอยก็มืดนิดๆแต่เราไม่กลัวค่ะ ปกติเดินเข้าซอยสุนัขก็มีนะคะ เป็นสุนัขจรจัดที่มีคนในซอยคอยให้อาหารค่ะ สุนัขกลุ่มนั้นเราไม่กลัวค่ะ เพราะมันไม่เห่า ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างเดินค่ะ สบายๆ แต่มาคืนนี้ค่ะ เราเดินกลับบ้าากับน้อง มีสุนัขฝูงนึงอยู่กลางซอย เราเข้าใจว่าเปนสุนัขจรจัดทั่วไปในซอยค่ะ พอเราเดินเข้าใกล้ฝูงมันนะคะ มีตัวนึงเห่าใส่ค่ะ คือตัวอื่นปกติค่ะ ไอเราก็ตกใจสิคะ ในใจคือกลัวมาก เรากับน้องโดดขึ้นเก้าอี้ข้างทางค่ะ สุนัขตัวอื่นก็เดินหายไปหมด เหลือตัวที่เห่าใส่เนี่ยล่ะค่ะ ยืนเห่าใส่เราแบบเต็มที่เลย ลักษณะตัวมันคือสะอาดค่ะ ร่างกายสมบูรณ์ เหมือนมีเจ้าของค่ะ แต่เราไม่สังเกตปลอกคออะค่ะ เพราะเรารีบโทรให้คนมารับค่ะ พอดีมีผู้ชายเดินมา(ไม่แน่ใจนะคะใช่ผู้ชายหรือเปล่า) เราเลยเดินตามเขาไป รู้สึกว่าสุนัขจะวิ่งตามมาแล้วเห่าด้วย น้องเรากลัวมาก เจอสุนัขจะวิ่งตลอด น้องเราก็วิ่งไปอยู่หน้าผช.คนนั้น ผช.คนนั้นก็พูดว่า "น้องคะ น้องก็อย่าวิ่งสิคะ" (น้ำเสียงคือไม่พอใจมาก เนี่ยเลยทำให้เราคิดว่าเขาใช่ผู้ชายหรือเปล่าเพราะดูท่าทางเกลียดชะนี) เรารู้อยู่แล้วค่ะ ว่าเจอสุนัขห้ามวิ่ง เราก็เลยดุน้องไปค่ะ คือเสียอารมณ์กับสุนัขอยู่แล้ว ยังโดนพี่เขาตวาดใส่อีก เฟลสุดๆค่ะ ตอนนั้น พอถึงบ้าาคนรู้จักเราก็ยืนรอคนไปส่ง สรุปก็ปลอดภัยดีค่ะ แต่ร้องไห้ไปพักนึงค่ะ ระหว่างเดินกลับบ้านก็ร้องไปด้วยด่าคำหยาบไปด้วยเลยค่ะ คือเรากลัวจริงๆ มันเฟลทั้งสุนัขทั้งพี่คนนั้นที่ดุน้องเราด้วย
อยากถามเราควรทำยังไงคะ เมื่อเจอสุนัขแบบนี้ คือเราตีมันก็ไม่ได้ใช่มั้ยคะ แล้วก็ไม่มีความคิดที่จะกล้าตีด้วย ความรู้ด้านสุนัขเราไม่มีเลยค่ะ คนที่รักสุนัขอาจจะไม่เข้าใจเรานะคะ แต่เรากลัวจริง ความรู้สึกของคนกลัวอะค่ะ มันเครียดนะคะ