หนูควรทำยังไงต่อไปเมื่อถึงจุดที่ท้อแบบสุดๆแล้ว

สวัสดีค่ะ หนูขอแนะนำตัวเองก่อนนะคะ หนูเป็นนักเรียน ม.ปลายเป็นลูกคนเดียวตอนนี้พ่อแม่หนูหย่ากันได้เกือบ9เดือนแล้วค่ะ หนูไม่รู้ว่าหนูจะเริ่มเล่าที่จุดไหนก่อนดี ว่าตอนนี้หนูท้ออะไรบ้าง หนูรู้แค่ว่าตอนนี้หนูเหนื่อยหนูท้อ หนูปรึกษาใครไม่ได้เลย ตอนพ่อแม่เลิกกันทะเลาะกัน หนูก็รับรู้ทุกอย่าง หนูพยายามเข้าใจ หนูพยายามไม่ให้พ่อแม่รู้ว่าหนูคิดมาก  หนูตัดสินใจอยู่กับพ่อเพราะคิดว่าพ่อหน้าจะเข้าใจหนูและพาหนูไปหาหมอได้สะดวกกว่าแม่ หนูลืมลอกค่ะหนู ป่วยเป็นโรคภูมิคุ้มกันทำลาย หนูป่วยเป็นโรคนี้ตั้งแต่ตอนป.3แล้ว ช่วงปีที่ผ่านมาอาการก็ปกติดีทุกอย่าง นะคะจนมาถึงตอนนี้ โรคกำเริบหนัก ลงไต ลงปอด ลงกล้ามเนื้อ หนูกินยาวันล40กว่าเม็ด กืนยากดภูมิจนหน้าบวม ขาบวม เดินแทบไม่ได้ จะไปกินข้าวโรงอาหารกับเพื่อนก็อาย เพราะหน้าบวมมาก ใส่หน้ากากอยามัยไปฌรงเรียนทุกวัน เพราะถ้าไม่ใส่จะมีคนมองแล้วจ้องหน้า แล้วเขาก็จะเดินห่างออกไป คนชอบมองแบบแปลกๆ แต่ก่อนหนูเป็นคนร่าเริงนะคะ แต่พอโรคกำเริบมาหนูกลายเป็นคนที่เงียบ ไม่อยากคุยกับใคร อยากอยู่แค่ที่บ้าน เรียนอะไรสมองก็ไม่รับ มันเหนื่อยไปหมด หนูอยากปรึกษาพ่อกับแม่ เรื่องนั้นเรื่องนี้ ทั้งเรื่องป่วย เรื่องโรงเรียน เรื่องเพื่อน เรื่องต่างๆ แต่หนูปรึกษาใครไม่ได้เลย เวลาหนูบอกพ่อ "วันนี้ ขอไปนอนกับแม่ได้มั้ย" พ่อก็จะไล่หนู ว่าไปก็ไม่ต้องมาอยู่นึ่
เวลาที่หนูโทรหาแม่ แม่ก็จะไม่รับ เวลาหนูต้องการแม่ แม่มักจะไม่อยู่ แม่ชอบตอบว่าไม่ว่าง เวลาหนูมีเรื่องจะปรึกษาพ่อกับแม่ชอบพูดว่าไม่ว่างตลอด
หนูไม่รู้ว่าหนูจะอธิบาย ยังไง หนูไม่รู้จะเรียบเรียงตรงไหน ขอโทษด้วยนะคะถ้าอ่านแล้วงง หนูก็งงเหมือนกัน  หนูแค่คิดว่า ทำไมทุกอย่างต้องมาลงที่หนู