เธอเบื่อฉันแล้วใช่ไหม?

คือเพื่อนผมเป็น ผช เขอชอบจ้องมองผม ยิ้มให้ผมจับเเก้มผม คือเขาคิดอะไร

เราชอบที่เป็นตัวของเขาไม่ต้องมาคอยตามใจเค้ามากขอแค่อยู่ด้วยแล้วเห็นเทอยิ้มได้ก็สุขพอแล้ว แต่เทอชอบให้เราเหมือนคนอื่น!! ไม่ว่าจะแต่งตัวเสื้อผ้า หน้า ผม แบบนี้เค้าเรียกว่ารัก*ได้มั้ย?????????

ผมอยากแก้นิสัยตัวเองที่เหมือนจะซึมเศร้านิดๆ พยายามทำให้ตัวเองมีความสุขฝืนยิ้มก็มักจะทำไม่ได้ อยากจะเข้มแข็ง มีข้อคิดอะไรดีๆไหมคับ ชอชอบคุณล่วงหน้า 555+

สวัสดีคะ ฉันอายุ 19 ปีคะ เมื่อปีก่อนฉันเริ่มรู้สึกว่าตัวเองแปลกไปจากเดิม ปกติเป็นคนที่คิดบวก ไม่โมโหกับอะไรง่ายๆ ไม่หงุดหงิดกับสิ่งที่อยู่รอบๆตัว ใครด่าหรือว่าอะไรก็จะทำให้เป้นเรื่องที่ตลกเสมอ ร่าเริง

กระทู้นี้เป็นกระทู่แรกของผมนะครับ ที่ตั้งเป็น 18+ เพราะเทอชอบอ่าน กระทู้ 18+ ให้ผมฟัง เทอคนนี้ เป็นคนที่ผม ยอมรับเลยว่าผมรักเทอมากจริง ๆ อยากให้เทอเป็นแม่ของลูก อยากขอเทอแต่งงาน อยากพาเทอไปในหลาย ๆ ท

ฉันเบื่อเบื่อทุกอย่างในชีวิต เบื่อการไปเรียนเบื่อการไปทำงานเบื่อที่ต้องเจอผู้คนมากมาย เบื่อที่ต้องยิ้มกับคนที่ยิ้มให้เราแล้วเราต้องยิ้มกลับเพื่อเป็นการไม่เสียมารยาท ไม่อยากรู้จักใครเพิ่ม ไม่อยากมีใครต

ชอบทั้งสองคนถ้าชอบกันจริงๆก็หนับหนุนค่ะ

สวัสดีคัฟ ผมขอพูดเข้าเรื่องเลยละกัน (ผมกับเทออายุเท่ากัน.. และผมทำงานแล้ว เทอก็กำลังจะจบเดือนนี้) คือ.. ผมกับแฟนคบกันประมาณ 2 ปีแล้ว เทอชอบมีคำถาม(ประมาณปรึกษา) ถามผมอยู่เรื่อย... เรื่องนู้น นี้ นั้น

เรากับแฟนคบกันมาได้สามเดือนตั้งแต่สามเดือนเขาสนใจเราน้อยลงวันครบรอบสามเดือนเขาไม่คุยกับเราเขาสนใจแต่เพื่อนแล้วช่วงนี้เขาทำอะไรไม่บอกต้องให้เรารู้เองตลอชอบทำอะไรที่เราไม่ชอบให้เราเห็นในเรื่อยๆตลอดเราพู

คือเราเป็นคนยิ้มง่าย หัวเราะตลอด แต่อยู่ๆมันก็เปลี่ยนไปค่ะ เรากลายเป็นคนไม่อยากยิ้ม รู้สึกว่ามันน่าเบื่อไปหมด รู้สึกหงุดหงิดจนไม่อยากยิ้ม​ พยายามหาสิ่งที่ทำให้ยิ้ม เรานิ่งจนคนรอบตัวทักเลยค่ะ คือเราไม่