คุณเคยเชื่อเรื่อง เคมี... ที่ตรงกันมั้ย??????????
โดยส่วนตัว เราเชื่อนะ เชื่อว่า คนๆ หนึ่ง จะสามารถเข้ากับอีกคนได้ เพราะเคมีบางอย่างในตัวเรานั้นแหล่ะ
ก่อนอื่น ขอบอกก่อนนะคะว่า อันนี้เรายืมล๊อคอินพี่เรามา เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เราจะมาเขียนเรื่องเกี่ยวกับความรัก ...
ใช่ค่ะ ความรัก ... ซึ่งมันนานมากกกก นานมากจริงๆ ที่เรา ไม่เคย มานั่งร้องไห้ มานั่งเศร้า มานั่งนอยด์ ในเรื่องของความรักเลย
10 ปี ที่เราไม่เคยจีบใครเลย (จนลืมไปแล้วว่า การจีบ ผช สักคนนั้น ทำไงวะ 5555+ )
5 ปี ที่ไม่เคยได้รู้สึก ผีเสื้อบินวนอยู่ในท้อง ทุกๆวัน ตั้งแต่รู้จักกับเค้า
กับ อีก 12 ชั่วโมง ที่เราได้อยู่ด้วยกัน ที่ทำให้เรารู้ว่า อืม..... ผช คนนี้ ทำให้เรารู้สึก ปลอดภัย และอบอุ่น ทำให้เราหลับได้
แต่.... ตอนนี้ มันคงไม่มีอีกแล้ววววสินะ
เริ่มแรกวันที่เราได้รู้จักเค้า คืนวันที่ 23 มกรา 59 (ไม่นานเลย )
หลังจากไปงานแต่งเพื่อน เรากับเพื่อนสาวอีก 2 คน ก็ได้ไปเที่ยวกันต่อ แต่ก่อนที่จะกลับบ้าน เราก็ได้ขับรถวนไปส่ง เพื่อนอีกคน เพื่อเอารถที่ไปฝากไว้
ในขณะที่เลี้ยวรถ นั้น เรามองเห็น ผู้ชายคนหนึ่ง ยืนอยู่ที่ลานจอดรถ
เพื่อน 1 : ชอบใช่มั้ย?????????
คือคำถามแรกจากเพื่อนตอนเลี้ยวรถ นั้น ไม่รู้ว่ามันมาตรงกับเราได้ยังไง
ใช่ เราชอบ ชอบทั้งๆที่ หน้าเรายังไม่เห็น เราไม่รู้ว่า ความรู้สึกนี้มันมาได้ยังไง?? มันมาจากไหน
เรา : อืมมม เมิงกุชอบบบบบบบบบบบบบ
แล้วเราก็จอดรถ เหมือนเพื่อนรู้งาน รีบเอา โทรศัพท์ ไปยืนขอ ไลน์ จากเขาทันที
พอเรากลับมาถึงบ้าน เราก็รีบทักไลน์ไป แล้วเขาก็ตอบมา
เราก็คุยกันมาเรื่อย จนกระทั่ง เรานัดเจอกัน ในวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา
เราเจอกัน (ขอข้ามช๊อตพวกนี้ไปได้ไหม???? เพราะสำหรับเราแล้ว เราไม่รู้ว่า ผีห่าซาตานอะไรมาสิงเรา ทำให้เราไม่เป็นตัวของตัวเอง)
เพื่อนเราบอก เมิง เมิงรู้ไม๊ ว่าเมิงไม่เป็นตัวเอง เมิงเป็นคนดี เป็นคนน่ารัก แต่ทำไมเมิงโชว์แต่ความเลวร้ายออกมา
นั่นสิ เราไม่รู้ เราไม่รู้จริงๆ ว่าทำไม....
เรารู้แต่ว่า ความรู้สึกของ 12 ชั่วโมงที่อยู่ด้วยกัน การกระทำอะไรของเรา มันไม่ใช่เรา
แต่ความรู้สึกที่มีให้มันจริงทุกอย่าง
การที่เราได้กอดใครสักคน ซึ่งเราไม่เคยรู้สึกอะไรมากมายขนาดนี้ มานานมาก ความสุขที่ไม่เคยมีมานานมาก
และมันคงมีให้เรา เพียงแค่ 12 ชั่วโมงเท่านั้น
เพื่อนเรา พนันกันว่า สุดท้ายแล้ว เราจะโดนทิ้ง เพราะเขาค่อนข้างจะฮอต (ซึ่งเราไม่รู้ เราไม่เคยสนใจอะไรเลย )
และแล้ว มันก็จริงค่ะ ใช่!! เราโดนทิ้ง เราโดนเมิน
เพื่อนคนที่ไปขอไลน์ให้เรา ก็คอยปลอบเรา เราไม่เคยร้องไห้เรื่องพวกนี้มา 5 ปี ก็ต้องมานั่งร้องไห้
เราปฎิเสธตัวเองว่า เราไมไ่ด้เสียใจ เราไม่ได้แคร์ แต่เพื่อนๆ ก็บอก ว่า เมิงหน่ะรักเค้าไปแล้ว
กุยังแปลกใจ ว่าผู้ชายคนนี้ทำให้เมิงนอนหลับได้ มันไม่ธรรมดาหรอก ( ปกติเราเป็นโรคนอนไม่หลับค่ะ )
เรารอไลน์ รอการติดต่อกลับ รอทุกอย่างมาสองวัน ( หลังจากแยกกันวันนั้นเค้าก็ยังติดต่อมานะ แต่ก็หายไป)
จนกระทั่ง อีกสองวัน ก็ตอบมา แค่ 2 ประโยค แล้วก็หายไปอีก
เรารู้ว่า สิ่งที่เค้าเห็นในวันนั้น มันเลวร้ายมาก แต่มันไม่ใช่ทั้งหมดของเรา
ทุกวัน ชีวิตเรามีแต่งาน งาน งาน งาน
เรารู้ เราอาจเป็นคนที่ไม่ดี ในสายตาเค้า
เราไม่แม้แต่จะขอสิทธิ์ ให้เค้ากลับคืนมาให้โอกาส ให้อภัย และเริ่มต้นใหม่
ถามว่าเรา หวังมั้ย??? เราหวังนะ หวังว่า เราจะได้โอกาสใหม่ เราไม่ใช่คนสวย ไม่ใช่คนเด่น คนดังอะไร ซึ่งค่อนข้างจะต่างกับเขา
แต่ถ้าเรามีโอกาสอีกครั้ง เราก็อยากที่จะทำมันให้ดี เราเชื่อว่า เราสามารถ ทำอะไรดีๆ ให้คนๆหนึ่งได้โดยที่เค้าไม่ร้องขอ
จริงๆ ความรู้สึก คำพูดหลายๆอย่าง ที่เราอยากบอกเค้ามันมีมาก เราคิดว่า เราจะมีเวลาได้บอกอะไรมากกว่านี้
แต่.. ถึงเวลานี้ เรารู้แล้วว่า เราไม่มีโอกาส นั้นแล้ว.....
สุดท้ายนี้ เราอยากบอกว่า " เค้ารักตัวนะ .....ที "
เพิ่งมากระจ่างตอนนี้แหล่ะ ขอโทดด้วย ที่มาเขียนระบาย ในนี้ เพราะเราไม่รู้จะไประบายกับใคร
ขอโทด ที่ให้ความทรงจำที่ไม่ดี
ขอโทด
ขอโทด ที่เรารักเทอไปแล้ว
*** งดถามเรื่องคืนวันที่ 14 นะคะ
ขอบคุณทุกคนที่อ่าน ค่ะ ( เอาจริงๆ ลึกๆ เราก็หวังว่า เราจะมีโอกาส ได้เริ่มนับใหม่อีกครั้ง ถึงแม้ว่า ตอนนี้ เราจะมีโอากาสติดลบ-10000000000 )
ขอโทษ... ที่รักเธอนะ ...3 :)
โดยส่วนตัว เราเชื่อนะ เชื่อว่า คนๆ หนึ่ง จะสามารถเข้ากับอีกคนได้ เพราะเคมีบางอย่างในตัวเรานั้นแหล่ะ
ก่อนอื่น ขอบอกก่อนนะคะว่า อันนี้เรายืมล๊อคอินพี่เรามา เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เราจะมาเขียนเรื่องเกี่ยวกับความรัก ...
ใช่ค่ะ ความรัก ... ซึ่งมันนานมากกกก นานมากจริงๆ ที่เรา ไม่เคย มานั่งร้องไห้ มานั่งเศร้า มานั่งนอยด์ ในเรื่องของความรักเลย
10 ปี ที่เราไม่เคยจีบใครเลย (จนลืมไปแล้วว่า การจีบ ผช สักคนนั้น ทำไงวะ 5555+ )
5 ปี ที่ไม่เคยได้รู้สึก ผีเสื้อบินวนอยู่ในท้อง ทุกๆวัน ตั้งแต่รู้จักกับเค้า
กับ อีก 12 ชั่วโมง ที่เราได้อยู่ด้วยกัน ที่ทำให้เรารู้ว่า อืม..... ผช คนนี้ ทำให้เรารู้สึก ปลอดภัย และอบอุ่น ทำให้เราหลับได้
แต่.... ตอนนี้ มันคงไม่มีอีกแล้ววววสินะ
เริ่มแรกวันที่เราได้รู้จักเค้า คืนวันที่ 23 มกรา 59 (ไม่นานเลย )
หลังจากไปงานแต่งเพื่อน เรากับเพื่อนสาวอีก 2 คน ก็ได้ไปเที่ยวกันต่อ แต่ก่อนที่จะกลับบ้าน เราก็ได้ขับรถวนไปส่ง เพื่อนอีกคน เพื่อเอารถที่ไปฝากไว้
ในขณะที่เลี้ยวรถ นั้น เรามองเห็น ผู้ชายคนหนึ่ง ยืนอยู่ที่ลานจอดรถ
เพื่อน 1 : ชอบใช่มั้ย?????????
คือคำถามแรกจากเพื่อนตอนเลี้ยวรถ นั้น ไม่รู้ว่ามันมาตรงกับเราได้ยังไง
ใช่ เราชอบ ชอบทั้งๆที่ หน้าเรายังไม่เห็น เราไม่รู้ว่า ความรู้สึกนี้มันมาได้ยังไง?? มันมาจากไหน
เรา : อืมมม เมิงกุชอบบบบบบบบบบบบบ
แล้วเราก็จอดรถ เหมือนเพื่อนรู้งาน รีบเอา โทรศัพท์ ไปยืนขอ ไลน์ จากเขาทันที
พอเรากลับมาถึงบ้าน เราก็รีบทักไลน์ไป แล้วเขาก็ตอบมา
เราก็คุยกันมาเรื่อย จนกระทั่ง เรานัดเจอกัน ในวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา
เราเจอกัน (ขอข้ามช๊อตพวกนี้ไปได้ไหม???? เพราะสำหรับเราแล้ว เราไม่รู้ว่า ผีห่าซาตานอะไรมาสิงเรา ทำให้เราไม่เป็นตัวของตัวเอง)
เพื่อนเราบอก เมิง เมิงรู้ไม๊ ว่าเมิงไม่เป็นตัวเอง เมิงเป็นคนดี เป็นคนน่ารัก แต่ทำไมเมิงโชว์แต่ความเลวร้ายออกมา
นั่นสิ เราไม่รู้ เราไม่รู้จริงๆ ว่าทำไม....
เรารู้แต่ว่า ความรู้สึกของ 12 ชั่วโมงที่อยู่ด้วยกัน การกระทำอะไรของเรา มันไม่ใช่เรา
แต่ความรู้สึกที่มีให้มันจริงทุกอย่าง
การที่เราได้กอดใครสักคน ซึ่งเราไม่เคยรู้สึกอะไรมากมายขนาดนี้ มานานมาก ความสุขที่ไม่เคยมีมานานมาก
และมันคงมีให้เรา เพียงแค่ 12 ชั่วโมงเท่านั้น
เพื่อนเรา พนันกันว่า สุดท้ายแล้ว เราจะโดนทิ้ง เพราะเขาค่อนข้างจะฮอต (ซึ่งเราไม่รู้ เราไม่เคยสนใจอะไรเลย )
และแล้ว มันก็จริงค่ะ ใช่!! เราโดนทิ้ง เราโดนเมิน
เพื่อนคนที่ไปขอไลน์ให้เรา ก็คอยปลอบเรา เราไม่เคยร้องไห้เรื่องพวกนี้มา 5 ปี ก็ต้องมานั่งร้องไห้
เราปฎิเสธตัวเองว่า เราไมไ่ด้เสียใจ เราไม่ได้แคร์ แต่เพื่อนๆ ก็บอก ว่า เมิงหน่ะรักเค้าไปแล้ว
กุยังแปลกใจ ว่าผู้ชายคนนี้ทำให้เมิงนอนหลับได้ มันไม่ธรรมดาหรอก ( ปกติเราเป็นโรคนอนไม่หลับค่ะ )
เรารอไลน์ รอการติดต่อกลับ รอทุกอย่างมาสองวัน ( หลังจากแยกกันวันนั้นเค้าก็ยังติดต่อมานะ แต่ก็หายไป)
จนกระทั่ง อีกสองวัน ก็ตอบมา แค่ 2 ประโยค แล้วก็หายไปอีก
เรารู้ว่า สิ่งที่เค้าเห็นในวันนั้น มันเลวร้ายมาก แต่มันไม่ใช่ทั้งหมดของเรา
ทุกวัน ชีวิตเรามีแต่งาน งาน งาน งาน
เรารู้ เราอาจเป็นคนที่ไม่ดี ในสายตาเค้า
เราไม่แม้แต่จะขอสิทธิ์ ให้เค้ากลับคืนมาให้โอกาส ให้อภัย และเริ่มต้นใหม่
ถามว่าเรา หวังมั้ย??? เราหวังนะ หวังว่า เราจะได้โอกาสใหม่ เราไม่ใช่คนสวย ไม่ใช่คนเด่น คนดังอะไร ซึ่งค่อนข้างจะต่างกับเขา
แต่ถ้าเรามีโอกาสอีกครั้ง เราก็อยากที่จะทำมันให้ดี เราเชื่อว่า เราสามารถ ทำอะไรดีๆ ให้คนๆหนึ่งได้โดยที่เค้าไม่ร้องขอ
จริงๆ ความรู้สึก คำพูดหลายๆอย่าง ที่เราอยากบอกเค้ามันมีมาก เราคิดว่า เราจะมีเวลาได้บอกอะไรมากกว่านี้
แต่.. ถึงเวลานี้ เรารู้แล้วว่า เราไม่มีโอกาส นั้นแล้ว.....
สุดท้ายนี้ เราอยากบอกว่า " เค้ารักตัวนะ .....ที "
เพิ่งมากระจ่างตอนนี้แหล่ะ ขอโทดด้วย ที่มาเขียนระบาย ในนี้ เพราะเราไม่รู้จะไประบายกับใคร
ขอโทด ที่ให้ความทรงจำที่ไม่ดี
ขอโทด
ขอโทด ที่เรารักเทอไปแล้ว
*** งดถามเรื่องคืนวันที่ 14 นะคะ
ขอบคุณทุกคนที่อ่าน ค่ะ ( เอาจริงๆ ลึกๆ เราก็หวังว่า เราจะมีโอกาส ได้เริ่มนับใหม่อีกครั้ง ถึงแม้ว่า ตอนนี้ เราจะมีโอากาสติดลบ-10000000000 )