เริ่มเลยนะคะ ปีนี้เราอายุ30ค่ะ (เราเป็นลูกคนโต แฟนเป็นลูกคนเดียวที่ครอบครัวเค้าก็ตามใจเค้ามากๆค่ะ) อายุเราห่างกะแฟนก็สามปี คบกันมา3ปีค่ะ แต่งงานกันแล้ว
จากปีแรกที่คบกันมานะคะโดยปกติแล้วเราเป็นคนนิสัยตรงๆค่ะ และอะไรที่ไม่ถูกต้องก็จะบอกเค้าจะเตือนตลอด (ค่อนข้างเหมือนเป็นผู้นำเลยค่ะ และเค้าก็จะตามตลอดเช่นกัน เช่น ถ้าอะไรที่เค้าโพสลงเฟซ แล้วเราเห็นว่าไม่สมควรก็จะเตือนเค้าแล้วเค้าก็จะ เอ้าหรอ โอเคเคลบๆ) คือเราพูดอะไรเราถูกหมดค่ะ แต่เราไม่ได้เป็นคนที่เอาแต่ใจหรืออะไรอย่างนี้นะคะ นิสัยพี่คนโตน่ะค่ะ และอีกอย่างค่ะ อะไรที่จะทำให้เราโกรธหรือไม่พอใจเค้าจะไม่ทำเลยค่ะ คือแคร์มากๆ (ครอบครัวเค้าทุกคนดีมากค่ะ ดีกับเราทุกๆคนเลย) คืออะไรๆก็ดีหมดเลยค่ะ ส่วนมากเราจะชอบวีนด้วยค่ะ แต่ที่วีนนี่คือถ้าเห็นอะไรไม่โอเคนะคะ ไม่ได้วีนพร่ำเพื่อค่ะ และคือวันพิเศษหรือไม่พิเศษแฟนก็จะมีของให้ตลอดค่ะ คือแบบว่าไม่ต้องอยากได้อะไรเลยค่ะ มีแต่หามาให้ ตอนนั้นคิดว่าตัวเองเป็นคนโชคดีที่สุดแล้วค่ะ และก็รู้สึกว่าคบกับเค้าแล้วเราได้เป็นตัวเองที่สุดแล้วค่ะ
ตอนนั้นยังไม่ได้แต่งค่ะเราต้องไปๆมาๆระหว่างบ้านแฟนกับบ้านเรา (เราอยู่ภาคใต้แฟนอยู่ภาคอีสาน) ทีนี่พอมาบ้านแฟนรอบล่าสุด...
เข้าช่วงปีที่สองค่ะ รอบนี้อยู่นานมากค่ะ แม่แฟนก็เลยอยากให้แต่งๆกันไปให้จบเรื่อง ประมาณนี้ค่ะ แม่แฟนก็จัดงานแต่งเลยค่ะไม่ได้หวือหวาอะไรแต่ก็มีครบทุกอย่างตามประเพณีค่ะ พอมาอยู่ด้วยกันรอบนี้ค่ะ คือ.....................
หน้ามือเป็นหลังมือไปเลยค่ะ คือเราพูดอะไรก็ไม่เข้าหูตลอด และอะไรที่เราพูดให้เค้าทำจะทำอีกอย่างนึง เหมือนเป็นคนหงุดหงิดตลอดเวลา นี่เราไม่ได้วีนเหมือนตอนปีแรกๆที่คบกันเลยนะคะ เพราะเรายังไม่ได้ทันจะวีนค่ะ แฟนหงุดหงิดโมโหไปแล้ว ซึ่งเราก็ไม่อยากพูดอีก คุยอะไรกันก็จะต้องเถียงให้ชนะเรา (ทั้งๆที่เค้าไม่เคยเป็นค่ะ) ตื่นเช้าขึ้นมานี่ก็ หงุดหงิดใส่เราแล้วค่ะ มีครั้งนึงแฟนบอก ทำไมเราไม่ดูตัวเอง คือออ เมื่อตอนเค้าจีบเราใหม่ๆเราเป็นแบบนี้ตลอดมานะคะ ไม่ได้เป็นคนหวาน อะไรแบบนี้มาตลอดเป็นคนห้วนๆอยู่แล้วค่ะ แล้วทำไมตอนนั้นรับเราได้ แถมยังดีกะเราทุกอย่าง แต่เป็นแฟนเองนะคะ ที่เปลี่ยนไปทุกอย่าง ทำตัวไม่เสมอต้นเสมอปลาย เคยนะคะเคยพยายามที่จะคุยกับเค้าว่าทำไมตอนนี้เป็นคนแบบนี้ แฟนก็จะบอกค่ะ เค้าเป็นของเค้าแบบนี้อยู่แล้ว ตั้งแต่แรกแล้ว (โอ๊ยยคือมันไม่ใช่อ่ะค่ะ ถ้าเป็นแบบนี้แต่แรกเราไม่เลือกที่จะแต่งงานด้วยแน่ๆค่ะ) ก็เลยเลิกพูดเรื่องแบบนี้ไป ทีนี้ เราก็มาหาวิธีคิดค่ะ จะทำยังไงให้ตัวเราเองไม่เครียดกับนิสัยเค้าตอนนี้ดี ........
เราต้องพยายามคิดว่าเค้าเป็นคนป่วยค่ะ ป่วยทางจิตใจ เราเลยต้องมาดูแล จะได้ไม่โกรธเค้า แล้วอีกใจนึงก็คิดนะคะ เฮ้ยย นี่หรอชีวิตคู่เรา ทำไมเราต้องมาคิดอะไรขนาดนี้ ทุกวันนี้เครียดมากค่ะ หาความสุขไม่ได้เลย เรื่องผู้หญิงเราคิดว่าเค้าไม่ได้มีนะคะ เราว่าเรามั่นใจ แต่อนาคตเราไม่รู้ค่ะ (แต่ถ้าจะต้องมาเจอกับนิสัยที่เปลี่ยนไปแบบนี้ของเค้าก็มีคนใหม่ไปเลยจะดีกว่าค่ะ) ทุกวันนี้บอกตัวเองตลอด อยากกลับบ้านมากค่ะ อยากกลับไปอยู่กับพ่อ และอีกอย่างนึงค่ะ อยากหนีเค้าไปบวชเลย.....
สุดท้ายนี้นะคะ คือเราว่าเค้าคงกลับไปเป็นคนเดิมไม่ได้แล้ว เราเลยอยากมาขอความคิดเห็นจากทุกท่านค่ะว่าเราจะมีแนวคิดยังไงดีให้เราสงบมากกว่านี้ เครียดทุกวัน นอนกัดฟันทุกคืนเลย รบกวนทุกท่านด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
อยากหาทางออกค่ะ หาแนวคิดให้กับตัวเอง
จากปีแรกที่คบกันมานะคะโดยปกติแล้วเราเป็นคนนิสัยตรงๆค่ะ และอะไรที่ไม่ถูกต้องก็จะบอกเค้าจะเตือนตลอด (ค่อนข้างเหมือนเป็นผู้นำเลยค่ะ และเค้าก็จะตามตลอดเช่นกัน เช่น ถ้าอะไรที่เค้าโพสลงเฟซ แล้วเราเห็นว่าไม่สมควรก็จะเตือนเค้าแล้วเค้าก็จะ เอ้าหรอ โอเคเคลบๆ) คือเราพูดอะไรเราถูกหมดค่ะ แต่เราไม่ได้เป็นคนที่เอาแต่ใจหรืออะไรอย่างนี้นะคะ นิสัยพี่คนโตน่ะค่ะ และอีกอย่างค่ะ อะไรที่จะทำให้เราโกรธหรือไม่พอใจเค้าจะไม่ทำเลยค่ะ คือแคร์มากๆ (ครอบครัวเค้าทุกคนดีมากค่ะ ดีกับเราทุกๆคนเลย) คืออะไรๆก็ดีหมดเลยค่ะ ส่วนมากเราจะชอบวีนด้วยค่ะ แต่ที่วีนนี่คือถ้าเห็นอะไรไม่โอเคนะคะ ไม่ได้วีนพร่ำเพื่อค่ะ และคือวันพิเศษหรือไม่พิเศษแฟนก็จะมีของให้ตลอดค่ะ คือแบบว่าไม่ต้องอยากได้อะไรเลยค่ะ มีแต่หามาให้ ตอนนั้นคิดว่าตัวเองเป็นคนโชคดีที่สุดแล้วค่ะ และก็รู้สึกว่าคบกับเค้าแล้วเราได้เป็นตัวเองที่สุดแล้วค่ะ
ตอนนั้นยังไม่ได้แต่งค่ะเราต้องไปๆมาๆระหว่างบ้านแฟนกับบ้านเรา (เราอยู่ภาคใต้แฟนอยู่ภาคอีสาน) ทีนี่พอมาบ้านแฟนรอบล่าสุด...
เข้าช่วงปีที่สองค่ะ รอบนี้อยู่นานมากค่ะ แม่แฟนก็เลยอยากให้แต่งๆกันไปให้จบเรื่อง ประมาณนี้ค่ะ แม่แฟนก็จัดงานแต่งเลยค่ะไม่ได้หวือหวาอะไรแต่ก็มีครบทุกอย่างตามประเพณีค่ะ พอมาอยู่ด้วยกันรอบนี้ค่ะ คือ.....................
หน้ามือเป็นหลังมือไปเลยค่ะ คือเราพูดอะไรก็ไม่เข้าหูตลอด และอะไรที่เราพูดให้เค้าทำจะทำอีกอย่างนึง เหมือนเป็นคนหงุดหงิดตลอดเวลา นี่เราไม่ได้วีนเหมือนตอนปีแรกๆที่คบกันเลยนะคะ เพราะเรายังไม่ได้ทันจะวีนค่ะ แฟนหงุดหงิดโมโหไปแล้ว ซึ่งเราก็ไม่อยากพูดอีก คุยอะไรกันก็จะต้องเถียงให้ชนะเรา (ทั้งๆที่เค้าไม่เคยเป็นค่ะ) ตื่นเช้าขึ้นมานี่ก็ หงุดหงิดใส่เราแล้วค่ะ มีครั้งนึงแฟนบอก ทำไมเราไม่ดูตัวเอง คือออ เมื่อตอนเค้าจีบเราใหม่ๆเราเป็นแบบนี้ตลอดมานะคะ ไม่ได้เป็นคนหวาน อะไรแบบนี้มาตลอดเป็นคนห้วนๆอยู่แล้วค่ะ แล้วทำไมตอนนั้นรับเราได้ แถมยังดีกะเราทุกอย่าง แต่เป็นแฟนเองนะคะ ที่เปลี่ยนไปทุกอย่าง ทำตัวไม่เสมอต้นเสมอปลาย เคยนะคะเคยพยายามที่จะคุยกับเค้าว่าทำไมตอนนี้เป็นคนแบบนี้ แฟนก็จะบอกค่ะ เค้าเป็นของเค้าแบบนี้อยู่แล้ว ตั้งแต่แรกแล้ว (โอ๊ยยคือมันไม่ใช่อ่ะค่ะ ถ้าเป็นแบบนี้แต่แรกเราไม่เลือกที่จะแต่งงานด้วยแน่ๆค่ะ) ก็เลยเลิกพูดเรื่องแบบนี้ไป ทีนี้ เราก็มาหาวิธีคิดค่ะ จะทำยังไงให้ตัวเราเองไม่เครียดกับนิสัยเค้าตอนนี้ดี ........
เราต้องพยายามคิดว่าเค้าเป็นคนป่วยค่ะ ป่วยทางจิตใจ เราเลยต้องมาดูแล จะได้ไม่โกรธเค้า แล้วอีกใจนึงก็คิดนะคะ เฮ้ยย นี่หรอชีวิตคู่เรา ทำไมเราต้องมาคิดอะไรขนาดนี้ ทุกวันนี้เครียดมากค่ะ หาความสุขไม่ได้เลย เรื่องผู้หญิงเราคิดว่าเค้าไม่ได้มีนะคะ เราว่าเรามั่นใจ แต่อนาคตเราไม่รู้ค่ะ (แต่ถ้าจะต้องมาเจอกับนิสัยที่เปลี่ยนไปแบบนี้ของเค้าก็มีคนใหม่ไปเลยจะดีกว่าค่ะ) ทุกวันนี้บอกตัวเองตลอด อยากกลับบ้านมากค่ะ อยากกลับไปอยู่กับพ่อ และอีกอย่างนึงค่ะ อยากหนีเค้าไปบวชเลย.....
สุดท้ายนี้นะคะ คือเราว่าเค้าคงกลับไปเป็นคนเดิมไม่ได้แล้ว เราเลยอยากมาขอความคิดเห็นจากทุกท่านค่ะว่าเราจะมีแนวคิดยังไงดีให้เราสงบมากกว่านี้ เครียดทุกวัน นอนกัดฟันทุกคืนเลย รบกวนทุกท่านด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ