ในเหตุการณ์วันที่ 24 ก.พ. 59 เวลา 4โมง
ผมปกติจะโทหาแม่คิวก่อน(นามแฝง) ว่าวันนี้มีใครไปรับหรือไม่มี แต่เราดันไม่ได้โทรไป เราก็เดินไป ศูนย์นักเรียน ไปซื้อเคปมากิน เสร็จแล้วเราก็เดินมาที่ รร.วัดราษเหมือนเดิม มานั่งรอ เวลา แล้วผมก็เห็น เค้าเดินออกมา หน้าตายิ้มแย้ม แต่พอเค้าเจอหน้าผมหน้าคิวก็เปลี่ยนไปเลยจากยิ้มๆก็ดึงหน้าใส แต่พอเดินผ่านไป ก็เป็นเหมือนเดิม ยิ้มเหมือนเดิม คือเราก็ไม่ได้คิดอะไรช่วงนั้น แล้วก็มีน้องอีกคนเดิน มาน้องคนนี้เป็นคู่อีกคน แต่น้องคนนี้ก็เฉยๆไม่มีถ้าทีอะไร เราก็เดินไปคุยปกติ เราก็ไม่ได้คิดอะไร แล้วซักพักน้องที่ เดินไปศูนย์นักเรียนก็เดินมา แล้วก็มายืนหน้าร้านน้ำซักพัก แล้วค่อยเดินเข้าไปใน โรงเรียนเหมือนเดิม น้องพวกนั้นถามผม ว่ามา ทำไรผมก็ตอบมารับ เจม กับคิม แล้วเราก็ไม่เห็นเค้าอีกผมก็ยืนหน้าร้านน้ำอีกซักพัก พอประมาน 5โมง เราก็เริ่มกับ ไปบ้านน้องคนนั้น ด้วย อารม โกดมากๆ ผมก็ไปเอาที่ชาร์ตผม เสดแล้วผมก็กับบ้านเลย พอตกเย็น ผมเริ่มแบบไม่พอใจไม่อยากคุยกับใคร แล้วเหตุการณ์ สำคัญการเริ่มขึ้น
น้องคิวเริ่มทัก ผมในเฟตมาแต่ผมก็ไม่ตอบเงียบใส่เพื่ออะไรจะดีขึ้น แล้วผมก็ไปคุยกับแฟน น้องคนนั้น ผมก็คุยปกติไม่ได้คิดอะไร แต่มันดันไม่เป็นกับสิ่งที่ผมคิด มันกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้น
ผมพึ่งรู้ว่า น้องชายที่ผมรักที่สุดแคร์ที่สุด ผมยอมทุกอย่างเพื่อน้องคนนี้ แต่สิ่งที่ผมได้อ่านได้เห็นมันเป็นคำพูดที่ทำร้ายผมสุดๆ
นี้เป็นคำพูดที่ทำร้ายผมสุด ผมไม่นึกว่า คนที่ผมรักจะพูดแบบนี้ เค้าไม่แคร์ผมเลย พูดแบบเหมือนคนไม่สนิดกัน ถ้าจะทำกันแบบนี้ เค้ายังคิดว่าผมเป็นพี่ อยู่ไหม ผมอ่านไปร้องไห้ไป
คนสนิท เค้าคิดกันเเบบนี้หรอ???
ผมปกติจะโทหาแม่คิวก่อน(นามแฝง) ว่าวันนี้มีใครไปรับหรือไม่มี แต่เราดันไม่ได้โทรไป เราก็เดินไป ศูนย์นักเรียน ไปซื้อเคปมากิน เสร็จแล้วเราก็เดินมาที่ รร.วัดราษเหมือนเดิม มานั่งรอ เวลา แล้วผมก็เห็น เค้าเดินออกมา หน้าตายิ้มแย้ม แต่พอเค้าเจอหน้าผมหน้าคิวก็เปลี่ยนไปเลยจากยิ้มๆก็ดึงหน้าใส แต่พอเดินผ่านไป ก็เป็นเหมือนเดิม ยิ้มเหมือนเดิม คือเราก็ไม่ได้คิดอะไรช่วงนั้น แล้วก็มีน้องอีกคนเดิน มาน้องคนนี้เป็นคู่อีกคน แต่น้องคนนี้ก็เฉยๆไม่มีถ้าทีอะไร เราก็เดินไปคุยปกติ เราก็ไม่ได้คิดอะไร แล้วซักพักน้องที่ เดินไปศูนย์นักเรียนก็เดินมา แล้วก็มายืนหน้าร้านน้ำซักพัก แล้วค่อยเดินเข้าไปใน โรงเรียนเหมือนเดิม น้องพวกนั้นถามผม ว่ามา ทำไรผมก็ตอบมารับ เจม กับคิม แล้วเราก็ไม่เห็นเค้าอีกผมก็ยืนหน้าร้านน้ำอีกซักพัก พอประมาน 5โมง เราก็เริ่มกับ ไปบ้านน้องคนนั้น ด้วย อารม โกดมากๆ ผมก็ไปเอาที่ชาร์ตผม เสดแล้วผมก็กับบ้านเลย พอตกเย็น ผมเริ่มแบบไม่พอใจไม่อยากคุยกับใคร แล้วเหตุการณ์ สำคัญการเริ่มขึ้น
น้องคิวเริ่มทัก ผมในเฟตมาแต่ผมก็ไม่ตอบเงียบใส่เพื่ออะไรจะดีขึ้น แล้วผมก็ไปคุยกับแฟน น้องคนนั้น ผมก็คุยปกติไม่ได้คิดอะไร แต่มันดันไม่เป็นกับสิ่งที่ผมคิด มันกลายเป็นเรื่องใหญ่ขึ้น
ผมพึ่งรู้ว่า น้องชายที่ผมรักที่สุดแคร์ที่สุด ผมยอมทุกอย่างเพื่อน้องคนนี้ แต่สิ่งที่ผมได้อ่านได้เห็นมันเป็นคำพูดที่ทำร้ายผมสุดๆ
นี้เป็นคำพูดที่ทำร้ายผมสุด ผมไม่นึกว่า คนที่ผมรักจะพูดแบบนี้ เค้าไม่แคร์ผมเลย พูดแบบเหมือนคนไม่สนิดกัน ถ้าจะทำกันแบบนี้ เค้ายังคิดว่าผมเป็นพี่ อยู่ไหม ผมอ่านไปร้องไห้ไป