คบแบบหลบๆซ่อนๆ แต่อาการเหมือนมีคนอื่น

ผมเเละเเฟนผมเป็นเกย์นะครับ ผมได้คบกับแฟนผมมาสักพักใหญ่ ประมาณ 4 เดือนกว่า ๆ ซึ่งคุยกันมาประมาณ 3 เดือนเศษ แล้วผมได้ไปหาเขา ผมก็พยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเหมือนเราเคยคุยกันมา ว่าจะไม่นอกใจ จะไม่โกหก ซึ่งมันเป็นพื้นฐานมากที่คนเป็นแฟนเขาต้องทำกัน แต่ผมกับเขาอายุต่างกันมาก ผมอายุ 23 เขาอายุ 29 เขาทำงานเป็นวิศวะกรของบริษัทเเห่งหนึ่งในย่านชลบุรี ซึ่งถามว่าเขาก็มีฐานนะพอสมควร เเต่เรานี้สิเป็นเเค่ นศ. ที่กำลังจะจบ แต่ผมก็ไม่เคยไปลบกวนเรื่องส่วนตัวเขาเลย และครั้งนั้นเมื่อ 3 วันที่เเล้ว ผมไปหาเขา ผมก็ทำตัวปกติ เก็บกวาดห้องให้ ทำความสะอาดห้อง ซักผ้า เก็บขยะเอาไปทิ้ง ทำทุกอย่างที่เราทำได้ เพราะเราคิดว่า เราให้ใจเขา เขาต้องเหนื่อยทั้งทำงานและเรียนต่อ ป.โท ที่มหาวิทยาลัยเก..ตร เขาบอกว่าเหนื่อยกับการทำงานมาก ไม่มีเวลาที่จะทำ ... ผมบอกว่างั้นไม่เป็นไร ผมจะทำให้ พอผมทำอะไรเรียบร้อย ก็ไปกินข้าวด้วยกัน ขณะที่เราสองคนกินข้าวด้วยกันอยู่ เสียงไลน์ เสียงมือถือสั่น ก็มาเป็นระยะๆ เขาทำแกล้งเป็นไม่ได้ยิน เเต่ผมก็บอกเขาว่าพี่ โทรสับสั่น ทำไมไม่รับละครับ มันสั่นหลายรอบมาก เขาก็ปฏิเสษที่จะรับ หลังจากที่กินข้าวเสร็จ เราก็ไปหาของกินกัน เขาเดินไม่รอผมเลย เเล้วหยิบมือถือขึ้นมาตอบไลน์ คุยกับใครสักคน พูดง่ายๆนะครับ เดินไปไหนมาไหนไม่รอเลยครับ เหมือนกลัวใครเห็น ผมก็เฉยๆนะครับ เขาบอกว่าเพื่อน เเต่พอกลับมาถึงคอนโดพี่เขา เราก็นั่งดูทีวีกันอยู่ คราวนี้ละครับ โทรมาไม่หยุดเลย ไลนืมาเยอะมากครับ สุดท้ายเเล้วผมก็บอกว่ามีอะไร บอกได้นะ รับเลย ผมจะเงียบจะไม่พูด ... สรุปนะครับ เป็นแฟนเขาครับ แฟนแท้ๆครับ ก่อนผม ผมสตั้นไป 10 วินาที น้ำตาจะไหล ผมเเทบอยากจะกลับหอพักผมเลย เเต่พี่เขาก็บอกว่า เขาไม่ชอบคนนั้นครับ  แต่ผมก็เสียความรู้สึกไปแล้ว ผมขอให้เขาสัญญากับผม เขาก็ไม่สัญญา ถามว่าคิดถึงผมไหม เขาบอกว่าไม่บอกครับ ไม่บอกอะไรผมสักอย่าง ผต่ผมรักพี่เขามาก เลยพยายามไม่คิดอะไร สงสัยจะยังไม่พร้อมที่จะบอก สุดท้ายผมได้กลับจากคอนโดพี่เขา เพราะเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน เลยไปๆมาๆ ลืมไปครับ วันนั้นรถพี่เขาเสีย ผมก็ไปรับไปส่งพี่เขาไปเรียน นั่งรอจนดึกมากๆ ผมรักจึงยอมทำทุกอย่าง ผมคิดว่าคนนี้แหละคือคนที่ใช่สำหรับเรา เเต่การกระทำมันไม่ใช่เลย พอผมกลับจากคอนโดพี่เขา ผมก็เตียมรีดผ้า เตรียมถุงเท้า กระเป๋า ขณะที่ผมหยิบกระเป๋า ผมเปิดเห็นโทรศัทพ์เครื่องที่ 2 ครับ ผมก็รู้สึกนิสๆนะ เเต่ก็รู้อยู่ในใจว่ายังไงเขาก็ต้องมีอยู่เเล้ว ผมเป็นคนที่ไม่ก้าวกลายชีวิตส่วนพี่เขา กลัวเขาจะรำคาญ ยอมทุกอย่างจริงๆ พอผมเตรียมของให้เสร็จ ผมและพี่เขาก็เเยกย้ายกัน ผมก็กลับมาถึงหอจนถึงวันนี้ ผมไลน์ไป โทรไปพี่เขาไม่รับโทรศัทพ์ผมเลย ผมกำลังคิดว่าพี่เขากำลังจะต้องพาแฟนเขามาที่คอนโดแน่ๆ มันอยู่ในสมองตลอด ผมน้ำตาตกใน ร้องไห้ ไลน์ไปถามก็ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่รับ ทั้งๆที่พี่เขาก็ติดมือถือมาก เล่นตลอด ถ้าไม่เห็นคงไม่ใช่ เขายังรักผมอยู่ไหมตอนนี้ ผมคิดอะไรไม่ออก ผมกลัวมาก กลัวที่เขาจะพาแฟนมาคอนโด เเล้วทำเป้นไม่ได้ยินมือถือ ไม่ตอบไลน์เหมือนที่เขาทำ ตอนนี้ งง มากๆครับ ทำยังไดีครับเพื่อนๆ