ในด้านความคิดเห็นของผมนะครับ เนื่องจากผมเป็นคนหนึ่งที่เรียนการท่องเที่ยวครับ
ผมไม่เห็นด้วยเลยกับการสร้างกระเช้าขึ้นภูกระดึง ผมเป็นหนึ่งคนครับที่ได้ไปพิชิตภูกระดึงมาแล้ว
ผมว่าในการใช้ความพยายามในการเดิน ปีน ขึ้นภูกระดึงด้วยความลำบากนั้น มันเป็นมนต์เสน่ห์ของภูกระดึงอ่ะครับ
ลองคิดดูนะครับ ว่าเค้าจะมีป้ายคำว่า ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้พิชิตภุกระดึง ทำไมหล่ะครับ
ถ้ามีการสร้างกระเช้าขึ้นมา ป้ายนี้คงต้องรื้อออกและโยนทิ้งลงภูไปอ่ะครับ และเปลี่ยนเป็นเขียนว่า
ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้นั่งกระเช้าขึ้นภูกระดึง
บนภูกระดึงสวยมากครับ ยอมรับเลย ถ้าไม่ใช้ความพยายามขึ้นมา มันก็จะไม่ได้เห็นภาพที่สวยหรอกครับ
ผมไม่ได้มองในมุมที่ว่า มันทำลายธรรมชาติหรอกครับ แต่ก็จริงอยู่ที่การสร้างมันทำลายธรรมชาติจริงๆ
แต่ผมมองในมุมด้านจิตใจมากกว่าครับ ผมว่ามันมีคุณค่ามากเลยนะครับถ้าครั้งนึงได้ขึ้นภูกระดึงอ่ะครับ
ผมเล่าประสบการณ์เลยนะครับ การขึ้นภูกระดึงของผม ผมไปคนเดียวครับ ไปถึงก็ฝากกระเป๋าเลยครับ คงแบกขึ้นไม่ไหว กว่าจะเดินขึ้นไปถึงยอดได้แทบตายความเหนื่อยมากๆๆๆๆ แต่มันคือประสบการณ์อ่ะครับ ได้ชมธรรมชาติระหว่างทาง ได้สูดบรรยากาศอันบริสุทธิ์ ได้ถ่ายรูปสวยๆ ได้ใช้ชีวิตแบบเงียบสงบ พอขึ้นไปถึงยอด ความคิดผมนึกว่าจะถึงที่อุทยานเลย
ที่ไหนได้ต้องเดินต่อไปอีกตั้งหลายกิโล ตะคริวกินตลอดทางเลยครับตอนเดินทางราบ มันสุดยอดมากครับ เหนื่อยจริงๆ
แต่นึกดิครับถึงคุณค่าทางจิตใจอ่ะ มันภูมิใจมากเลยนะครับที่ได้ขึ้นไปถึงจุดหมายปลายทางได้ด้วยสองเท้าเรา เหนื่อยครับแต่คุ้มมากกับการได้สัมผัสกับสิ่งสวยงามบนนั้น อีกทั้งยังได้มิตรภาพระหว่างทาง ได้พบการผู้คนที่ไม่คุ้นหน้าเยอะแยะมากมาย แต่เค้ากับคุยกับเราได้ดี ช่วยเหลือเรา ถามเราว่าไหวมั้ย มิตรภาพระหว่างทางมันดีจริงๆครับ ภูมิใจมากจริงๆ ถ้าคุณได้ไปนะแนะนำว่าให้อาบน้ำนะครับ ผมนี่เป็นคนนึงที่ท้าทายกับมันมาก บอกเลยน้ำโคตรเย็นมากในหน้าหนาวนะ ผมลองดีเลยครับ อาบน้ำนี่ตัวชาไปทั้งตัวเลย โคตรๆๆๆเย็น และนอนเต๊นท์นะครับ แบบสุดยอดหนาวสะท้านเลย ผมจะบอกว่าผมเช่าแค่เต๊นท์อย่างเดียวเลยครับ ไม่ได้เช่าหมอน ผ้าห่มเลย ยอมรับครับว่ากลัวเงินไม่พอกลับบ้าน คิดดูนะครับกลางคืนลมบนภูแรงมาก หนาวสะท้านมาก อากระเป๋าเป็นหมอน เอาผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้ามีเท่าไหร่เอามาห่มแทนผ้าห่มหมดเลย แต่ก็ยังนอนสั่นๆๆๆๆๆ สั่นมากๆๆอ่ะ นอนไม่ได้เลย แต่นี่หบ่ะครับ คือประการณ์มากๆๆ ผมจดจำมันจนถึงวันนี้ว่าความรู้สึกในตอนนั้นมันเป็นยังไง
อีกด้านนึงนะครับ ถ้าคุณมากในเรื่องความลำบากของคนแบกของขึ้นภู ผมถามถึงจุดนี้ให้คุณคิดกันเลยนะครับ ว่าถ้าคุณขึ้นกระเช้าไป และชาวบ้านที่รับจ้างแบกของขึ้นหล่ะครับ เค้าจะมีรายได้จากตรงไหน ชาวบ้านเดือดร้อนกันเป็นร้อยๆคนที่จะไม่มีอาชีพ ไม่มีรายได้ ครอบครัวเค้าหล่ะครับจะอยู่กันยังไง ผมไม่ใช่ว่าจะไม่สงสารเค้านะครับ สงสารครับ แต่เค้าก็สามารถทำได้นิครับ มันคืออาชีพของเค้า เราเองก็ใช่ว่าจะใจจืดใจดำให้แต่ค่าขนของขึ้น ขึ้นไปถึงเราก็ให้ค่าทริปเค้าเพิ่มอีก ผมบอกเลยว่าผมเป็นคนนึงที่จะต่อต้านการสร้างกระเช้าขึ้นภูกระดึง ไม่เห็นด้วยเลย
สุดท้ายนี้ อยากจะบอกกับทุกคนครับว่า ไปเถอะภูกระดึงอ่ะ ลำบากที่คือประสบการณ์ที่ดีมากเหนื่อยแต่คุ้มมาก ทุกที่บนภูกระดึงมีมิตรภาพดีๆที่รอคุณอยู่ อยากจะบอกว่าแม้แต่แม่ค้าที่อยู่บนภูกระดึงนะ มิตรภาพดีมาก ไม่ใช่คิดแต่จะขายของ เค้าช่วยเหลือเรา ให้คำแนะนำเรา คุยเป็นเพื่อนเราได้ดีมาก ไปกันเถอะครับภูกระดึง ก่อนที่อะไรๆมันจะแย่ไปกว่านี้
ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้พิชิตภูกระดึง #ต่อต้านการสร้างกระเช้า
ผมไม่เห็นด้วยเลยกับการสร้างกระเช้าขึ้นภูกระดึง ผมเป็นหนึ่งคนครับที่ได้ไปพิชิตภูกระดึงมาแล้ว
ผมว่าในการใช้ความพยายามในการเดิน ปีน ขึ้นภูกระดึงด้วยความลำบากนั้น มันเป็นมนต์เสน่ห์ของภูกระดึงอ่ะครับ
ลองคิดดูนะครับ ว่าเค้าจะมีป้ายคำว่า ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้พิชิตภุกระดึง ทำไมหล่ะครับ
ถ้ามีการสร้างกระเช้าขึ้นมา ป้ายนี้คงต้องรื้อออกและโยนทิ้งลงภูไปอ่ะครับ และเปลี่ยนเป็นเขียนว่า
ครั้งหนึ่งในชีวิต ได้นั่งกระเช้าขึ้นภูกระดึง
บนภูกระดึงสวยมากครับ ยอมรับเลย ถ้าไม่ใช้ความพยายามขึ้นมา มันก็จะไม่ได้เห็นภาพที่สวยหรอกครับ
ผมไม่ได้มองในมุมที่ว่า มันทำลายธรรมชาติหรอกครับ แต่ก็จริงอยู่ที่การสร้างมันทำลายธรรมชาติจริงๆ
แต่ผมมองในมุมด้านจิตใจมากกว่าครับ ผมว่ามันมีคุณค่ามากเลยนะครับถ้าครั้งนึงได้ขึ้นภูกระดึงอ่ะครับ
ผมเล่าประสบการณ์เลยนะครับ การขึ้นภูกระดึงของผม ผมไปคนเดียวครับ ไปถึงก็ฝากกระเป๋าเลยครับ คงแบกขึ้นไม่ไหว กว่าจะเดินขึ้นไปถึงยอดได้แทบตายความเหนื่อยมากๆๆๆๆ แต่มันคือประสบการณ์อ่ะครับ ได้ชมธรรมชาติระหว่างทาง ได้สูดบรรยากาศอันบริสุทธิ์ ได้ถ่ายรูปสวยๆ ได้ใช้ชีวิตแบบเงียบสงบ พอขึ้นไปถึงยอด ความคิดผมนึกว่าจะถึงที่อุทยานเลย
ที่ไหนได้ต้องเดินต่อไปอีกตั้งหลายกิโล ตะคริวกินตลอดทางเลยครับตอนเดินทางราบ มันสุดยอดมากครับ เหนื่อยจริงๆ
แต่นึกดิครับถึงคุณค่าทางจิตใจอ่ะ มันภูมิใจมากเลยนะครับที่ได้ขึ้นไปถึงจุดหมายปลายทางได้ด้วยสองเท้าเรา เหนื่อยครับแต่คุ้มมากกับการได้สัมผัสกับสิ่งสวยงามบนนั้น อีกทั้งยังได้มิตรภาพระหว่างทาง ได้พบการผู้คนที่ไม่คุ้นหน้าเยอะแยะมากมาย แต่เค้ากับคุยกับเราได้ดี ช่วยเหลือเรา ถามเราว่าไหวมั้ย มิตรภาพระหว่างทางมันดีจริงๆครับ ภูมิใจมากจริงๆ ถ้าคุณได้ไปนะแนะนำว่าให้อาบน้ำนะครับ ผมนี่เป็นคนนึงที่ท้าทายกับมันมาก บอกเลยน้ำโคตรเย็นมากในหน้าหนาวนะ ผมลองดีเลยครับ อาบน้ำนี่ตัวชาไปทั้งตัวเลย โคตรๆๆๆเย็น และนอนเต๊นท์นะครับ แบบสุดยอดหนาวสะท้านเลย ผมจะบอกว่าผมเช่าแค่เต๊นท์อย่างเดียวเลยครับ ไม่ได้เช่าหมอน ผ้าห่มเลย ยอมรับครับว่ากลัวเงินไม่พอกลับบ้าน คิดดูนะครับกลางคืนลมบนภูแรงมาก หนาวสะท้านมาก อากระเป๋าเป็นหมอน เอาผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้ามีเท่าไหร่เอามาห่มแทนผ้าห่มหมดเลย แต่ก็ยังนอนสั่นๆๆๆๆๆ สั่นมากๆๆอ่ะ นอนไม่ได้เลย แต่นี่หบ่ะครับ คือประการณ์มากๆๆ ผมจดจำมันจนถึงวันนี้ว่าความรู้สึกในตอนนั้นมันเป็นยังไง
อีกด้านนึงนะครับ ถ้าคุณมากในเรื่องความลำบากของคนแบกของขึ้นภู ผมถามถึงจุดนี้ให้คุณคิดกันเลยนะครับ ว่าถ้าคุณขึ้นกระเช้าไป และชาวบ้านที่รับจ้างแบกของขึ้นหล่ะครับ เค้าจะมีรายได้จากตรงไหน ชาวบ้านเดือดร้อนกันเป็นร้อยๆคนที่จะไม่มีอาชีพ ไม่มีรายได้ ครอบครัวเค้าหล่ะครับจะอยู่กันยังไง ผมไม่ใช่ว่าจะไม่สงสารเค้านะครับ สงสารครับ แต่เค้าก็สามารถทำได้นิครับ มันคืออาชีพของเค้า เราเองก็ใช่ว่าจะใจจืดใจดำให้แต่ค่าขนของขึ้น ขึ้นไปถึงเราก็ให้ค่าทริปเค้าเพิ่มอีก ผมบอกเลยว่าผมเป็นคนนึงที่จะต่อต้านการสร้างกระเช้าขึ้นภูกระดึง ไม่เห็นด้วยเลย
สุดท้ายนี้ อยากจะบอกกับทุกคนครับว่า ไปเถอะภูกระดึงอ่ะ ลำบากที่คือประสบการณ์ที่ดีมากเหนื่อยแต่คุ้มมาก ทุกที่บนภูกระดึงมีมิตรภาพดีๆที่รอคุณอยู่ อยากจะบอกว่าแม้แต่แม่ค้าที่อยู่บนภูกระดึงนะ มิตรภาพดีมาก ไม่ใช่คิดแต่จะขายของ เค้าช่วยเหลือเรา ให้คำแนะนำเรา คุยเป็นเพื่อนเราได้ดีมาก ไปกันเถอะครับภูกระดึง ก่อนที่อะไรๆมันจะแย่ไปกว่านี้