แฟน..เก่า

ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ต้องการใครซักคนมาอยู่ข้างๆ ซึ่งคนที่เข้ามาแต่ละคน ก็มักจะมาๆหายๆ ไม่เคยมีใครจริงใจซักคน ตอนมัธยมต้น ฉันได้พบกับผู้ชายคนหนึ่ง เราอยู่ห้องเดียวกัน แต่เราไม่เคยรู้จักกัน วันแรกของการเปิดภาคเรียน ครูให้จับกลุ่มเรียน ซึ่งมันบังเอิญที่เขากับฉันได้มาอยู่กลุ่มเดียวกัน ละนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ เขาและฉันเริ่มคุยกันสนิทกันเยอะมากขึ้น เขามีนิสัยชอบแกล้ง ชอบแซวไปเรื่อย ตอนแรกก็ไม่ได้ชอบหรอก แต่พอนานๆไป ความรู้สึกทั้งหมดมันเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มชอบที่จะโดนแกล้ง ชอบที่ได้นั่งข้างๆ ละชอบที่จะเห็นเขายิ้ม ไม่นานฉันก็ได้บอกความรู้สึกที่ฉันมีต่อเขา และคำตอบที่ได้มานั้นก็คือ "เขาก็ชอบฉันเหมือนกัน" ความสัมพันธ์ของเราเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ช่วงนั้นมันเป็นอะไรที่วิเศษมากๆ เพราะนี่คือแฟนคนแรกของฉัน พอเราคบกันนานๆไป ฉันก็เริ่มคุยกับคนอื่นๆ(แก้เหงา) ฉันทำผิดต่อเขาหลายๆครั้งจนเขาทนไม่ไหว วันแรกของการเปิดเรียนในมอปลาย เราก็เริ่มห่างๆกันไป ซักพักเราก็เลิกกัน แต่ไม่รู้เพราะอะไรฉันไม่กล้าสู้หน้าเขาอีก ไม่กล้ากลับไปอีก จนนานไปทำให้เรากลายเป็นคนไม่รู้จักกัน ละในวันนี้เขาได้คบกับผู้หญิงคนใหม่ คนที่ดีกว่าฉันหลายๆอย่าง ในตอนแรกที่ฉันเห็นเขาอยู่ด้วยกัน มันก็ทนไม่ได้จริงๆ น้ำตามันไหลทุกครั้งที่เห็นผ่านพวกเขามา ไม่ว่าเวลาจะผ่านมานานแค่ไหน ความทรงจำกับฉันและเขายังไม่เคยหายไป ฉันนึกถึงภาพเขาเป็นคนแรกตอนตื่นนอนเสมอ ฉันยังคอยมองเขาเหมือนเดิมอยู่ตลอด ละยังเป็นห่วง คิดถึงอยู่เสมอ และยังโทษตัวเองอยู่เสมอ หากในวันนั้นฉันไม่ทำแบบนั้น เรื่องของเราคงจะไม่กลายเป็นแค่.."อดีต"
#หากเขาเห็นข้อความนี้ฉันอยากให้เขารู้ว่า ฉันไม่เคยคิดทำร้ายเขา และฉันจะเป็นคนที่หวังดีต่อเขาตลอดไป.