รู้สึกผิดในใจลึกๆที่อายุเยอะแล้วแต่ยังเลี้ยงดูพ่อแม่ไม่ได้

ผมไม่รู้ว่าหลายๆคนโดยเฉพาะคนที่เป็นลูกก็คงอาจจะมีโมเมนต์(บางช่วง)ที่เราก็รู้สึกท้อใจที่เลี้ยงบุพพาการีไม่ได้ทั้งที่อายุเลข 3  ต้นๆ แต่ยังต้องอาศัยเงินพ่อแม่(ที่บ้านมีการค้า) กินในช่วงตกงาน หรือแม้แต่วันครอบครัวที่ออกไปกินข้าวด้วยกัน เราเองก็แทบจะไม่เคยออกให้พ่อแม่เลย (ยกเว้นได้โบนัสมา) เราเคยออกเงินอยู่หลายครั้งแต่พ่อแม่เข้าใจเราดีว่าเงินเดือนเราแค่ 35k ผ่อนโน้นผ่อนนี้ก็แทบจะไม่เหลืออะไร คนเป็นพ่อแม่ก็ไม่อยากได้เงินลูกเพราะลูกๆเองก็ยังตั้งตัวไม่ได้ มองๆตัวผมเองก็คล้ายๆกับเกาะพ่อเกาะแม่กิน ผมเคยคุยกับเพื่อนหลายๆอื่น บ้างก็กลับไปช่วยกิจการที่บ้าน บางก็ผมขาวทำทั้งงานประจำซึ่งเงินเดือนสูงกว่าผมเยอะและงานส่วนตัวและมีครอบครัวกันแล้วด้วย พอมองออกไปแล้ว เราก็ยังรู้สึกอยู่สุขสบายจนเกินไปในบางครั้ง ทุกวันนี้ผมก็รู้สึกผิดที่ยังเลี้ยงให้พวกท่านสบายไม่ได้เพราะพวกท่านก็อายุ 6 แล้ว เพื่อนๆพอมีไอเดียอย่างไรบ้าง เช่น หางานเสริม ทำธุรกิจส่วนตัว ฯลฯ ผมรู้สึกสับสนมากจนรู้สึกนอยๆแบบบอกไม่ถูก