คืองี้ครับ น้องผมขึ้น ม. 1 ครอบครัวผมก็เริ่มให้เรียนพิเศษ ถึง 3 วิชาครับ วิทย์ คณิต อังกฤษ เพราะว่าครอบครัวผมคาดหวังในตัวน้องผม พอสมควรครับ อยากให้เป็นไปตามกรอบที่เค้าวางไว้ คือ ผมกับน้องนี่คนละขั้วเลยครับนิสัยต่างๆ ต่างกันโดยสิ้นเชิง คือบอกตรงๆ ผมเป็นคนที่ จะตั้งใจเรียนในสิ่งที่ผมสนใจและชอบเท่านั้น
ผมสังเกตุน้องผมมาเรื่อยๆครับ เค้าจะเป็นคน ไม่กล้าเถียง ไม่ปฏิเสธ พ่อแม่ครับ สั่งอะไรทำหมด แม้ว่าเป็นเรื่องงี่เง่าในสายตาผม ( คนที่อิสระมาตั้งแต่เด็ก )ก็ตาม พอมันเป็นแบบนี้เรื่อย นิสัยแบบนี้มันก็ฝังรากลึกครับ เพราะครอบครัว ผมเค้าเลี้ยงน้องผม มาแต่เด็กเลย( ขอเรียกว่าแบบหุ่นยนต์ )
เวลากลับมาจากโรงเรียน มีเวลาอยู่บ้านแค่ 1 ชม ต้องไปเรียนพิเศษข้างนอก อีก วันเสาร์อาทิตย์ แทนที่จะได้อยู่บ้าน ต้องไปเรียนพิเศษ มาก็ บ่าย 2-3
ตอนเด็กผมก็เรียนนะ พิเศษหน่ะ แต่ไม่เยอะเท่านี้ ตอนกลับบ้านมา สิ่งที่มันมีความสุขอย่างเดียวคือ การเล่นเกมส์ ครับ ผมมองห่างๆ ก็รู้ได้ครับว่ามัน เก็บกด พอสมควรเลย ดูก็ออกเลยครับ มันไม่ได้ชอบสิ่งที่มันเรียนเลย อย่างน้อยสักเรื่อง สองเรื่องก็ยังดี ตอนเรียนผมชอบวิทย์ กับ ประวัติศาสตร์ มาก แต่น้องผม สิ่งที่มันชอบอย่างเดียวตอนนี้คือเกมส์ ที่มันเรียน ทุกวันนี้นู่นนี่นั่น เพราะไม่อยากขัดพ่อแม่เท่านั้นเอง ถ้าผมเป็นแบบนี้ บอกตรงๆ ผมเครียดตายแน่ๆ ที่ต้องอยู่ในกรอบ และระบบการเรียนการสอน ที่ไม่พัตนา แบบนี้ ดีที่ผม หลุดพ้นมาตอน ม3. ผมเลือกที่จะออกจากระบบ ห่วยๆ แบบนี้ไปเรียนสายอาชีพแทน จริงๆ กระทู้นี้ ผมรู้คำตอบแยู่แล้วแต่อยากได้มุมมองหลากหลาย
อะเข้าประเด็นหลักละกัน ข้างบนผมพล่ามเองอย่าถือสานะ
คุณคิดว่า เด็กไทยในทุกวันนี้ เรียนเยอะ มันมีประสิทธิภาพ จริงหรือ โฟกัสตรงจุดนี้นะ
สำหรับผม ที่เคยผ่านการเรียน 8 ชม ต่อวันมาหลายปี บอกได้คำเดียวว่า มันหนักเกินไปครับ ผมต้องการเวลาว่าง ผมไม่ต้องการเรียนวิชา ที่ยัดๆ เข้ามาโดยใช้จริงไม่ได้ คือมันมึนๆครับ แต่ละวันมันมีวิชาไร้สาระเยอะ และเป็นแบบยัดๆ เนื้อหามาให้ ครูก็สอนขอไปทีแบบรวบรัด ผมคิดว่า การเรียนการสอยแบบนี้มันทำให้เราเป้นเป็ดครับ เราต้องการเวลาว่างเพื่อพักผ่อน เพื่อให้สมองจดจำได้ดีขึ้น เราไม่ควรจะเรียนเกิน 3-4 วิชาด้วยซ้ำ ไม่งั้นมันจะเหนื่อยและมึน >> ที่ว่ามาเป้นความรู้สึกของผมเมื่อหลายปีมาแล้วครับ สำหรับผม ตอนนี้มีอิสระ มีทางเลือกให้กับตัวเองแล้ว ....
" น้องผมเรียนหนักไปหรือปล่าว ใครรู้จักคนที่เรียน หนักๆ แล้ว ดูฉลาดขึ้นบ้าง "
ผมสังเกตุน้องผมมาเรื่อยๆครับ เค้าจะเป็นคน ไม่กล้าเถียง ไม่ปฏิเสธ พ่อแม่ครับ สั่งอะไรทำหมด แม้ว่าเป็นเรื่องงี่เง่าในสายตาผม ( คนที่อิสระมาตั้งแต่เด็ก )ก็ตาม พอมันเป็นแบบนี้เรื่อย นิสัยแบบนี้มันก็ฝังรากลึกครับ เพราะครอบครัว ผมเค้าเลี้ยงน้องผม มาแต่เด็กเลย( ขอเรียกว่าแบบหุ่นยนต์ )
เวลากลับมาจากโรงเรียน มีเวลาอยู่บ้านแค่ 1 ชม ต้องไปเรียนพิเศษข้างนอก อีก วันเสาร์อาทิตย์ แทนที่จะได้อยู่บ้าน ต้องไปเรียนพิเศษ มาก็ บ่าย 2-3
ตอนเด็กผมก็เรียนนะ พิเศษหน่ะ แต่ไม่เยอะเท่านี้ ตอนกลับบ้านมา สิ่งที่มันมีความสุขอย่างเดียวคือ การเล่นเกมส์ ครับ ผมมองห่างๆ ก็รู้ได้ครับว่ามัน เก็บกด พอสมควรเลย ดูก็ออกเลยครับ มันไม่ได้ชอบสิ่งที่มันเรียนเลย อย่างน้อยสักเรื่อง สองเรื่องก็ยังดี ตอนเรียนผมชอบวิทย์ กับ ประวัติศาสตร์ มาก แต่น้องผม สิ่งที่มันชอบอย่างเดียวตอนนี้คือเกมส์ ที่มันเรียน ทุกวันนี้นู่นนี่นั่น เพราะไม่อยากขัดพ่อแม่เท่านั้นเอง ถ้าผมเป็นแบบนี้ บอกตรงๆ ผมเครียดตายแน่ๆ ที่ต้องอยู่ในกรอบ และระบบการเรียนการสอน ที่ไม่พัตนา แบบนี้ ดีที่ผม หลุดพ้นมาตอน ม3. ผมเลือกที่จะออกจากระบบ ห่วยๆ แบบนี้ไปเรียนสายอาชีพแทน จริงๆ กระทู้นี้ ผมรู้คำตอบแยู่แล้วแต่อยากได้มุมมองหลากหลาย
อะเข้าประเด็นหลักละกัน ข้างบนผมพล่ามเองอย่าถือสานะ
คุณคิดว่า เด็กไทยในทุกวันนี้ เรียนเยอะ มันมีประสิทธิภาพ จริงหรือ โฟกัสตรงจุดนี้นะ
สำหรับผม ที่เคยผ่านการเรียน 8 ชม ต่อวันมาหลายปี บอกได้คำเดียวว่า มันหนักเกินไปครับ ผมต้องการเวลาว่าง ผมไม่ต้องการเรียนวิชา ที่ยัดๆ เข้ามาโดยใช้จริงไม่ได้ คือมันมึนๆครับ แต่ละวันมันมีวิชาไร้สาระเยอะ และเป็นแบบยัดๆ เนื้อหามาให้ ครูก็สอนขอไปทีแบบรวบรัด ผมคิดว่า การเรียนการสอยแบบนี้มันทำให้เราเป้นเป็ดครับ เราต้องการเวลาว่างเพื่อพักผ่อน เพื่อให้สมองจดจำได้ดีขึ้น เราไม่ควรจะเรียนเกิน 3-4 วิชาด้วยซ้ำ ไม่งั้นมันจะเหนื่อยและมึน >> ที่ว่ามาเป้นความรู้สึกของผมเมื่อหลายปีมาแล้วครับ สำหรับผม ตอนนี้มีอิสระ มีทางเลือกให้กับตัวเองแล้ว ....