"พลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง"

อีก 10 ปี หรือ 15 ปี ข้างหน้า ประเทศไทยอาจมีสังฆราชผู้เลิศล้ำในความเป็นอิสระก็ได้ครับ ไม่มียศ ไม่มีตำแหน่ง ไม่มีสมณศักดิ์ เหมือนเป็นผู้หลุดพ้นจากโลภะ โมหะ โทสะ ปราศจากกิเลสตัณหาร้อยรัด แต่... ในวัด

หากจะพูดถึงไวรัสที่กัดกินการพัฒนาประเทศมาอย่างยาวนานที่สุด ไม่ใช่โควิด-19 แต่คือ “ระบบอุปถัมภ์” (Clientelism) นี่คือรากเหง้าที่ฝังลึกอยู่ใน DNA ของสังคมไทย ตั้งแต่ระดับโครงสร้างอำนาจรัฐไปจ

เพื่อลดกิเลสความต้องการลาภยศสรรเสริญและให้มีใจมุ่งเน้นต่อการปฏิบัติตามพระธรรมคำสั่งสอนอย่างเดียว ยกเลิกตำแหน่งพระราชาคณะทั้งหมด ให้เหลือแต่พระสังฆราชอย่างเดียว ส่วนการปกครองในคณะสงฆ์ ก็ใบ้เจ้าคณะในระ

ทำไมพวก "No Power No Responsibility" ถึงไม่เข้าใจกัน? พลังอำนาจนั้นมันมาคู่กับความรับผิดชอบ เป็นของคู่กัน อยากให้มองบริบทใหญ่ๆมากกว่าเรื่องหยุมหยิม

เพลโตเคยตั้งคำถามว่า รัฐจะดีได้ก็ต่อเมื่อผู้ปกครองรักความยุติธรรมมากกว่าอำนาจ ขณะที่พุทธปรัชญาสอนว่า จิตที่ยึดติดในลาภ ยศ สรรเสริญ ย่อมค่อยๆ ห่างจากธรรม เมื่อวัยหนุ่มสาว หลายคนมีอุดมการณ์ชัด อยากสร้า

. การคัดค้านการตั้งสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ใหม่ในปัจจุบัน มันเป็นการทำไปด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ หรือเป็นการยื้อยุดหยุดยั้งเพื่อหวังแย่งชิงอำนาจ ผมก็ยังไม่แน่ใจ ก็ต้องดูกันต่อไปว่าฝ่ายใดจะมีพลังภ

ความเป็นเสรีภาพในใจที่ยังไม่เป็นอิสระ เราใช้คำว่า "เสรีภาพ" บ่อยเสียจนบางครั้งลืมถามตัวเองว่าแท้จริงแล้วเรามีมันหรือไม่ เสรีภาพที่แท้จริงไม่ได้เกิดจากรัฐธรรมนูญหรือสิทธิตามกฎหมายเพียงอย่างเ