เกลียดแม่ความรู้สึกแย่

สวัสดีค่ะ คืออยากจะมาระบายเกี่ยวกับปัญหานะคะ เมื่อก่อนเราเป็นคนที่ไม่มีเพื่อน ขาดความอบอุ่นจากครอบครัว มาอยู่กับ ยาย และ ปู่ เรามีน้องอยู่คนหนึ่ง แม่เราเอาไปเลี้ยง เอาไปอยู่ด้วย แม่บอกว่าน้องมันดี ส่วนเราอะไรๆก็ไม่เคยดี พออยู่มาเรื่อยๆ แม่เราก็เอาน้องมาให้ยายเลี้ยง น้องเราสนิทกับปู่มากก และเป็นคนเข้าคนได้ง่าย แล้วตั้งแต่นั้นมาเราก็ขาดความอบอุ่นจากยายจากปู่ อยู่โรงเรียนเราก็เป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน และยังเจอน้าที่พอจะไปไหนเขาก็จะชอบชวนน้องเราไปแต่ไม่เคยชวนเราดูถูกเราตลอด เราเลยเป็นคนที่เก็บกดที่บ้านและชอบไประบายที่โรงเรียน เป็นคนเกเร ถึงเราจะไม่ถึงขั้นกินเหล้า สูบบุหรี่ แต่อยู่โรงเรียนเราก็เกเรมาก คือลืมบอกไปนะค่ะ เราเป็นทอมด้วยค่ะ แต่ที่บ้านก็ไม่ได้บังคับอะไรมากก แต่เขาก็บอกไม่ชอบให้เป็น และพอทางบ้านยายรับไม่ไหวก็เลยให้เราไปอยู่กับแม่ที่ต่างประเทศพอเรามาอยู่ต่างประเทศได้สักพัก เราพยายามทำตัวให้ดีขึ้นแต่มันก็ไม่ถึงกับดีมาก เราพยายามไม่ไปเรียนสายแต่พอเราไปสายแม่ก็จะบ่นจะว่าบังคับนั้นนี่ เขาไม่เคยถามว่าทำไมถึงไปสาย และเราเป็นคนที่พอขาดความอบอุ่นและชินกับการเป็นแบบนั้นแล้ว เรามีแฟนเป็นผู้หญิงเขาอยู่ประเทศไทย เราคุยกันตลอดทุกวัน เราเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบพูดกับแม่ มีอะไรก็จะคุยกับเขาตลอด และเรากับเขาก็สัญญากันว่าถ้าเราเรียนจบเราจะไปอยู่กับเขา สร้างอนาคตด้วยกันที่ไทย เรารับปากกันว่าเราจะแต่งงานกัน เราก็ไม่รู้ว่าเป็นความรักของวัยรุ่นหรือป่าว แม่เราก็พยายามบอกกับเราว่าให้เลิกคุยแต่เราทำไม่ได้ แม่เราจะบอกตลอดว่าไม่ชอบเพศที่สามพอเราได้ยินมันก็ทำให้เรารู้สึกแย่ เราพยายามอยากให้เขารับรู้และเข้าใจ ไว้ใจเราบ้าง ไว้ใจการตัดสินใจ แต่นี้เขาไม่เคยไว้ใจคอยแต่จะพูดกดดันเด่วโตมาเขาก้จะมีคนใหม่เขาก้จะแต่งงานกับผู้ชาย ทำให้เราเกลียดแม่มากกทั้งเรื่องบังคับจิตใจทั้งเรื่องการเรียน อยากให้เขาเปิดรับและเชื่อในการตัดสินใจของเราบ้าง
ก็แค่อยากระบายความรู้สึกแย่ๆนี้ออกไป เราไม่อยากขาดความรักถึงใครจะคิดว่าเป็นแค่ความรุสึกความรักวัยรุ่น ที่เราเปนทอมก้ไม่ได้ยุที่ครอบครัว แต่เราชอบแบบนั้น อยากให้ใครพอมีประสบการช่วยกันแชร์ความรู้สึกแย่ๆให้กันรับฟังบ้างนะคะ เผื่อมันจะดีขึ้น