คือแบบเราสงสัยค่ะว่า เราสารภาพรักกับเขาไปแล้ว เขาไม่ปฏิเสธเรา แต่ก็ไม่ให้คำตอบอะไรเรา แค่บอกว่าเขาคุยไม่เก่งหรอก คือไม่เข้าใจว่าเขาหมายความว่าไง
งั้นขอเล่าเรื่องตั้งแต่เริ่มเลยนะคะ ตั้งแต่เกิดมาเราชอบผู้ชายเพียงแค่สองคน จริงๆก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรหรอกนะคะ เพิ่ง 15 เอง อายุยังน้อย ควารคิดเรื่องเรียนเป็นหลัก เรื่องรักเป็นรอง แต่ทำไมไม่รู้ความรู้สึกชอบถึงต้องเกิดขึ้นด้วย เราเป็นคนที่ไม่ชอบใครง่ายๆ พวกรุ่นพี่หล่อๆไรงี้เราไม่ได้ติดตามเลย ไม่ค่อยสนใจเรื่องผู้ชายเท่าไหร่คะ รักแรกของเราเกิดขึ้นตอนม.3 เปิดสอง เราแอบชอบนักเรียนแลกเปลี่ยนค่ะ 555 ขำชะมัดเราพูดอังกฤษไม่เก่ง เรามองเขามานาได้สักพักจนกระทั้งเขาจะกลับต่างประเทศค่ะ พี่เขาอยู่ เยอรมัน เราจึงตัดสินใจหาประโยคภาษาอังกฤษง่ายๆเพื่อคุยกับเขาคะ จำไม่ค่อยได้เท่าไหร่ว่าพูดไรไป แต่เราพูดประมาณว่า สวัสดีเราชื่อ J นะ แล้วคุณชื่ออะไร จริงๆเรารู้ชื่อพี่เค้าอยู่แล้วแหละแค่อยากคุยด้วยมันเป็นประโญคพื้ฐานอ่ะเนอะ พี่เขาก็ตอบกลับมาว่า เขาชื่อ H (ขอบอกเป็นนามสมมุติหมดนะคะ) เราเตรียมดอกกุหลายมาดอกหนึ่งและให้พี่เขาไปพร้อมกับขอถ่ายรูป อ่อ ลืมบอกไปวันนั้นปันปัจฉิมด้วยเลยเนียนๆไปให้ดอกไม้ 555 แล้วความรักครั้งแรกเราก็จบลง ที่เล่าๆมายังไม่เข้าประเด็นที่เราจะมาตั้งกระทู้เลย (อย่าเพิ่งด่ากันนะ)
เอ้าคราวนี้เข้าประเด็นหลักแหละ ก่อนหน้านี้ตอนเราอยู่ ม.3 อดีตอ่ะ เราทั้งอ้วนทั้งดำฟันก็ซ้อนหัวก็ฟู น้ำหนัก 70 นน.เลยค่ะ และพี่จูเลียตนี่แหละ เป็นกำลังใจให้เราลดหุ่นไปได้ ถึง 20 กก. เลยเพราะแอบหวังว่าสักวันจะได้เจอกันอีก เราจะต้องสวย พอขึ้น ม.4 มาปัจจุบันเนี่ย เราก็เริ่มจัดฟัน น้ำหนักก็ลด ผมก็ดูดีขึ้น เพื่อนก็ว่ามาไกลมากเลยเราโคตรดีใจอ่ะ แต่ก็เล่าเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวที่จะพูดนะ แค่อยากจะบอกว่าความรักทำให้เรามีแรงบันดาลใจจริงๆ
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนปลายเดือนพฤษภามันเป็นช่วงหาเสียงประธานสีของโรงเรียน ช่วงเย็นๆพี่ๆ ม. 6 ก็ออกหาเสียงเพื่อนเลยอยากจะไปดูไปเชียร์ แต่เราขี้เกียจเดินเลยขอนั่งรออยู่นี่ม้านั่งคนเดียว เอาล่ะค่ะใกล้จะถึงตอนที่เราจะได้เจอคนที่เราจะชอบเป็นคนที่สองล่ะ จบ ม. 3 ก็เข้าต่อโรงเรียนเดิมเพื่อนๆในห้องเก่าก็ต่างพากันแยกย้ายกระจัดกระจายกันไปทั่ว มีเพื่อนผู้ชายเราคนหนึ่งค่ะเขาชอบโ?รมาคุยด้วย แต่เราขี้เกียจคุยด้วยอ่ะ คือเราไม่ชอบ เลยเรียกให้มาคุยด้วย และผู้ชายคนนั้นก็ตามมา เพราะได้เป็นเพื่อนกับเพื่อนเรา งง กันมั้ยเนี่ย (คนที่เราแอบชอบย่อด้วย S แล้วกัน ส่วนเพื่อนผู้ชายของเราย่อด้วย P นะ) เราเรียก P เพื่อมาเครียร์กับเราว่าเลิกโทรมาได้แล้วไรงี้ แล้ว S ก็เดินตาม P มา
เราก็ยิ้มให้ S และ S ก็ยิ้มให้เราเท่านั้นแหละ แต่ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าตกหลุมรัก S เข้าให้แล้ว จบจากวันน้น P ก็ตกลงว่าจะไม่โทรมา แล้วก็เดินงอนๆไปอ่ะ แต่เราก็ไม่ได้สนอะไร แล้วหลังจากที่เราได้เจอกับ S เราก็เผลอพูดเรื่องของ S กับเพื่อนๆจนเพื่อนสงสัยว่าเราชอบหรือเปล่า คือ S ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องไรไงไม่ได้เป็นเพื่อนกันตอน ม.ต้น ด้วย แต่ S ก็เป็นที่รู้จักอยู่หน่อยๆนะ เพราะเป็นนักกีฬาหหน้าตาก็โอเค แต่ก็มากหรอก
จนวันนึงผ่านไปซักอาทิตย์เราก็รู้ตัวว่าชอบ S อาจจะเป็นเพราะเพื่อนล้อด้วยก็เป็นได้นะ เราเลยใช้โหมด ด้านได้อายอด ทัก S ไปเลยค่ะ เขาเฟรนลี่มาก คุยน่ารัก เราถามว่าเคยเห็นเรามั้ย เขาก็บอกว่าเคยสิ อยู้โณงเรียนเดียวกัน คือมันแบบเขามันคนละเอียดอ่อนดีจัง จำเราได้ด้วย น่ารัก ถึงแม้จะเคยยิ้มให้กันครั้งนึงก็นึกว่าจะจำเราไม่ได้ซะอีก แต่พอถามว่าเคยเจอเราตอนอยู่ ม.ต้น มั้ย เขาบอกว่าไม่เคยเห็น ก็เข้าใจนะเพราะเราก็เปลี่ยนไป 555 โหมดหลงตัวเอง
เราก็คุยกันมาเรื่อยๆค่ะ เราทักไปหา S แล้วหลังจากนั้น S ก็เป็นคนทักเราก่อนเสมอเลยค่ะ ไม่ว่าจะในโลกจริงหรือโลกออนไลน์ แต่เราก็อ่อยด้วยแหละที่พยายามหาจังหวะให้เขาเจอะเราง่ายๆแต่แกล้งทำเป็นไม่เห็นนะ อยู่ต่อหน้า S เราจะหยิ่งๆอ่ะ แรกๆหลายๆครั้งที่ S ทักเราในโลกจริงบางทีเราก็ไม่ตอบแถมเดินหนี บางทีก็วื่ง ก็คนมันตกใจอ่ะ จนโดนเพื่อนด่าว่า ถ้ามันเป็น S จะไม่ทักเลย แต่ดีใจมากๆที่ S ยังพยายามทัก สักพัก P (ยังจำ P กันได้มั้ย) ก็กลับมาคุยกับเราอีกครั้งค่ะ แล้วก็ถามว่าเราชอบ S หรอ แล้วบอกว่าจะช่วยบลาๆ เราก็คุยกับ P ปรึกษา P เรื่อง S บ้างเพราะอยู่ห้องเดียวกัน แต่พอนานๆเข้า P ก็เปลี่ยนไปเริ่ม โทรหาถี่ คุยโ?รศัพท์ด้วยนานๆ ไม่ชอบให้เราพูดถึง S และถ้าพูดถึง S บางทีก็ตัดสาย แถมยังบอกอีกว่าเกลียด S เราก็งงไหนบอกจะช่วยเราไง ไอ้นี่ แต่เราก็ได้ข้อมูลจาก P มาบ้าง P บอกว่า S เฟรนลี่คุยหลายคนงั้นงี้ แต่เราก็ไม่ค่อยอยากจะคิด แต่ในใจลึกก็คิดนะ แต่ก็ไม่ผิดอ่ะ เราก็แค่คนคุยเฉยๆไม่ใช่แฟน แต่แล้วช่วงมีความสุขก็เริ่มมีเรื่องเครียด S กับรุ่นน้องเราสมัย ม.ต้น ก็คุยๆกันด้วยค่ะ เรามารู้เพราะเป็นค้นเฟสมา 555 เขาคุยกันก่อนที่เราจะได้คุยกับ S ด้วยซ้ำ น้องคนนั้นอยู่ ม. 3 นะ น้องเขาโคตรจะสวยเลยค่ะ อธิบายได้คำเดียวว่าสวย เรานี่แบบเออเริ่มจะไม่สู้ แต่ก็ทำตัวตามปกติค่ะ มีการซื้อกำไรอะไรให้กัน เรานี่แทบจะร้องไห้ มันเหมือนใกล้จะเป็นแฟนกันแล้วอ่ะ คือแบบเสียใจนะคุยกันมาตั้งหลายเดือน แต่ก็คิดอยู่ว่าทำไมเราเลวจังรู้ว่า S มีคนคุยอยู่ก่อน ยังชอบและคุยด้วย แต่ไม่นานค่ะ ไม่รู้ว่าเกิดไรขึ้นน้องคนสวยก็เลิกคุยกับ S ไป
เราเลยทำการเสียบ 555 จบเทอมนึงไป ช่วงปิดเทอมเราก็คุยกับ S ตลอด รวมถึง P ด้วย เอามาพูดถึง P กันบ้าง P อ่ะชอบมาบ้านขอมาบ้านตลอด แต่ P เป็นเพื่อนที่ดีนะ บางทีใช้ให้เป็นคนขับรถไปรับไปส่งโรงเรียน บางทีก็ซื้อขนมไรงี้มาให้ มาทำการบ้านที่บ้าน แต่แม่เราไม่ค่อยชอบ P เพราะ P นั้นรบกวนเราไงแบบคุยโทรศัพท์แล้วไม่ยอมวางง่ายเราเหนื่อย แม่เลยไม่ชอบ เทอมสองเราซื้อตุ๊กตาช้างคู่นึงให้ S เราตัวนึง S ตัวนึง ห้อยกระเป๋าคู่กันค่ะ ฟินมาก แต่ Sนี่ไม่ทำตามสัญญาเลยอ่ะ บอกว่าจะรักษาอย่างดีแต่ห้อยได้ 2 อาทิตย์ก็ทำหาย เรานี่งอนเลยค่ะร้องไห้ด้วย มันแพงนะเฮ้ย คุ๊กตาช้างอ่ะ 555 ตุ๊กตาช้าง P เคยขอด้วยแหละแต่เราไม่ให้ เพราะจะให้ S เพื่อนเราบอกว่าเราทำร้ายจิตใจ P มาก ใจดำ เพื่อนชอบพูดเสมอว่า P ชอบเรา แต่เราไม่อยากคิดงั้น เลยบอกเพื่อนว่าไม่ใช่อย่างงั้น แต่จริงๆก็ไม่มั่นใจแต่เป็นเพื่อนกันดีกว่า
เราหมดความอดทนที่จะเก็บความรู้สึกทีมีต่อ S ไม่ไหว เลยสารภาพรักไปค่ะ แต่เราไม่ให้ S ตอบว่ารู้สึกยังไงเพราะเรากลัว แต่ S พูดมาอยู่ประโยคนึงว่า เราคุยไม่ค่อยเก่งนะ เราไม่ค่อยดีนะ แต่เราก็พูดว่า เราชอบแบบที่ S เป้น S เราคุยกันต่อมาเรื่อยๆค่ะ จนถึงปัจจุบันเลย อ่อช่วงปีใหญ่ P ซื้อตุ๊กตาให้เราด้วย เป็นตุ๊กตาตัวแรกเลยที่ได้จากผู้ชาย แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกพิเศษเท่าไหร่ เพราะเราว่ามันสายไปแล้วอ่ะ ที่ P จะมาชอบเราตอนเราเปลี่ยนตัวเอง ตลอดเวลาสามปีที่เรารู้จักกันทำไมไม่สนเราเลยล่ะ ทำไมมาสนเอาตอนนี้
แต่ S ก็มีของฝากมาให้เราเช่นกันนะ ตอน S ไปแข่งกีฬาที่ต่างจังหวัด เขาก็ซื้อขนมกับพวงกุญแจมาให้ ของพวกนี้มีต่าน้อยกว่าตุ๊กตาที่ P ให้ก็จริงแต่เราโคตรรักเลยของที่ S ซื้อมาให้ มันมีค่าทางจิตใจจริง พวงกุญแจนั่นเราก็ห้อยกระเป๋าพกติดตัวไปด้วยตลอดเลยก็คนมันรักอ่ะ
ที่เล่าๆมาคือเราไม่เข้าใจ S อ่ะว่าตกลงชอบเรามั้ย คิดกับเรามากกว่าเพื่อนหรือเปล่า แต่ S เคยพูดกับเราว่าเป็น เพื่อนที่ดี เพราะตอนนั้นเราไปซักไซ้ S เองแหละ S บอก่าคิดถึงเราและส่งรูปตัวเองมาให้ เราเลยถามไปว่าต้องการสื่ออะไร S บอกว่า เป็นเพื่อนที่ดี เป็นคำฑุดที่โคตรเจ็บเลย
สรุปคือ S แค่คุยเล่นๆกับเราหรือเปล่า ส่วน P เราแค่อยากเล่าเพิ่มเพราะมีส่วนเกี่ยวข้องเฉยๆนะ ไม่ต้องการรู้ว่าเขาคิดไร
และเราจะมีความเป็นไปได้มั้ยที่ S จะชอบเรา และอนาคตจะมีโอกาสได้คบกันมั้ย
เราคุยกันทุกวันนะ เวลาเจอกันจริงๆก็คุยกันตลอด แต่ก็มีแต่คนบอกว่า S เฟลนลี่คุยกับทุกคนไรงี้ ที่เราคุยกับ S ก็ได้ประมาณ 7-8 เดือนนี่แหละ
ขออภัยนะคะถ้าพิมพผิ พิมพ์ตกหล่น หรือเล่าเรื่องแบบงงวกไปวนมา แต่ขอความกรุณาตอบให้ด้วยนะ
สงสัยความรู้สึกของคนที่เรากำลังคุย
งั้นขอเล่าเรื่องตั้งแต่เริ่มเลยนะคะ ตั้งแต่เกิดมาเราชอบผู้ชายเพียงแค่สองคน จริงๆก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรหรอกนะคะ เพิ่ง 15 เอง อายุยังน้อย ควารคิดเรื่องเรียนเป็นหลัก เรื่องรักเป็นรอง แต่ทำไมไม่รู้ความรู้สึกชอบถึงต้องเกิดขึ้นด้วย เราเป็นคนที่ไม่ชอบใครง่ายๆ พวกรุ่นพี่หล่อๆไรงี้เราไม่ได้ติดตามเลย ไม่ค่อยสนใจเรื่องผู้ชายเท่าไหร่คะ รักแรกของเราเกิดขึ้นตอนม.3 เปิดสอง เราแอบชอบนักเรียนแลกเปลี่ยนค่ะ 555 ขำชะมัดเราพูดอังกฤษไม่เก่ง เรามองเขามานาได้สักพักจนกระทั้งเขาจะกลับต่างประเทศค่ะ พี่เขาอยู่ เยอรมัน เราจึงตัดสินใจหาประโยคภาษาอังกฤษง่ายๆเพื่อคุยกับเขาคะ จำไม่ค่อยได้เท่าไหร่ว่าพูดไรไป แต่เราพูดประมาณว่า สวัสดีเราชื่อ J นะ แล้วคุณชื่ออะไร จริงๆเรารู้ชื่อพี่เค้าอยู่แล้วแหละแค่อยากคุยด้วยมันเป็นประโญคพื้ฐานอ่ะเนอะ พี่เขาก็ตอบกลับมาว่า เขาชื่อ H (ขอบอกเป็นนามสมมุติหมดนะคะ) เราเตรียมดอกกุหลายมาดอกหนึ่งและให้พี่เขาไปพร้อมกับขอถ่ายรูป อ่อ ลืมบอกไปวันนั้นปันปัจฉิมด้วยเลยเนียนๆไปให้ดอกไม้ 555 แล้วความรักครั้งแรกเราก็จบลง ที่เล่าๆมายังไม่เข้าประเด็นที่เราจะมาตั้งกระทู้เลย (อย่าเพิ่งด่ากันนะ)
เอ้าคราวนี้เข้าประเด็นหลักแหละ ก่อนหน้านี้ตอนเราอยู่ ม.3 อดีตอ่ะ เราทั้งอ้วนทั้งดำฟันก็ซ้อนหัวก็ฟู น้ำหนัก 70 นน.เลยค่ะ และพี่จูเลียตนี่แหละ เป็นกำลังใจให้เราลดหุ่นไปได้ ถึง 20 กก. เลยเพราะแอบหวังว่าสักวันจะได้เจอกันอีก เราจะต้องสวย พอขึ้น ม.4 มาปัจจุบันเนี่ย เราก็เริ่มจัดฟัน น้ำหนักก็ลด ผมก็ดูดีขึ้น เพื่อนก็ว่ามาไกลมากเลยเราโคตรดีใจอ่ะ แต่ก็เล่าเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวที่จะพูดนะ แค่อยากจะบอกว่าความรักทำให้เรามีแรงบันดาลใจจริงๆ
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนปลายเดือนพฤษภามันเป็นช่วงหาเสียงประธานสีของโรงเรียน ช่วงเย็นๆพี่ๆ ม. 6 ก็ออกหาเสียงเพื่อนเลยอยากจะไปดูไปเชียร์ แต่เราขี้เกียจเดินเลยขอนั่งรออยู่นี่ม้านั่งคนเดียว เอาล่ะค่ะใกล้จะถึงตอนที่เราจะได้เจอคนที่เราจะชอบเป็นคนที่สองล่ะ จบ ม. 3 ก็เข้าต่อโรงเรียนเดิมเพื่อนๆในห้องเก่าก็ต่างพากันแยกย้ายกระจัดกระจายกันไปทั่ว มีเพื่อนผู้ชายเราคนหนึ่งค่ะเขาชอบโ?รมาคุยด้วย แต่เราขี้เกียจคุยด้วยอ่ะ คือเราไม่ชอบ เลยเรียกให้มาคุยด้วย และผู้ชายคนนั้นก็ตามมา เพราะได้เป็นเพื่อนกับเพื่อนเรา งง กันมั้ยเนี่ย (คนที่เราแอบชอบย่อด้วย S แล้วกัน ส่วนเพื่อนผู้ชายของเราย่อด้วย P นะ) เราเรียก P เพื่อมาเครียร์กับเราว่าเลิกโทรมาได้แล้วไรงี้ แล้ว S ก็เดินตาม P มา
เราก็ยิ้มให้ S และ S ก็ยิ้มให้เราเท่านั้นแหละ แต่ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าตกหลุมรัก S เข้าให้แล้ว จบจากวันน้น P ก็ตกลงว่าจะไม่โทรมา แล้วก็เดินงอนๆไปอ่ะ แต่เราก็ไม่ได้สนอะไร แล้วหลังจากที่เราได้เจอกับ S เราก็เผลอพูดเรื่องของ S กับเพื่อนๆจนเพื่อนสงสัยว่าเราชอบหรือเปล่า คือ S ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องไรไงไม่ได้เป็นเพื่อนกันตอน ม.ต้น ด้วย แต่ S ก็เป็นที่รู้จักอยู่หน่อยๆนะ เพราะเป็นนักกีฬาหหน้าตาก็โอเค แต่ก็มากหรอก
จนวันนึงผ่านไปซักอาทิตย์เราก็รู้ตัวว่าชอบ S อาจจะเป็นเพราะเพื่อนล้อด้วยก็เป็นได้นะ เราเลยใช้โหมด ด้านได้อายอด ทัก S ไปเลยค่ะ เขาเฟรนลี่มาก คุยน่ารัก เราถามว่าเคยเห็นเรามั้ย เขาก็บอกว่าเคยสิ อยู้โณงเรียนเดียวกัน คือมันแบบเขามันคนละเอียดอ่อนดีจัง จำเราได้ด้วย น่ารัก ถึงแม้จะเคยยิ้มให้กันครั้งนึงก็นึกว่าจะจำเราไม่ได้ซะอีก แต่พอถามว่าเคยเจอเราตอนอยู่ ม.ต้น มั้ย เขาบอกว่าไม่เคยเห็น ก็เข้าใจนะเพราะเราก็เปลี่ยนไป 555 โหมดหลงตัวเอง
เราก็คุยกันมาเรื่อยๆค่ะ เราทักไปหา S แล้วหลังจากนั้น S ก็เป็นคนทักเราก่อนเสมอเลยค่ะ ไม่ว่าจะในโลกจริงหรือโลกออนไลน์ แต่เราก็อ่อยด้วยแหละที่พยายามหาจังหวะให้เขาเจอะเราง่ายๆแต่แกล้งทำเป็นไม่เห็นนะ อยู่ต่อหน้า S เราจะหยิ่งๆอ่ะ แรกๆหลายๆครั้งที่ S ทักเราในโลกจริงบางทีเราก็ไม่ตอบแถมเดินหนี บางทีก็วื่ง ก็คนมันตกใจอ่ะ จนโดนเพื่อนด่าว่า ถ้ามันเป็น S จะไม่ทักเลย แต่ดีใจมากๆที่ S ยังพยายามทัก สักพัก P (ยังจำ P กันได้มั้ย) ก็กลับมาคุยกับเราอีกครั้งค่ะ แล้วก็ถามว่าเราชอบ S หรอ แล้วบอกว่าจะช่วยบลาๆ เราก็คุยกับ P ปรึกษา P เรื่อง S บ้างเพราะอยู่ห้องเดียวกัน แต่พอนานๆเข้า P ก็เปลี่ยนไปเริ่ม โทรหาถี่ คุยโ?รศัพท์ด้วยนานๆ ไม่ชอบให้เราพูดถึง S และถ้าพูดถึง S บางทีก็ตัดสาย แถมยังบอกอีกว่าเกลียด S เราก็งงไหนบอกจะช่วยเราไง ไอ้นี่ แต่เราก็ได้ข้อมูลจาก P มาบ้าง P บอกว่า S เฟรนลี่คุยหลายคนงั้นงี้ แต่เราก็ไม่ค่อยอยากจะคิด แต่ในใจลึกก็คิดนะ แต่ก็ไม่ผิดอ่ะ เราก็แค่คนคุยเฉยๆไม่ใช่แฟน แต่แล้วช่วงมีความสุขก็เริ่มมีเรื่องเครียด S กับรุ่นน้องเราสมัย ม.ต้น ก็คุยๆกันด้วยค่ะ เรามารู้เพราะเป็นค้นเฟสมา 555 เขาคุยกันก่อนที่เราจะได้คุยกับ S ด้วยซ้ำ น้องคนนั้นอยู่ ม. 3 นะ น้องเขาโคตรจะสวยเลยค่ะ อธิบายได้คำเดียวว่าสวย เรานี่แบบเออเริ่มจะไม่สู้ แต่ก็ทำตัวตามปกติค่ะ มีการซื้อกำไรอะไรให้กัน เรานี่แทบจะร้องไห้ มันเหมือนใกล้จะเป็นแฟนกันแล้วอ่ะ คือแบบเสียใจนะคุยกันมาตั้งหลายเดือน แต่ก็คิดอยู่ว่าทำไมเราเลวจังรู้ว่า S มีคนคุยอยู่ก่อน ยังชอบและคุยด้วย แต่ไม่นานค่ะ ไม่รู้ว่าเกิดไรขึ้นน้องคนสวยก็เลิกคุยกับ S ไป
เราเลยทำการเสียบ 555 จบเทอมนึงไป ช่วงปิดเทอมเราก็คุยกับ S ตลอด รวมถึง P ด้วย เอามาพูดถึง P กันบ้าง P อ่ะชอบมาบ้านขอมาบ้านตลอด แต่ P เป็นเพื่อนที่ดีนะ บางทีใช้ให้เป็นคนขับรถไปรับไปส่งโรงเรียน บางทีก็ซื้อขนมไรงี้มาให้ มาทำการบ้านที่บ้าน แต่แม่เราไม่ค่อยชอบ P เพราะ P นั้นรบกวนเราไงแบบคุยโทรศัพท์แล้วไม่ยอมวางง่ายเราเหนื่อย แม่เลยไม่ชอบ เทอมสองเราซื้อตุ๊กตาช้างคู่นึงให้ S เราตัวนึง S ตัวนึง ห้อยกระเป๋าคู่กันค่ะ ฟินมาก แต่ Sนี่ไม่ทำตามสัญญาเลยอ่ะ บอกว่าจะรักษาอย่างดีแต่ห้อยได้ 2 อาทิตย์ก็ทำหาย เรานี่งอนเลยค่ะร้องไห้ด้วย มันแพงนะเฮ้ย คุ๊กตาช้างอ่ะ 555 ตุ๊กตาช้าง P เคยขอด้วยแหละแต่เราไม่ให้ เพราะจะให้ S เพื่อนเราบอกว่าเราทำร้ายจิตใจ P มาก ใจดำ เพื่อนชอบพูดเสมอว่า P ชอบเรา แต่เราไม่อยากคิดงั้น เลยบอกเพื่อนว่าไม่ใช่อย่างงั้น แต่จริงๆก็ไม่มั่นใจแต่เป็นเพื่อนกันดีกว่า
เราหมดความอดทนที่จะเก็บความรู้สึกทีมีต่อ S ไม่ไหว เลยสารภาพรักไปค่ะ แต่เราไม่ให้ S ตอบว่ารู้สึกยังไงเพราะเรากลัว แต่ S พูดมาอยู่ประโยคนึงว่า เราคุยไม่ค่อยเก่งนะ เราไม่ค่อยดีนะ แต่เราก็พูดว่า เราชอบแบบที่ S เป้น S เราคุยกันต่อมาเรื่อยๆค่ะ จนถึงปัจจุบันเลย อ่อช่วงปีใหญ่ P ซื้อตุ๊กตาให้เราด้วย เป็นตุ๊กตาตัวแรกเลยที่ได้จากผู้ชาย แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกพิเศษเท่าไหร่ เพราะเราว่ามันสายไปแล้วอ่ะ ที่ P จะมาชอบเราตอนเราเปลี่ยนตัวเอง ตลอดเวลาสามปีที่เรารู้จักกันทำไมไม่สนเราเลยล่ะ ทำไมมาสนเอาตอนนี้
แต่ S ก็มีของฝากมาให้เราเช่นกันนะ ตอน S ไปแข่งกีฬาที่ต่างจังหวัด เขาก็ซื้อขนมกับพวงกุญแจมาให้ ของพวกนี้มีต่าน้อยกว่าตุ๊กตาที่ P ให้ก็จริงแต่เราโคตรรักเลยของที่ S ซื้อมาให้ มันมีค่าทางจิตใจจริง พวงกุญแจนั่นเราก็ห้อยกระเป๋าพกติดตัวไปด้วยตลอดเลยก็คนมันรักอ่ะ
ที่เล่าๆมาคือเราไม่เข้าใจ S อ่ะว่าตกลงชอบเรามั้ย คิดกับเรามากกว่าเพื่อนหรือเปล่า แต่ S เคยพูดกับเราว่าเป็น เพื่อนที่ดี เพราะตอนนั้นเราไปซักไซ้ S เองแหละ S บอก่าคิดถึงเราและส่งรูปตัวเองมาให้ เราเลยถามไปว่าต้องการสื่ออะไร S บอกว่า เป็นเพื่อนที่ดี เป็นคำฑุดที่โคตรเจ็บเลย
สรุปคือ S แค่คุยเล่นๆกับเราหรือเปล่า ส่วน P เราแค่อยากเล่าเพิ่มเพราะมีส่วนเกี่ยวข้องเฉยๆนะ ไม่ต้องการรู้ว่าเขาคิดไร
และเราจะมีความเป็นไปได้มั้ยที่ S จะชอบเรา และอนาคตจะมีโอกาสได้คบกันมั้ย
เราคุยกันทุกวันนะ เวลาเจอกันจริงๆก็คุยกันตลอด แต่ก็มีแต่คนบอกว่า S เฟลนลี่คุยกับทุกคนไรงี้ ที่เราคุยกับ S ก็ได้ประมาณ 7-8 เดือนนี่แหละ
ขออภัยนะคะถ้าพิมพผิ พิมพ์ตกหล่น หรือเล่าเรื่องแบบงงวกไปวนมา แต่ขอความกรุณาตอบให้ด้วยนะ