คือเรื่องมีอยู่ว่า ช่วงเย็นของวันเกิดเราเพื่อนในกลุ่มเราคนนึงไปทะเลาะกับเพื่อนในห้องซึ่งเราที่เป็นเพื่อนสนิทก็จะปลอมให้เพื่อนเราใจเย็นๆ
และเรื่องนี้ครูประจำชั้นเราก็รู้ด้วย ครูเค้าก็ถามเราว่ากลับบ้านกันกี่คนเราก็บอกไปว่า4คนแล้วครูเค้าก็บอกเราอีกอย่างว่าตอนเดินออกไป
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้นอีกปล่อยให้เค้าระบายไปเราก็ไปบอกเพื่อนอีก2คนที่ออกไปด้วยกันว่าไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้นอีก และระหว่างเดินไปรอที่ป้ายรถเมล์นั้น
ก็จะมีคนโทรมาสสวก.บ้างโพสต์ลงเฟสบ้างขณะนั้นเราก็ปล่อยให้เพื่อนๆ3คนเดินก็ไปก่อนคือเราก็จะเป็นคนเดินช้าด้วย 3คนนั้นก็จะเดินนำไปก่อน
เราก็จะไม่รู้ว่าพวกนั้นคุยอะไรกันเพราะกำลังวุ้ยกับความอวยพรต่างๆ แต่ที่แน่ๆคือ2คนก็ไปพูดถึงเรื่องนั้นอีก ก่อนจะถึงป้ายรถเมล์เพื่อนที่ทะเลาะกับ
คนในห้องจะเดินไปคนละเส้นทาง พอถึงป้ายรถเมบ์เราก็เลยถาม2คนนั้นว่าจะพูดเรื่องนั้นอีกทำไม นี้แหละทำไมเราดันมาทะเลาะกับเพื่อนในกลุ่มเราเอง
คือพอเราถามเสร็จ(เราแทนเพื่อนaกับเพื่อนbนะ)เพื่อนaก็พูดมาเลยนะว่า"ก็เพื่อนกำลังเสียใจอยู่จะให้ทำไง.......ว่าๆ......."เราก็พูดไปว่า"ก็ปลอมได้แต่อย่าต่อ จะทำให้เอากลับไปคิดอีก"เพื่อนaก็ว่าๆๆๆๆๆ คือเราผิดใช่ไหม จริงๆในกลุ่มนี้เราผิดทุกครั้งยอมทุกอย่างเพื่อที่จะให้เพื่อนไม่แยกกันแต่เรากลับมาทะเลาะ
กันเองเราแคร์เพื่อนเรามากๆแคร์มากเราจึงไม่อยากที่จะพูดอะไรๆที่ให้อีกฝ่ายเสียใจ แต่คือสิ่งที่เพื่อนaพูดมามันทำให้เรารู้ได้เลยว่าการที่เพื่อนเป็นกันมานาน1ปีนี้เพื่อนaไม่เคยแคร์เราเลยตั้งแต่ทะเลาะกับเพื่อนaเรากลับมานั่งคิดที่บ้านทุกครั้งว่าเราจะแก้ปัญหานี้ยังไงทำยังไงที่จะได้กลับมาคุยกันเพราะเราแคร์ เพื่อนเรามากเราจึงคิดมากทุกวันร้องไห้ทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้ บางทีเราก็เหนื่อยทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย ครั้งนี้ในวันที่เราเจอเพื่อนaหลังจากวันนั้น เราพยายามคุยกับเพื่อนaแต่แค่เราเรียกแค่เรามองแค่เราพยายามคุยเพื่อนaไม่เปิดโอกาสให้เราแม้แต่จะพูดคำว่า ขอโทษ เราก็ไม่รู้เราจะทำยังไงเราก็ปรึกษา แม่เรานะ แม่เราบอกว่า "การที่หนูมานั่งคิดมากนั่งร้องไห้ทั้งๆที่มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย หนูพยายามแล้วแต่ฝ่ายนู้นเค้าไม่แคร์เราอยู่แล้วถึงพยายามไปก็เปล่าประโยชน์" เราก็เลยกลับมานั่งคิดนะว่าจะแก้ปัญหาไปทำไมทั้งๆที่อีกฝ่ายไม่แคร์เราเลย และในวันที่เราเจอเพื่อนaอีกครั้งเราก็เลือกที่จะไม่แคร์บ้าง
มันยากมากเพื่อนaไม่สนใจเราเลย วันนั้นเราก็ลองทำตามเพื่อนaดูบ้างคือการไม่สนใจ ทั้งวันเราก็ไม่ได้คุยกัน จากเพื่อนที่สนิทมากแคร์มากเป็นห่วงเมื่อมีคนมาแกล้งเพื่อนเรา จนวันนี้เราเมื่อคนไม่รุ้จักกันไม่มองหน้ากันไม่แคร์กันแล้ว 555เราอะอยากย้อมเวลาได้มากๆเลยแหละ เราอยากกลับไปคุยอยากกลับไปเล่นเหมือนวันเก่าๆที่เราเล่นด้วยกัน แต่เราไม่มีโอกาศเลยสุดท้ายยังไงๆเราก็แคร์เพื่อนaมากๆอยู่ดี
ทะเลาะกับเพื่อนสนิทอะ จะทำยังไงดี???ทำยังไงให้กลับมาคุยกันได้อะ??
และเรื่องนี้ครูประจำชั้นเราก็รู้ด้วย ครูเค้าก็ถามเราว่ากลับบ้านกันกี่คนเราก็บอกไปว่า4คนแล้วครูเค้าก็บอกเราอีกอย่างว่าตอนเดินออกไป
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้นอีกปล่อยให้เค้าระบายไปเราก็ไปบอกเพื่อนอีก2คนที่ออกไปด้วยกันว่าไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้นอีก และระหว่างเดินไปรอที่ป้ายรถเมล์นั้น
ก็จะมีคนโทรมาสสวก.บ้างโพสต์ลงเฟสบ้างขณะนั้นเราก็ปล่อยให้เพื่อนๆ3คนเดินก็ไปก่อนคือเราก็จะเป็นคนเดินช้าด้วย 3คนนั้นก็จะเดินนำไปก่อน
เราก็จะไม่รู้ว่าพวกนั้นคุยอะไรกันเพราะกำลังวุ้ยกับความอวยพรต่างๆ แต่ที่แน่ๆคือ2คนก็ไปพูดถึงเรื่องนั้นอีก ก่อนจะถึงป้ายรถเมล์เพื่อนที่ทะเลาะกับ
คนในห้องจะเดินไปคนละเส้นทาง พอถึงป้ายรถเมบ์เราก็เลยถาม2คนนั้นว่าจะพูดเรื่องนั้นอีกทำไม นี้แหละทำไมเราดันมาทะเลาะกับเพื่อนในกลุ่มเราเอง
คือพอเราถามเสร็จ(เราแทนเพื่อนaกับเพื่อนbนะ)เพื่อนaก็พูดมาเลยนะว่า"ก็เพื่อนกำลังเสียใจอยู่จะให้ทำไง.......ว่าๆ......."เราก็พูดไปว่า"ก็ปลอมได้แต่อย่าต่อ จะทำให้เอากลับไปคิดอีก"เพื่อนaก็ว่าๆๆๆๆๆ คือเราผิดใช่ไหม จริงๆในกลุ่มนี้เราผิดทุกครั้งยอมทุกอย่างเพื่อที่จะให้เพื่อนไม่แยกกันแต่เรากลับมาทะเลาะ
กันเองเราแคร์เพื่อนเรามากๆแคร์มากเราจึงไม่อยากที่จะพูดอะไรๆที่ให้อีกฝ่ายเสียใจ แต่คือสิ่งที่เพื่อนaพูดมามันทำให้เรารู้ได้เลยว่าการที่เพื่อนเป็นกันมานาน1ปีนี้เพื่อนaไม่เคยแคร์เราเลยตั้งแต่ทะเลาะกับเพื่อนaเรากลับมานั่งคิดที่บ้านทุกครั้งว่าเราจะแก้ปัญหานี้ยังไงทำยังไงที่จะได้กลับมาคุยกันเพราะเราแคร์ เพื่อนเรามากเราจึงคิดมากทุกวันร้องไห้ทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้ บางทีเราก็เหนื่อยทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย ครั้งนี้ในวันที่เราเจอเพื่อนaหลังจากวันนั้น เราพยายามคุยกับเพื่อนaแต่แค่เราเรียกแค่เรามองแค่เราพยายามคุยเพื่อนaไม่เปิดโอกาสให้เราแม้แต่จะพูดคำว่า ขอโทษ เราก็ไม่รู้เราจะทำยังไงเราก็ปรึกษา แม่เรานะ แม่เราบอกว่า "การที่หนูมานั่งคิดมากนั่งร้องไห้ทั้งๆที่มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย หนูพยายามแล้วแต่ฝ่ายนู้นเค้าไม่แคร์เราอยู่แล้วถึงพยายามไปก็เปล่าประโยชน์" เราก็เลยกลับมานั่งคิดนะว่าจะแก้ปัญหาไปทำไมทั้งๆที่อีกฝ่ายไม่แคร์เราเลย และในวันที่เราเจอเพื่อนaอีกครั้งเราก็เลือกที่จะไม่แคร์บ้าง
มันยากมากเพื่อนaไม่สนใจเราเลย วันนั้นเราก็ลองทำตามเพื่อนaดูบ้างคือการไม่สนใจ ทั้งวันเราก็ไม่ได้คุยกัน จากเพื่อนที่สนิทมากแคร์มากเป็นห่วงเมื่อมีคนมาแกล้งเพื่อนเรา จนวันนี้เราเมื่อคนไม่รุ้จักกันไม่มองหน้ากันไม่แคร์กันแล้ว 555เราอะอยากย้อมเวลาได้มากๆเลยแหละ เราอยากกลับไปคุยอยากกลับไปเล่นเหมือนวันเก่าๆที่เราเล่นด้วยกัน แต่เราไม่มีโอกาศเลยสุดท้ายยังไงๆเราก็แคร์เพื่อนaมากๆอยู่ดี