สงสารไม่ถูกแล้วนะ อตีตา

เมืองใจ + ท่านศรี เมืองใจ + กาหลง เมืองใจ + จันกะพ้อ เมืองใจ + ลติกา ท่านศรี + จันกะพ้อ กาหลง + จันกะพ้อ ศิโรตม์ + ลติกา หมอนันทเดช + ลติกา

ละครอิงประวัติศาสตร์เรื่องนี้...ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจริง ๆ และค่ำคืนนี้ตัวข้าจะขอสู้... สู้ไปพร้อม ๆ กับ เมืองใจ ไอ้ศรี กาหลง จันกะพ้อ และชาวบ้านบางระจัน ที่ยอมสละชีวิตของตัวเอง เพื่อรักษ

ถ้าพูดถึงละครไทยสมัยนี้ ผมนึกไม่ออกเลยว่า นอกจาก ละครแนวตบตี แย่งผู้ชาย พระเอกจิ้นนางเอก นางร้ายแค้นนางเอก จะมีแนวไหนอีก ที่ทำให้ผมไม่รู้สึกว่า ละครไทยมันก็มีแค่นี้ ซึ่งผมก็ยอมรับว่าผมตีกรอบละครไทยแคบ

หลักฐานชัดมาก สงสารจันกะพ้อกับกาหลง คาดว่าพรุ่งนี้พี่ศรีต้องพาเมืองใจหนีเข้าบางกอกเเน่ๆ5555

"ซึมเศร้า" แต่งโดย "ณ เสียงฝน" สมศรีเป็นโรคซึมเศร้า.. ตลอดเวลาเกือบสองปีที่ได้เข้ารับการรักษามา เธอรู้สึกดีขึ้น แต่ไม่เคยรู้สึกว่าหายสนิทเลยแม้แต่สักครั้งเดียว เธอตื่นแต่เช้าเพร

เมืองใจ จิตใจเริ่มร้อนรุ่มแล้ว เพราะไม่สมหวังในรัก เริ่มจะเสียสมาธิในการวางแผนยุทธวิธีรบซะแล้ว กาหลงก็ย้ำว่า รักๆ เมืองใจ ฝ่ายท่านศรีก็สนิทสนมกับจันกะพ้อมากขึ้น จนเมืองใจเห็นภาพบาดตาบาดใจ เราเองก็สับส

นอกจากเรื่องรบที่ต้องคำนึง เมืองใจ, ศิโรตม์, จันกะพ้อ และ กาหลง ยังมีเรื่องหัวใจ ความรักสี่เส้าที่ไม่ลงตัวมาพัวพันให้ช้ำใจ ยิ่งช่วงนี้ พี่ศรี และ เจ้าจัน มีซีนเอะอะล้มใส่ เอะอะมองตา อื้อหือ บอกเลยสงสา