คบกับคนดีก็สร้างปัญหาให้กับชีวิตเขา บ้างครั้ง ก็ต้องจำเป็นต้องเก็บความรู้สึกที่มีไม่พูดออกไป เรียนคนละมหาลัย อยู่ไกลกันไหนจะนั่งรถมาหาทุกเสาร์ - อาทิตย์ บ้างครั้งเราก็ไม่รู้จะเกิดอุบัติเหตุขึ้นวันไหน เขาก็ยืนกร่านจะมาหา เราก็ไม่รู้จะพูดยังไง เพราะบ้านเขาค่นข้างฐานะไม่ดี ไหนจะส่งน้องเรียนอีก เราก็เป็นคนที่มีฐานะ ปลานกลาง ผมก็ช่วยเขาบ้างถ้ามีเงิน จนวันหนึ่ง พ่อผมโดน ฟ้องกว่า 1.5 ล้าน มันเปลี่ยนไปทั้งชีวิตผมเลย ความเครียด หลายๆเรื่อง เพราะผมเป็นลูกคนโต ไหนจะเรื่องเงินไหนจะเรื่องค่าเทอม ไหนจะเรื่องเเฟน จะทำไงดี เขาก็มาตามปกติ เเต่เรากลับไม่มีเงินเลยต้องยืมเงินคนอื่น เราไม่กล้าบอกกลัวเขาจะเอาเงินให้ยืมทั้งๆที่เขาก็ไม่มี กลัวเขาเครียด กลัวเขาจะเสียใจ ... เเละตอนนั้น ผมก็ตัดสินใจ บอกเลิกเธอ ไป เเต่ไม่กล้าพูดต่อหน้าผมจึงเล่นเฟรส กับ โทร แค่นั้นอดกลั่นพูดไป จากน้น เขาก็กลับมาด่าว่า ผมไม่รอ เขาเลย เพราะผมพูดกับเเฟนเก่า เเต่ก็ไม่ได้ตกลงอะไรกันเลย ผมจึงขอเเฟนเก่าขึ้นสถานะ ลงเฟส เพราะให้เรื่องมันจบๆ ตอนนี้ ผมก็อยู่ตัวคนเดียวและยังคงได้เเต่คิดถึงเธอ เธอก็มีคนใหม่ไปเเล้ว ส่วนผมก็ยังวกวนเสยใจกับเรื่องเดิมๆ จำใจยอรับความเสียใจทุกอย่างโดยไม่บอกใคร ทุกคนก็เห็นผมเป็นเเค่คนเลว ... แต่ผมดีใจนะ ที่ได้รักษายิ้มของเธอไว้
มันควรจบแบบนี้รึเปล่า ...
มันถูกเเล้วรึเปล่า ...
มันควรจบแบบนี้รึเปล่า ...