เรื่องมีอยู่ว่า ตอนที่ดิชั้นเรียน ม.ปลาย เข้าม.4 ใหม่ๆ
เราก็ชอบคนนี่ๆเลย ซึ่งเป็นเพื่อนห้องเดียวกับเรา
แรกๆก็โทรหาเค้านะ เวลาเลิกเรียน
แต่เค้าให้เพื่อนอีกคนรับแต่เราก็แค่บอกว่าไม่ได้คิดอะไร คุยเฉยๆ
(คือตอนนั้นไม่ได้คิดไรมากแค่ได้ยินเสียงก็พอ)
พอระหว่างเรียน ม.ปลาย เค้าก็ฮอตมาก. ในสายชั้น ใครๆก็ชอบเค้า
บรรดาเด็กๆก็จะกรี้ดเค้า ถือว่าฮอตในโรงเรียนเลยก็ว่าได้
แล้วเราก็สนิทกันมาเรื่อยๆ ชั้นทำการบ้านให้เค้ามั่ง กินเหล้าด้วยกันมั่ง
ตามแระสาเพื่อนๆ ชั้นเป็นผู้หญิงก็จริง แต่ค่อนข้างที่จะไปกับเพื่อนผู้ชาย(ตอนปริญญา)
พอเราจบ ม.6 เราก็แยกย้ายกัน ต่อ ป.ตรี เราจะเป็นคนที่ติดต่อกับเพื่อนกลุ่มผู้ชายมาตลอด
นัดกันกินเหล้า เวลาเราไปเรียน เซอร์จาว่า ก็นัดเพื่อนไปกินเหล้าหลัง มอ (พอดีเราเรียนที่จังหวัดนึง แต่ไปเรียนเอาใบเซอร์อีกจังหวัดนึง)
พอจบ ป.ตรี ต่างฝ่ายต่างทำงาน แต่เราโชคดี มีเพื่อนๆที่นัดเจอกันทุกปีเลยสนิทกันเรื่อยมา
พอช่วงเวลาที่สนิทมากๆ คือเราได้ปรึกษาเรื่องงานกับเพื่อนชาย
เค้าคอยแนะนำเราตลอดเลย. แล้วมันก็ได้ผลทุกๆครั้ง
เราจึงคอยโทรหาเค้าตลอดเวลา ประหนึ่งว่าคนที่ทำงานบอกว่า น่าจะเป็นแฟนกันเนอะ
เราเคยบอกเค้าประมาณว่าชอบเค้า เค้าตอบกลับมาว่า "อย่าดราม่า"555++
ฮาเลยเรา แล้วเราก็คุยกับเค้าเรื่อยๆ ช่วงตอนเค้าทำวิทยานิพนธ์นะ แทบไม่ได้นอนเลยทีเดียว
เราช่วยเค้าพิมเอกสารจนถึง ตี4 แต่เราบอกเค้าว่า ให้เค้านอนเลย อันไหนเราสงสัยเราจะโทรถาม(อยู่คนละจังหวัด..ใช้เมลล์ออนไลน์ทำให้เค้าดู)
เรานอนตี4ตื่นไปทำงาน6โมงเช้า ช่วงนั้นมีความสุขมากๆเลยแหละ ไม่รู้สึกเหนื่อยเลย
อ่อ..เราหุ้นกันทำร้านขายของด้วย เค้าก็จะเป็นคนคอยออกแบบ เราก็จะเป็นคนทำบัญชี+จัดซื้อ
และมีอีกคน คอยดูแลเรื่องสถานที่ แต่เพื่อนชายของชั้นก็จะแนะนำและทำให้ร้านเราประสบความสำเร็จจนถึงวันนี้
มันอาจจะไม่ใหญ่โต แต่มันมีคุณค่ามากๆสำหรับเรา
วันนี้ เพื่อนชาย ของชั้น เค้ายังคงคอยแนะนำ คอยช่วยเหลือ คอยปรับทุกข์
ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่ชั้นเจอปัญหา ทำงานต่อไม่ได้. คิดอะไรไม่ออกและหาข้อมูลอะไรไม่เจอ หาของขวัญให้ใครๆ. เค้าทั้งนั้นที่แนะนำ
เพื่อนชายของชั้นสามารถ เนรมิตให้ชั้นได้ทุกอย่าง
คือ เหมือนเค้าเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเราไปแล้ว
และชั้นก็รู้สึกดีจัง ที่มีเค้าแบบนี้ เค้าจะเป็นคนพูตรงไปตรงมา. มีความคิดเป็นผู้นำ รอบคอบ ใช้ชีวิตแบบคุ้มสุดๆ มีเหตุผลตลอด
และยังคอยบอกชั้นว่าไม่ให้เครียดกับงานและรู้จักปล่อยวางสะมั่ง ทำมากไปบางทีก็ไม่ดีหรอก คนอื่นเค้าก็อาจจะอยากทำมั่ง ทำตามหน้าที่ก็พอ
ชั้นทำงานทุกอย่างคนเดียวได้ก็จริง แต่ถ้าทนได้ก็. "อดเอาโตแล้ว". 55555
รู้สึกมีความสุขมากเลย ...มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
มันคือความรู้สึกแบบไหนกันนะแบบนี้
เพื่อนสนิทของชั้น🚶🏻💃🏼ถ้าไม่มีเธอชั้นคงต้องเป็นบ้าแน่ๆ
เราก็ชอบคนนี่ๆเลย ซึ่งเป็นเพื่อนห้องเดียวกับเรา
แรกๆก็โทรหาเค้านะ เวลาเลิกเรียน
แต่เค้าให้เพื่อนอีกคนรับแต่เราก็แค่บอกว่าไม่ได้คิดอะไร คุยเฉยๆ
(คือตอนนั้นไม่ได้คิดไรมากแค่ได้ยินเสียงก็พอ)
พอระหว่างเรียน ม.ปลาย เค้าก็ฮอตมาก. ในสายชั้น ใครๆก็ชอบเค้า
บรรดาเด็กๆก็จะกรี้ดเค้า ถือว่าฮอตในโรงเรียนเลยก็ว่าได้
แล้วเราก็สนิทกันมาเรื่อยๆ ชั้นทำการบ้านให้เค้ามั่ง กินเหล้าด้วยกันมั่ง
ตามแระสาเพื่อนๆ ชั้นเป็นผู้หญิงก็จริง แต่ค่อนข้างที่จะไปกับเพื่อนผู้ชาย(ตอนปริญญา)
พอเราจบ ม.6 เราก็แยกย้ายกัน ต่อ ป.ตรี เราจะเป็นคนที่ติดต่อกับเพื่อนกลุ่มผู้ชายมาตลอด
นัดกันกินเหล้า เวลาเราไปเรียน เซอร์จาว่า ก็นัดเพื่อนไปกินเหล้าหลัง มอ (พอดีเราเรียนที่จังหวัดนึง แต่ไปเรียนเอาใบเซอร์อีกจังหวัดนึง)
พอจบ ป.ตรี ต่างฝ่ายต่างทำงาน แต่เราโชคดี มีเพื่อนๆที่นัดเจอกันทุกปีเลยสนิทกันเรื่อยมา
พอช่วงเวลาที่สนิทมากๆ คือเราได้ปรึกษาเรื่องงานกับเพื่อนชาย
เค้าคอยแนะนำเราตลอดเลย. แล้วมันก็ได้ผลทุกๆครั้ง
เราจึงคอยโทรหาเค้าตลอดเวลา ประหนึ่งว่าคนที่ทำงานบอกว่า น่าจะเป็นแฟนกันเนอะ
เราเคยบอกเค้าประมาณว่าชอบเค้า เค้าตอบกลับมาว่า "อย่าดราม่า"555++
ฮาเลยเรา แล้วเราก็คุยกับเค้าเรื่อยๆ ช่วงตอนเค้าทำวิทยานิพนธ์นะ แทบไม่ได้นอนเลยทีเดียว
เราช่วยเค้าพิมเอกสารจนถึง ตี4 แต่เราบอกเค้าว่า ให้เค้านอนเลย อันไหนเราสงสัยเราจะโทรถาม(อยู่คนละจังหวัด..ใช้เมลล์ออนไลน์ทำให้เค้าดู)
เรานอนตี4ตื่นไปทำงาน6โมงเช้า ช่วงนั้นมีความสุขมากๆเลยแหละ ไม่รู้สึกเหนื่อยเลย
อ่อ..เราหุ้นกันทำร้านขายของด้วย เค้าก็จะเป็นคนคอยออกแบบ เราก็จะเป็นคนทำบัญชี+จัดซื้อ
และมีอีกคน คอยดูแลเรื่องสถานที่ แต่เพื่อนชายของชั้นก็จะแนะนำและทำให้ร้านเราประสบความสำเร็จจนถึงวันนี้
มันอาจจะไม่ใหญ่โต แต่มันมีคุณค่ามากๆสำหรับเรา
วันนี้ เพื่อนชาย ของชั้น เค้ายังคงคอยแนะนำ คอยช่วยเหลือ คอยปรับทุกข์
ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่ชั้นเจอปัญหา ทำงานต่อไม่ได้. คิดอะไรไม่ออกและหาข้อมูลอะไรไม่เจอ หาของขวัญให้ใครๆ. เค้าทั้งนั้นที่แนะนำ
เพื่อนชายของชั้นสามารถ เนรมิตให้ชั้นได้ทุกอย่าง
คือ เหมือนเค้าเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเราไปแล้ว
และชั้นก็รู้สึกดีจัง ที่มีเค้าแบบนี้ เค้าจะเป็นคนพูตรงไปตรงมา. มีความคิดเป็นผู้นำ รอบคอบ ใช้ชีวิตแบบคุ้มสุดๆ มีเหตุผลตลอด
และยังคอยบอกชั้นว่าไม่ให้เครียดกับงานและรู้จักปล่อยวางสะมั่ง ทำมากไปบางทีก็ไม่ดีหรอก คนอื่นเค้าก็อาจจะอยากทำมั่ง ทำตามหน้าที่ก็พอ
ชั้นทำงานทุกอย่างคนเดียวได้ก็จริง แต่ถ้าทนได้ก็. "อดเอาโตแล้ว". 55555
รู้สึกมีความสุขมากเลย ...มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
มันคือความรู้สึกแบบไหนกันนะแบบนี้