ผมเป็นคนมีเพื่อนน้อยนะ แต่สิ่งที่พิเศษสุดๆเลยคือ ผมมีแต่เพื่อนที่ดังๆ มีคนรู้จักเยอะ ตั้งแต่ ประถมยันมัธยมเลย แต่ผมนี่ก็ไม่มีใครรู้จักเลย ชีวิตผม ตอนประถมเข้ามา คน 1 ต่อมาใกล้จะ มัธยมก็ มีมาอีกคนนึง เป็นที่รู้จักมากพวกนี้ และพอมามัธยมต้น ผมก็มีมาอีก 1 คนนี้เกือบทั้งโรงเรียนเลย พอมามัธยมปลาย
ไอนี่ก็เด่น ก็กลายเป็นอีกคน รวมๆแล้วที่มีผ่านมา ผมเจอแต่เพื่อนดังๆแต่ผมไม่มีใครรู้จักเลย เศร้า ผมเป็นคนไม่ค่อยพูดครับ พูดไม่เก่ง เวลาทำงานเป็นทีมไรเงี่ยพอทำได้อันดับดีๆ มาถ่ายรูป พอติดบอดร์ก็มีแต่คนบอกพี่คนนี้เค้าเก่ง เราก็คิดในใจ เห้ย เราก็เป็นส่วนนึงนะเว้ย เราก็มีตัวตนนะเฟ้ย มองข้ามงี้ได้ไงฟะ
โชคชะตาช่างเล่นตลก ผมก็อยากได้ คำชมมั่ง ก็เลยทำผลงาน ได้เกียรติบัตร ได้ขึ้นหน้าเวที พอผมไปรับนี่ เสียปรบมือหรือ คำชื่นชม อื้อหือ ไม่มีเลย เราก็พยายาม ฟัง แต่ก็ไม่มีสักนิด พอคนอื่นมานี่ ปรบมือเชียว ไรวะ นี่เราเป็นส่วนเกินของสังคมรึป่าวเนี่ย คือแบบ เราไม่ได้มีโมเมนต์แบบ เดินคุยกับเพื่อนสนุกๆ ทักทายเพื่อนระหว่างทาง แซวสาว เศร้าแปป เด๋ยวถ้าได้ขึ้นมหาลัย เราว่า คงได้เจออีกแน่ เพื่อนแบบนี้ ใครเจอแบบนี้มั่ง หรือใครมีวิธีที่พูดเก่งๆมั่งครับ หรือมีวิธีดูแลให้ตัวเองดูดีขึ้น ดูเด่นขึ้นมั้ยครับ
ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างครับ
ไอนี่ก็เด่น ก็กลายเป็นอีกคน รวมๆแล้วที่มีผ่านมา ผมเจอแต่เพื่อนดังๆแต่ผมไม่มีใครรู้จักเลย เศร้า ผมเป็นคนไม่ค่อยพูดครับ พูดไม่เก่ง เวลาทำงานเป็นทีมไรเงี่ยพอทำได้อันดับดีๆ มาถ่ายรูป พอติดบอดร์ก็มีแต่คนบอกพี่คนนี้เค้าเก่ง เราก็คิดในใจ เห้ย เราก็เป็นส่วนนึงนะเว้ย เราก็มีตัวตนนะเฟ้ย มองข้ามงี้ได้ไงฟะ
โชคชะตาช่างเล่นตลก ผมก็อยากได้ คำชมมั่ง ก็เลยทำผลงาน ได้เกียรติบัตร ได้ขึ้นหน้าเวที พอผมไปรับนี่ เสียปรบมือหรือ คำชื่นชม อื้อหือ ไม่มีเลย เราก็พยายาม ฟัง แต่ก็ไม่มีสักนิด พอคนอื่นมานี่ ปรบมือเชียว ไรวะ นี่เราเป็นส่วนเกินของสังคมรึป่าวเนี่ย คือแบบ เราไม่ได้มีโมเมนต์แบบ เดินคุยกับเพื่อนสนุกๆ ทักทายเพื่อนระหว่างทาง แซวสาว เศร้าแปป เด๋ยวถ้าได้ขึ้นมหาลัย เราว่า คงได้เจออีกแน่ เพื่อนแบบนี้ ใครเจอแบบนี้มั่ง หรือใครมีวิธีที่พูดเก่งๆมั่งครับ หรือมีวิธีดูแลให้ตัวเองดูดีขึ้น ดูเด่นขึ้นมั้ยครับ