หัวใจใครหัวใจมัน :)

สวัสดีทุกท่านค่ะ คือ..พอเจอหน้าเขาครั้งแรกมันรู้สึกได้เลยอะว่าคนนี้แหละ "ใช่" ใช่เลย ! มันอธิบายไม่ถูกหรอกว่าเป็นยังไง พอเจอคนที่ใช่แล้วแต่เรากลับไม่ใช่สำหรับเขาในตอนนั้นค่ะ.. แต่!! เราก้พยายามทุกอย่างเรื่อยมา ส่งข้อความ แชท โทรหา ทุกอย่างเลย แต่แปลกนะ เราส่งข้อความหาเขาก็ส่งกลับ เราไม่ทักแชทเขาก้ทักมา เราโทรไปก็คุยกันเป็น ชม. แต่บอกไม่ได้ชอบเราเลย คิดแค่"พี่น้อง" 🙄  ถูกปฏิเสธมาจนนับไม่ถ้วน ร้องไห้ทุกครั้ง เสียใจโคตรๆ บอกกับตัวเองว่าไม่เอาแล้วท้อแล้ว เจ็บมามาก พยายามมากี่ครั้งแล้วก็เท่านั้น.. คือเราก็เงียบไป วันสองวัน คืออยากจะลืมละ หาคนมาคุยๆบ้าง แล้วเขาก็ทักแชทมา ด้วยที่เราคิดถึงอยู่ตลอด+รักไปแล้ว บังคับให้เราต้องทักทายตอบเขาไป (ใจไม่เเข็งพอ)แฮร่ 😅 ก็คุยกันปกติ เราก็เป็นคนโกรธง่ายและหายเร็วมาก เขาไม่ได้มาขอโทษหรืออะไรนะ แค่ทักทาย "โหลๆ" แค่นี้ เราก็ชวนเขาคุยยาวไปเลย 55 และก็วนมาถึงจุดจุดเดิมคือเราถามเขาว่าคิดไรบ้างมั้ย เราก็ถูกปฏิเสธอีกตามเคย ก็ร้องไห้ บอกกับตัวเองว่าพอแล้ว เหนื่อย บลาๆๆๆ แต่เขาก้ยังเหมือนเดิม ทักเฟซมา เราก็ตอบไป ด้วยที่เราคาดหวังลึกๆในใจว่าเขาอาจจะคิดรักเราบ้าง.. เป็นแบบนี้มา 3 ปี คือใน 3 ปีนี้มีเสียใจบ้างแต่มันอาจมีความสุขมากกว่า ไม่งั้นเราคงไม่พยายามมาขนาดนี้

เดี๋ยวมาต่อนะคะ'