เราควรตัดใจหรือทำยังไงดี

เรามีอาชีพมั่นคงเงินเดือนพอกินแต่งงานกับชายที่จบม.3 ข้อเสียของเขาคือ นิสัยก้าวร้าว เข้ากับพ่อเราไม่ได้ สักเกือบเต็มตัว สูบบุหรี่ เคยเล่นยา   ข้อดีของเขาคือ ซักผ้า ทำกับข้าว ทำงานบ้านเก่ง ทำงานเก่ง เลี้ยงลูกเก่ง  เราแต่งงานกับเขามา 3 ปีมีลูกด้วยกันสองคนวัยกำลังน่ารัก  วันนึงเราคิดว่าถ้าอยู่แบบนี้เงินไม่พอใช้จ่ายแน่เพราะลูกโตขึ้นทุกๆวัน เราจึงส่งเขาไปทำงานที่ต่างประเทศซึ่งประเทศนี้คนที่ไปจะได้เงินเดือนไม่ต่ำกว่าสามหมื่น  แต่พอสามีเราไปต่างประเทศเงินที่ส่งมาให้ลูกเเละเมียคือสองหมื่นบาท เราใจอ่อนมากเพราะแค่หนี้สินที่ส่งเค้าไปต่างประเทศเงินสองหมื่นก้อไม่พอใช้จ่ายแล้ว  ตอนนี้เราหมุนเงินแทบตาย เราถามเขาว่าเอาเงินไปไหนหมดเค้าตอบว่าเอาไปดื่มสุรากับเพื่อน  ปัจจุบันเค้าส่งเงินมาให้เราแค่เก้าพันห้า เราแทบบ้าตายเราหมุนเงินทั้งหมดไม่พอใช้หนี้ ลูกแทบจะกินแกลบ เราทุกข์ใจมาก เราต้องทำงานหนักเพื่อให้ได้เงินมาดูแลลูกๆ แถมเค้ายังแอบคุยเฟสกับผู้หญิงคนอื่น  วันนึงเราทำงานเจอชายคนนึงอายุห่างกับเราแปดปีมารู้ทีหลังว่าเป็นเพื่อสนิทของลูกพี่ลูกน้องเรา การงานเค้ามั่นคง จบสูง เค้ายังไม่มีแฟนเค้ารับรู้เรื่องราวความทุกข์ใจของเราทั้งหมด เค้ายินดีเป็นพี่ชายเรา  ยินดีช่วยเหลือ  ยินดีเป็นที่ปรึกษาให้เราในยามทุกข์ใจ  เรากับพี่เขาเข้ากันได้ดี เรากับพี่เค้าวางแผนอนาคตว่าจะแต่งงานกันอีกสามปีพี่เค้าสัญญาว่ารอเราได้  สัญญาจะไม่ทิ้งเรา รับได้และยินดีบอกใครๆว่าเรามีลูกติดถึงสองคน วันหยุดพี่เขาจะมารับเราและลูกๆไปเที่ยวดูสีหน้าลูกเรากับพี่เขาแล้วมีความสุขเราก้อสุขใจ มีความสุขมากตอนนั้น คบกันได้เดือนครึ่ง วันนึงพ่อแม่พี่เขารู้ว่าพี่ยุ่งกับผู้หญิงที่มีลูกมีผัวแล้ว  พ่อแม่เค้าห้ามเด็ดขาด  ห้ามไม่ให้คบกับเราถึงขั้นตัดแม่ตัดลูกกัน  วันวาเรนไทล์ที่ผ่านมาเรานัดทานข้าวกับพี่เขาเรากำลังเดินทางไปร้านที่นัดทานข้าวอยู่ๆก้อมีข้อความมาทางเฟสบุ๊ค  ...บอกว่า น้องพี่ขอโทษนะที่รักษาคำพูดไม่ได้ เราเลิกกันเถอะ ทางบ้านพี่เขาห้ามเด็ดขาดในเรื่องของเรา เรื่องของเราคงเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว ขอโทษที่ต้องบอกเลิกในเวลาแบบนี้ ขอโทษจริงๆจากนั้นเค้าก้อไม่รับโทรศัพท์เราอีกเลย ...ห้าวันเเรกเราทำใจไม่ได้จริงๆเหมือนความหวังมันพังทลายร้องให้จนหมดน้ำตา...ตอนนี้ผ่านมา9วันไม่รู้จะทำยังไงต่อ