วันนี้เป็นวันจันทร์ของสัปดาห์ก็ตามหัวข้อกระทู้...มีตลาดนัดที่มหา'ลัย ขึ้นต้นด้วยอิน..ตามหลังด้วยโซน ? 5555+ #ความลับละกันช่างมันเหอะ ~~
วันนี้เราออกมาเดินตลาดท่ามกลางอากาศหนาวเย็นที่มาเยือนเร็วอย่างเฉียบพลันแต่ยังดีที่ในตลาดคนเดินเบียดกันทำให้รู้สึกอบอุ่นดี..! เข้าเรื่องเลยดีกว่า...หลังจากซื้อของนู่นนั่น (ของกิน)เสร็จเตรียมกลับหอ เราก็ยืนรอขนมครกไส้ข้าวโพดอยู่นานมาก แต่เต็มใจรอ อยากกินมากจริงๆ *O* และผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ในที่สุด!!! เราก็ได้มันมา..มา...มา.... เดินกลับหอกับรูมเมทสุดที่รักแต่ในระหว่างทางที่ออกจากตลาดได้ไม่ถึง 20 ก้าวตรง Cover Way ดีนั้น ขนมครกที่ถือมาอย่างทุลักทุเลตลอดทางก็ร่วงลงพื้น! โวยวาย..โหยหวน..อยากกลับไปซื้อใหม่ จนลืมไปเลยว่า ต้องเก็บขนมครกที่อยู่กลางถนนออกให้หมด
รูมเมท : ___ทำอะไร!? กลับมาเก็บเดี๋ยวนี้นะ
เรา : เก็บยังไงดีวะ เก็บไงวะ (วิ่งกลับมาเก็บกล่องใส่ขนมครกแต่ไม่วายโดนรูมเมทร้องทักให้เก็บให้หมด-/\-)
ทันใดนั้นเอง... มีผู้ชายสองคนเดินผ่านมา คนนึงสูง กะอีกคนที่สูงมากกกก (สูงกว่าเราหลายเท่า เทียบผ่านๆไม่ถึงอกเค้าเลย - -``)
ผู้ชายสูงไขเอารถจักรยานที่เสาใกล้ที่เกิดเหตุ แต่ผู้ชายสูงมากกกกยืนอมยิ้มพิงเสามองมาทางเรา? อมยิ้ม?
เราวนไปวนมาคิดว่าจะเก็บยังไงดี พูดกะตัวเองสามสี่รอบ ก่อนที่ผู้ชายที่ยืนพิงเสาจะพูดขึ้นมา
คนตัวสูง : เตะออกข้างทางเลย
เรา : เออ..เตะออกข้างทาง (วิ่งไปใช้เท้าเขี่ยๆเตะๆขนมครกตกพื้นตามคำบอกเล่าของชายแปลกหน้า๏_๏)
ในขณะที่กำลังเตะขนมครกอย่างเมามันส์นั้นเอง บทสนทนาสั้นๆก็เกิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว..
คนตัวสูง : อยู่ปีไหนเนี่ย?
เรา : ปี 1 ค่ะ .....ยังคงขวักไขว่กับการเตะขนมครก คือก้มหน้าก้มตามาก 555+
คนตัวสูง : ทำไม ไม่หิวแล้วหรอ ถึงมาเททิ้ง เหอะ ^^
เรา : พอดีซุ่มซ่ามทำหล่น ใครจะไม่หิว อุตส่าห์ไปรอเกือบครึ่งชั่วโมง ฮือออ...
ไม่ได้คุยอะไรกันต่ออีกเพราะเรารีบวิ่งกลับไปในตลาด ด้วยความคาดหวังจะได้ซื้ออีกครั้ง
จุดพีคอยู่ตรงที่ มาคิดอีกที ทำไมเค้าดูดีจัง ชอบตรงโคตรสูงนี่แหละ เค้าใส่แขนยาวขายาวมาเต็มเครื่อง แถมใส่หมวกอีกด้วยยิ่งดูเท่ไปใหญ่ แต่เรามองหน้าเค้าไม่ชัดเลยจำอะไรไม่ได้แล้ว ยังไงก็คาดหวังจะเจอเค้าอีกสักครั้ง วาเลนไทน์มีช็อกโกแลต 5 บาท555555+ ล้อเล่นๆ แค่ประทับใจในคนตัวสูง ปกติไม่มีผู้ชายคนไหนมาคุยกะเราตอนเรามีปัญหาในที่สาธารณะแบบนี้เลย
ป.ล.เหตุการณ์ครั้งนี้สอนให้รู้ว่า "ขนมครกซื้อวันไหนก็ได้แต่การปล่อยคนตัวสูงไปมีเงินแค่ไหนก็ซื้อวันเวลาที่จะได้เจอไม่ได้อยู่ดี" ง่อววว555555 (เป็นกระทู้มี่หาสาระไม่ได้แค่จะโพสต์เผื่อเค้าเห็น) ^^
ตกหลุมรักแล้วไงนายสูงใหญ่กะยัยขนมครก..ตลาดนัดม.ดังย่านตลาดไท
วันนี้เราออกมาเดินตลาดท่ามกลางอากาศหนาวเย็นที่มาเยือนเร็วอย่างเฉียบพลันแต่ยังดีที่ในตลาดคนเดินเบียดกันทำให้รู้สึกอบอุ่นดี..! เข้าเรื่องเลยดีกว่า...หลังจากซื้อของนู่นนั่น (ของกิน)เสร็จเตรียมกลับหอ เราก็ยืนรอขนมครกไส้ข้าวโพดอยู่นานมาก แต่เต็มใจรอ อยากกินมากจริงๆ *O* และผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ในที่สุด!!! เราก็ได้มันมา..มา...มา.... เดินกลับหอกับรูมเมทสุดที่รักแต่ในระหว่างทางที่ออกจากตลาดได้ไม่ถึง 20 ก้าวตรง Cover Way ดีนั้น ขนมครกที่ถือมาอย่างทุลักทุเลตลอดทางก็ร่วงลงพื้น! โวยวาย..โหยหวน..อยากกลับไปซื้อใหม่ จนลืมไปเลยว่า ต้องเก็บขนมครกที่อยู่กลางถนนออกให้หมด
รูมเมท : ___ทำอะไร!? กลับมาเก็บเดี๋ยวนี้นะ
เรา : เก็บยังไงดีวะ เก็บไงวะ (วิ่งกลับมาเก็บกล่องใส่ขนมครกแต่ไม่วายโดนรูมเมทร้องทักให้เก็บให้หมด-/\-)
ทันใดนั้นเอง... มีผู้ชายสองคนเดินผ่านมา คนนึงสูง กะอีกคนที่สูงมากกกก (สูงกว่าเราหลายเท่า เทียบผ่านๆไม่ถึงอกเค้าเลย - -``)
ผู้ชายสูงไขเอารถจักรยานที่เสาใกล้ที่เกิดเหตุ แต่ผู้ชายสูงมากกกกยืนอมยิ้มพิงเสามองมาทางเรา? อมยิ้ม?
เราวนไปวนมาคิดว่าจะเก็บยังไงดี พูดกะตัวเองสามสี่รอบ ก่อนที่ผู้ชายที่ยืนพิงเสาจะพูดขึ้นมา
คนตัวสูง : เตะออกข้างทางเลย
เรา : เออ..เตะออกข้างทาง (วิ่งไปใช้เท้าเขี่ยๆเตะๆขนมครกตกพื้นตามคำบอกเล่าของชายแปลกหน้า๏_๏)
ในขณะที่กำลังเตะขนมครกอย่างเมามันส์นั้นเอง บทสนทนาสั้นๆก็เกิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว..
คนตัวสูง : อยู่ปีไหนเนี่ย?
เรา : ปี 1 ค่ะ .....ยังคงขวักไขว่กับการเตะขนมครก คือก้มหน้าก้มตามาก 555+
คนตัวสูง : ทำไม ไม่หิวแล้วหรอ ถึงมาเททิ้ง เหอะ ^^
เรา : พอดีซุ่มซ่ามทำหล่น ใครจะไม่หิว อุตส่าห์ไปรอเกือบครึ่งชั่วโมง ฮือออ...
ไม่ได้คุยอะไรกันต่ออีกเพราะเรารีบวิ่งกลับไปในตลาด ด้วยความคาดหวังจะได้ซื้ออีกครั้ง
จุดพีคอยู่ตรงที่ มาคิดอีกที ทำไมเค้าดูดีจัง ชอบตรงโคตรสูงนี่แหละ เค้าใส่แขนยาวขายาวมาเต็มเครื่อง แถมใส่หมวกอีกด้วยยิ่งดูเท่ไปใหญ่ แต่เรามองหน้าเค้าไม่ชัดเลยจำอะไรไม่ได้แล้ว ยังไงก็คาดหวังจะเจอเค้าอีกสักครั้ง วาเลนไทน์มีช็อกโกแลต 5 บาท555555+ ล้อเล่นๆ แค่ประทับใจในคนตัวสูง ปกติไม่มีผู้ชายคนไหนมาคุยกะเราตอนเรามีปัญหาในที่สาธารณะแบบนี้เลย
ป.ล.เหตุการณ์ครั้งนี้สอนให้รู้ว่า "ขนมครกซื้อวันไหนก็ได้แต่การปล่อยคนตัวสูงไปมีเงินแค่ไหนก็ซื้อวันเวลาที่จะได้เจอไม่ได้อยู่ดี" ง่อววว555555 (เป็นกระทู้มี่หาสาระไม่ได้แค่จะโพสต์เผื่อเค้าเห็น) ^^