คือ เราคบกันแฟนมา 2 ปี 8 เดือน เราเป็นรุ่นพี่เค้าปีนึ่ง เราคบกันตั้งแต่เรายังไม่จบม.6 เรามีลูกด้วยกัน 1 คน ตอนนั้นเค้าเป็นคนดีมาก ตามใจเราทุกอย่างจนเราคิดว่ายังไงเราก็คงไม่มีทางที่จะเลิกกัน เพราะเราเชื่อว่าเค้ารักเรามากและเราก็รักเค้ามากเช่นกัน ตั้งแต่คบกันมาเราไม่เคยทะเลาะกันเลยนะ จนมาต้นปี 2559 วันที่ 13 ก็เป็นวันที่เรารู้ความจริงทุกอย่าง เราก็ไม่รู้ว่าทุกอย่างที่เค้าทำ แต่ทางครอบครัวของเค้าคิดว่าเราสมรู้รวมคิดกับลูกชายของเค้า ซึ่งเค้าได้บอกว่า"แต่ก่อนเค้าไม่เป็นแบบนี้ พอเราเข้ามา" ซึ่งการกระทำที่ให้เกิดปัญหานั้นมันร้ายแรงต่อครอบครัวของเค้าซึ่งเราไม่ไม่รู้ว่าเค้าทำลงไปได้ยังไง โกหกแม้กระทั่งเรา แต่เราก็ยังรับได้ เลือกที่จะไม่โกรธก็เพราะรักเค้ามากจริงนะค่ะ จนปัญหามันรุมเล้า เราทะเลาะกันทุกวัน แล้วเค้าก็เรื่มเปลี่ยนไป เราคงจะผิดด้วยแหละที่วันนั้นทะเลาะกันแล้วเราบอกเลิกแล้วเราก็กลับไปนอนบ้าน คืนนั้นมันทรมานมากนะ วันต่อมาเลยตัดสินใจกลับมาอยู่กับเค้า เราบอกเค้าว่าเราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเค้า เหมือนไปที่ไหนก็เจอ หลับตาก็ฝันถึง มันเป็นความรู้สึกที่คิดถึงมากๆ หลังจากวันนั้นเค้าก็เปลี่ยนไปจริงๆ เวลาเราถามอะไร เค้าชอบอารมณ์เสียใส่ แต่เวลาคุยกับคนอืานหรือคนในครอบครัวเค้าทำไมยิ้มแบบมีความสุข หลังจากที่ทะเลาะกันวันนั้นเราก็ไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเลย พ่อแม่และครอบครัวเค้าเหมือนแยกให้เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน จะอยู่ด้วยกันเฉพาะตอนนอนเท่านั้น ซึ่งอันนั้นมันเป็นความสุขของเรานะที่ยังมีเค้าอยู่ เค้าบอกว่า"เค้ายังเหมือนเดิม "แต่การกระทำมันไม่ใช่ จนตอนนี้เลิกกันได้2 วันแล้วค่ะ รู้สึกทำใจอยากมากๆ อยากย้อนเวลากลับไปตอนที่เค้ายังรักเราและมีความสุขด้วยกัน แต่คงทำได้แค่คิดถึง แต่เหมือนเค้ายังให้ความหวังอยู่นะค่ะ ครั้งสุดท้ายที่เราได้คุยกัน เค้าบอก "เค้ายังคบกับเรานะ ยังรักเหมือนเดิม"แต่ก็ไม่ได้ติดต่อกลับมาอีกเลย
ผช. เค้าตัดใจกันง่ายขนาดนั้นเลยหรอ??